تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (20) - اسید بن الحضر رضی الله عنه

◉ 71278 بازدید ⏱ 14:15 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت «مودّت» مایه‌ی خرسندی است.
0:18 که برای شما تصویرهایی از زندگی صحابه ارائه کند
0:22 لعد الرحمن رأفة الباشا
0:25 رحمه الله
0:27 اسید بن حُضَیر رضی‌الله‌عنه
0:45 مصعب بن عمیر، جوان گریان، به یثرب قدم نهاد
0:49 در نخستین اعزام تبلیغی‌ای که تاریخ اسلام به خود دیده است
0:53 نزد اسعد بن زراره فرود آمد
0:56 یکی از بزرگان قبیله خزرج
0:58 و خانهٔ او را برای خود جایگاهی قرار داد
1:01 و منطلقی برای نشر دعوت او به‌سوی الله
1:04 و بشارت به پیامبرش محمد رسول الله (ﷺ)
1:08 فرزندان یثرب به مجالس آن داعیه‌ی جوان روی آوردند
1:12 مصعب بن عمیر
1:14 با استقبالی بزرگ
1:16 شیرینی سخنش آنان را به او جذب می‌کرد.
1:19 و روشنی حجّت و دلیلش، و لطافت و زیبایی سیرت و خصال او
1:22 روشنیِ ایمان که از چهرهٔ زیبا و نیکوسیمای او می‌درخشد
1:27 و چیز دیگری فراتر از همهٔ اینها آنان را به سوی او می‌کشید
1:31 این قرآن است
1:33 کسی که گاه‌به‌گاه بخشی از آیات روشن و آشکار او را بر آنان تلاوت می‌کرد.
1:39 با صدای دلنشین و خوش‌آهنگ او
1:42 و لحن‌های شیرین و دلربایش
1:45 و دل‌های سخت‌دل با آن نرم می‌شود
1:48 و اشک‌های گناه‌آلود را جاری می‌کند
1:50 پس مجلس از مجالسش پراکنده نمی‌شود.
1:53 مگر از کسانی که مسلمان شدند
1:55 و به گردان‌های ایمان بپیوندید
1:58 و در روزی از روزها
2:00 اسعد بن زراره، مهمان خود، داعی مصعب بن عمیر را همراه خود بیرون برد.
2:04 تا با گروهی از بنی عبدالاشهل روبه‌رو شود
2:07 و اسلام را بر آنان عرضه می‌کند
2:10 او وارد باغی از باغ‌های بنی عبدالاشهل شد
2:13 و نزد چاه گوارایش، در سایه‌های نخل‌ها نشست.
2:17 گروهی که اسلام آورده بودند، گرد مصعب جمع شدند.
2:21 و دیگرانی هستند که می‌خواهند بشنوند
2:24 پس روان شد، دعوت می‌کرد و بشارت می‌داد.
2:27 و مردم به او گوش فرا داده‌اند.
2:29 و به شیرینی سخنش مجذوب‌اند
2:32 آنگاه کسی آمد که به اسید بن حضیر خبر داد
2:35 و سعد بن معاذ
2:37 و آن دو سرور اوس بودند
2:39 مبنی بر این‌که داعیه‌ی مکّی به‌زودی به نزدیکی دیار آن دو فرود آمده است
2:43 و اینکه آنچه او را بر آن جرأت داد
2:46 اسعد بن زراره
2:48 سعد بن معاذ به اسید بن حضیر گفت
2:51 ای اسید، مادرت به عزایت بنشیند!
2:53 به سوی این جوان مکی برو
2:55 آن کسی که به خانه‌های ما آمد
2:57 تا ضعفای ما را بفریبد
2:59 و خدایان ما را سفیه می‌شمارد
3:01 و از او بازدار (بازجر کن)
3:03 و او را از این‌که پس از امروز به سرزمین‌های ما پا بگذارد، برحذر داشت
3:06 سپس پاسخ می‌دهم و می‌گوید
3:08 و اگر نبود که او در میهمانی خاله‌زاده‌اش (پسر خاله‌اش) بود
3:10 اسعد بن زراره
3:12 و اینکه او (خداوند) در پناه خود (از او) راه می‌رود
3:14 برای تو هم همین‌طور
3:16 اَسید نیزه‌اش را برداشت
3:18 بستان‌الهدی (باغ هدایت)
3:20 هنگامی که اسعد بن زراره او را دید
3:22 به مصعب گفت، در حالی که رو به او آورده بود:
3:24 وای بر تو ای مصعب
3:26 این سرور قوم خود است
3:28 و خردمندترین ایشان
3:30 و کامل‌ترین ایشان از نظر کمال
3:32 اسید بن حضیر
3:34 پس اگر او اسلام بیاورد، در اسلام‌آوردنش از او پیروی می‌کند.
