تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (44) - ذی البجادین رضی الله عنه

◉ 41611 بازدید ⏱ 11:48 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت با افتخار
0:17 می‌خواهد نمونه‌هایی از زندگی صحابه را به شما ارائه دهد
0:21 (رحمت گسترده‌ی الهی، آرامش و مهربانی) — رحمه‌الله
0:25 رحمه‌الله
0:30 ذو البجادین
0:33 رضی‌الله‌عنه
0:51 در سمت راست سوارکار، در مسیر مدینه منوره
0:54 به سوی مکه مکرمه
0:56 کوهی سبز که دامنه‌هایش
0:58 همانند قله‌هایش است
1:00 با سایه‌های گسترده
1:02 که به آن کوه ورقان گفته می‌شود
1:04 و این کوه محل سکونت
1:07 بطنی از بطون قبیله مزینه بود
1:10 در دره‌ای از دره‌های آن کوه
1:13 نزدیک یثرب
1:15 عبدالعزی
1:17 پسر عبد نهمین مزنی به دنیا آمد
1:19 از پدر و مادری فقیر
1:21 و تولد او اندکی
1:24 پیش از طلوع نور در مکه مکرمه بود
1:26 در زمانی کوتاه
1:28 اما دست مرگ
1:30 زود او را ربود
1:32 پدر کودک مزنی را
1:34 که هنوز او به دنیا نیامده بود
1:36 پس یتیمی و فقر بر او چیره شد
1:39 اما برای این کودک یتیم و فقیر
1:42 عمویی بود که بهره‌ی بزرگی داشت
1:45 از فراوانی ثروت و گشادگی زندگی
1:48 و این عمو
1:50 فرزندی نداشت که زندگی‌اش را زینت دهد
1:52 و نه نسلی که اموالش را به ارث برد
1:54 پس به برادرزاده‌ی کوچک خود دلبستگی شدیدی یافت
1:57 و او را در جایگاه خویش و مالش قرار داد
1:59 همانند جایگاه فرزند نسبت به پدر
2:02 آن نوجوان مزنی در دامان کوه
2:05 ورقان سرسبز و شکوفا بزرگ شد
2:08 پس آن کوه بی‌نظیر
2:10 از لطافت خود به او بخشید
2:12 و از صفای خود بر او پوشاند
2:15 پس با حسی لطیف پرورش یافت
2:18 با جانی پاک و فطرتی زلال
2:21 و این خود سببی دیگر شد
2:23 که عمویش بیشتر او را دوست بدارد
2:25 و به خاطر او و از روی ایثار، بیشتر به او عنایت کند
2:28 با این‌که آن جوان مزنی
2:30 به مرحله‌ی مردان رسیده بود
2:32 اما از دین نوین خبری نشنیده بود
2:35 و آگاهی‌اش به هیچ چیزی از اخبار
2:37 یار و همراه خود
2:39 محمد بن عبدالله نمی‌رسید
2:41 صلوات الله و سلامه علیه
2:44 و این وضع به درازا کشید
2:46 تا آن‌که یثرب در روز مبارک و درخشانش شادمان شد
2:48 آن روز پرفروغ
2:50 که رسول اعظم در آن
2:52 صلی‌الله‌علیه‌وسلم
2:54 به عنوان مهاجر به آنجا وارد شد
2:56 پس آن جوان مزنی به راه افتاد
2:58 و اخبار رسول کریم را پی‌گیری می‌کرد
3:01 صلوات الله و سلامه علیه
3:04 و احوال او را جویا می‌شد
3:06 تا آن‌جا که بسیار
3:08 می‌شد که تمام روز را زیر ابر
3:10 در کنار راهی که به
3:12 مدینه منتهی می‌شد می‌ماند
3:14 تا از کسانی که به سوی آن می‌رفتند
3:16 و کسانی که از آن بازمی‌گشتند
3:18 مانند کسی که نگران است، درباره‌ی دین نوین بپرسد
3:20 و درباره‌ی یاوران
3:22 و پیامبر کریم صلی‌الله‌علیه‌وسلم
3:24 و اخبار او پرس‌وجو کند
3:26 تا آن‌که خداوند سینه‌ی پاک او را برای اسلام گشود
3:29 و دل لطیفش را
3:31 به انوار ایمان باز کرد
3:33 پس شهادت داد که جز الله معبودی نیست
3:36 و این‌که محمد رسول الله است
3:39 و این پیش از آن بود که چشمانش
3:41 به دیدار رسول روشن شود
3:43 صلوات الله و سلامه علیه
3:45 یا گوش‌هایش
3:47 از شنیدن سخنش بهره‌مند گردد
3:49 پس این نخستین کسی بود که از
3:51 قوم خود در کوه ورقان اسلام آورد
3:55 آن جوان مزنی اسلام خود را پنهان داشت
3:58 از قوم خود به طور عام
4:00 و از عمویش به طور خاص
4:02 و به دره‌های دورافتاده بیرون می‌رفت
4:04 تا خداوند عز و جل را عبادت کند
4:06 در دامنه‌های آن‌ها
4:08 دور از چشم مردم
4:10 و با لهفه و اشتیاق
4:12 روزی را انتظار می‌کشید
4:14 که عمویش اسلام بیاورد
4:16 تا بتواند اسلام خود را آشکار کند
4:19 و با همراهی او
4:21 به سوی رسول صلوات الله و سلامه علیه برود
4:24 پس از آن‌که اشتیاق (او) فزونی گرفت
4:26 تا دیدار پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:29 که دلش را تسخیر کرده بود
4:31 و خردش را به خود مشغول داشته بود
4:33 و چون آن جوان مؤمن دریافت
4:35 که صبرش به درازا کشیده،
4:37 و عمویش از اسلام دور است،
4:40 و اینکه حضور در محضر رسول الله
4:43 — صلوات و سلام الله بر او باد —
4:45 یکی پس از دیگری از دستش می‌رود،
4:48 تصمیم خود را محکم کرد، در حالی که از
4:50 عواقب آنچه پیش گرفته بود غافل نبود،
4:53 و رو به عمویش کرد و گفت:
4:55 ای عمو!
