از مجموعهٔ تصاویری از زندگی صحابه (سریال تکمیل شد)
· درس 5 از 93
تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (20) - اسید بن الحضر رضی الله عنه
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:15
جمعیت «مودّت» مایهی خرسندی است.
0:18
که برای شما تصویرهایی از زندگی صحابه ارائه کند
0:22
لعد الرحمن رأفة الباشا
0:25
رحمه الله
0:27
اسید بن حُضَیر رضیاللهعنه
0:45
مصعب بن عمیر، جوان گریان، به یثرب قدم نهاد
0:49
در نخستین اعزام تبلیغیای که تاریخ اسلام به خود دیده است
0:53
نزد اسعد بن زراره فرود آمد
0:56
یکی از بزرگان قبیله خزرج
0:58
و خانهٔ او را برای خود جایگاهی قرار داد
1:01
و منطلقی برای نشر دعوت او بهسوی الله
1:04
و بشارت به پیامبرش محمد رسول الله (ﷺ)
1:08
فرزندان یثرب به مجالس آن داعیهی جوان روی آوردند
1:12
مصعب بن عمیر
1:14
با استقبالی بزرگ
1:16
شیرینی سخنش آنان را به او جذب میکرد.
1:19
و روشنی حجّت و دلیلش، و لطافت و زیبایی سیرت و خصال او
1:22
روشنیِ ایمان که از چهرهٔ زیبا و نیکوسیمای او میدرخشد
1:27
و چیز دیگری فراتر از همهٔ اینها آنان را به سوی او میکشید
1:31
این قرآن است
1:33
کسی که گاهبهگاه بخشی از آیات روشن و آشکار او را بر آنان تلاوت میکرد.
1:39
با صدای دلنشین و خوشآهنگ او
1:42
و لحنهای شیرین و دلربایش
1:45
و دلهای سختدل با آن نرم میشود
1:48
و اشکهای گناهآلود را جاری میکند
1:50
پس مجلس از مجالسش پراکنده نمیشود.
1:53
مگر از کسانی که مسلمان شدند
1:55
و به گردانهای ایمان بپیوندید
1:58
و در روزی از روزها
2:00
اسعد بن زراره، مهمان خود، داعی مصعب بن عمیر را همراه خود بیرون برد.
2:04
تا با گروهی از بنی عبدالاشهل روبهرو شود
2:07
و اسلام را بر آنان عرضه میکند
2:10
او وارد باغی از باغهای بنی عبدالاشهل شد
2:13
و نزد چاه گوارایش، در سایههای نخلها نشست.
2:17
گروهی که اسلام آورده بودند، گرد مصعب جمع شدند.
2:21
و دیگرانی هستند که میخواهند بشنوند
2:24
پس روان شد، دعوت میکرد و بشارت میداد.
2:27
و مردم به او گوش فرا دادهاند.
2:29
و به شیرینی سخنش مجذوباند
2:32
آنگاه کسی آمد که به اسید بن حضیر خبر داد
2:35
و سعد بن معاذ
2:37
و آن دو سرور اوس بودند
2:39
مبنی بر اینکه داعیهی مکّی بهزودی به نزدیکی دیار آن دو فرود آمده است
2:43
و اینکه آنچه او را بر آن جرأت داد
2:46
اسعد بن زراره
2:48
سعد بن معاذ به اسید بن حضیر گفت
2:51
ای اسید، مادرت به عزایت بنشیند!
2:53
به سوی این جوان مکی برو
2:55
آن کسی که به خانههای ما آمد
2:57
تا ضعفای ما را بفریبد
2:59
و خدایان ما را سفیه میشمارد
3:01
و از او بازدار (بازجر کن)
3:03
و او را از اینکه پس از امروز به سرزمینهای ما پا بگذارد، برحذر داشت
3:06
سپس پاسخ میدهم و میگوید
3:08
و اگر نبود که او در میهمانی خالهزادهاش (پسر خالهاش) بود
3:10
اسعد بن زراره
3:12
و اینکه او (خداوند) در پناه خود (از او) راه میرود
3:14
برای تو هم همینطور
3:16
اَسید نیزهاش را برداشت
3:18
بستانالهدی (باغ هدایت)
3:20
هنگامی که اسعد بن زراره او را دید
3:22
به مصعب گفت، در حالی که رو به او آورده بود:
3:24
وای بر تو ای مصعب
3:26
این سرور قوم خود است
3:28
و خردمندترین ایشان
3:30
و کاملترین ایشان از نظر کمال
3:32
اسید بن حضیر
3:34
پس اگر او اسلام بیاورد، در اسلامآوردنش از او پیروی میکند.