3:36 گروه بسیاری از مردم
3:38 در آن، الله را راست‌گو بدان.
3:40 و نیکوترین روش برای رسیدن به آن
3:42 اُسید بن حُضیر بر جمع ایستاد
3:44 و به مصعب رو کرد
3:46 و یارش (همراهش) گفت
3:48 وقتی که شما دو نفر به خانه‌های ما آمدید
3:50 و شما دو تن را بر ضعفای ما برانگیختید
3:52 از این محله کناره بگیر
3:54 اگر این کار را از خودتان دارید
3:56 حاجت
3:58 مصعب به اسید روی برگرداند
4:00 با چهره‌ای که به نور ایمان درخشان است
4:02 و با لهجه‌ی خودش با او سخن گفت.
4:04 الصادقة الآسرة
4:06 و به او گفت
4:08 ای سرور قوم خود
4:10 آیا در کاری بهتر از این برای تو خیری هست؟
4:12 گفت: «و آن چیست؟»
4:14 گفت: با ما بنشین
4:16 اگر آنچه ما گفتیم را پذیرفتی،
4:18 قبلته
4:20 و اگر او را خشنود نکنی
4:22 از شما روی گرداندیم و دیگر به سوی شما بازنگشتیم
4:24 اَسید گفت
4:26 حقاً انصاف دادی
4:28 نیزه‌اش را در زمین فرو کرد و نشست
4:30 پس مصعب به سوی او روی آورد.
4:32 او را به حقیقت اسلام یادآوری می‌کند
4:34 و بر او قرائت می‌کند
4:36 چیزی از آیات قرآن
4:38 چهره‌اش گشوده شد
4:40 و چهره‌اش درخشید
4:42 و فرمود: این چه نیکوست!
4:44 چه می‌گویی؟
4:46 و چه بزرگ است آن (کلامی) که تلاوت می‌کنی
4:48 چگونه انجام می‌دهید؟
4:50 هرگاه بخواهید به اسلام درآیید
4:52 مصعب به او گفت
4:54 غسل می‌کند و پاک می‌شود
4:56 لباس‌هایت و گواهی بده
4:58 اینکه هیچ معبودی جز الله نیست
5:00 و اینکه محمد رسول الله (ﷺ) است.
5:02 و نماز می‌گزارد
5:04 دو رکعت
5:06 پس به سوی چاه برخاست و با آبِ آن طهارت کرد.
5:08 و شهادت می‌دهد که معبودی به حق نیست
5:10 مگر الله، و اینکه محمد
5:12 بنده و فرستادهٔ او
5:14 آن را با دو رکعت (نماز) وصل کرد
5:16 و در آن روز (به آن‌ها) پیوست
5:18 به گردان‌های اسلام
5:20 فارس از شهسواران عرب است
5:22 المرموقین و سید
5:24 از بزرگان قبیلهٔ اوس که به‌شمار آمده‌اند
5:26 او را لقب می‌داد
5:28 بالکل قومش را
5:30 به خاطر فزونی و برتری عقل او
5:32 و نجابت و شرافت اصل و ریشه‌اش
5:34 زیرا او صاحب شمشیر و قلم است
5:36 زیرا این (کار) علاوه بر
5:38 فروسیت و دقت تیراندازی‌اش
5:40 قاری و نویسنده‌ای در جامعه
5:42 در آن کسی را می‌بینیم که می‌خواند
5:44 و می‌نویسد
5:46 و اسلام آوردن او سبب شد که
5:48 اسلام سعد بن معاذ
5:50 و اسلام او همزمان با آن بود.
5:52 سببی شد که گروه‌های بسیاری (از مردم) سالم بمانند.
