تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (67) - عبدالله بن رواحه رضی الله عنه

◉ 26505 بازدید ⏱ 12:04 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 انجمن «مودت» با افتخار به شما تقدیم می‌کند
0:17 که نمونه‌هایی از زندگی صحابه را
0:22 به قلم عبدالرحمن رأفت پاشا
0:25 رحمه‌الله
0:29 عبدالله بن رواحه
0:31 رضی‌الله‌عنه
0:47 ای نفس، سوگند که تو را بی‌گمان به سوی (بهشت) فرود آوریم،
0:52 (یا) به‌راستی، فرود آوریم (یا) ناخوشایند داری،
0:55 چرا می‌بینم که از بهشت بیزاری؟
0:58 تو جز نطفه‌ای در مشکی (آب‌دان) نیستی
1:01 این سرود سوزان، با انواع احساسات سروده شد،
1:05 پایان زندگی صحابی بزرگوار
1:08 عبدالله بن رواحه است،
1:10 و آخرین فصل از فصول زندگی‌نامه‌اش را رقم زد،
1:13 زندگی‌ای که سرشار از دلاوری‌هاست،
1:15 پربار از فضایل و افتخارات،
1:18 روشن به نور تقوا
1:20 و درخشان به زیور عبادت.
1:22 عبدالله بن رواحه
1:25 در روزی که نور نبوت بر مکه تابید،
1:28 شاعری توانمند از شاعران یثرب بود
1:31 و سروری برجسته از سروران خزرج.
1:34 پس چون دعوت هدایت و حق به او رسید،
1:38 الله سینه‌اش را برای اسلام گشود،
1:41 و شمشیر و زبانش را در اطاعت الله عز و جل
1:45 و خشنودی پیامبرش ﷺ به کار گرفت.
1:49 او با شعرش، سخت‌ترین و نیرومندترین دفاع را
1:53 از پیامبر کریم ﷺ نمود،
1:57 و با بیانش از دعوت او پاسداری کرد،
1:59 با بیانی راست‌ترین و مؤثرترین پاسداری.
2:02 پس الله درباره او و دو یارش،
2:05 حسان بن ثابت و کعب بن مالک، نازل فرمود،
2:08 استثنای ویژه‌ای برای شاعران مؤمن و نیکانشان.
2:12 پس فرمود جل شأنه:
2:14 «و شاعران را گمراهان پیروی می‌کنند.
2:23 آیا ندیدی که آنان در هر وادی سرگردانند،
2:29 و اینکه آنان چیزی می‌گویند که انجامش نمی‌دهند
2:37 سپس الله تعالی استثنا فرمود
2:39 همه عبدالله بن رواحه و دو یارش را،
2:42 پس فرمود عز من قائل:
2:44 مگر کسانی که ایمان آوردند و کارهای شایسته کردند
2:49 و الله را بسیار یاد کردند،
2:52 و پس از آنکه مورد ستم قرار گرفتند، یاری جستند
2:57 آیا گرامی‌تر از این کرامتی هست،
2:59 و عزیزتر از این عزتی،
3:01 که الله درباره کسی که قرآن را فرود آورد سخن گوید،
3:04 و ستایش او با همان وصفی که الله او را بدان ستوده،
3:07 در ساعات شب و کناره‌های روز تلاوت شود،
3:10 و تلاوتش تا آن زمان که الله زمین و هر که بر آن است را به میراث برد، ادامه یابد؟
3:15 عبدالله بن رواحه در بیعت عقبه حضور داشت.
3:20 چه بیعت گرامی‌ای!
3:22 و پیامبر کریم ﷺ او را
3:25 یکی از نقیبان قرار داد که بر قوم خود گماشته شدند،
3:29 پس چه نیکو فرمانروایی و چه نیکو امیری!
3:32 از آن زمان که این جوان خزرجی اسلام آورد،
3:35 تصمیم گرفت تمام زندگی‌اش را در اطاعت الله بگذراند،
3:39 پس تمام عمرش را عابد و مجاهد گذراند،
3:43 شب‌زنده‌دار و روزه‌دار.
3:46 ابو الدرداء رضی‌الله‌عنه درباره او خبر داد و گفت:
3:50 ما را با پیامبر ﷺ در برخی از سفرهایش دیدم،
3:55 در روزی گرم و سخت گرما،
3:58 تا آنجا که مرد از شدت گرما دستش را بر سرش می‌گذاشت،
4:03 و در میان قوم، روزه‌دار نبود
4:05 جز رسول الله ﷺ
4:08 و عبدالله بن رواحه.
4:11 و ابن رواحه همراه پیامبر ﷺ در جنگ بدر،
4:16 احد، خندق، حدیبیه و خیبر حاضر بود،
4:20 چه روزهای پرافتخاری!
4:22 و چه موقعیت‌های بزرگی!
