تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (34) - حذیفه بن الیمن رضی الله عنه.

◉ 49373 بازدید ⏱ 16:09 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت «مودّه» مفتخر است
0:18 که برای شما تصویرهایی از زندگی صحابه ارائه دهد
0:22 رحمت و مهربانی آن است که...
0:25 رحمه الله
0:27 حذیفة بن الیمان رضی‌الله‌عنه
0:46 اگر بخواهی، از مهاجرین خواهی بود.
0:49 و اگر بخواهی، از انصار خواهی بود.
0:51 از میان این دو امر، آنچه را بیشتر به دلت خوش می‌آید برگزین
0:54 با این کلمات، رسول الله (ﷺ) خطاب کرد
0:59 هنگامی که برای نخستین بار در مکه با او دیدار کرد
1:02 و برای برگزیدن حذیفه بن یمان
1:05 در پیوستن به کرامت‌مندترین دو گروه
1:07 محبوب‌ترین آن دو نزد مسلمانان، داستان
1:10 الیمان ابو حذیفه مکّی از بنی عبس بود.
1:14 اما او در میان قوم خود خون‌ریزی کرد
1:17 ناچار شد از مکه به یثرب هجرت کند
1:20 و آنجا با بنی عبدالاشهل هم‌پیمان شد و با ایشان پیوند خویشاوندی برقرار کرد.
1:24 از او روایت شده که پسرش حذیفه
1:27 سپس موانعی که میان ایمان و ورود به مکه حائل بود برطرف شد.
1:33 او پیوسته میان مکه و یثرب در رفت‌وآمد بود.
1:36 اما اقامت او در مدینه بیشتر و چسبیده‌تر بود
1:40 و هنگامی که اسلام با نور خود بر جزیره‌العرب تابید
1:45 یمان ابو حذیفه از قبیله بنی عبس بود؛ او یکی از یاران (صحابه) رضی‌الله‌عنه بود.
1:48 هیئتی بر رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه) وارد شد
1:52 و اسلام خود را در برابر او اعلام کردند
1:55 و این پیش از آن بود که [پیامبر (ﷺ)] به مدینه هجرت کند
1:58 و از این‌رو حذیفه، که اصلش مکی بود، در مدینه پرورش یافت.
2:04 حذیفه بن یمان در خانه‌ای مسلمان پرورش یافت.
2:08 در دامان پدر و مادری که از نخستین کسانی بودند که به دین الله درآمدند، پرورش یافت.
2:13 پس پیش از آنکه چشمانش به دیدار رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه) روشن شود، اسلام آورد.
2:19 اشتیاق حذیفه به دیدار رسول الله (ﷺ) سراسر وجودش را پر کرده بود
2:24 از آن هنگام که اسلام آورد، همواره به دنبال خبرهای او بود و در پرسیدن از اوصاف او پافشاری می‌کرد.
2:30 پس این [امر] جز بر شیفتگی و اشتیاق او به آن [پیامبر] نمی‌افزاید.
2:35 پس به مکه رفت تا با او دیدار کند؛ و همین که پیامبر (ﷺ) را دید، از او پرسید.
2:41 ام هاجر: من ام انصاری‌ام ای رسول الله (ﷺ).
2:45 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: اگر بخواهی، از مهاجرین خواهی بود.
2:50 و اگر بخواهی از انصار باشی، برای خودت آنچه را دوست داری برگزین.
2:55 گفت: نه، بلکه من انصاری هستم، ای رسول الله (ﷺ).
3:00 هنگامی که رسول الله (ﷺ) به مدینه هجرت کرد
3:04 حذیفه (رضی‌الله‌عنه) همراهی و ملازمتی چون همراهی چشم با خواهرش داشت
3:08 و در همهٔ غزوات با او حضور داشت، مگر در جنگ بدر.
3:12 و حال بخوانیم داستانی درباره حذیفه از بدر که خود او روایت کرده است، پس گفت
3:17 مرا از حضور در جنگ بدر بازنداشت مگر اینکه من و پدرم بیرون از مدینه بودیم.
