تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (39) - وحشی بن حرب رضی الله عنه

◉ 36908 بازدید ⏱ 11:38 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خوشحال است
0:18 که نمونه‌هایی از زندگی اصحاب را به شما تقدیم کند
0:22 «عِباد الرحمن» با رأفت...
0:25 رحمه‌الله
0:27 وحشی بن حرب رضی‌الله‌عنه
0:44 کیست آن که جگر پیامبر (ﷺ) را خون کرد
0:51 آنگاه که عمویش حمزه بن عبدالمطلب را در روز احد کشت
0:55 سپس دل‌های مسلمانان را شفا داد
0:57 آنگاه که مسیلمه کذاب را در روز یمامه کشت
1:01 او وحشی بن حرب حبشی است
1:04 مکنّا به ابودسمه
1:06 و او را داستانی تلخ، اندوهبار و خونین است
1:10 پس گوش خود را به او بسپار تا غم خود را با زبان خویش برایت بازگوید
1:15 وحشی گفت:
1:18 من غلامی برده برای جبیر بن مطعم بودم
1:21 یکی از سروران قریش
1:23 و عمویش طعیمه
1:25 در روز بدر به دست حمزه بن عبدالمطلب کشته شده بود
1:29 پس او بسیار اندوهگین شد
1:32 و به الله و عزت سوگند یاد کرد که انتقام عمویش را بگیرد
1:36 و قاتلش را حتماً بکشد
1:38 و همواره در کمین حمزه بود
1:41 زمان زیادی نگذشت
1:44 تا آنکه قریش تصمیم گرفت برای جنگ به احد بیرون رود
1:48 تا محمد بن عبدالله را از میان بردارد
1:51 و کشتگان خود در بدر را انتقام گیرد
1:54 پس سپاهیان خود را فراهم آوردند، هم‌پیمانانشان را گرد آوردند و تدارکات خود را آماده کردند
1:59 سپس فرماندهی را به ابوسفیان بن حرب سپردند
2:03 ابوسفیان چنین دید
2:05 که با لشکر، گروهی از زنان نامدار قریش همراه کند
2:09 کسانی که پدران، پسران یا برادرانشان
2:13 یا یکی از خویشانشان در بدر کشته شده بودند
2:16 تا لشکر را بر جنگ برانگیزند
2:19 و از پشت سر مردان، آنان را به پایداری و نگریختن وادارند
2:22 پس در پیشاپیش زنانی که همراه او بیرون آمدند
2:25 همسرش هند دختر عتبه بود
2:28 و پدرش، عمویش و برادرش
2:31 همگی در بدر کشته شده بودند
2:34 و چون لشکر آماده حرکت شد
2:37 به سوی جبیر بن مطعم برگشت و گفت
2:40 ای ابودسمه، آیا می‌خواهی خود را از بردگی برهانی؟
2:44 گفتم: چه کسی این کار را برای من می‌کند؟
2:47 گفت: من آن را برای تو فراهم می‌کنم
2:50 گفتم: چگونه؟
2:53 گفت: اگر حمزه بن عبدالمطلب، عموی محمد را بکشی
2:56 به عوض عمویم طعیمه بن عدی
2:59 آنگاه تو آزاد خواهی بود
3:02 گفتم: چه کسی به من تضمین می‌دهد که به عهدت وفا کنی؟
3:05 گفت: هر که تو بخواهی
3:08 و من همه مردم را بر این امر گواه خواهم گرفت
3:11 گفتم: انجام می‌دهم و من برای این کار آماده‌ام
3:14 وحشی گفت: و من مردی حبشی بودم
3:17 نیزه را همان‌گونه که حبشیان پرتاب می‌کنند پرتاب می‌کردم
3:20 و هرگاه چیزی را هدف می‌گرفتم، خطا نمی‌کردم
3:23 پس نیزه‌ام را برداشتم و همراه لشکر به راه افتادم
3:26 و در عقب لشکر راه می‌رفتم
3:29 نزدیک زنان
3:32 و مرا با جنگ کاری نبود
3:35 و هر بار که به هند، همسر ابوسفیان، می‌رسیدم یا او به من می‌رسید
3:38 و او می‌دید که نیزه در دستم زیر تابش آفتاب می‌درخشد
3:41 (هند گفت): «بکوب و خنک شو، خنک شو»
3:44 چون به احد رسیدیم و دو لشکر به هم رسیدند
3:47 بیرون رفتم و در جستجوی حمزه بن عبدالمطلب بودم
3:50 و پیش از آن او را می‌شناختم
3:53 و حمزه بر کسی پنهان نبود
3:56 زیرا بر سرش پر شتر مرغی می‌گذاشت
3:59 تا حریفان او را بشناسند
4:02 همان‌گونه که دلاوران شجاع عرب چنین می‌کردند
4:05 همان‌گونه که صاحبان شجاعت و دلاوران عرب چنین می‌کردند
4:08 که حمزه را دیدم که میان جمعیت چون شتر تیره‌رنگ غران می‌خروشید