5:54 گروه انبوهی از اوس
5:56 و اینکه شهر پس از آن
5:58 مهاجرِ به سوی رسول الله (ﷺ)
6:00 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:02 و موئلاً و قاعدةً
6:04 برای دولت بزرگ اسلام
6:06 اولع
6:08 از زمانی که از او شنید
6:10 مصعب بن عمیر
6:12 و شاید عاشق (به) معشوقش
6:14 و رو به او کرد
6:16 روی آوردن تشنه به آبشخور گوارا
6:18 در آن روز سوزان
6:20 و آن را دغدغه و مشغولیت اصلی خود قرار داد
6:22 و او جز (آن را) نمی‌دید
6:24 مجاهداً غازیاً در راه الله
6:26 یا معتکفی که تلاوت می‌کند
6:28 کتاب الله
6:30 و صدایش دلنشین و نرم بود.
6:32 مبیناً نطق
6:34 مشرق الأداء
6:36 بیشتر آنچه پاکیزه می‌شود
6:38 هنگامی که شب فرو بنشیند
6:40 و چشم‌ها به خواب رفتند
6:42 اوصاف نفوس
6:44 و صحابه کرام
6:46 آنان اوقات خواندن آن را برمی‌گزینند
6:48 و به‌سوی (آن) شتاب می‌کنند
6:50 شنیدن تلاوتش
6:52 ای خوشا به حال کسی که برایش فراهم شود.
6:54 این‌که قرآن را از او تر و تازه بشنود
6:56 همان‌گونه که بر محمد نازل شد
6:58 «وقد استعذب» — در این قطعه فقط همین عبارت آمده و ادامه‌ای در دسترس نیست؛ «استعذب» به معنای «گوارا شمردن / شیرین یافتن» است، اما بدون بافت بیشتر، ترجمهٔ دقیق‌تر ممکن نیست.
7:00 اهل آسمان تلاوت او را
7:02 همان‌گونه که اهل زمین آن را گوارا شمردند
7:04 در دل یکی از شب‌ها
7:06 اسید بن حضیر
7:08 جارسا در مربده
7:10 و پسرش یحیی خوابیده است
7:12 در کنار او
7:14 و اسبی که برای جهاد آماده کرده بود
7:16 مرتبط با راه الله
7:18 نه چندان دور از آن
7:20 و شب آرام و ساکت بود.
7:22 و آسمان را پابرجا (دائم) نگه داشت
7:24 روشن و زلال
7:26 و چشم‌های ستارگان نگاه می‌کنند
7:28 زمین آرام‌خفته با مهربانی
7:30 و عطف
7:32 از حضیر، تا آن‌که خوشبو کند
7:34 این فضای خوش‌بو با عطرهای دل‌انگیز
7:36 قرآن
7:38 پس [او] با صدای خود به تلاوت پرداخت.
7:40 الرخیم الحنون
7:42 ناگهان صدای اسبش را می‌شنود
7:44 و جولانی زده بود
7:46 نزدیک بود رگ‌ها و پیوندهای او به سبب آن گسسته شود
7:48 ساکت ماند
7:50 اسب آرام شد و قرار گرفت
7:52 اسب یک دور چرخید
7:54 از آن سخت‌تر و نیرومندتر
7:56 او خاموش شد، پس (دل او) آرام گرفت.
7:58 و این را بارها تکرار کرد.
8:00 هرگاه می‌خواند
8:02 اسب رمید و به هیجان آمد
8:04 و هرگاه ساکت شوی، آرام می‌گیری
8:06 وقرت
8:08 او بر فرزندش یحیی ترسید که [مبادا] پا بر [او] گذارد
8:10 پس به سوی او رفت تا او را بیدار کند
8:12 و اینجا فرا رسید
8:14 نگاهی به آسمان از او
8:16 ابری را دید که مانند سایبان بود.
8:18 هرگز چشمی زیباتر و شگفت‌انگیزتر ندیده است
8:20 و هرگز از آن زیباتر و خوش‌تر نیست.
8:22 و [این حکم] به آن متعلق شده است.