3:36
گروه بسیاری از مردم
3:38
در آن، الله را راستگو بدان.
3:40
و نیکوترین روش برای رسیدن به آن
3:42
اُسید بن حُضیر بر جمع ایستاد
3:44
و به مصعب رو کرد
3:46
و یارش (همراهش) گفت
3:48
وقتی که شما دو نفر به خانههای ما آمدید
3:50
و شما دو تن را بر ضعفای ما برانگیختید
3:52
از این محله کناره بگیر
3:54
اگر این کار را از خودتان دارید
3:56
حاجت
3:58
مصعب به اسید روی برگرداند
4:00
با چهرهای که به نور ایمان درخشان است
4:02
و با لهجهی خودش با او سخن گفت.
4:04
الصادقة الآسرة
4:06
و به او گفت
4:08
ای سرور قوم خود
4:10
آیا در کاری بهتر از این برای تو خیری هست؟
4:12
گفت: «و آن چیست؟»
4:14
گفت: با ما بنشین
4:16
اگر آنچه ما گفتیم را پذیرفتی،
4:18
قبلته
4:20
و اگر او را خشنود نکنی
4:22
از شما روی گرداندیم و دیگر به سوی شما بازنگشتیم
4:24
اَسید گفت
4:26
حقاً انصاف دادی
4:28
نیزهاش را در زمین فرو کرد و نشست
4:30
پس مصعب به سوی او روی آورد.
4:32
او را به حقیقت اسلام یادآوری میکند
4:34
و بر او قرائت میکند
4:36
چیزی از آیات قرآن
4:38
چهرهاش گشوده شد
4:40
و چهرهاش درخشید
4:42
و فرمود: این چه نیکوست!
4:44
چه میگویی؟
4:46
و چه بزرگ است آن (کلامی) که تلاوت میکنی
4:48
چگونه انجام میدهید؟
4:50
هرگاه بخواهید به اسلام درآیید
4:52
مصعب به او گفت
4:54
غسل میکند و پاک میشود
4:56
لباسهایت و گواهی بده
4:58
اینکه هیچ معبودی جز الله نیست
5:00
و اینکه محمد رسول الله (ﷺ) است.
5:02
و نماز میگزارد
5:04
دو رکعت
5:06
پس به سوی چاه برخاست و با آبِ آن طهارت کرد.
5:08
و شهادت میدهد که معبودی به حق نیست
5:10
مگر الله، و اینکه محمد
5:12
بنده و فرستادهٔ او
5:14
آن را با دو رکعت (نماز) وصل کرد
5:16
و در آن روز (به آنها) پیوست
5:18
به گردانهای اسلام
5:20
فارس از شهسواران عرب است
5:22
المرموقین و سید
5:24
از بزرگان قبیلهٔ اوس که بهشمار آمدهاند
5:26
او را لقب میداد
5:28
بالکل قومش را
5:30
به خاطر فزونی و برتری عقل او
5:32
و نجابت و شرافت اصل و ریشهاش
5:34
زیرا او صاحب شمشیر و قلم است
5:36
زیرا این (کار) علاوه بر
5:38
فروسیت و دقت تیراندازیاش
5:40
قاری و نویسندهای در جامعه
5:42
در آن کسی را میبینیم که میخواند
5:44
و مینویسد
5:46
و اسلام آوردن او سبب شد که
5:48
اسلام سعد بن معاذ
5:50
و اسلام او همزمان با آن بود.
5:52
سببی شد که گروههای بسیاری (از مردم) سالم بمانند.
