تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (72) - ابوعقیل العنقی رضی الله عنه.

◉ 24260 بازدید ⏱ 12:47 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت مفتخر است که
0:17 برای شما نمونه‌هایی از زندگی صحابه را ارائه دهد
0:22 (این بخش از متن دچار اشکال شنیداری است؛ عبارت «لعد الرحمن رأفة الباشا» به احتمال زیاد نام یا عنوانی است که به‌درستی قابل تشخیص نیست)
0:25 رحمه الله
0:30 ابو حُقَیل انیقی رضی‌الله‌عنه
0:50 کار مسیلمه کذاب بالا گرفت و سخت شد
0:54 زیرا چهل هزار نفر از قومش، یعنی بنی حنیفه، گرد او جمع شدند
0:58 و حدود بیست هزار نفر از هم‌پیمانان نیز به آنان پشتیبانی کردند
1:02 پس لشکر او بزرگ‌ترین لشکری بود که عرب تا آن روز به خود دیده بود
1:07 و در همان حال، چندین برابر لشکر خلیفه مسلمانان بود
1:14 ابوبکر صدیق رضوان‌الله‌علیه
1:17 و خطر بزرگی که در آن زمان بر مسلمانان فرود آمده بود
1:22 تنها به مسیلمه کذاب محدود نمی‌شد
1:25 و نه به لشکر پرهیاهو و یکپارچه و منسجم او
1:28 بلکه این خطر در سایر مرتدان نیز آشکار بود
1:33 کسانی که در مجموع به الله ایمان داشتند
1:37 و گواهی می‌دادند که محمد رسول الله است
1:40 و در برپایی نماز تردیدی نداشتند
1:43 اما آنان خواستار بودند که خلیفه از مطالبه پرداخت زکات دست بکشد
1:49 اما مسیلمه کذاب و کسانی که با او بودند
1:52 نبوت محمد، که بهترین درود و پاک‌ترین سلام بر او باد، را انکار می‌کردند
1:58 و به کتاب ارجمندی که الله بر او نازل کرده بود کفر می‌ورزیدند
2:02 و به پیامبری ایمان داشتند که بر الله دروغ می‌بندد
2:06 پس اگر این نیروی عظیم پیروز می‌شد
2:10 این امر به نابودی اسلام و پیروانش می‌انجامید
2:15 و پس از آن روز، الله در جزیرة‌العرب پرستش نمی‌شد
2:19 صدیق رضوان‌الله‌علیه مسیلمه کذاب را با لشکری هدف گرفت
2:24 که عکرمه بن ابی جهل فرماندهی آن را بر عهده داشت
2:28 و عکرمه، اگر نمی‌دانی، سوارکاری دلیر و
2:32 پهلوانی در میدان‌های نبرد و جنگ‌های سخت بود
2:35 سپس زیر پرچم او دلاورانی برجسته و شجاع قرار داد
2:39 جنگاورانی که شمشیرهایشان برای پیروزی تیز شده بود
2:43 اما مسیلمه ضربه‌ای سخت بر آنان وارد کرد که عقل مسلمانان را ربود
2:48 و خشم خلیفه‌شان ابوبکر صدیق را برانگیخت
2:52 پس فرستاده‌ای از جانب خود فرستاد تا لشکر شکست‌خورده را
2:56 از بازگشت به مدینه بازدارد، تا روحیه مسلمانان سست نشود
3:01 و به او دستور داد که همان‌جا بماند
3:04 سپس نامه‌ای برای او نوشت و در آن او را به شتاب‌زدگی‌اش سرزنش کرد
3:09 پیش از آن‌که شمار و تجهیزاتش کامل شود