4:11 و با شمشیرش مردم را درهم می‌کوبید
4:14 پس هیچ‌کس در برابرش پایداری نمی‌کرد
4:17 و چیزی در برابرش ثابت نمی‌ماند
4:20 و در حالی که خود را برای او آماده می‌کردم
4:23 و از پشت درختی یا سنگی خود را پنهان کرده بودم
4:26 در انتظار آنکه به من نزدیک شود
4:29 ناگهان سباع بن عبدالعزی، یکی از سواران قریش، پیش از من به سوی او پیش رفت
4:32 گفت: ای حمزه، با من مبارزه کن، با من مبارزه کن
4:35 حمزه به سوی او رفت و می‌گفت:
4:38 «آیا ای پسر زن ختنه‌کننده، آیا؟»
4:41 سپس دیری نگذشت که با ضربه‌ای از شمشیرش او را زد
4:44 و او به خاک افتاد
4:47 و در خون خود غلتید
4:50 در این هنگام در برابر حمزه ایستادم
4:53 موقعیتی که از آن خرسند بودم، و نیزه‌ام را تکان می‌دادم
4:56 تا آنکه به آن اطمینان یافتم
4:59 و آن را بر زیر شکم او فرود آوردم
5:02 و از میان پاهایش بیرون آمد
5:06 او با سنگینی دو قدم به سوی من برداشت
5:08 سپس اندکی بعد فرو افتاد و نیزه
5:11 در بدنش بود، پس آن را در بدنش رها کردم
5:14 تا آنکه یقین کردم که مرده است
5:17 سپس نزدش آمدم و آن را از بدنش بیرون کشیدم
5:20 و به خیمه‌ها بازگشتم و در آنجا ماندم
5:23 زیرا مرا به جز او نیازی نبود
5:26 سپس آتش نبرد شعله‌ور شد
5:29 و حمله و گریز در آن بسیار شد
5:33 (ترجمه این بخش کامل نیست)
5:37 (ترجمه این بخش کامل نیست)
5:40 امّا دایره‌ای که به‌زودی چرخید
5:43 بر اصحاب محمد (ﷺ) و در میان آنان کشتار بسیار شد
5:46 آن‌گاه هند دختر عتبه (صبح‌گاه) رهسپار شد
5:49 بر کشتن مسلمانان
5:52 و از پشت سرِ آنان، گروهی از زنان
5:55 او شروع کرد به مثل زدن با آنان
5:58 و شکم‌هایشان (آنان) را بریده‌ای و چشم‌هایشان را ...
6:02 و گوش‌هایشان کر می‌شود
6:05 سپس از بینی‌ها و گوش‌ها گردنبند و گوشواره‌ای ساختم.
6:09 آن را باز کرد و گردنبندش را کنار زد.
6:12 و گوشواره‌های طلایی‌اش را به
6:15 و گفت: «بله، ای ابا... (نام‌...)»
6:18 آن دو را برای خودت نگه‌دار، زیرا آن‌ها ارزشمندند.
6:21 و چون یکی از بارهای آن را بر زمین نهاد
6:24 با لشکر به سوی مکه بازگشتم
6:27 جبیر بن مطعم با آنچه به من وعده داده بود، برایم مژده داد.
6:30 و گردنم را آزاد می‌کنم
6:33 پس صبح‌گاه به سوی غار حرا روان شدم
6:36 اما کار محمد روز به روز رو به رشد و گسترش گذاشت
6:39 مسلمانان ساعت به ساعت بیشتر می‌شدند
6:42 هر زمان که کار محمد (ﷺ) بزرگ‌تر می‌شد،
6:45 سختی بر او بسیار سنگین شد
6:48 و بیم و هراس بر جانم چیره شد
6:51 و هنوز بر همین حال خودم هستم
6:54 تا آنکه محمد با لشکر انبوه و جرارش در حالی که فاتح بود وارد مکه شد.
6:57 در آن هنگام
7:00 و (در حالی که) پیامبر (ﷺ) به سوی طائف گریزان بود
7:03 از آن‌ها امنیت را می‌جویم
7:06 اما اهل طائف چندان درنگ نکردند.
7:09 تا آن‌که نور اسلام
7:12 و گروهی از ایشان را برای دیدار با محمد (ﷺ) آماده کردند.
7:15 و اعلام ورود آنان به دین او
7:18 در این هنگام دستم به کار نرسید
7:21 زمین با همه وسعتش بر من تنگ شد و راه‌ها و چاره‌ها بر من بسته شد.
7:25 یا در برخی شهرهای دیگر
7:28 به خدا سوگند که من در گرداب این اندوه خویش فرو رفته‌ام
7:31 آنگاه مردی خیرخواه برایم دل‌سوزی کرد و گفت
7:34 وای بر تو ای وحشی
7:37 به‌خدا سوگند که محمد (ﷺ) هیچ‌یک از مردم را نمی‌کشد
7:40 هرگاه (کسی) وارد دین (اسلام) شود و به شهادت حق گواهی دهد
7:43 پس همین که سخنش را شنیدم
7:46 تا اینکه میم از چهره‌ام بیرون آمد؛ به‌سوی یثرب
7:49 می‌جویم محمد را
7:52 وقتی به آن رسیدم، به دنبال امرش گشتم.