3:23 کافران قریش ما را گرفتند و گفتند: کجا قصد دارید؟
3:29 گفتیم: مدینه. گفتند: شما می‌خواهید محمد (ﷺ) را (ببرید)؟
3:34 گفتیم: ما جز مدینه نمی‌خواهیم.
3:38 اما آن‌ها (قریش) نپذیرفتند که ما را رها کنند، مگر پس از آنکه از ما پیمان گرفتند.
3:42 آیا ما پیامبر (ﷺ) را علیه آنان یاری نکنیم، و آیا با او نجنگیم؟
3:46 سپس ما را آزاد کردند
3:48 و چون بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شدیم
3:52 ما آن را از پیمانی که با قریش بسته بودیم و شکسته شده بود، خبر دادیم.
3:56 و از ایشان پرسیدیم که چه کنیم
3:58 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
4:01 و با پیمان‌شکنی ایشان (مبارزه می‌کنیم) و از الله بر (غلبه بر) ایشان یاری می‌جوییم
4:05 و چون روز احد فرا رسید
4:07 حذیفه با پدرش یمان آن را (جنگ) را تجربه کرد.
4:10 اما حذیفه
4:12 و در آن (جنگ) بلای بزرگی را به نمایش گذاشت و (الله) او را گرامی داشت
4:15 و از آن (فتنه/مهلکه) سالم بیرون آمد
4:17 و اما پدرش در آن (جنگ) به شهادت رسید.
4:20 اما شهادت او به دست شمشیرهای مسلمانان بود
4:24 نه با شمشیرهای مشرکان
4:26 و از این رو داستانی را در ادامه نقل می‌کنیم.
4:30 هنگامی که روز احد فرا رسید
4:32 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایمان را (در قلب) نهاد.
4:36 و ثابت بن وقش
4:38 در دژها همراه زنان و کودکان
4:41 زیرا آن دو پیرمرد بزرگسال بودند که سن بسیاری داشتند
4:45 هنگامی که آتش نبرد شعله‌ور شد
4:48 یمان به همراهش گفت
4:50 ما منتظر چه هستیم؟
4:53 به خدا سوگند، برای هیچ‌یک از ما از عمرش
4:56 جز به اندازه‌ای که الاغ تشنه می‌شود.
4:59 ما امروز یا فردا فقط یک پرنده‌ایم.
5:02 آیا شمشیر خود را برنمی‌داریم؟
5:04 و به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ملحق خواهیم شد
5:08 امید است که الله ما را به شهادت همراه با پیامبرش (ﷺ) روزی کند.
5:11 سپس شمشیر آن دو را برگرفت و میان مردم داخل شد
5:14 و به میدان نبرد هجوم برد
5:16 اما ثابت بن وقش
5:18 پس الله با شهادت به دست مشرکان او را گرامی داشت
5:22 و اما الیمان وارد حذیفه
5:25 شمشیرهای مسلمانان بر او فرود آمد، در حالی که آنان او را نمی‌شناختند.
5:29 حذیفه شروع کرد به صدا زدن
5:31 پدرم، پدرم
5:33 و هیچ‌کس آن را نمی‌شنود.
5:35 شیخ با شمشیرهای یارانش به زمین افتاد و کشته شد.
5:38 حذیفه جز این نگفت که به آنان گفت
5:41 الله شما را بیامرزد
5:43 و او مهربان‌ترین مهربانان است.
5:46 سپس پیامبر (ﷺ) اراده کرد
5:49 اینکه به پسر، دیه‌ی پدرش را بدهد
5:51 حذیفه گفت
5:53 او تنها در پی گواهی‌نامه است، و آن را به دست آورده است.
5:57 خدایا گواه باش که من دیه‌ی او را بر مسلمانان صدقه دادم.
6:03 بدین‌سبب منزلت او نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) افزون گشت
6:08 سیره پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) غور حذیفه بن یمان
6:14 در آن (منظور) در سه (عرصه/وجه) بر او تجلّی کرد
6:17 هوش نابغه‌وار
6:19 یاریش می‌دهد در گشودن مشکلات دشوار
6:22 و بدیهی است که اطاعت‌پذیری
6:24 تلبیه، هر آنچه (دعا را) فرا می‌خواند.
