تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (58) - سلام بن قیس اشجعی رضی الله عنه.

◉ 25879 بازدید ⏱ 11:53 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت مفتخر است
0:17 اینکه پیش‌کش کنید برای شما
0:19 نمونه‌هایی از زندگی صحابه
0:21 عبدالرحمن
0:23 رأفة الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:30 سلمه بن قیس
0:32 رضی‌الله‌عنک
0:48 فاروق شب خود را سپری کرد
0:53 آن شب را بیدار ماندم
0:55 در کوچه‌های شهر (مدینه) گشت می‌زد
0:57 مردم از پلک‌هایشان به خواب می‌روند
0:59 ایمن و آسوده‌خاطر
1:01 و در خلال طواف‌های او میان خانه‌ها
1:03 و بازارها
1:05 در ذهنش شکوه‌ها و افتخارات گذشته را مرور می‌کند
1:08 تا برای یکی از آنان پرچم ببندد
1:10 پرچم بر دوش لشکری که می‌رود
1:12 فتح اهواز
1:14 سپس دیری نگذشت که پایان یافت
1:15 پس گوینده‌ای
1:16 به آن دست یافت
1:17 بله
1:18 به خواست الله به آن دست یافتی
1:20 و چون صبح بر او طلوع کرد
1:22 سلمة بن قیس را فراخواند
1:24 از اشجعی
1:25 و به او گفت
1:26 من تو را بر لشکر گماشتم
1:28 متوجّه به اهواز
1:30 تفسیر بسم الله
1:32 و در راه الله جهاد کن
1:34 هر که به الله کفر ورزد
1:35 و هرگاه با دشمنانتان از مشرکان روبه‌رو شدید
1:38 پس ایشان را به اسلام دعوت کن
1:40 پس اگر اسلام آوردند
1:41 یا آن‌که در خانه‌های خود ماندن را برگزینند
1:44 و با شما در جنگ با دیگران شریک نشوند.
1:47 پس بر آنان جز زکات نیست
1:49 و برای آنان در «فیء» بهره‌ای نیست.
1:52 یا آنکه خودشان انتخاب کنند که با شما بجنگند
1:55 پس برای ایشان مانند آنچه برای شماست (وجود دارد)
1:57 و بر ایشان همانند آنچه بر شماست (هست).
2:00 پس اگر از پذیرش اسلام سر باز زدند
2:02 آنان را به پرداخت جزیه فراخوان
2:04 آن‌ها را با حال خودشان واگذار
2:06 و ایشان را از دشمنشان حمایت کردند.
2:08 و بر آنان بیش از توانشان تکلیف مکنید.
2:11 پس اگر سر باز زدند، با ایشان بجنگید
2:14 زیرا که الله شما را بر ایشان یاری خواهد داد
2:17 و چون در دژی پناه گیرند
2:19 سپس از شما خواستند که به حکم الله و رسول او تن دهید.
2:23 پس آن را از آنان نپذیرید
2:25 شما نمی‌دانید که حکم الله و رسولش چیست
2:29 و چون از شما بخواهند که در پناه الله و رسولش فرود آیید،
2:33 پس ذمّهٔ الله و رسولش را به آنان ندهید.
2:36 بلکه شما به آنان ذمّه (تعهّد و پیمان) خود را داده‌اید.
2:39 پس هرگاه در جنگ بر آنان پیروز شدید
2:41 پس اسراف نکنید و خیانت (پیمان‌شکنی) نورزید.
2:44 و مُثله نکنید و کودکی را نکشید.
2:47 سلمه گفت
2:49 شنیدم و اطاعت می‌کنم، ای امیرالمؤمنین
2:52 عمر با گرمی او را بدرقه کرد
2:54 و دستش را با قدرت فشرد.
2:56 و برایش با فروتنی دعا کرد
2:58 او به درستیِ بزرگی این مسئولیت آگاه بود
3:01 آن (مسئولیتی) که بر دوش خود و بر دوش سربازانش نهاده بود
3:05 زیرا اهواز منطقه‌ای کوهستانی با راه‌های دشوار است
3:09 حصینة المعاقل
3:11 واقعهٔ میان بصره و مرزهای فارس
3:14 قومی سرسخت و نیرومند از کردها در آن سکونت دارند
3:18 و مسلمانان چاره‌ای جز فتح آن یا تسلط بر آن نداشتند
3:22 تا پشت‌های‌شان را از یورش‌های ایرانیان بر بصره حفظ کنند
3:26 و آنان را از اینکه آن (سرزمین) را میدان نظامی برای سپاهیان خود قرار دهند، بازمی‌دارند.
3:29 امنیت و سلامت عراق در معرض خطر قرار می‌گیرد
3:33 سلمة بن قیس با سپاهش به راه افتاد تا در راه الله جهاد کند.
