تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (25) - زید بن حارثه رضی الله عنه

◉ 54994 بازدید ⏱ 13:39 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خوشحال است
0:18 که نمونه‌هایی از زندگی اصحاب را به شما ارائه دهد
0:22 (رحمت خدای) رحمان را رأفت پاشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 زید بن حارثه
0:32 رضی‌الله‌عنه
0:47 سعدی دختر ثعلبه (به قصد) دیدار قومش بنی معن رفت
0:51 و غلامش زید بن حارثه کلبی را همراه خود می‌برد
0:56 پس هنوز در سرزمین قومش فرود نیامده بود
0:59 که سواران بنی قین بر آنان تاختند
1:02 اموال را گرفتند و شتران را راندند
1:05 و زنان و فرزندان را به اسارت بردند
1:07 و در میان کسانی که (با خود) بردند
1:10 فرزندش زید بن حارثه بود
1:13 و زید در آن هنگام نوجوانی کوچک بود
1:16 که نزدیک هشت سالگی‌اش بود
1:18 او را به بازار عکاظ آوردند
1:20 و برای فروش عرضه کردند
1:22 پس یکی از ثروتمندان سروران قریش او را خرید
1:25 که حکیم بن حزام بن خویلد بود
1:28 به چهارصد درهم
1:30 و با او گروهی از غلامان را هم خرید
1:33 و آنان را به مکه بازگرداند
1:35 چون عمه‌اش خدیجه دختر خویلد از آمدنش آگاه شد
1:39 نزد او آمد و به او خوش‌آمد گفت
1:43 پس (حکیم) به او گفت: ای عمه
1:46 من از بازار عکاظ گروهی از غلامان خریده‌ام
1:50 هر کدام را که بخواهی برگزین
1:53 آن (غلام) هدیه‌ای برای تو خواهد بود
1:55 خدیجه چهره‌های غلامان را بررسی کرد
1:59 و زید بن حارثه را برگزید
2:01 زیرا نشانه‌های هوش و نجابت او را دید
2:04 و او را با خود برد
2:06 و پس از اندک زمانی
2:08 خدیجه دختر خویلد
2:10 با محمد بن عبدالله ازدواج کرد
2:13 و خواست او را گرامی دارد و به او هدیه دهد
2:16 پس جز غلام محبوبش زید بن حارثه چیز بهتری نیافت
2:20 و او را به او هدیه کرد
2:22 و در حالی که آن غلام خوش‌اقبال
2:24 در پرورش محمد بن عبدالله می‌زیست
2:27 و از همراهی بزرگوارانه‌اش بهره‌مند می‌شد
2:29 و از خصال نیکویش برخوردار بود
2:31 مادرش که از فقدان او داغدار بود، اشک‌هایش خشک نمی‌شد
2:36 و اندوهش آرام نمی‌گرفت
2:38 و پهلویش (از بی‌خوابی) آرام نمی‌یافت
2:40 و بر اندوهش، اندوه دیگری می‌افزود
2:43 که نمی‌دانست او زنده است تا امیدوار باشد
2:46 یا مرده است تا از او ناامید شود
2:49 اما پدرش
2:51 در هر سرزمینی او را جست‌وجو می‌کرد
2:53 و از هر کاروانی درباره‌اش می‌پرسید
2:55 و اشتیاقش به او را در شعری اندوهگین بیان می‌کرد
2:59 که جگرها از آن پاره می‌شود
3:01 آنجا که می‌گوید:
3:03 بر زید گریستم و نمی‌دانم چه بر سرش آمد
3:07 آیا زنده است تا امید داشته شود، یا مرگ او را دریافته است
3:11 به خدا سوگند نمی‌دانم، و من پرسنده‌ام
3:15 آیا دشت هموار او را فرا گرفته یا کوه او را در خود گرفته است
3:19 خورشید هنگام طلوع، یادش را برایم زنده می‌کند
3:22 و هنگام غروب، یادش بر من عرضه می‌شود
3:26 با کوشش فراوان، شترهای تندرو را در زمین خواهم راند
3:29 و از گشت‌وگذار خسته نمی‌شوم، و شترها هم خسته نمی‌شوند
