از مجموعهٔ من کی هستم؟ · درس 222 از 296

با صحابه و علما و بزرگان آشنا شوید | من کی هستم؟ | قسمت شماره (222)

◉ 129 بازدید ⏱ 4:44 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:01 توقف و تعرّف بر صحابه، علما و بزرگان
0:12 نام من را جویا شو، من کیستم؟
0:16 من از صحابه‌ی مهاجرین و از پیشتازان اهل بدر هستم
0:23 و من دایی عبدالله بن عمر و برادرزاده‌ی حفصه، ام‌المؤمنین، هستم؛ رضی‌الله‌عنهما
0:31 به حبشه هجرت کردم، سپس از آنجا به مکه بازگشتم
0:35 پس از هجرت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه، من نیز به آنجا هجرت کردم
0:41 و همراه ایشان در غزوات بدر و احد و سایر غزوات حضور داشتم
0:48 برادرم عثمان بن مظعون رضی‌الله‌عنه از دنیا رفت
0:52 و او مرا به سرپرستی خانواده‌اش سفارش کرده بود
0:55 پس عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنه نزد من آمد
0:59 دختر دایی‌اش، قدامه‌ی عثمانی را خواستگاری کرد و او را به همسری‌اش درآوردم
1:04 مغیره بن شعبه رضی‌الله‌عنه نیز خواستگاری آن دختر را از مادرش آغاز کرد و او را به مال و ثروت ترغیب نمود
1:12 مادر دختر موافقت کرد و رأی دختر نیز با رأی مادرش یکی بود
1:18 این خبر به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید
1:22 ایشان درباره‌ی آن دختر از من پرسید و من گفتم
1:25 ای رسول الله، او دختر برادرم است و من سرپرست پدرش هستم
1:30 در حق او کوتاهی نکردم و او را به کسی داده‌ام که فضل و خویشاوندی‌اش را می‌شناسی
1:37 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: او را به خواست خودش واگذار، زیرا او به خود سزاوارتر است
1:45 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را از پسرعمویش (عبدالله بن عمر) جدا کرد و به ازدواج مغیره بن شعبه درآورد
1:52 در خلافت عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه، امارت بحرین به من سپرده شد
1:59 سپس به شرب خمر متهم شدم و عمر رضی‌الله‌عنه مرا فراخواند
2:04 و درباره‌ی آن از من پرسید؛ انکار نکردم و به او گفتم که من این آیه را تأویل کرده‌ام
2:13 «بر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند، در آنچه خورده‌اند گناهی نیست، در صورتی که پرهیزگاری کنند و ایمان آورند و کارهای شایسته کنند، سپس پرهیزگاری کنند و ایمان آورند، باز پرهیزگاری کنند و ایمان آورند، سپس پرهیزگاری کنند و نیکی نمایند؛ و خداوند نیکوکاران را دوست دارد»
2:39 عمر در تأویل آن بر من خرده گرفت و گفت: اگر پرهیزگاری کنی، آنچه را خدا بر تو حرام کرده ترک خواهی کرد
2:49 سپس عمر رو به مردم کرد و گفت: درباره‌ی اجرای حد بر او چه نظری دارید؟
2:55 گفتند: ما صلاح نمی‌دانیم که او را شلاق بزنی، چون بیمار بوده است؛ پس چند روزی سکوت کرد
3:03 سپس روزی صبح کرد در حالی که تصمیم داشت مرا شلاق بزند، و به یارانش گفت: درباره‌ی شلاق زدن او چه نظری دارید؟
3:11 گفتند: ما صلاح نمی‌دانیم که او را شلاق بزنی، چون بیمار بوده است. عمر گفت: اینکه با شلاق‌ها خدا را ملاقات کنم، نزد من محبوب‌تر است از اینکه او را در حالی ملاقات کنم که این گناه بر گردنم باشد
3:25 «شلاقی کامل بیاورید». پس عمر دستور داد مرا شلاق زدند؛ من از عمر ناراحت شدم و از او دوری گزیدم
3:34 سپس عمر رضی‌الله‌عنه برای حج بیرون رفت و من نیز همراه مردم برای حج بیرون رفتم
3:41 چون از حج بازگشتیم، عمر در بخشی از راه فرود آمد و خوابید
3:48 چون از خواب بیدار شد، مرا فراخواند و گفت: به خدا سوگند، کسی در خوابم نزد من آمد و گفت: با او صلح کن، زیرا او برادر توست
4:00 چون نزد من آمدند، من از اینکه نزد او بروم خودداری کردم؛ پس عمر رضی‌الله‌عنه دستور داد مرا نزد او ببرند، هرچند با کشیدن
4:10 چون نزد او رفتم، با من سخن گفت، برایم استغفار کرد و با من آشتی نمود