از مجموعهٔ تصاویری از زندگی صحابه (سریال تکمیل شد)
· درس 24 از 93
تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (39) - وحشی بن حرب رضی الله عنه
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:15
جمعیت مودت خوشحال است
0:18
که نمونههایی از زندگی اصحاب را به شما تقدیم کند
0:22
«عِباد الرحمن» با رأفت...
0:25
رحمهالله
0:27
وحشی بن حرب رضیاللهعنه
0:44
کیست آن که جگر پیامبر (ﷺ) را خون کرد
0:51
آنگاه که عمویش حمزه بن عبدالمطلب را در روز احد کشت
0:55
سپس دلهای مسلمانان را شفا داد
0:57
آنگاه که مسیلمه کذاب را در روز یمامه کشت
1:01
او وحشی بن حرب حبشی است
1:04
مکنّا به ابودسمه
1:06
و او را داستانی تلخ، اندوهبار و خونین است
1:10
پس گوش خود را به او بسپار تا غم خود را با زبان خویش برایت بازگوید
1:15
وحشی گفت:
1:18
من غلامی برده برای جبیر بن مطعم بودم
1:21
یکی از سروران قریش
1:23
و عمویش طعیمه
1:25
در روز بدر به دست حمزه بن عبدالمطلب کشته شده بود
1:29
پس او بسیار اندوهگین شد
1:32
و به الله و عزت سوگند یاد کرد که انتقام عمویش را بگیرد
1:36
و قاتلش را حتماً بکشد
1:38
و همواره در کمین حمزه بود
1:41
زمان زیادی نگذشت
1:44
تا آنکه قریش تصمیم گرفت برای جنگ به احد بیرون رود
1:48
تا محمد بن عبدالله را از میان بردارد
1:51
و کشتگان خود در بدر را انتقام گیرد
1:54
پس سپاهیان خود را فراهم آوردند، همپیمانانشان را گرد آوردند و تدارکات خود را آماده کردند
1:59
سپس فرماندهی را به ابوسفیان بن حرب سپردند
2:03
ابوسفیان چنین دید
2:05
که با لشکر، گروهی از زنان نامدار قریش همراه کند
2:09
کسانی که پدران، پسران یا برادرانشان
2:13
یا یکی از خویشانشان در بدر کشته شده بودند
2:16
تا لشکر را بر جنگ برانگیزند
2:19
و از پشت سر مردان، آنان را به پایداری و نگریختن وادارند
2:22
پس در پیشاپیش زنانی که همراه او بیرون آمدند
2:25
همسرش هند دختر عتبه بود
2:28
و پدرش، عمویش و برادرش
2:31
همگی در بدر کشته شده بودند
2:34
و چون لشکر آماده حرکت شد
2:37
به سوی جبیر بن مطعم برگشت و گفت
2:40
ای ابودسمه، آیا میخواهی خود را از بردگی برهانی؟
2:44
گفتم: چه کسی این کار را برای من میکند؟
2:47
گفت: من آن را برای تو فراهم میکنم
2:50
گفتم: چگونه؟
2:53
گفت: اگر حمزه بن عبدالمطلب، عموی محمد را بکشی
2:56
به عوض عمویم طعیمه بن عدی
2:59
آنگاه تو آزاد خواهی بود
3:02
گفتم: چه کسی به من تضمین میدهد که به عهدت وفا کنی؟
3:05
گفت: هر که تو بخواهی
3:08
و من همه مردم را بر این امر گواه خواهم گرفت
3:11
گفتم: انجام میدهم و من برای این کار آمادهام
3:14
وحشی گفت: و من مردی حبشی بودم
3:17
نیزه را همانگونه که حبشیان پرتاب میکنند پرتاب میکردم
3:20
و هرگاه چیزی را هدف میگرفتم، خطا نمیکردم
3:23
پس نیزهام را برداشتم و همراه لشکر به راه افتادم
3:26
و در عقب لشکر راه میرفتم
3:29
نزدیک زنان
3:32
و مرا با جنگ کاری نبود
3:35
و هر بار که به هند، همسر ابوسفیان، میرسیدم یا او به من میرسید
3:38
و او میدید که نیزه در دستم زیر تابش آفتاب میدرخشد
3:41
(هند گفت): «بکوب و خنک شو، خنک شو»
3:44
چون به احد رسیدیم و دو لشکر به هم رسیدند
3:47
بیرون رفتم و در جستجوی حمزه بن عبدالمطلب بودم
3:50
و پیش از آن او را میشناختم
3:53
و حمزه بر کسی پنهان نبود
3:56
زیرا بر سرش پر شتر مرغی میگذاشت
3:59
تا حریفان او را بشناسند
4:02
همانگونه که دلاوران شجاع عرب چنین میکردند
4:05
همانگونه که صاحبان شجاعت و دلاوران عرب چنین میکردند
4:08
