تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (70) - میسره بن مسروق العبسی رضی الله عنه.

◉ 23687 بازدید ⏱ 12:22 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خرسند است
0:17 که نمونه‌هایی از زندگی صحابه را در اختیار شما قرار دهد
0:22 رحمه‌الله (این بخش به‌صورت ناقص پیاده شده است)
0:25 رحمه‌الله
0:30 میسره بن مسروق عبسی رضی‌الله‌عنه
0:48 اینک ما در مکه هستیم
0:52 در سومین سال بعثت پیامبر (علیه الصلاة والسلام)
0:57 و اینک رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:02 جبریل به فرمان الله جل وعز بر او نازل می‌شود
1:06 پس آنچه را مأمور شده‌ای آشکارا بیان کن و از مشرکان روی بگردان.
1:10 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آگاه می‌شود
1:13 که مرحله‌ای تازه از مراحل دعوت آغاز شده است
1:18 و اینکه باید از مرحلهٔ پنهان‌کاری به مرحلهٔ اعلان عمومی گام بگذارد
1:23 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای اجرای آنچه بدان مأمور شده بود شتاب کرد
1:29 و آغاز کرد به دعوت مردم به سوی الله به‌صورت آشکار
1:32 پس از آنکه سه سال را در دعوت پنهانی آنان سپری کرده بود
1:36 هیچ جامعه‌ای از جوامع عرب را وانگذاشت مگر آنکه به آن روی آورد
1:41 و هیچ قبیله‌ای از قبایل آنان را رها نکرد مگر آنکه خود را بر آن عرضه داشت
1:46 و از آنان خواست که او را پناه دهند و حمایت کنند تا رسالت پروردگارش را ابلاغ کند
1:51 و قبایل عرب هر سال حدود دو ماه گرد هم می‌آمدند
1:56 در بازارهای عکاظ و مجنّه و ذی‌المجاز
2:00 خرید و فروش می‌کردند و در محافل شعر می‌خواندند و اشعار را دست‌به‌دست می‌کردند
2:05 و بر منبرها به مفاخر خود می‌بالیدند
2:09 و خنیاگران برایشان با سازها می‌نواختند
2:12 و به رقص و نوشیدن شراب می‌پرداختند
2:15 تا آنگاه که از این موسم خویش فارغ می‌شدند
2:18 به سوی جایگاه‌های مقدس می‌رفتند تا مناسک حج خود را به جا آورند
2:23 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
2:27 که فرصت آن موسم بزرگ را غنیمت می‌شمرد
2:30 موسمی که پراکندگی عرب، همهٔ عرب، را گرد هم می‌آورد
2:34 از قبایل یکایک جویا می‌شد
2:38 و منزل به منزل به جست‌وجوی جایگاه‌های آنان می‌رفت
2:42 و دعوت خود را بر ایشان عرضه می‌داشت
2:44 و از بی‌یاوری قوم خود در برابرش یاد می‌کرد
2:47 و از ایشان می‌خواست که او را پناه دهند و یاری‌اش کنند
2:49 تا رسالت پروردگارش را ابلاغ کند
2:52 و بهشت را به آنان وعده می‌داد
2:55 پس برخی از آنان با زبان خود آزارش می‌دادند
2:58 او را مسخره و استهزا می‌کردند
3:01 و برخی با دست خود آزارش می‌دادند
3:03 به سویش سنگ می‌انداختند
3:05 یا با چوبی یا چیزی مانند آن به شتر او نیش می‌زدند
3:08 پس شتر رم می‌کرد و لغزش می‌یافت
3:10 و برخی او را با نرمی تمام، هرچند اندک، رد می‌کردند
3:14 و آنان اندک بودند
3:16 با وجود آن رویگردانی که با آن روبه‌رو می‌شد
3:19 هرگز ملول و خسته و سست نمی‌شد
3:23 و در یکی از این موسم‌ها
3:26 قبیلهٔ عبس خرید و فروش کرده بود
3:29 سپس به سوی منا شتافت تا حج خود را ادا کند
3:33 و در نزدیکی جمرهٔ اولی فرود آمد
3:35 نزدیک مسجد خیف
3:38 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی ایشان روی آورد
3:42 در حالی که سوار بر شتر خود بود
3:44 و زید بن حارثه، فرزند محبوبش، را پشت سر خود سوار کرده بود
3:48 و بنی عبس پیش‌تر دربارهٔ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیده بودند
3:53 اما او را هنوز ندیده بودند
3:56 پس بر ایشان ایستاد و به سوی‌شان فرود آمد
3:59 و آغاز کرد به بشارت دادن و بیم دادن از عذابی دردناک
4:03 و نیکی‌های اسلام را برایشان بیان می‌کرد
4:06 و آنچه از آیات قرآن که برایش میسّر بود بر ایشان تلاوت می‌کرد
4:10 و بی‌یاوری قریش را در برابر الله یادآور می‌شد
4:13 و ایشان را به پناه دادن و یاری کردن خود فرامی‌خواند
4:16 تا رسالت پروردگارش را ادا کند
4:19 و بهشت را به آنان وعده می‌داد