5:54
گروه انبوهی از اوس
5:56
و اینکه شهر پس از آن
5:58
مهاجرِ به سوی رسول الله (ﷺ)
6:00
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
6:02
و موئلاً و قاعدةً
6:04
برای دولت بزرگ اسلام
6:06
اولع
6:08
از زمانی که از او شنید
6:10
مصعب بن عمیر
6:12
و شاید عاشق (به) معشوقش
6:14
و رو به او کرد
6:16
روی آوردن تشنه به آبشخور گوارا
6:18
در آن روز سوزان
6:20
و آن را دغدغه و مشغولیت اصلی خود قرار داد
6:22
و او جز (آن را) نمیدید
6:24
مجاهداً غازیاً در راه الله
6:26
یا معتکفی که تلاوت میکند
6:28
کتاب الله
6:30
و صدایش دلنشین و نرم بود.
6:32
مبیناً نطق
6:34
مشرق الأداء
6:36
بیشتر آنچه پاکیزه میشود
6:38
هنگامی که شب فرو بنشیند
6:40
و چشمها به خواب رفتند
6:42
اوصاف نفوس
6:44
و صحابه کرام
6:46
آنان اوقات خواندن آن را برمیگزینند
6:48
و بهسوی (آن) شتاب میکنند
6:50
شنیدن تلاوتش
6:52
ای خوشا به حال کسی که برایش فراهم شود.
6:54
اینکه قرآن را از او تر و تازه بشنود
6:56
همانگونه که بر محمد نازل شد
6:58
«وقد استعذب» — در این قطعه فقط همین عبارت آمده و ادامهای در دسترس نیست؛ «استعذب» به معنای «گوارا شمردن / شیرین یافتن» است، اما بدون بافت بیشتر، ترجمهٔ دقیقتر ممکن نیست.
7:00
اهل آسمان تلاوت او را
7:02
همانگونه که اهل زمین آن را گوارا شمردند
7:04
در دل یکی از شبها
7:06
اسید بن حضیر
7:08
جارسا در مربده
7:10
و پسرش یحیی خوابیده است
7:12
در کنار او
7:14
و اسبی که برای جهاد آماده کرده بود
7:16
مرتبط با راه الله
7:18
نه چندان دور از آن
7:20
و شب آرام و ساکت بود.
7:22
و آسمان را پابرجا (دائم) نگه داشت
7:24
روشن و زلال
7:26
و چشمهای ستارگان نگاه میکنند
7:28
زمین آرامخفته با مهربانی
7:30
و عطف
7:32
از حضیر، تا آنکه خوشبو کند
7:34
این فضای خوشبو با عطرهای دلانگیز
7:36
قرآن
7:38
پس [او] با صدای خود به تلاوت پرداخت.
7:40
الرخیم الحنون
7:42
ناگهان صدای اسبش را میشنود
7:44
و جولانی زده بود
7:46
نزدیک بود رگها و پیوندهای او به سبب آن گسسته شود
7:48
ساکت ماند
7:50
اسب آرام شد و قرار گرفت
7:52
اسب یک دور چرخید
7:54
از آن سختتر و نیرومندتر
7:56
او خاموش شد، پس (دل او) آرام گرفت.
7:58
و این را بارها تکرار کرد.
8:00
هرگاه میخواند
8:02
اسب رمید و به هیجان آمد
8:04
و هرگاه ساکت شوی، آرام میگیری
8:06
وقرت
8:08
او بر فرزندش یحیی ترسید که [مبادا] پا بر [او] گذارد
8:10
پس به سوی او رفت تا او را بیدار کند
8:12
و اینجا فرا رسید
8:14
نگاهی به آسمان از او
8:16
ابری را دید که مانند سایبان بود.
8:18
هرگز چشمی زیباتر و شگفتانگیزتر ندیده است
8:20
و هرگز از آن زیباتر و خوشتر نیست.
8:22
و [این حکم] به آن متعلق شده است.
8:24
امثال المصابیح
8:26
و آسمانها و زمین را پر کرد؛ و فضا را
8:28
و آن (روح) به سوی بالا صعود میکند
8:30
تا آنکه از دیدگان من غایب شد
8:32
هنگامی که صبح شد
8:34
به سوی رسول الله (ﷺ) رفت
8:36
صلیاللهعلیهوسلم
8:38
و خبر آنچه دید را برای او حکایت کرد
8:40
پیامبر (ﷺ) به او فرمود: درود و سلام بر او
8:42
و السلام
8:44
آن فرشتگان بودند
8:46
تسمع تو را، ای اسید!