4:57 مدت‌ها چشم به راه مسلمان شدنت بوده‌ام،
5:00 تا آنجا که شکیبایی‌ام به پایان رسید.
5:02 پس اگر می‌خواهی اسلام بیاوری
5:04 و الله سعادت را برایت بنویسد،
5:06 کار نیکویی کرده‌ای.
5:08 و اگر غیر از این است،
5:10 پس مرا رها کن تا اسلامم را میان مردم آشکار کنم.
5:12 (هنوز) سخنان جوان
5:14 به گوش عمویش نرسیده بود
5:16 که [عمو] به خشم درآمد و گفت:
5:18 ...
5:21 به الله و عزت سوگند
5:23 اگر مسلمان شوی،
5:25 تمام آنچه را که از دستت (در اختیارت) گذاشته‌ام، از تو خواهم گرفت،
5:27 و همان را که به تو داده بودم،
5:29 تو را به فقر خواهم سپرد
5:32 و رها خواهم کرد تا طعمه نیازمندی و گرسنگی شوی.
5:36 آن تهدید، در آن جوان مؤمن
5:38 هیچ تکانی ایجاد نکرد،
5:40 و از عزمش کمترین چیزی نکاست.
5:43 پس عمویش از قوم خود علیه او کمک خواست،
5:46 و آنان برخاستند تا او را بترسانند و به سوی خود فراخوانند،
5:50 و به تهدید و تطمیع او پرداختند.
5:53 او به آنان می‌گفت:
5:55 هر کاری که می‌خواهید بکنید،
5:57 زیرا به الله سوگند من پیرو محمدم
6:00 و عبادت سنگ‌ها را رها کرده‌ام
6:03 و به عبادت الله یگانه و قهار روی آورده‌ام.
6:07 و آنچه از شما و عمویم بر من خواهد رفت، هرچه باشد.
6:11 پس آنچه از عمویش برآمد،
6:13 جز آنکه او را از هر آنچه داده بود عریان کرد،
6:16 و بخشش‌اش را از او قطع کرد،
6:18 و او را از بهره‌مندی محروم ساخت،
6:20 و چیزی برایش باقی نگذاشت جز یک چادر پشمی که با آن بدنش را بپوشاند.
6:24 مظلّفه مزنی، مهاجرت کرد
6:27 با دین خود به سوی الله و رسولش،
6:30 و خانه‌های کودکی و چراگاه‌های دوران جوانی‌اش را پشت سر نهاد،
6:32 ...
6:34 از آنچه در دست عمویش بود، روی گرداند،
6:37 از ثروت و نعمت،
6:39 و به آنچه نزد الله است از
6:41 پاداش و ثواب رغبت داشت،
6:43 و به سوی مدینه گام‌هایش را شتابان می‌کرد،
6:46 و اشتیاق‌ها او را به سوی آن می‌راند،
6:48 ...
6:51 چون صبحگاه نزدیک یثرب شد،
6:55 چادرش را به دو نیم کرد،
6:58 یکی را به کمر بست
7:00 و دیگری را به دوش انداخت.
7:02 سپس به مسجد رسول (الله) رفت،
7:04 — صلوات و سلام الله بر او باد —
7:06 و تمام آن شب را در آنجا گذراند.
7:09 چون سپیده دمید،
7:11 نزدیک درِ حجره پیامبر ایستاد،
7:14 — علیه الصلاة و السلام —
7:16 و با اشتیاق و شوق بسیار، در انتظار طلوع چهره رسول اعظم
7:19 (از حجره‌اش) بود،
7:21 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
7:23 که از حجره‌اش بیرون آید.
7:24 همین که چشمش به او افتاد،
7:27 اشک شوق بر گونه‌هایش جاری شد،
7:29 و احساس کرد که گویی قلبش می‌خواهد
7:31 از میان دو پهلویش بیرون بجهد
7:33 تا او را تحیت و سلام گوید.
7:35 ...