4:21 و در میان آن قوم میسره بن مسروق عبسی بود
4:25 پس به سوی قوم خود روی کرد و گفت
4:28 بیایید ای قوم، این مرد را پناه دهیم و یاریش کنیم
4:32 به خدا سوگند که پیش از امروز سخنی روشن‌تر از سخن او یا عادلانه‌تر نشنیده‌ام
4:38 پس مردی از قومش به او روی کرد و گفت
4:41 این سخن را رها کن ای میسره
4:44 به خدا سوگند که قوم آن مرد به او داناترند از تو
4:47 و اگر در او خیری بود
4:49 او را رها نمی‌کردند و نمی‌گذاشتند که جان خود را به قبایل ببخشد
4:53 سپس کسی را در میانشان نیابد که او را بپذیرد
4:56 و دیگری او را قطع کرد و گفت
4:59 بس است، از او دوری کن ای میسره
5:02 به خدا سوگند هیچ مردی با او به سوی قوم خود باز نمی‌گردد
5:05 مگر آنکه بدترین چیزی را که اهل این موسم با خود می‌برند با خود بازمی‌گرداند
5:10 پس میسره گفت
5:12 به الله برای شما سوگند می‌خورم
5:14 که امر این مرد بی‌گمان آشکار خواهد شد تا به هر جایی برسد
5:18 پس سخن مرا بشنوید
5:20 او را پناه دهید و یاریش کنید
5:22 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به میسره امیدوار شد
5:26 به او روی آورد و به او چنگ زد
5:29 پس میسره به او گفت
5:31 به الله سوگند که پیش از این روز سخنی نیکوتر از سخن تو نشنیده‌ام
5:36 و به کاری عادلانه‌تر از کار تو فراخوانده نشده‌ام
5:39 اما قوم من مرا مخالفت می‌کنند، چنان که دیدی
5:43 و همانا مرد با قوم خویش است
5:46 دیدار آن گروه از بنی عبس با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سپری شد
5:52 نزدیک به بیست سال
5:54 که الله در آن مدت بنده‌اش را یاری داد
5:57 و سپاهش را عزت بخشید
5:59 و امر او را برای پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آشکار ساخت
6:03 و نام او را در شرق و غرب بلند گردانید
6:06 و مکه برای او گشوده شد
6:08 و قریش در برابر حکم او فروتنی کرد
6:11 و صفوف عرب که هنوز اسلام نیاورده بودند، آغاز کردند به آمدن نزد پیامبر (ﷺ)،
6:14 از هر جا به سوی او می‌آمدند،
6:17 گروهی پس از گروهی دیگر،
6:19 تا در حضور او اسلام بیاورند،
6:21 و بر شنیدن و فرمان‌برداری با او بیعت کنند.
6:24 و از جمله کسانی که اندکی پیش از حجة الوداع نزد او آمد،
6:29 میسره، پسر مسروق عبسی بود.
6:33 چون در حضور او ایستاد،
6:35 و شهادت حق را ادا کرد،
6:37 گفت: ای رسول الله، آیا مرا می‌شناسی؟
6:40 فرمود: آری.
6:42 (او) همان کسی بود که در آن موقعیت نزدیک خیف در منا بود.
6:46 میسره گفت:
6:48 به خدا سوگند ای رسول الله،
6:50 از آن زمان که شتر تو در آن مکان (خوابید)، همواره
6:54 مشتاق پیروی از تو بوده‌ام،
6:56 امّا الله جز آنچه می‌بینی، تأخیر در اسلام آوردن مرا نخواست.
7:00 و تقریباً همه آن گروهی که در آن روز با من بودند، هلاک شدند،
7:06 پس ای رسول الله، آنان کجایند؟
7:08 پیامبر (ﷺ) فرمود:
7:11 هر کس از ایشان بر غیر دین اسلام هلاک شده باشد،
7:14 در آتش است.
7:16 میسره گریست و گفت:
7:19 ستایش خدای را که به واسطه تو مرا از آتش رهانید، ای رسول الله.
7:24 ستایش خدای را که به واسطه تو مرا از آتش رهانید، ای رسول الله.
7:30 سپس اندکی نگذشت که آن رسول بزرگوار (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به رفیق اعلی پیوست.
7:36 و خلافت به ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه رسید،
7:40 و آتش فتنه ارتداد شعله‌ور شد،
7:43 و بیشتر قبایل عرب شروع کردند به گفتن:
7:45 نماز را برپا می‌داریم،
7:47 امّا زکات نمی‌دهیم.
7:50 و مصیبت بر مسلمانان سنگین شد،
7:52 و سختی‌ها بر ایشان شدت یافت،
7:54 و بر شهر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیم آن رفت
7:59 که مرتدان به آن حمله کنند،
8:01 با بهره‌گیری از خالی بودن آن از سپاه،
8:04 به سبب اعزام اسامه بن زید،
8:07 پس برخی از ایشان با ابوبکر سخن گفتند و گفتند:
8:10 نماز ایشان را بپذیر،
8:12 و ایشان را به پرداخت زکات ملزم مکن،
8:14 و آنان را رها کن تا ایمان در دل‌هایشان جای گیرد، پس زکات دهند.