8:48
و اگر به خواندن ادامه میدادی
8:50
مردم آن را میدیدند (یعنی صدایت را میشنیدند)
8:52
و از آنان پنهان نمیشدی
8:54
و همانگونه که اسید (به قرآن) دلبسته بود،
8:56
حضیر میگوید: به کتاب الله (دلبسته بودم)،
8:58
زیرا او به رسول الله (دلبستگی داشت)،
9:00
درود و سلام الله بر او باد،
9:02
پس او همانگونه بود که دربارهٔ خویش نقل کرده است:
9:04
از پاکی و صفا، آنچنان که بیش از هر چیز صاف و زلال بود،
9:06
و سختتر از هر چیز،
9:08
در شفافیت و ایمان (بینظیر بود)،
9:10
هنگامی که قرآن را میخواند یا آن را میشنید،
9:12
و هنگامی که به
9:14
رسول الله (ﷺ) مینگریست
9:16
در حالی که خطبه میخواند یا سخن میگفت،
9:18
و بسیار بود
9:20
آنچه آرزو میکرد که
9:22
بدنش به بدن رسول الله
9:24
(ﷺ) برسد.
9:26
و اینکه بر او خم شود و بوسهزنان
9:28
[او را] میبوسد
9:30
و روزی این فرصت برایش فراهم شد
9:32
پس در یک روز
9:34
اُسید مردم را با سخنان شیرین و لطیفِ خود سرگرم میکرد
9:36
که او را با دست اشاره کرد
9:38
رسول الله، درود و سلام الله بر او باد،
9:40
با دست خود به پهلوی او زد
9:42
گویی میخواست
9:44
آنچه را میگوید تحسین کند
9:46
پس اُسید گفت: مرا آزردی
9:48
ای رسول الله
9:50
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
9:52
از من صدقه بده، ای اسید
9:54
اسید گفت
9:56
همانا بر تو پیراهنی است
9:58
و علی پیراهنی نداشت
10:00
وقتی به من چشمک زدی
10:02
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) پس بلند کرد
10:04
پیراهنش را از تنش
10:06
آنگاه أسید او را در آغوش گرفت.
10:08
و آغاز کرد به بوسیدن میان (دو چشم او)
10:10
بازو و پهلویش، و او میگوید
10:12
پدر و مادرم فدای تو باد
10:14
ای رسول الله (ﷺ)
10:16
این همان چیزی است که آرزویش را داشتم
10:18
از روزی که تو را شناختم
10:20
اکنون به آن رسیدهام
10:22
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) درود و سلام الله بر او باد
10:24
با او مبادله میکند
10:26
«اسیداً حباً بحب» — محبتی سرشار از محبت.
10:28
و سابقهاش (در اسلام و خدمتش) را برای او نگه میدارد.
10:30
در اسلام و دفاع از آن
10:32
از او در روز احد تا
10:34
این [کس] هفت نیزه (عنه) زد
10:36
ممیتات در آن روز
10:38
و او قدر و منزلت او را میشناخت.
10:40
و جایگاه او در میان قومش
10:42
پس هنگامی که (کسی) در یکی (از آنان) شفاعت کند،
10:44
از ایشان کسی که شفاعت (شفاعه) او پذیرفته شود
10:46
اسید حدیث گفت که
10:48
نزد رسول الله (ﷺ) آمدم
10:50
صلیاللهعلیهوسلم
10:52
برایش از خاندان (اهل بیت) یادآوری کردم
10:54
از انصار، در میان ایشان نیازمندان هستند.
10:56
اهل آن (را) شایسته است، و (خداوند) عزّوجلّ.
10:58
خانه، زنان
11:00
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
11:02
آمدی پیش ما ای اُسَید.