8:24 امثال المصابیح
8:26 و آسمان‌ها و زمین را پر کرد؛ و فضا را
8:28 و آن (روح) به سوی بالا صعود می‌کند
8:30 تا آنکه از دیدگان من غایب شد
8:32 هنگامی که صبح شد
8:34 به سوی رسول الله (ﷺ) رفت
8:36 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
8:38 و خبر آنچه دید را برای او حکایت کرد
8:40 پیامبر (ﷺ) به او فرمود: درود و سلام بر او
8:42 و السلام
8:44 آن فرشتگان بودند
8:46 تسمع تو را، ای اسید!
8:48 و اگر به خواندن ادامه می‌دادی
8:50 مردم آن را می‌دیدند (یعنی صدایت را می‌شنیدند)
8:52 و از آنان پنهان نمی‌شدی
8:54 و همان‌گونه که اسید (به قرآن) دلبسته بود،
8:56 حضیر می‌گوید: به کتاب الله (دلبسته بودم)،
8:58 زیرا او به رسول الله (دلبستگی داشت)،
9:00 درود و سلام الله بر او باد،
9:02 پس او همان‌گونه بود که دربارهٔ خویش نقل کرده است:
9:04 از پاکی و صفا، آن‌چنان که بیش از هر چیز صاف و زلال بود،
9:06 و سخت‌تر از هر چیز،
9:08 در شفافیت و ایمان (بی‌نظیر بود)،
9:10 هنگامی که قرآن را می‌خواند یا آن را می‌شنید،
9:12 و هنگامی که به
9:14 رسول الله (ﷺ) می‌نگریست
9:16 در حالی که خطبه می‌خواند یا سخن می‌گفت،
9:18 و بسیار بود
9:20 آنچه آرزو می‌کرد که
9:22 بدنش به بدن رسول الله
9:24 (ﷺ) برسد.
9:26 و اینکه بر او خم شود و بوسه‌زنان
9:28 [او را] می‌بوسد
9:30 و روزی این فرصت برایش فراهم شد
9:32 پس در یک روز
9:34 اُسید مردم را با سخنان شیرین و لطیفِ خود سرگرم می‌کرد
9:36 که او را با دست اشاره کرد
9:38 رسول الله، درود و سلام الله بر او باد،
9:40 با دست خود به پهلوی او زد
9:42 گویی می‌خواست
9:44 آنچه را می‌گوید تحسین کند
9:46 پس اُسید گفت: مرا آزردی
9:48 ای رسول الله
9:50 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:52 از من صدقه بده، ای اسید
9:54 اسید گفت
9:56 همانا بر تو پیراهنی است
9:58 و علی پیراهنی نداشت
10:00 وقتی به من چشمک زدی
10:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پس بلند کرد
10:04 پیراهنش را از تنش
10:06 آنگاه أسید او را در آغوش گرفت.
10:08 و آغاز کرد به بوسیدن میان (دو چشم او)
10:10 بازو و پهلویش، و او می‌گوید
10:12 پدر و مادرم فدای تو باد
10:14 ای رسول الله (ﷺ)
10:16 این همان چیزی است که آرزویش را داشتم
10:18 از روزی که تو را شناختم
10:20 اکنون به آن رسیده‌ام
10:22 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درود و سلام الله بر او باد
10:24 با او مبادله می‌کند
10:26 «اسیداً حباً بحب» — محبتی سرشار از محبت.
10:28 و سابقه‌اش (در اسلام و خدمتش) را برای او نگه می‌دارد.
10:30 در اسلام و دفاع از آن
10:32 از او در روز احد تا
10:34 این [کس] هفت نیزه (عنه) زد
10:36 ممیتات در آن روز
10:38 و او قدر و منزلت او را می‌شناخت.
10:40 و جایگاه او در میان قومش
10:42 پس هنگامی که (کسی) در یکی (از آنان) شفاعت کند،
10:44 از ایشان کسی که شفاعت (شفاعه) او پذیرفته شود
10:46 اسید حدیث گفت که
10:48 نزد رسول الله (ﷺ) آمدم
10:50 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
10:52 برایش از خاندان (اهل بیت) یادآوری کردم
10:54 از انصار، در میان ایشان نیازمندان هستند.
10:56 اهل آن (را) شایسته است، و (خداوند) عزّوجلّ.
10:58 خانه، زنان
11:00 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:02 آمدی پیش ما ای اُسَید.