8:19 ابوبکر از این سخنشان چون شیر زخمی به لرزه درآمد و گفت:
8:25 به خدا سوگند، هرگز کسی را که میان نماز و زکات جدایی اندازد، (رها) نمی‌کنم،
8:29 و سوگند به آن کس که پیامبرش را به حق مبعوث کرد،
8:34 اگر حتی عِقالی را که به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌دادند از من باز دارند،
8:40 به خاطر آن با ایشان خواهم جنگید.
8:42 و روزی از روزهای آن فتنه ویران‌گر و کور،
8:47 میسره، پسر مسروق عبسی،
8:50 از سرزمین قومش در نجد بیرون آمد،
8:52 در حالی که بر (مرکب) مرتدان و (سخن) ایشان گذر داشت،
8:55 و گروه بزرگی از قومش با او بودند،
8:58 و زکات اموالشان را از گوسفندان فربه و شترهای برگزیده پیش‌اپیش خود می‌راندند،
9:04 و آن را با انواع محصولات کشاورزی بار کرده بودند،
9:07 از آنچه زکات در آن واجب است،
9:09 و به سوی سرزمین حجاز روان شدند،
9:12 که بلندی‌ها ایشان را بالا می‌برد و دره‌ها فرود می‌آورد،
9:16 چون به بلندی می‌رسیدند تکبیر می‌گفتند،
9:19 و چون به نشیب فرود می‌آمدند تسبیح می‌گفتند.
9:22 چون میسره به مدینه رسید،
9:25 با راندن آن گله بزرگ پیش‌اپیش خود وارد شد،
9:29 گله‌ای که کوچه‌ها از (انبوهی) آن پر شده بود،
9:32 تا آن را پیش روی بیت‌المال مسلمانان خوابانید.
9:36 اهل مدینه بسیار شادمان شدند،
9:39 و ابوبکر با خوشحالی به استقبال او آمد و به او گفت:
9:43 الله برای تو و قومت در اموالتان برکت دهد،
9:46 و به شما بهشت پاداش دهد.
9:48 سپس ایشان را به خالد بن ولید سپرد.
9:51 و از آن روز به بعد،
9:53 پیوند دوستی میان میسره، پسر مسروق عبسی،
9:58 و سیف‌الله خالد بن ولید استوار گشت،
10:01 و میسره زیر پرچم او درآمد،
10:04 و در راه الله جهادکنان همراه او رفت،
10:07 با آنکه پیرمردی سالخورده بود.
10:12 و در نبرد فحل در اردن،
10:15 بر مسلمانان سختی شدت یافت،
10:17 و نزدیک بود رومیان بر ایشان چیره شوند.
10:20 پس از اردوگاه دشمنان، سواری
10:22 جوان و نیرومند،
10:24 تنومند و سخت‌نیرو بیرون آمد،
10:27 و شروع کرد به جستن مبارزی که با او بجنگد،
10:30 و مردم از او هراسیدند.
10:32 ناگهان پیرمرد سالخورده، میسره، پسر مسروق،
10:36 برای مبارزه با او شتافت.
10:38 خالد او را بازداشت و گفت:
10:41 توان مقابله با او را نداری،
10:43 او جوانی بسیار نیرومند است،
10:45 و تو پیرمردی سالخورده‌ای.
10:47 میسره سخن او را نشنید،
10:50 و قصد رفتن به سوی سوار کرد،
10:53 امّا خالد او را به صف بازگرداند،
10:55 و می‌گفت:
10:57 آیا با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیعت نکردی
11:00 که فرمان‌برداری کنی؟
11:02 پس فرمان ببر و به صف خود بازگرد.
11:04 در این هنگام
11:06 جوانی از جوانان مسلمانان به سوی سوار رومی بیرون آمد،
11:10 و همچنان با او جنگید تا او را کشت.
11:13 گویا الله، که حکمتش بزرگ است،
11:16 میسره را در آن روز ذخیره کرده بود
11:19 تا نخستین فرمانده مسلمانی باشد که سپاهی از شش هزار جنگجو را رهبری کند.
11:25 و با آنان به سرزمین روم داخل می‌شود، در حالی که در راه الله جهاد می‌کند،
11:29 سپس از غزوه‌اش بازمی‌گردد، در حالی که به نصرت الله تأیید شده است،
11:33 و همراه خود اسلام و غنایمی را می‌آورد
11:36 که از هر اندازه‌گیری فراتر است.
11:38 راه را برای لشکریان مسلمانان هموار ساخت.
11:41 از زمان او تا عصر محمد فاتح،
11:44 که پس از آن قسطنطینیه را فتح کرد،
11:48 میسره بن مسروق نخستین فرمانده مسلمانی بود که لشکری شش هزار جنگجویی را رهبری کرد.
12:01 و با آنان به سرزمین روم داخل می‌شود.