7:38 چون نماز به پایان رسید،
7:40 پیامبر کریم
7:42 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست
7:45 و در چهره‌های مردم نگریست،
7:48 پس به جوان مزنی نگاه کرد
7:50 و فرمود: ای جوان، از کدام قومی؟
7:53 او خود را معرفی کرد،
7:55 پیامبر فرمود: نامت چیست؟
7:57 گفت: عبدالعزی.
7:59 فرمود: بلکه عبدالله.
8:02 سپس به او نزدیک شد و فرمود:
8:05 نزد ما فرود آی،
8:07 و در شمار مهمانان ما باش.
8:10 از آن روز، مردم او را
8:12 «عبدالله» صدا می‌زدند،
8:14 و صحابه گرامی به او لقب دادند:
8:16 «ذوالبجادین» (صاحب دو چادر)،
8:18 پس از آنکه چادرهایش را دیدند،
8:20 و از داستانش آگاه شدند.
8:22 او در تاریخ
8:25 بیشتر به همین لقب شناخته شد.
8:27 ای شنونده گرامی، مپرس (که چه شد).
8:30 درباره‌ی سعادت ذو البجادین
8:32 هنگامی که
8:34 در پناه رسول الله
8:36 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) زندگی می‌کرد
8:38 در مجالس ایشان حاضر می‌شد
8:40 و پشت سر ایشان نماز می‌گزارد
8:42 و از آبشخور هدایت ایشان سیراب می‌شد
8:44 و از خصلت‌های نیک ایشان بهره‌مند می‌گشت
8:46 دنیا او را ندا داد
8:48 اما او گوش‌های خود را بست
8:50 از شنیدن صداهای آن
8:52 و روی به آخرت آورد
8:54 و آن را از هر راهی می‌جست
8:56 او آخرت را با دعایی طلب کرد
8:58 که همواره با آن زاری می‌کرد
9:00 از روی ترس و خشوع
9:02 تا آن‌که صحابه او را «اوّاه» نامیدند
9:05 و آخرت را با قرآن طلب کرد
9:07 پس هرگز از آن غافل نمی‌ماند و خسته نمی‌شد
9:09 با عطر آیات آن
9:11 روشن و آشکار
9:13 در گوشه‌های مسجد رسول الله
9:15 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:17 و آخرت را با جهاد طلب کرد
9:19 پس هیچ غزوه‌ای که رسول الله
9:21 در آن شرکت کرده بودند، از او فوت نمی‌شد
9:23 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:25 و در غزوه‌ی تبوک
9:27 ذو البجادین
9:29 از رسول صلوات الله و سلامه‌ی او درخواست کرد
9:31 که برای او دعا کند
9:33 تا شهادت نصیبش شود
9:35 پس برای او دعا کرد که خداوند خونش را
9:37 از شمشیرهای کفار حفظ کند
9:39 او عرض کرد: پدر و مادرم فدای تو باد
9:41 ای رسول الله
9:43 این چیزی نیست که من بخواهم
9:45 پس ایشان علیه الصلاة والسلام به او فرمودند:
9:47 اگر در حالی که غازی هستی
9:49 در راه خدا بیرون روی
9:51 و بیمار شوی و بمیری
9:53 پس تو شهیدی
9:55 و اگر مرکبت تو را سرکش کند
9:57 و تو بیفتی و کشته شوی
9:59 پس تو شهیدی
10:01 بر این حدیث زمانی نگذشت
10:03 جز یک روز و یک شب
10:05 تا آن‌که جنازه‌ی جوانِ مُزَنی را
10:07 آوردند
10:10 او در حالی مرد که به سوی خدا هجرت کرده بود
10:12 و در راه خدا جهاد می‌کرد
10:14 دور از خانواده
10:16 و خویشاوندان
10:18 غریب از وطن و خانه‌اش
10:20 پس خداوند به‌جای آن
10:22 همه‌ی آن را بهتر عوض داد
10:24 پس صحابه‌ی گرامی
10:26 قبر او را با ساعدهای
10:28 پاک خود کندند
10:30 و رسول کریم
10:32 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:34 خود و دیگران
10:36 با دستان مبارک خود
10:38 او را به قبر فرود آوردند
10:40 و شیخان ابوبکر
10:42 و عمر را فرا خواند و فرمود
10:44 ایشان صلوات الله
10:46 و سلامه‌ی او بر ایشان
10:48 فرمودند: برادرتان را به سوی من نزدیک کنید
10:50 پس او را به سوی من فرود آورید
10:52 پس آن دو او را از ایشان گرفتند
10:54 و در لحدش آرام دادند
10:56 و عبدالله
10:58 بن مسعود ایستاده بود و شاهد
11:00 آن همه بود
11:02 پس گفت: کاش
11:04 ای صاحب این گودال
11:06 به خدا سوگند دوست داشتم که جای او بودم
11:08 در حالی که من پیش از او اسلام آورده بودم
11:10 پانزده سال پیش‌تر
11:12 دنیا ذو البجادین را ندا داد
11:18 (او را فرا خواند)
11:20 اما او گوش‌های خود را از شنیدن
11:22 صدای آن بست
11:24 و روی به آخرت آورد و آن را
11:26 از هر راهی طلب کرد