7:55 فهمیدم که او در مسجد است
7:58 به نزد او وارد شدم، با سبکی و احتیاط.
8:01 و به سوی او رفتم تا این‌که ایستادم
8:04 بالای سرش ایستادم و گفتم
8:07 گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست
8:10 و اینکه محمد بنده و فرستاده‌ی اوست.
8:13 هنگامی که شهادتین را شنید، نگاهش را به سوی من بلند کرد.
8:16 چون مرا شناخت، نگاهش را از من برگرداند.
8:19 آیا تنها و دلتنگ هستی؟
8:22 گفتم: بله، ای رسول الله (ﷺ)
8:25 گفت: بنشین و برایم بگو که حمزه را چگونه کشتی؟
8:28 نشستم و خبر را برایش بازگو کردم.
8:31 چون سخنم را به پایان بردم
8:34 او روی خود را از من برگرداند و گفت
8:37 وای بر تو ای وحشی
8:40 ای خدا، رویت را از من پنهان کن، پس امروز دیگر تو را نبینم.
8:44 از آن روز به بعد
8:47 دوست داشت که نگاه پیامبر کریم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر او بیفتد
8:50 پس چون صحابه در برابر او نشستند
8:53 جای خود را پشت سر او گرفتم
8:56 و بر همین حال باقی ماندم تا اینکه رسول الله (ﷺ) رحلت فرمود.
8:59 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به جوار پروردگارش [پیوست/رحلت فرمود].
9:02 سپس وحشی ادامه داد و گفت
9:05 و با وجود این‌که دانستم که
9:08 اسلام آنچه پیش از آن بوده را می‌زداید.
9:11 همواره فاجعه‌بودن آن کار را احساس می‌کردم
9:14 و مصیبت بزرگ را بسیار ناگوار می‌شمارم
9:17 آن‌که اسلام و مسلمانان را با او کاشتی
9:20 و شروع کردم به جستجوی فرصتی که (در آن) کفّاره بدهم
9:23 آنچه از من پیش‌تر گذشته، با آن (ببخشا / از آن درگذر)
9:26 هنگامی که رسول الله (ﷺ) به او رسید،
9:29 «با رفیق اعلی» و [پس از او] خلافت [به دست آمد]
9:32 مسلمانان به یار (هم‌راه) خود، ابوبکر (رضی‌الله‌عنه) ...
9:35 بنو حنیفه مرتد شدند، یاران (مسیلمه)
9:38 مسیلمه کذاب همراه با مرتدان
9:41 رسول الله (ﷺ) لشکری
9:44 برای جنگ با مسیلمه و بازگرداندن قومش
9:47 بنی حنیفه به دین الله
9:50 با خودم گفتم: این، به خدا سوگند،
9:53 فرصت را ای وحشی، پس آن را غنیمت بشمار
9:56 و آن را از دستت رها مکن
9:59 سپس همراه با لشکرهای مسلمانان بیرون رفتم
10:02 و نیزهٔ خود را که با آن کشتم، با خود برداشتم
10:05 سیدالشهداء حمزه بن عبدالمطلب
10:09 امید است که با آن مسیلمه را بکشم یا پیروز شوم
10:12 با شهادت، آنگاه که [وی] به میدان نبرد هجوم برد
10:15 مسلمانان بر مسیلمه و لشکرش (در باغ) ...
10:18 و با دشمنان الله درآمیختند تا آنجا که مرگ (در میدان) بر آنان فرا رسید.
10:21 در کمین مسیلمه بودم که او را دیدم.
10:24 او ایستاده بود و شمشیر در دستش بود، و من دیدم
10:27 مردی از انصار با او کمین می‌کرد، همانند
10:30 من در انتظار او نیستم؛ هر دوی ما همین را می‌خواهیم.
10:33 هنگامی که در برابر او ایستادم، او را کشتم
10:38 نیزه‌ام را تکان دادم تا آن‌گاه که راست شد
10:41 با دستم او را به سوی او راندم
10:44 در آن افتادم و در همان لحظه‌ای که
10:47 نیزه‌ام را با آن به‌سوی مسیلمه پرتاب کردم.
10:50 انصار بر او می‌جستند و با شمشیر به او ضربه می‌زدند.
10:53 ضربه‌ای با شمشیر، پس پروردگارت
10:56 می‌داند کدام‌یک از ما او را کشته است؛ پس اگر من
10:59 آن‌که او را کشتم باشم، بی‌گمان
11:02 بهترین مردم پس از محمد را کشته‌ام، و
11:05 بدترین مردم را نیز
11:10 بهترین مردم پس از محمد را کشته است
11:13 و بدترین مردم را نیز کشته است
11:16 مورخان