3:12 و به او گفت: «نه تو را ببینم و نه تو مرا ببینی»
3:15 و هرگز به مدینه بازنگرد
3:18 که عزم مسلمانان سست خواهد شد
3:21 و توان آنان تحلیل خواهد رفت
3:23 شکست عکرمه وجدان مسلمانان را تکان داد
3:27 و چشم‌هایشان را بیش از پیش بر خطر بزرگ گشود
3:32 خلیفه برای نجات اسلام و مسلمانان به پا خاست
3:36 از این خطر فراگیر
3:38 پس برخی از جبهه‌های نبرد را از سپاهیان مسلمان خالی کرد
3:41 و تا مدتی از مرتدانی که از پرداخت زکات سرباز می‌زدند چشم پوشید
3:46 تا برای مسیلمه بزرگ‌ترین لشکری را که توان گردآوری‌اش را داشت گرد آورد
3:51 و برای این لشکر بزرگ‌ترین توان را فراهم آورد تا به یاری الله پیروزی‌اش را تضمین کند
3:57 صدیق لشکر خود را از سه گروه تشکیل داد
4:01 نخست گروه مهاجران
4:04 که در راه الله و رسولش صلی‌الله‌علیه‌وسلم آنچه را باید تحمل کردند، تحمل کردند
4:10 و برای دعوت، آنچه را باید رنج بردند، رنج بردند
4:13 و با دستان خود کاخ اسلام را خشت به خشت بنا نهادند
4:17 و خاک آن را با عرق و اشک آمیختند
4:20 دوم گروه انصار نیکوکار
4:24 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را یاری دادند
4:28 و او را پشتیبانی و حمایت کردند و همراه او با دشمنان الله جنگیدند
4:33 پس جنگ‌ها به شایستگی آنان گواهی دادند
4:36 سوم گروه جوانان بادیه‌نشین
4:40 صاحبان نیرو، دلاوری و یاری‌رسانی
4:43 سپس در لشکر گروه بزرگی از قاریان را قرار داد
4:46 که کتاب الله را حفظ کرده بودند
4:49 او بر آنان حریص بود و نسبت به ایشان دلسوزی داشت
4:52 سپس بدریان را به آنان افزود
4:55 با این که درباره آنان می‌گفت
4:58 «این نخبگان از صحابه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را در جنگ به کار نمی‌گیرم
5:04 بلکه آنان را برای کارهای سودمند نگه می‌دارم»
5:07 زیرا الله تبارک و تعالی
5:10 گاهی به واسطه ایشان بلاها را دور می‌کند
5:12 بیش از آن‌که پیروزی به دست‌شان حاصل شود
5:16 سپس پرچم لشکر را به شمشیر برکشیده الله بست
5:19 خالد بن ولید
5:21 دو سپاه در سرزمین یمامه به هم رسیدند
5:24 مسیلمه سپاهیانش را در عقربا صف‌آرایی کرد
5:28 و پشت لشکر زنان و کودکان و اموال را قرار داد
5:32 خالد سپاهیانش را روبه‌روی لشکر دشمن صف‌آرایی کرد
5:36 و دو لشکر در انتظار فرمان حمله‌ای درهم‌کوبنده ایستادند
5:41 و هر یک از دو گروه به یقین می‌دانست که این نبرد
5:46 نبردی برای نابودی یا بقاست
5:49 شُرَحبیل بن مسیلمه کذاب ایستاد
5:54 و احساسات غیرت و تعصب قومش، بنی حنیفه، را برانگیخت
5:58 پس گفت:
5:59 «ای بنی حنیفه!»