3:33 تا زنده‌ام یا آرزویم به من برسد
3:37 زیرا هر انسانی فانی است، هرچند امید او را فریفته باشد
3:41 و در یکی از موسم‌های حج
3:45 گروهی از قوم زید قصد خانه‌ی حرام کردند
3:48 و هنگامی که گرد خانه‌ی کهن طواف می‌کردند
3:51 ناگهان با زید رو‌به‌رو شدند
3:54 او آنان را شناخت و آنان او را شناختند و از او پرسیدند و او از آنان پرسید
3:58 و چون مناسک خود را به پایان بردند و به سرزمینشان بازگشتند
4:02 آنچه دیده بودند را به حارثه خبر دادند
4:04 و آنچه را شنیده بودند برای او بازگو کردند
4:07 پس حارثه به‌سرعت مرکب خود را آماده کرد
4:10 و از اموال آنچه را که با آن پاره‌ی جگرش و روشنی چشمش را فدیه دهد برداشت
4:14 و برادرش کعب را همراه خود برد
4:18 و هر دو با هم به سوی مکه شتافتند
4:22 چون به آنجا رسیدند، نزد محمد بن عبدالله رفتند
4:26 و گفتند: ای پسر عبدالمطلب
4:30 شما همسایگان خدایید
4:32 اسیران را آزاد می‌کنید و گرسنگان را طعام می‌دهید
4:35 و به فریادرسِ درمانده می‌رسید
4:38 و ما برای پسرمان که نزد شماست آمده‌ایم
4:41 و از اموال آنچه را که فدیه‌ی او باشد آورده‌ایم
4:44 پس بر ما منت گذارید و او را به هر بهایی که می‌خواهید به ما بازگردانید
4:47 محمد گفت: کدام پسرتان را می‌خواهید؟
4:51 گفتند: غلامت زید بن حارثه
4:55 گفت: آیا برای شما چیزی بهتر از فدیه هست؟
4:59 گفتند: آن چیست؟
5:02 گفت: او را فرا می‌خوانم
5:05 و او را میان من و شما مخیر می‌کنم
5:08 اگر شما را برگزیند، او بدون مال از آنِ شماست
5:11 و اگر مرا برگزیند، به خدا سوگند
5:14 به خدا سوگند من کسی نیستم که از آنکه او برمی‌گزیند روی‌گردان شوم
5:17 گفتند: واقعاً انصاف دادی
5:20 و در انصاف‌ورزی نهایت کوشش را کردی
5:23 پس محمد زید را فراخواند و گفت: این دو کیستند؟
5:26 گفت: این پدرم
5:29 حارثه بن شراحیل است و این عمویم کعب
5:33 او فرمود: من تو را مخیر کردم.
5:36 اگر خواستی با آن دو برو،
5:39 و اگر خواستی نزد من بمان.
5:42 پس او بی‌درنگ و بی‌تردید به من گفت:
5:45 «بلکه نزد تو می‌مانم.»
5:48 پدرش گفت: وای بر تو ای زید!
5:51 آیا بندگی را بر پدر و مادرت برمی‌گزینی؟
5:54 گفت: من از این مرد چیزی دیده‌ام
5:57 که هرگز نمی‌توانم از او جدا شوم.
6:00 چون محمد آنچه را از زید دید
6:03 که دید، دست او را گرفت
6:06 و او را به سوی خانهٔ حرام بیرون آورد
6:09 در برابر جمعی از قریش،
6:12 و فرمود: ای گروه قریش،
6:15 گواه باشید که این پسر من است؛ از من ارث می‌برد و من از او ارث می‌برم.
6:18 پس دل پدرش و عمویش خوش شد،
6:21 و آن دو را نزد محمد بن عبدالله رها کردند
6:24 و با دلی آرام به میان قوم خود بازگشتند،
6:27 با خاطری آسوده. و از آن روز
6:30 زید بن حارثه به زید بن محمد خوانده می‌شد
6:33 و همچنان بدین نام خوانده می‌شد،
6:36 تا آنکه رسول (صلوات الله و سلامه علیه) مبعوث شد
6:39 و اسلام فرزندخواندگی را باطل کرد،
6:42 آنگاه که فرمان خداوند جل و عز نازل شد:
6:45 «ایشان را به نام پدرانشان بخوانید».