3:38 اما آنان هنوز اندکی در سرزمین اهواز پیش نرفته بودند
3:42 تا آنجا که در کشمکشی تلخ با سرشت سخت و دشوار آن درگیر شدند
3:46 لشکر از سختی کوه‌های سنگلاخ آن رنج می‌برد، در حالی که در حال بالا رفتن بود.
3:51 و از باتلاق‌های آلوده‌اش رنج می‌برد، در حالی که آن را هموار و آسان می‌کند.
3:56 با مارهای کشنده و عقرب‌های سمّی‌اش کشتی می‌گیرد، در حالی که بیدار است و خواب‌آلود به نظر می‌رسد.
4:02 اما روح مؤمن و شفاف سَلَمه ابن قیس
4:06 بال‌های خود را بر فراز سپاهیانش به پرواز درمی‌آورد
4:10 آنگاه عذاب گوارا می‌شود و اندوه آسان می‌گردد.
4:15 او به‌راستی آنان را با موعظه‌ای که جان‌هایشان را سخت به تکان درمی‌آورد، پند می‌داد.
4:20 و شب‌هایشان را از عطر قرآن لبریز می‌سازد
4:23 آنگاه ایشان را در نوری آن‌گونه فراگیر می‌بینند که در درخشش آن شناورند.
4:28 که هیچ رنج و خستگی به آنان نمی‌رسد.
4:31 سلمة بن قیس فرمان خلیفه‌ی مسلمانان را اجرا کرد
4:35 همین که با اهالی اهواز دیدار کرد، ایشان را به ورود در دین الله فراخواند.
4:41 پس روی برگرداندند و گریختند.
4:43 پس ایشان را به پرداخت جزیه فرا خواند، اما آنان سرباز زدند و گردن‌کشی کردند.
4:47 در این هنگام برای مسلمانان جز این نمانده بود که به سر نیزه‌ها بزنند.
4:51 و سوار آن شدند، در حالی که در راه الله مجاهد بودند
4:54 مشتاق آنچه نزد الله است از پاداش نیکو.
4:57 نبردها داغ و شعله‌ور می‌چرخید، و جرقه‌هایش برافروخته و بی‌وقفه بود.
5:02 هر دو گروه در آن (نبرد) از انواع دلاوری و شجاعت به نمایش گذاشتند.
5:05 تا آنجا که جنگ‌ها نظیری برای آن ندیده‌اند
5:07 جز در موارد اندک و نادر
5:09 سپس نبردها فرو نشست و پیروزی بزرگی
5:13 نصیب مؤمنان مجاهدی شد که برای برافراشته شدن کلمهٔ الله می‌جنگیدند،
5:17 و شکست سختی نصیب مشرکانِ دشمنانِ الله شد.
5:21 و چون جنگ بار خود را فرو نهاد،
5:24 سلمة بن قیس شتابان به تقسیم غنایم میان سپاهیانش پرداخت.
5:28 در میان غنایم، زیوری نفیس یافت،
5:31 و خواست آن را به امیرالمؤمنین تحفه بفرستد.
5:34 پس به سپاهیانش گفت:
5:36 اگر این زیور میان شما تقسیم شود،
5:38 برای هر یک از شما چیز چندانی نخواهد بود.
5:41 آیا دلتان خوش می‌شود اگر آن را برای امیرالمؤمنین بفرستیم؟
5:45 گفتند: آری.
5:47 پس زیور را در سفطی نهاد،
5:49 یعنی صندوقچهٔ کوچکی.
5:51 و مردی از قوم خود، از بنی اشجع، را برگزید
5:54 و به او گفت:
5:55 تو و غلامت به مدینه بروید
5:58 و امیرالمؤمنین را به فتح بشارت دهید
6:00 و این زیور را به عنوان ارمغان به او تقدیم کنید.
6:03 آن مرد اشجعی را با عمر بن خطاب
6:06 ماجرایی بود که در آن عبرت‌ها و پندهاست.
6:09 پس بگذاریم او خود سخن گوید تا داستانش را برای ما روایت کند،
6:11 به زبان خودش.
6:13 مرد اشجعی گفت:
6:15 من و غلامم به بصره رفتیم
6:18 و با آنچه سلمة بن قیس به ما داده بود دو شتر خریدیم
6:22 و آنچه را که باقی ماند بر آن‌ها بار کردیم.
6:24 سپس رو به شهر مدینه نهادیم.
6:27 چون به آن رسیدیم، امیرالمؤمنین را جستجو کردم
6:30 و او را یافتم که ایستاده بود و مسلمانان را سرپرستی می‌کرد،
6:33 در حالی که بر عصای خود تکیه داده بود، چنان‌که چوپان چنین می‌کند،
6:37 و میان ظرف‌های غذا می‌گشت،
6:39 و به غلامش یرفأ می‌گفت:
6:42 ای یرفأ، برای این‌ها گوشت بیفزای،
6:45 ای یرفأ، برای این‌ها نان بیفزای،
6:48 ای یرفأ، برای این‌ها آبگوشت بیفزای.