6:01 این روز، روز غیرت و حمیت است
6:04 اگر شکست بخورید
6:06 آنگاه زنانی را خواهید دید که به شما پناه آورده‌اند و به اسارت می‌روند
6:10 پس از زنان و کودکانتان دفاع کنید
6:13 و از ناموس و نسب‌تان بجنگید
6:16 و بر دشمنتان حمله‌ور شوید
6:19 او هنوز سخنش را تمام نکرده بود
6:21 که قوم او بر صف‌های مسلمانان
6:24 همچون سنگ‌های فروریزان از کوه فرود آمدند
6:26 و چون سیل بر آنان سرازیر شدند
6:29 پس صف مسلمانان شکست خورد و عقب نشست
6:32 و خالد بن ولید از جایگاه خود کنار رانده شد
6:35 و همسرش ام تمیم در چنگ آنان اسیر شد
6:39 آنان تصمیم به کشتن او گرفتند
6:41 اگر مردی از ایشان به او پناه نمی‌داد، رها نمی‌شد
6:45 خالد در برابر آن ضربه، استوار و دل‌قوی ایستاد
6:49 این از آن روست که هیچ شکی در یاری الله در دلش راه نیافته بود
6:53 و هیچ ناامیدی‌ای در تأیید او به او نرسیده بود
6:56 پس اندیشید و مشورت کرد
6:58 اندیشه و مشورت او را به این راهنمایی کرد که علت شکست
7:02 تنها این بود که سه سپاه مسلمانان بر یکدیگر تکیه کرده بودند
7:07 پس در لشکر فریاد زد
7:09 ای سربازان، جدا شوید
7:11 جدا شوید تا آزمون هر گروه از شما آشکار شود
7:15 و مسلمانان بدانند که از کجا حمله کرده‌اند
7:18 فریاد خالد بن الولید، غیرت مسلمانان را برای دین الله برانگیخت
7:24 و اشتیاق ایشان را به شهادت در راه الله شعله‌ور ساخت
7:28 و پرده‌ها را از چشمانشان برداشت
7:31 پس کاخ‌های بهشت را با درهای گشوده برای استقبال از شهیدان دیدند
7:36 در آن هنگام، در صفوف مسلمانان دلاوری‌هایی پدیدار شد
7:40 که دست تاریخ، والاتر و بزرگ‌تر از آن را ترسیم نکرده است
7:44 و در سپاه الله مردانگی‌هایی نمایان شد
7:47 که دفترهای [تاریخ] ارجمندتر و گرامی‌تر از آن را در بر نداشت
7:51 و در پیشاپیش این دلاوران بود
7:54 قهرمان داستان ما
7:56 عبدالرحمن بن عبدالله بن ثعلبة انصاری
8:00 مکنّی به ابو عقیل انیقی
8:03 پس به عبدالله بن عمر بن خطاب گوش فرا دهیم
8:07 زیرا اوست که داستان شگفت‌انگیز او را برای ما روایت خواهد کرد
8:11 عبدالله بن عمر گفت
8:13 روزی که مسلمانان در یمامه برای نبرد صف کشیدند
8:17 ابو عقیل انیقی چون دیگ در جوش بود
8:21 و همچون شیر بر خود می‌پیچید
8:23 و چون نبرد آغاز شد
8:25 سینه‌اش را پیش سینه‌های مسلمانان سپر کرد
8:29 و سینه خود را پیش سینه‌های آنان ایستاد
8:32 پس او نخستین کسی بود که در آن روز با تیری مجروح شد
8:36 تیر به سینه ابو عقیل انیقی فرو رفت
8:40 و میان دو شانه‌اش جای گرفت
8:42 بی آنکه به قلبش برسد
8:44 و اگر به قلبش می‌رسید، همان لحظه می‌مرد
8:47 پس دست به سوی تیر برد
8:49 و آن را از میان دو شانه‌اش بیرون کشید
8:51 و پابرجا ماند و می‌جنگید
8:53 تا آنکه زخم، شکاف سمت چپ او را سست کرد
8:56 سپس اندکی نگذشت که نیرویش از کار افتاد
8:59 و در جای خود، رو به دشمن، نه پشت‌کرده، افتاد
9:02 ما او را به خیمه‌اش بردیم و در آن جایش دادیم
9:06 و او از ما دور نبود