6:26 و پنهان‌داشتن راز
6:28 به ژرفای آن هیچ‌کس راه نمی‌یابد.
6:31 سیاست رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نیز چنین بود
6:35 بر پایه کشف مزایای یارانش استوار است
6:38 و بهره‌گیری از توانایی‌های نهفته در وجود خودشان
6:42 و این به معنای قرار دادن مرد مناسب در جای مناسب است.
6:46 بزرگ‌ترین مشکلی که مسلمانان در مدینه با آن روبه‌رو بودند
6:50 آنان منافقانی از یهودیان بودند و شایعه‌پراکنی می‌کردند.
6:54 و آنچه (منافقان) درباره‌ی پیامبر (ﷺ) می‌گفتند و نقشه می‌کشیدند
6:58 و اصحابش از توطئه‌ها و دسیسه‌ها
7:01 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در این باره به...
7:04 درباره حذیفه بن یمان و نام‌های منافقان
7:08 و این رازی است که آن را به هیچ‌یک از اصحابش آگاه نکرد.
7:12 و به او سپرد که حرکات آنان را زیر نظر داشته باشد.
7:15 و فعالیت‌های آنان را دنبال می‌کند
7:17 و خطر آنان را از اسلام و مسلمانان دفع کرد
7:20 و از آن روز به بعد
7:22 حذیفه بن یمان را «صاحب سرّ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)» نامیدند.
7:28 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از (الله) یاری خواست
7:31 به موهبتِ حذیفه در یکی از سخت‌ترین موقعیت‌های پرخطر
7:36 و نیازمندترین آن‌ها به هوش تیزبین و بداهه‌ی رام و فرمانبردار
7:41 و این در اوج غزوه خندق بود.
7:44 آنجا که مسلمانان را دشمن از بالای سرشان و از زیر پایشان احاطه کرده بود
7:49 و محاصره بر آنان به درازا کشید.
7:52 و بلا بر ایشان شدت یافت
7:54 و سختی و تنگنا از ایشان به هر حدی رسید.
7:58 تا جایی که چشم‌ها خیره ماند و دل‌ها به گلوگاه‌ها رسید
8:02 برخی از مسلمانان شروع کردند به گمان‌های نادرست درباره الله
8:06 قریش و هم‌پیمانانش از مشرکان، در این ساعات سرنوشت‌ساز
8:12 در حالی که حالشان از مسلمانان بهتر است
8:15 الله عزّوجل بر او از غضب خود فرو ریخت
8:18 چه چیزی توان‌هایش را سست کرد و عزم‌هایش را به لرزه درآورد
8:22 و بر آن (قوم) بادی سخت‌سرد و ویرانگر فرستاد.
8:24 خیمه‌هایش را زیر و رو می‌کند و دیگ‌هایش را واژگون می‌سازد
8:28 و آتش‌هایش را فرومی‌نشاند و سنگریزه‌ها را به چهره‌هایشان می‌افکند.
8:32 و چشم‌ها و سوراخ‌های بینی‌اش را با خاک می‌بندد
8:36 در این لحظه‌های سرنوشت‌ساز از تاریخ جنگ‌ها
8:41 تیمِ مغلوب آن است که اول ناله می‌کند.
8:45 و تیم برنده خواهد بود
8:47 او کسی است که یک چشم‌به‌هم‌زدن پس از رفیقش خویشتن‌داری می‌کند
8:51 و در این لحظات که سرنوشت نبردها رقم می‌خورد
8:56 اطلاعات‌گیری ارتش‌ها باید نخستین و برترین باشد.
9:00 در سنجش اوضاع و ارائه مشورت
9:03 و از همین‌جا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نیازمند شد
9:07 توانایی‌ها و تجربه‌های حذیفه بن یمان
9:10 و تصمیم گرفت که آن را در دل سپاه دشمن و زیر پرده‌ی تاریکی شب بفرستد
9:15 تا پیش از آنکه کاری را محکم کند، خبرهایش را برایش بیاورم.