که حمزه را دیدم که میان جمعیت چون شتر تیرهرنگ غران میخروشید
4:11
و با شمشیرش مردم را درهم میکوبید
4:14
پس هیچکس در برابرش پایداری نمیکرد
4:17
و چیزی در برابرش ثابت نمیماند
4:20
و در حالی که خود را برای او آماده میکردم
4:23
و از پشت درختی یا سنگی خود را پنهان کرده بودم
4:26
در انتظار آنکه به من نزدیک شود
4:29
ناگهان سباع بن عبدالعزی، یکی از سواران قریش، پیش از من به سوی او پیش رفت
4:32
گفت: ای حمزه، با من مبارزه کن، با من مبارزه کن
4:35
حمزه به سوی او رفت و میگفت:
4:38
«آیا ای پسر زن ختنهکننده، آیا؟»
4:41
سپس دیری نگذشت که با ضربهای از شمشیرش او را زد
4:44
و او به خاک افتاد
4:47
و در خون خود غلتید
4:50
در این هنگام در برابر حمزه ایستادم
4:53
موقعیتی که از آن خرسند بودم، و نیزهام را تکان میدادم
4:56
تا آنکه به آن اطمینان یافتم
4:59
و آن را بر زیر شکم او فرود آوردم
5:02
و از میان پاهایش بیرون آمد
5:06
او با سنگینی دو قدم به سوی من برداشت
5:08
سپس اندکی بعد فرو افتاد و نیزه
5:11
در بدنش بود، پس آن را در بدنش رها کردم
5:14
تا آنکه یقین کردم که مرده است
5:17
سپس نزدش آمدم و آن را از بدنش بیرون کشیدم
5:20
و به خیمهها بازگشتم و در آنجا ماندم
5:23
زیرا مرا به جز او نیازی نبود
5:26
سپس آتش نبرد شعلهور شد
5:29
و حمله و گریز در آن بسیار شد
5:33
(ترجمه این بخش کامل نیست)
5:37
(ترجمه این بخش کامل نیست)
5:40
امّا دایرهای که بهزودی چرخید
5:43
بر اصحاب محمد (ﷺ) و در میان آنان کشتار بسیار شد
5:46
آنگاه هند دختر عتبه (صبحگاه) رهسپار شد
5:49
بر کشتن مسلمانان
5:52
و از پشت سرِ آنان، گروهی از زنان
5:55
او شروع کرد به مثل زدن با آنان
5:58
و شکمهایشان (آنان) را بریدهای و چشمهایشان را ...
6:02
و گوشهایشان کر میشود
6:05
سپس از بینیها و گوشها گردنبند و گوشوارهای ساختم.
6:09
آن را باز کرد و گردنبندش را کنار زد.
6:12
و گوشوارههای طلاییاش را به
6:15
و گفت: «بله، ای ابا... (نام...)»
6:18
آن دو را برای خودت نگهدار، زیرا آنها ارزشمندند.
6:21
و چون یکی از بارهای آن را بر زمین نهاد
6:24
با لشکر به سوی مکه بازگشتم
6:27
جبیر بن مطعم با آنچه به من وعده داده بود، برایم مژده داد.
6:30
و گردنم را آزاد میکنم
6:33
پس صبحگاه به سوی غار حرا روان شدم
6:36
اما کار محمد روز به روز رو به رشد و گسترش گذاشت
6:39
مسلمانان ساعت به ساعت بیشتر میشدند
6:42
هر زمان که کار محمد (ﷺ) بزرگتر میشد،
6:45
سختی بر او بسیار سنگین شد
6:48
و بیم و هراس بر جانم چیره شد
6:51
و هنوز بر همین حال خودم هستم
6:54
تا آنکه محمد با لشکر انبوه و جرارش در حالی که فاتح بود وارد مکه شد.
6:57
در آن هنگام
7:00
و (در حالی که) پیامبر (ﷺ) به سوی طائف گریزان بود
7:03
از آنها امنیت را میجویم
7:06
اما اهل طائف چندان درنگ نکردند.
7:09
تا آنکه نور اسلام
7:12
و گروهی از ایشان را برای دیدار با محمد (ﷺ) آماده کردند.
7:15
و اعلام ورود آنان به دین او
7:18
در این هنگام دستم به کار نرسید
7:21
زمین با همه وسعتش بر من تنگ شد و راهها و چارهها بر من بسته شد.
7:25
یا در برخی شهرهای دیگر
7:28
به خدا سوگند که من در گرداب این اندوه خویش فرو رفتهام
7:31
آنگاه مردی خیرخواه برایم دلسوزی کرد و گفت
7:34
وای بر تو ای وحشی
7:37
بهخدا سوگند که محمد (ﷺ) هیچیک از مردم را نمیکشد
7:40
هرگاه (کسی) وارد دین (اسلام) شود و به شهادت حق گواهی دهد
7:43
پس همین که سخنش را شنیدم
7:46
تا اینکه میم از چهرهام بیرون آمد؛ بهسوی یثرب
7:49
میجویم محمد را
7:52
وقتی به آن رسیدم، به دنبال امرش گشتم.