4:25 و در سال هشتم هجرت،
4:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مبعوث شد
4:30 سه هزار نفر از سپاه مسلمانان را
4:33 به سوی سرزمین شام فرستاد
4:35 تا با روم روبه‌رو شوند و وضع آنان را بیازمایند.
4:38 او فرماندهی سپاه را به غلام خود زید بن حارثه سپرد
4:42 و فرمود: اگر زید کشته یا مجروح شد،
4:45 فرمانده سپاه جعفر بن ابی طالب است،
4:48 و اگر جعفر کشته یا مجروح شد،
4:51 فرمانده سپاه عبدالله بن رواحه است،
4:54 و اگر عبدالله بن رواحه کشته یا مجروح شد،
4:57 پس مسلمانان مردی از میان خود را برگزینند
4:59 که او را امیر خویش قرار دهند.
5:02 و چون سپاه مسلمانان آهنگ ترک مدینه کرد،
5:06 مردم به‌طور کلی به سپاهیان مسلمان بدرود گفتند
5:10 و به‌ویژه به فرماندهانی که
5:12 پیامبر کریم ﷺ
5:15 بر سپاه گمارده بود، توجه کردند.
5:16 چون به عبدالله بن رواحه بدرود گفتند،
5:19 او گریست.
5:21 گفتند: ای پسر رواحه، چرا می‌گریی؟
5:24 گفت: به خدا سوگند، دنیا‌دوستی مرا نمی‌گریاند،
5:28 بلکه از پیامبر ﷺ شنیدم
5:32 که آیه‌ای از کتاب الله را می‌خواند که در آن از دوزخ یاد شده است،
5:36 آنجا که عز و جل می‌فرماید:
5:38 و از شما هیچ‌کس نیست مگر اینکه بر آن وارد می‌شود
5:44 این امری است حتمی و قطعی‌شده نزد پروردگارت
5:50 پس من به ورود (بر آتش) یقین یافتم،
5:52 یعنی به گذر از دوزخ،
5:54 اما نمی‌دانم پس از او چگونه خواهم داشت صبر را.
5:58 یعنی با بازگشت از آن (جنگ)
6:00 و چون لشکر به حرکت درآمد
6:02 مسلمانان گفتند:
6:04 الله همراه شما باد و شما را از آسیب نگه دارد و سالم به خانواده‌هایتان بازگرداند
6:09 پس چون آن (فرمانده) درخواست آنان را شنید که بازگردانده شوند تا به خانواده‌هایشان برسند
6:13 تا آنجا که گفت:
6:15 «لیکن از خداوند رحمان آمرزش می‌خواهم»
6:18 «و ضربتی که شاخه‌دار باشد و کف (خون) بیفکند»
6:22 «یا نیزه‌ای با دست آزاد که با آن زخمی تیز زنم»
6:26 «با نیزه‌ای که امعاء و جگر را بدرد»
6:30 «تا آنکه چون از کنار گورم بگذرند گفته شود»
6:33 «الله او را راه بنماید؛ از جنگاوری که راهیاب شد»
6:37 و چون لشکر از مدینه بیرون رفت
6:40 ابن رواحه پشت سر او (آن نوجوان) سوار شده بود
6:42 نوجوانی یتیم که در کفالت او زندگی می‌کرد
6:45 او زید بن ارقم بود
6:48 آن نوجوان شنید که با شترش سخن می‌گوید و می‌گوید:
6:52 «چون مرا رساندی و بارم را بر دوش کشیدی»
6:55 «مسافتی چهار (منزل) پس از حسا»
6:58 «پس کار تو با من است؛ پس نیکو باش و تو را رها کنم»
7:01 «و به خانواده‌ام در پشت سر بازنگردم»
7:04 پس نوجوان از سخن او گریست
7:07 و ابن رواحه با تازیانه بر او زد و گفت:
7:10 «ای نادان، چه زیانی دارد برای تو
7:12 اگر الله شهادت را روزی من گرداند
7:14 و تو با این بار من به مدینه بازگردی؟»
7:18 و چون مسلمانان به سرزمین معان در اردن رسیدند
7:22 دانستند که پادشاه روم
7:24 در منطقه بَلقاء فرود آمده است
7:26 نه چندان دور از ایشان
7:28 و با او صد هزار جنگجوی رومی است
7:31 و با ایشان همانند آنان از یاوران عرب هست
7:34 از قبایل لَخم و جُذام
7:36 و قُضاعه و دیگران
7:38 مسلمانان دو شب در معان ماندند
7:41 و به سنجش عدد اندک خود با
7:44 شمار فراوان دشمن پرداختند
7:47 و گفتند: به رسول الله (ﷺ) نامه می‌نویسیم
7:51 و ایشان را از این امر آگاه می‌کنیم
7:53 سپس به آنچه به ما فرمان دهد عمل می‌کنیم
7:56 پس عبدالله ابن رواحه گفت:
7:58 «ای گروه!»