9:19 بگذارید سخن را به حذیفه واگذاریم تا ما را از این سفر مرگ آگاه کند.
9:24 حذیفه گفت: در آن شب ما ایستاده و نشسته (در صف‌ها) بودیم.
9:29 ابو سفیان و هر که با او بود، از مشرکان مکه، بالای سر ما (قرار داشتند).
9:34 و بنی قریظه از یهود، پایین‌تر از ما [قرار داشتند].
9:37 از آنان بر زنان و فرزندانمان بیمناکم.
9:40 هیچ شبی بر ما نگذشت که تاریکی‌اش شدیدتر یا بادش قوی‌تر از آن شب باشد.
9:47 و صدای وزش آن (باد) همچون صاعقه‌ها است.
9:50 و شدت تاریکی‌اش به‌گونه‌ای است که هیچ‌یک از ما انگشت خود را نمی‌بیند
9:54 منافقان شروع کردند به اجازه‌خواهی از رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:59 و می‌گویند خانه‌های ما در برابر دشمن آشکار و بی‌پناه است
10:03 و آن (چیز) آشکار و روشن نیست.
10:05 هیچ‌یک از ایشان از او اجازه نمی‌خواهد مگر آنکه به او اجازه داده می‌شود.
10:09 و آنان یواشکی (از میدان) کنار می‌رفتند، تا این‌که ما (به حدود) سیصد نفر یا نزدیک به آن باقی ماندیم.
10:15 در این هنگام پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برخاست
10:19 و او یکایک از کنار ما می‌گذشت، تا به من رسید.
10:24 چیزی که مرا از سرما نگه دارد، ندارم.
10:27 جز یک روسری برای همسرم که از زانوی من فراتر نمی‌رفت.
10:31 پس به من نزدیک شد، در حالی که من بر زمین زانو زده بودم
10:34 و گفت: این کیست؟
10:36 حذیفه گفتم.
10:38 حذیفه گفت
10:40 از شدت گرسنگی و سرما، از ترس اینکه برخیزم، به زمین خم شدم.
10:45 و گفتم: آری، ای رسول الله (ﷺ)
10:48 گفت: «همانا در میان آن قوم خبری است.»
10:53 پس به لشکرگاه ایشان نفوذ کن و خبرهایشان را برایم بیاور.
10:57 و من با حالتی بیرون آمدم که از همه مردم ترسان‌تر بودم و بیشترین لرز را داشتم
11:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:06 خدایا او را از پیش رو و از پشت سرش نگه دار.
11:10 و از راست و چپ او
11:12 و از بالای او و از زیر او
11:15 به خدا سوگند، دعوت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کامل نشد
11:19 تا آنجا که الله هر ترسی را که در درونم نهاده بود، از دلم بیرون کشید
11:24 و آنچه از سرما به بدنم رسیده بود را از آن برطرف کرد.
11:28 چون پشت کرد
11:30 و (پیامبر) (ﷺ) ندایم داد و فرمود
11:33 ای حذیفه، با قوم چیزی سخن مگو تا نزد من بیایی.
11:38 گفتم: آری، و در تاریکی شب آهسته‌آهسته به راه افتادم.
11:43 تا آنجا که به سپاه مشرکان درآمدم و چنان شدم که گویی یکی از ایشانم.
11:49 و این جز اندکی نیست.
11:51 تا این‌که ابوسفیان میان ایشان به‌عنوان خطیب برخاست و گفت
11:56 ای گروه قریش
11:58 من سخنی به شما می‌گویم که می‌ترسم به محمد (ﷺ) برسد.
12:02 پس هر یک از شما باید به همنشین خود نگاه کند
12:05 پس از من جز این نبود که دست آن مردی را گرفتم که در کنارم بود
12:10 و گفتم: تو کیستی؟
12:12 فلانی گفت: فلان‌پسر فلان
12:15 و در اینجا ابوسفیان گفت
12:17 ای گروه قریش
12:19 به‌خدا سوگند، شما در خانه‌ای که جای قرار و آرامش باشد، صبح نکرده‌اید.