6:48 از آن پس زید بن حارثه خوانده شد.
6:51 زید هنگامی که محمد را برگزید،
6:54 بر پدر و مادرش، نمی‌دانست که او چه گوسفندی از گله‌اش است؛
6:57 و نمی‌دانست که آقایی که او را بر خانواده و قبیله‌اش ترجیح داد،
7:00 آن‌که (او را) بر خانواده و خویشاوندانش برگزید
7:03 سرور نخستین و پسینیان است
7:06 و فرستادهٔ خدا به سوی همهٔ آفریدگان است.
7:09 و هرگز به ذهنش خطور نمی‌کرد
7:12 که دولتی آسمانی بر پهنهٔ زمین برپا خواهد شد
7:15 و میان شرق و غرب را
7:18 از عدل و داد پر خواهد کرد، و اینکه خود او
7:21 نخستین خشتِ بنای
7:24 این دولت بزرگ خواهد بود.
7:27 هیچ‌یک از این‌ها در خاطر زید نمی‌گذشت؛
7:30 بلکه این فضل خداست که به هر که بخواهد می‌دهد،
7:33 و الله صاحب فضل بزرگ است
7:36 چرا که بر این رویداد گزینش
7:39 جز چند سالی نگذشته بود
7:42 که خداوند پیامبرش محمد را
7:45 با دین هدایت و حق برانگیخت،
7:49 و زید بن حارثه نخستین مردی بود که به او ایمان آورد.
7:52 و آیا برتر از این نخستین بودن، فضیلتی هست
7:55 که رقابت‌کنندگان بر سر آن رقابت کنند؟
7:58 زید بن حارثه امین
8:01 راز رسول خدا و فرمانده
8:04 سریه‌ها و لشکرهایش شد،
8:07 و یکی از جانشینانش در مدینه بود هرگاه پیامبر (علیه الصلاة و السلام) آن را ترک می‌کرد.
8:10 [پیامبر (علیه الصلاة و السلام)]
8:13 و همان‌گونه که پیامبر زید را دوست داشت
8:16 و او را بر پدر و مادرش ترجیح داد،
8:19 فرستادهٔ گرامی (صلوات الله و سلامه)
8:22 او را دوست داشت و با خانواده و فرزندانش درآمیخت،
8:26 و هنگام بازگشت او شادمان می‌شد
8:29 و با او دیداری داشت که کسی جز او
8:32 به مانند آن دست نیافت.
8:35 این است عایشه (رضوان الله علیها)
8:38 که برای ما صحنه‌ای از صحنه‌های
8:41 شادی رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:44 در دیدار با زید را تصویر می‌کند:
8:47 زید بن حارثه به مدینه آمد
8:50 و رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در خانه بود،
8:53 پس در را کوفت.
8:56 رسول خدا برهنه به سوی او برخاست،
8:59 جز آنچه میان ناف و زانویش را می‌پوشاند، چیزی بر تن نداشت،
9:02 و با کشیدن جامه‌اش به سوی در رفت،
9:05 او را در آغوش گرفت و بوسید.
9:08 به خدا سوگند که پیش و پس از او، رسول خدا را برهنه ندیدم.
9:11 و امر محبت پیامبر
9:14 به زید میان مسلمانان شایع و گسترده شد،
9:17 پس او را «زید حِب» نامیدند،
9:20 لقبِ محبوب رسول خدا،
9:23 و پس از او پسرش اسامه را
9:26 به «محبوب رسول خدا و پسر محبوبش» ملقب کردند.
9:29 و در سال هشتم هجرت،
9:32 خداوند که حکمتش پاک و والاست،
9:35 خواست که حبیب را با جدایی از محبوبش بیازماید.
9:38 زیرا رسول (صلوات الله و سلامه علیه)
9:41 حارث بن عمیر ازدی را
9:44 با نامه‌ای به سوی پادشاه بصری فرستاد که او را به اسلام فراخواند.
9:48 چون حارث به مؤته در شرق اردن رسید،
9:51 یکی از امیران غسانیان،
9:54 شرحبیل بن عمرو، سر راهش را گرفت،
9:57 او را گرفت و بندش کرد،
10:00 سپس پیشش آورد و گردنش را زد.