7:55
فهمیدم که او در مسجد است
7:58
به نزد او وارد شدم، با سبکی و احتیاط.
8:01
و به سوی او رفتم تا اینکه ایستادم
8:04
بالای سرش ایستادم و گفتم
8:07
گواهی میدهم که هیچ معبودی جز الله نیست
8:10
و اینکه محمد بنده و فرستادهی اوست.
8:13
هنگامی که شهادتین را شنید، نگاهش را به سوی من بلند کرد.
8:16
چون مرا شناخت، نگاهش را از من برگرداند.
8:19
آیا تنها و دلتنگ هستی؟
8:22
گفتم: بله، ای رسول الله (ﷺ)
8:25
گفت: بنشین و برایم بگو که حمزه را چگونه کشتی؟
8:28
نشستم و خبر را برایش بازگو کردم.
8:31
چون سخنم را به پایان بردم
8:34
او روی خود را از من برگرداند و گفت
8:37
وای بر تو ای وحشی
8:40
ای خدا، رویت را از من پنهان کن، پس امروز دیگر تو را نبینم.
8:44
از آن روز به بعد
8:47
دوست داشت که نگاه پیامبر کریم (صلیاللهعلیهوسلم) بر او بیفتد
8:50
پس چون صحابه در برابر او نشستند
8:53
جای خود را پشت سر او گرفتم
8:56
و بر همین حال باقی ماندم تا اینکه رسول الله (ﷺ) رحلت فرمود.
8:59
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به جوار پروردگارش [پیوست/رحلت فرمود].
9:02
سپس وحشی ادامه داد و گفت
9:05
و با وجود اینکه دانستم که
9:08
اسلام آنچه پیش از آن بوده را میزداید.
9:11
همواره فاجعهبودن آن کار را احساس میکردم
9:14
و مصیبت بزرگ را بسیار ناگوار میشمارم
9:17
آنکه اسلام و مسلمانان را با او کاشتی
9:20
و شروع کردم به جستجوی فرصتی که (در آن) کفّاره بدهم
9:23
آنچه از من پیشتر گذشته، با آن (ببخشا / از آن درگذر)
9:26
هنگامی که رسول الله (ﷺ) به او رسید،
9:29
«با رفیق اعلی» و [پس از او] خلافت [به دست آمد]
9:32
مسلمانان به یار (همراه) خود، ابوبکر (رضیاللهعنه) ...
9:35
بنو حنیفه مرتد شدند، یاران (مسیلمه)
9:38
مسیلمه کذاب همراه با مرتدان
9:41
رسول الله (ﷺ) لشکری
9:44
برای جنگ با مسیلمه و بازگرداندن قومش
9:47
بنی حنیفه به دین الله
9:50
با خودم گفتم: این، به خدا سوگند،
9:53
فرصت را ای وحشی، پس آن را غنیمت بشمار
9:56
و آن را از دستت رها مکن
9:59
سپس همراه با لشکرهای مسلمانان بیرون رفتم
10:02
و نیزهٔ خود را که با آن کشتم، با خود برداشتم
10:05
سیدالشهداء حمزه بن عبدالمطلب
10:09
امید است که با آن مسیلمه را بکشم یا پیروز شوم
10:12
با شهادت، آنگاه که [وی] به میدان نبرد هجوم برد
10:15
مسلمانان بر مسیلمه و لشکرش (در باغ) ...
10:18
و با دشمنان الله درآمیختند تا آنجا که مرگ (در میدان) بر آنان فرا رسید.
10:21
در کمین مسیلمه بودم که او را دیدم.
10:24
او ایستاده بود و شمشیر در دستش بود، و من دیدم
10:27
مردی از انصار با او کمین میکرد، همانند
10:30
من در انتظار او نیستم؛ هر دوی ما همین را میخواهیم.
10:33
هنگامی که در برابر او ایستادم، او را کشتم
10:38
نیزهام را تکان دادم تا آنگاه که راست شد
10:41
با دستم او را به سوی او راندم
10:44
در آن افتادم و در همان لحظهای که
10:47
نیزهام را با آن بهسوی مسیلمه پرتاب کردم.
10:50
انصار بر او میجستند و با شمشیر به او ضربه میزدند.
10:53
ضربهای با شمشیر، پس پروردگارت
10:56
میداند کدامیک از ما او را کشته است؛ پس اگر من
10:59
آنکه او را کشتم باشم، بیگمان
11:02
بهترین مردم پس از محمد را کشتهام، و
11:05
بدترین مردم را نیز
11:10
بهترین مردم پس از محمد را کشته است
11:13
و بدترین مردم را نیز کشته است
11:16
مورخان