9:09 چون کار جنگ سخت شد
9:11 و مسلمانان متفرق شدند
9:13 ابو عقیل شنید که براء بن مالک انصاری ندا می‌داد
9:17 کجایید ای گروه انصار؟
9:20 کجایید؟
9:22 منم براء بن مالک انصاری
9:24 نزد من آیید ای گروه انصار
9:27 سپس معن بن عدی انصاری را دید
9:30 که غلاف شمشیرش را شکست
9:32 و به پیشاپیش جنگ جَست
9:34 و بر بلندی‌ای از زمین برآمد و فریاد زد
9:37 الله، الله، ای گروه انصار
9:40 حمله، حمله بر دشمنتان
9:43 ای کسانی که پیامبر الله (ﷺ) را یاری کردند
9:47 عبدالله بن عمر گفت
9:49 پس به ابو عقیل نگریستم
9:51 دیدم که ایستاده برمی‌خیزد
9:54 به او نزدیک شدم و گفتم
9:56 ای عمو، چه می‌خواهی؟
9:58 گفت
9:59 آیا براء بن مالک انصاری را نشنیدی؟
10:02 و معن بن عدی مرا ندا می‌دهند؟
10:05 گفتم: آنان تو را ندا نداده‌اند
10:08 و کسی را به عین نام نبرده‌اند
10:11 و افزون بر این، آن دو قصد تو را ندارند، که تو زخمی هستی
10:14 گفت
10:15 آنان تنها انصار را ندا می‌دهند
10:17 و من یکی از ایشانم
10:20 و بر من است که اجابتشان کنم، هرچند به زانو خزان
10:23 سپس کمر بست
10:25 و شمشیر را با دست راست گرفت
10:27 و شروع به ندا کرد
10:29 ای انصار، حمله، حمله حُنین
10:32 ای انصار، حمله، حمله حُنین
10:36 پس انصار گرد آمدند و سپرها برافراشتند
10:39 و پیشاپیش مسلمانان پیش رفتند و جان باختند
10:42 تا آنکه مسیلمه و یارانش را به باغ مرگ کشاندند
10:46 ما مهاجران نیز با ایشان درآمیختیم
10:49 و شمشیرهای ما در شمشیرهای آنان فرو رفت
10:52 سپس با نگاهی گذرا
10:54 ابو عقیل را کنار دَرِ باغ مرگ دیدم
10:58 که دستش از شانه بریده شده بود
11:01 و بر زمین افتاده بود
11:03 و بر بدنش چهارده زخم بود که همگی کشنده بودند
11:08 بر بالینش ایستادم، در حالی که نیمه‌جان و در آخرین نفس بود، و گفتم
11:12 ای ابو عقیل
11:14 با زبانی پریشان گفت: لبیک
11:18 شکست از آنِ کیست؟
11:20 به من بگو، شکست از آنِ کیست؟
11:22 گفتم: مژده باد تو را
11:24 که دشمن الله و دشمن پیامبرش (ﷺ) کشته شد
11:29 پس انگشتش را به سوی آسمان بلند کرد
11:32 گفتم: الله عزّ و جلّ را سپاس می‌گوید و ستایش می‌کند
11:35 سپس آخرین نفس خود را برآورد
11:39 عبدالله بن عمر گفت:
11:41 وقتی به مدینه بازگشتم،
11:43 تمام ماجرای ابوعقیل را به فاروق خبر دادم.
11:47 چشمان او اشک‌آلود شد و گفت:
11:50 الله ابوعقیل را رحمت واسعه‌ای عطا کند،
11:54 زیرا او همواره از الله شهادت می‌خواست و در طلب آن پافشاری می‌کرد،
11:59 تا آن‌که به آن رسید.
12:01 او یکی از نیکان و برگزیدگان یاران پیامبرمان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود، چنان‌که می‌دانی،
12:08 و از برگزیدگان پیروان او.
12:13 ابوعقیل همچنان از الله شهادت می‌خواست،
12:17 و آن را از او طلب می‌کرد تا آن‌که به آن رسید.
12:21 و او از نیکان یاران پیامبرمان محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود.
12:27 عمر بن خطاب
12:35 در ستایش (این دو نفر)