7:59 «آنچه را می‌جویید، به یقین در یافته‌اید»
8:02 «ما با شمار و نیرو با مردم نمی‌جنگیم»
8:06 «بلکه با همین دین (اسلام) با آنان می‌جنگیم»
8:08 «که الله ما را به آن گرامی داشته است»
8:10 «پس روانه شوید»
8:11 «که آن یکی از دو نیکی است»
8:13 «یا پیروزی یا شهادت»
8:16 پس لشکر به آنچه او بدان فراخواند پاسخ داد
8:20 و آغاز کرد به آماده کردن ساز و برگ برای دیدار با دشمن
8:23 و روز بعد
8:25 سه هزار نفر به سوی دویست هزار (تن) حرکت کردند
8:29 و دو گروه در روستای مؤته به هم رسیدند
8:32 فرماندهی لشکر مسلمانان را زید بن حارثه بر عهده داشت
8:36 و او پرچم رسول الله (ﷺ) را حمل می‌کرد
8:40 پس پیوسته جنگید تا کشته شد
8:43 در حالی که روی‌گردان نبود بلکه پیش‌رونده بود
8:45 و نیزه‌های رومیان از سینه‌اش جاری بود
8:48 پس پرچم را جعفر بن ابی‌طالب برگرفت
8:51 برادر علی، رضی‌الله‌عنهما
8:54 و همانند او در شجاعت و دلاوری
8:57 و در نبرد چنان وارد شد که هیچ‌کس جز او چنین نکرد
9:01 و چون آتش جنگ شعله‌ور شد
9:03 و سختی رومیان بر مسلمانان فزونی گرفت
9:06 او از اسب فرود آمد
9:08 و با شمشیر خود پاهای اسب را پی کرد
9:11 و در صف‌های رومیان فرو رفت و می‌سرود:
9:14 «چه خوش است بهشت و نزدیکی آن،»
9:17 «گوارا و خنک است نوشیدنی آن،»
9:20 «و رومیان، روم‌اند که عذاب آنان نزدیک است،»
9:23 «کافرند و نسب‌هایشان دور است،»
9:26 «بر من است که چون با آنان رو به رو شوم ضربه بزنم»
9:29 سپس با شمشیر خود به راست و چپ حمله برد
9:32 تا آنکه دست راستش قطع شد
9:35 پس پرچم را با دست چپ گرفت
9:38 و همچنان جنگید تا دست چپش نیز قطع شد
9:41 پس پرچم را با سینه و بازوانش نگه داشت
9:44 سپس پیوسته جنگید تا کشته شد
9:47 در آن هنگام عبدالله بن رواحه پیش آمد
9:51 و پس از آنکه دید
9:54 دو یارش از نزدیک افتادند
9:57 با نفس خود سخن گفت و گفت:
10:00 «ای نفس، اگر کشته نشوی خواهی مُرد»
10:03 «این است آتش مرگ که تو به آن رسیده‌ای»
10:06 «و آنچه آرزو داشتی به تو داده شد»
10:09 «اگر همانند آن دو کنی، راه یافته‌ای»
10:12 سپس به دو سَلَف شهیدش نگریست
10:15 که در خون خود غلتیده بودند
10:18 نفسش از آن موقعیت اندکی هراسید
10:21 و اندکی دودل شد
10:24 پس او را برانگیخت و گفت:
10:27 «سوگند ای نفس، که حتماً فرود خواهی آمد»
10:30 «تو را چه شده که بهشت را ناخوش داری؟»
10:33 «تو جز نطفه‌ای در مشکی (آب) نیستی»
10:36 سپس پرچم را برگرفت
10:39 و به میدان نبرد فرود آمد
10:42 در این هنگام پسر عموی او استخوانی برایش آورد
10:45 که بر آن اندکی گوشت بود
10:48 و به او گفت: با این کمرت را محکم کن
10:51 تو از سه روز پیش هیچ چیزی نخورده‌ای؟
10:54 پس استخوان را از دستش گرفت
10:57 اما چیزی نگذشت که کشته‌شدگان مسلمانان را در برابرش دید،
11:00 و گفت:
11:03 ای پسر رواحه، چه مرد بدی هستی!
11:06 همه‌ی این‌ها روی می‌دهد و تو غذا می‌خوری؟
11:09 سپس استخوان را از دستش انداخت
11:12 و شمشیرش را کشید و در صف‌های روم فرو رفت،
11:15 به هیچ چیز توجهی نداشت.
11:18 سپس پیوسته جنگید تا آن‌که به شهادت رسید.
11:22 الله عبدالله ابن رواحه را رحمت کند!
11:25 او رسول کریمش را تصدیق کرد؛ درود و سلام برتر بر او باد.
11:28 زیرا او مجالسی را دوست می‌داشت
11:31 که فرشتگان به آن‌ها مباهات می‌کنند.
11:34 الله ابن رواحه را رحمت کند!
11:39 او مجالسی را دوست می‌داشت که به آن‌ها
11:42 فرشتگان مباهات می‌کنند.
11:45 محمد رسول الله
11:57 محمد رسول الله