12:23 شترهای سواری ما هلاک شدند.
12:25 و بنی قریظه ما را رها کردند
12:28 و از شدت بادی که می‌بینید به ما رسید
12:31 پس کوچ کنید که من کوچ می‌کنم
12:34 سپس به سوی شترش برخاست، زانوی آن را بست و بر آن نشست
12:38 سپس آن را زد و شتر برجست و ایستاد
12:41 اگر نه آن بود که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
12:44 به من دستور داده بود که چیزی نگویم تا نزد او بیایم
12:48 او را با تیری می‌کشتم
12:50 در این هنگام نزد پیامبر (ﷺ) بازگشتم
12:55 و او را دیدم که در عبای یکی از همسرانش نماز می‌گزارد
12:59 چون مرا دید، مرا به سوی پاهای خود نزدیک کرد
13:03 و کناره عبا را بر من افکند
13:05 و خبر را برای او بازگو کردم
13:07 او بسیار شاد شد
13:10 و الله را ستود و بر او ثنا گفت
13:13 حذیفه بن یمان امین اسرار منافقان بود
13:17 تا زمانی که زندگی‌اش ادامه داشت
13:19 و خلفا در کارهایشان به او رجوع می‌کردند
13:23 تا آنجا که عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه
13:26 هرگاه یکی از مسلمانان می‌مرد، می‌پرسید
13:30 آیا حذیفه برای نماز بر او حاضر شده است؟
13:33 اگر می‌گفتند بله، بر او نماز می‌خواند
13:36 و اگر می‌گفتند نه، در آن شکی نیست و از نماز بر او خودداری می‌کرد
13:42 و یک بار از او پرسید
13:44 آیا از کارگزاران یکی از منافقان است؟
13:47 او یکی را نام برد
13:49 عمر گفت: مرا به او راهنمایی کن
13:51 گفت: این کار را نمی‌کنم
13:54 حذیفه گفت:
13:55 اما عمر دیری نگذشت که او را برکنار کرد
13:58 گویی به او الهام شده بود
14:00 و شاید اندکی از مردم بدانند که حذیفه بن یمان
14:04 نهاوند را برای مسلمانان فتح کرد
14:07 و دینور
14:08 و همدان
14:09 و ری
14:10 و سبب گرد آمدن مسلمانان بر یک مصحف شد
14:14 پس از آنکه نزدیک بود درباره کتاب الله پراکنده شوند
14:18 و با وجود این همه
14:20 حذیفه بن یمان بسیار از الله درباره خویش بیمناک بود
14:25 و از عقاب او بسیار هراسان بود
14:28 پس چون بیماری مرگ بر او سنگین شد
14:31 برخی از صحابه در دل شب نزد او آمدند
14:34 گفت: این چه ساعتی است؟
14:38 گفتند: نزدیک صبح است
14:41 گفت: از صبحی که مرا به آتش می‌کشاند، به الله پناه می‌برم
14:47 سپس گفت: آیا کفن آورده‌اید؟
14:51 گفتند: بله
14:53 گفت: در کفن گران‌بها نکنید
14:56 اگر نزد الله خیری برای من باشد
14:59 آن را به بهتر از آن عوض خواهم کرد
15:01 و اگر جز آن باشد، از من گرفته می‌شود
15:04 سپس شروع به گفتن کرد:
15:06 خدایا تو می‌دانی که من فقر را بر ثروت و
15:11 خواری را بر عزت دوست می‌داشتم
15:14 و مرگ را بر زندگی دوست می‌داشتم
15:17 سپس در حالی که روحش بیرون می‌آمد گفت:
15:20 دوست آمد، در حالی که مشتاق بود
15:23 هرکس پشیمان شود رستگار نیست
15:25 خدا حذیفه بن یمان را رحمت کند
15:28 که او نمونه‌ای یگانه از مردم بود
15:32 آنچه حذیفه برای شما حدیث کرد، تصدیق کنید
15:35 و آنچه عبدالله بن مسعود برای شما قرائت کرد، بخوانید
15:43 عبدالله بن مسعود بخوانید
15:46 حدیث شریف