10:03 این کار بر پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) بسیار گران آمد،
10:06 زیرا برای او فرستاده‌ای جز او کشته نشده بود.
10:09 پس لشکری سه هزار جنگاوری آماده کرد
10:12 برای جنگ مؤته،
10:15 لشکرِ محبوبش زید بن حارثه.
10:18 و فرمود: اگر زید کشته شد،
10:21 فرماندهی با جعفر بن ابی‌طالب باشد؛
10:24 و اگر جعفر کشته شد،
10:27 با عبدالله بن رواحه باشد؛
10:30 و اگر عبدالله کشته شد،
10:33 مسلمانان برای خود مردی از میان خود را برگزینند.
10:36 لشکر پیش رفت تا به معان رسید،
10:39 در شرق اردن،
10:43 برای دفاع از غسانیان،
10:46 و صد هزار تن از مشرکان عرب به آن پیوستند،
10:49 و این لشکر انبوه، نه چندان دور،
10:52 از موضع مسلمانان فرود آمد.
10:55 مسلمانان دو شب در معان ماندند
10:58 و درباره آنچه باید بکنند رایزنی می‌کردند.
11:01 یکی گفت: به رسول الله (ﷺ) نامه بنویسیم
11:04 و شمار دشمنمان را به ایشان خبر دهیم
11:07 و منتظر فرمان ایشان بمانیم.
11:10 ما با شمار و نیرو و فزونی جنگ نمی‌کنیم،
11:13 بلکه با این دین می‌جنگیم.
11:16 پس به سوی آنچه برای آن بیرون آمده‌اید روان شوید،
11:19 که الله برای شما یکی از دو نیکی را تضمین کرده است:
11:22 یا پیروزی،
11:25 یا شهادت.
11:28 سپس دو گروه در سرزمین مؤته به هم رسیدند،
11:31 و مسلمانان چنان جنگیدند که رومیان را مبهوت کردند
11:34 و هیبت این سه هزار تن در دل‌هایشان جای داد،
11:37 آن‌ها که با لشکری بالغ بر دویست هزار نفر روبه‌رو شدند.
11:40 زید بن حارثه
11:43 پرچم رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را برافراشت
11:46 و چنان جنگید که تاریخ دلاوری‌ها مانندش را نشناخته بود،
11:49 تا آنجا که صدها نیزه بدنش را درید
11:52 و از پای درآمد و
11:55 در خون خود غلتید.
11:58 پس جعفر بن ابی‌طالب پرچم را از او گرفت
12:01 و با بزرگوارانه‌ترین دفاع از آن پاسداری کرد،
12:04 تا آنکه به یارش پیوست.
12:07 سپس عبدالله بن رواحه پرچم را گرفت
12:10 و با دلیرانه‌ترین مبارزه از آن دفاع کرد،
12:13 تا آنجا که به جایی رسید که یارانش به آن رسیده بودند.
12:16 آنگاه مردم خالد بن ولید را به فرماندهی برگزیدند،
12:19 و او تازه مسلمان شده بود.
12:22 او لشکر را به پهلو کشید و آن را از نابودی حتمی رهانید.
12:25 به رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
12:29 خبر مؤته رسید
12:32 و خبر سه فرمانده‌اش.
12:35 پس چنان بر ایشان اندوهگین شد که هرگز مانندش اندوهگین نشده بود،
12:38 و به خانواده‌هایشان سر زد و ایشان را تسلیت داد.
12:41 چون به خانه زید بن حارثه رسید،
12:44 دخترک خردسالش به او پناه آورد
12:47 در حالی که با گریه نفس‌نفس می‌زد.
12:50 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گریست
12:53 تا آنکه اشک‌هایش فرو ریخت.
12:56 سعد بن عباده به او گفت:
13:00 پیامبر (ﷺ) فرمود:
13:03 این گریه دوستی است بر دوست خود،
13:09 و به الله سوگند،
13:12 زید بن حارثه سزاوار امارت بود،
13:15 و او محبوب‌ترین مردم نزد ایشان بود
13:18 محمد رسول الله.