11:04 پس از آنکه آنچه در دست‌هایمان بود را انفاق کردیم
11:06 اگر چیزی شنیدی
11:08 برای ما آمده است، پس برای ما یاد کن
11:10 اهل آن خانه
11:12 و پس از آن نزد او آمد
11:14 مال من خیبر فقسمه
11:16 برای مسلمانان
11:18 و [پیامبر] به انصار بخشید و بسیار عطا کرد.
11:20 و به اهل آن خانه بخشید و فراوان عطا کرد
11:22 به او گفتم
11:24 خداوند از جانب ایشان به تو پاداش نیک دهد، ای پیامبر
11:26 الله خیرا
11:28 و فرمود: «و شما ای گروه»
11:30 انصار، خداوند به شما جزای خیر دهد.
11:32 بهترین پاداش
11:34 شما آنچه را من می‌دانم (نمی‌دانید)
11:36 عفت صبر
11:38 و شما پس از من با خودکامگی و برتری‌جویی (دیگران بر شما) روبه‌رو خواهید شد.
11:40 پس صبر کنید تا مرا ملاقات کنید
11:42 و وعده‌گاه شما حوض (کوثر) است.
11:44 اسید گفت
11:46 چون خلافت به او رسید
11:48 تا عمر بن الخطاب رضی‌الله‌عنه
11:50 قسم بین
11:52 مسلمانان [را] مال و متاع [بخشید]
11:54 و او برای من یک حُلّه فرستاد.
11:56 آن را کوچک شمرد
11:58 در حالی که من در مسجد بودم
12:00 هنگامی که جوانی از قریش از کنار من گذشت
12:02 بر او جامه‌ای فراگیر و بلند
12:04 از آن حُلَل‌هایی که
12:06 آن را نزد عمر فرستاد
12:08 و او آن را به زمین می‌کشد، کشیدنی (سخت).
12:10 و آنچه را که با من بود یادآور شدم
12:12 راست گفت رسول الله (ﷺ)
12:14 شما به‌زودی روبه‌رو خواهید شد
12:16 اثره از بعد
12:18 و گفتم
12:20 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) راست گفت.
12:22 پس (او) روانه شد.
12:24 مردی نزد عمر (رضی‌الله‌عنه) آمد
12:26 و او را از آنچه گفتم آگاه کرد.
12:28 او با شتاب نزد من آمد، در حالی که من نماز می‌خواندم.
12:30 فرمود: «نماز بخوان، ای اُسید!»
12:32 هنگامی که [آن را] به پایان رساندم
12:34 نماز من را پذیرفت و فرمود
12:36 چه گفتی؟
12:38 و آنچه دیده بودم را برایش بازگو کردم
12:40 او را از آنچه گفتم آگاه کن
12:42 فرمود: الله از تو درگذرد
12:44 آن جامه (یا: آن لباس)
12:46 آن را به فلانی فرستادم
12:48 او انصاری عقبی است.
12:50 بدری، احدی
12:52 آن را از او خرید، این
12:54 جوان قُرَشی و پوشیدن آن
12:56 آیا گمان می‌کنی که این
12:58 آنچه رسول الله (ﷺ) از آن خبر داد
13:00 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
13:02 در زمان من باشد
13:04 اسید گفت
13:06 به الله سوگند ای امیرالمؤمنین
13:08 آیا گمان کردی که چنین چیزی نخواهد بود؟
13:10 در زمان تو
13:12 اُسید بن حضیر زندگی نکرد
13:14 مدت‌ها پس از آن
13:16 الله او را به جوار خود برگزید
13:18 در دوران عمر
13:20 رضی‌الله‌عنه و عن عمر
13:22 دید که بر گردنش دِینی است
13:24 مقدارش چهار هزار است
13:26 درهم
13:28 ورثه‌اش (او را) به فروش‌ش...
13:30 زمینی را برای ادای بدهی‌هایش
13:32 وقتی عمر این را دانست
13:34 گفت: «ترک نمی‌کنم».
13:36 برادرم اسید بار دوش مردم است.
13:38 سپس [موسی] سخن گفت
13:40 غرما فرض کردند
13:42 با این‌که از او میوه بخرند
13:44 در زمین، هر چهار سال
13:46 سنت به هزار (سال)
13:51 آن فرشتگان بودند
13:53 تو را می‌شنود، ای اسید
13:55 محمد رسول الله (ﷺ)