11:04
پس از آنکه آنچه در دستهایمان بود را انفاق کردیم
11:06
اگر چیزی شنیدی
11:08
برای ما آمده است، پس برای ما یاد کن
11:10
اهل آن خانه
11:12
و پس از آن نزد او آمد
11:14
مال من خیبر فقسمه
11:16
برای مسلمانان
11:18
و [پیامبر] به انصار بخشید و بسیار عطا کرد.
11:20
و به اهل آن خانه بخشید و فراوان عطا کرد
11:22
به او گفتم
11:24
خداوند از جانب ایشان به تو پاداش نیک دهد، ای پیامبر
11:26
الله خیرا
11:28
و فرمود: «و شما ای گروه»
11:30
انصار، خداوند به شما جزای خیر دهد.
11:32
بهترین پاداش
11:34
شما آنچه را من میدانم (نمیدانید)
11:36
عفت صبر
11:38
و شما پس از من با خودکامگی و برتریجویی (دیگران بر شما) روبهرو خواهید شد.
11:40
پس صبر کنید تا مرا ملاقات کنید
11:42
و وعدهگاه شما حوض (کوثر) است.
11:44
اسید گفت
11:46
چون خلافت به او رسید
11:48
تا عمر بن الخطاب رضیاللهعنه
11:50
قسم بین
11:52
مسلمانان [را] مال و متاع [بخشید]
11:54
و او برای من یک حُلّه فرستاد.
11:56
آن را کوچک شمرد
11:58
در حالی که من در مسجد بودم
12:00
هنگامی که جوانی از قریش از کنار من گذشت
12:02
بر او جامهای فراگیر و بلند
12:04
از آن حُلَلهایی که
12:06
آن را نزد عمر فرستاد
12:08
و او آن را به زمین میکشد، کشیدنی (سخت).
12:10
و آنچه را که با من بود یادآور شدم
12:12
راست گفت رسول الله (ﷺ)
12:14
شما بهزودی روبهرو خواهید شد
12:16
اثره از بعد
12:18
و گفتم
12:20
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) راست گفت.
12:22
پس (او) روانه شد.
12:24
مردی نزد عمر (رضیاللهعنه) آمد
12:26
و او را از آنچه گفتم آگاه کرد.
12:28
او با شتاب نزد من آمد، در حالی که من نماز میخواندم.
12:30
فرمود: «نماز بخوان، ای اُسید!»
12:32
هنگامی که [آن را] به پایان رساندم
12:34
نماز من را پذیرفت و فرمود
12:36
چه گفتی؟
12:38
و آنچه دیده بودم را برایش بازگو کردم
12:40
او را از آنچه گفتم آگاه کن
12:42
فرمود: الله از تو درگذرد
12:44
آن جامه (یا: آن لباس)
12:46
آن را به فلانی فرستادم
12:48
او انصاری عقبی است.
12:50
بدری، احدی
12:52
آن را از او خرید، این
12:54
جوان قُرَشی و پوشیدن آن
12:56
آیا گمان میکنی که این
12:58
آنچه رسول الله (ﷺ) از آن خبر داد
13:00
صلیاللهعلیهوسلم
13:02
در زمان من باشد
13:04
اسید گفت
13:06
به الله سوگند ای امیرالمؤمنین
13:08
آیا گمان کردی که چنین چیزی نخواهد بود؟
13:10
در زمان تو
13:12
اُسید بن حضیر زندگی نکرد
13:14
مدتها پس از آن
13:16
الله او را به جوار خود برگزید
13:18
در دوران عمر
13:20
رضیاللهعنه و عن عمر
13:22
دید که بر گردنش دِینی است
13:24
مقدارش چهار هزار است
13:26
درهم
13:28
ورثهاش (او را) به فروشش...
13:30
زمینی را برای ادای بدهیهایش
13:32
وقتی عمر این را دانست
13:34
گفت: «ترک نمیکنم».
13:36
برادرم اسید بار دوش مردم است.
13:38
سپس [موسی] سخن گفت
13:40
غرما فرض کردند
13:42
با اینکه از او میوه بخرند
13:44
در زمین، هر چهار سال
13:46
سنت به هزار (سال)
13:51
آن فرشتگان بودند
13:53
تو را میشنود، ای اسید
13:55
محمد رسول الله (ﷺ)