6:51 چون به او نزدیک شدم، گفت: بنشین.
6:54 در پایین‌ترین جای مجلس نشستم،
6:56 و غذا برایم آورده شد و خوردم.
6:59 چون مردم از غذای خود فارغ شدند،
7:01 گفت: ای یرفأ، ظرف‌هایت را بردار.
7:04 سپس رفت و من دنبالش رفتم.
7:07 چون به خانه‌اش درآمد، اجازهٔ ورود خواستم،
7:10 و به من اجازه داد.
7:12 دیدم بر تکه‌ای از پشم نشسته است،
7:15 و بر دو بالش از پوست که با لیف پر شده بود تکیه داده است.
7:19 یکی از آن‌ها را برای من انداخت و بر آن نشستم.
7:22 پشت سرش پرده‌ای بود،
7:25 به سوی پرده نگریست و گفت:
7:27 ای مادر (کنیز) ... امروز برای ما ... (ترجمهٔ این جمله به‌دلیل ناهمواری متن قطعی نیست، و بر همین اساس این بخش با احتیاط آمده است.)
7:30 با خود گفتم:
7:32 غذای امیرالمؤمنین چه می‌تواند باشد
7:35 که خودش را به آن اختصاص داده است؟
7:37 نانی با روغن زیتون برایش آوردم،
7:39 که روی آن نمکی نرم نشده بود.
7:41 به من رو کرد و گفت:
7:43 بخور.
7:45 پس فرمانش را اجرا کردم و اندکی خوردم،
7:47 و او نیز خورد.
7:49 هیچ‌کس را ندیدم که خوردنش نیکوتر از او باشد.
7:52 سپس گفت: به ما آب بدهید.
7:54 ظرفی آوردند که در آن نوشیدنی از سویق جو بود.
7:58 گفت: نخست به این مرد بدهید.
8:01 پس به من دادند.
8:03 ظرف را گرفتم و اندکی از آن نوشیدم،
8:06 زیرا سویق من از آنچه او داشت گواراتر و بهتر بود.
8:09 سپس آن را گرفت و تا سیراب شد نوشید.
8:12 آنگاه گفت:
8:14 ستایش الله را که به ما خوراند و سیرمان کرد،
8:17 و نوشانید و سیرابمان ساخت.
8:19 در آن هنگام رو به او کردم و گفتم:
8:23 ای امیرالمؤمنین، پیامی برایت آورده‌ام.
8:26 گفت: از کجا؟
8:29 گفتم: از نزد سلمة بن قیس.
8:32 گفت:
8:33 به سلمة بن قیس و فرستادهٔ او خوش آمدید.
8:36 از سپاه مسلمانان برایم بگو.
8:39 گفتم: چنان‌که دوست داری، ای امیرالمؤمنین،
8:42 سلامتی و پیروزی بر دشمنشان و دشمن الله،
8:46 و او را به پیروزی بشارت دادم.
8:48 و خبر سپاه را به‌طور کلی و با جزئیات برایش گفتم.
8:52 گفت: ستایش الله را،
8:55 عطا کرد پس بخشید، و نعمت داد پس فراوان داد.
8:59 سپس گفت: آیا از بصره گذشتی؟
9:02 گفتم: آری، ای امیرالمؤمنین.
9:05 گفت: مسلمانان چگونه‌اند؟
9:08 گفتم: به خیر و از جانب الله.
9:11 گفت: نرخ‌ها چگونه است؟
9:14 گفتم: نرخ‌هایشان ارزان‌ترین نرخ‌هاست.
9:17 گفت: و گوشت چگونه است؟
9:20 زیرا گوشت درخت عرب است،
9:23 و عرب جز با درخت خویش اصلاح نمی‌شود.
9:26 گفتم: گوشت فراوان و بسیار است.
9:29 به سفطی که همراهم بود نگریست و گفت:
9:32 این چیست که در دست داری؟
9:34 گفتم: چون الله ما را بر دشمنمان پیروز کرد،
9:38 غنایم را گرد آوردیم.
9:40 سلمة در آن زیوری دید،
9:42 و به سپاهیان گفت:
9:44 اگر این میان شما تقسیم شود، به هیچ‌کدام از شما چیزی نخواهد رسید.
9:48 آیا دل‌هایتان خرسند می‌شود که آن را برای امیر المؤمنین بفرستم؟
9:52 گفتند: آری.
9:54 سپس سبد را به او تحویل دادم.
9:56 چون آن را گشود
9:58 و به نگین‌های آن، از سرخ و زرد و سبز، نگریست،
10:03 از جای خود برجست،
10:05 دستش را بر پهلو نهاد
10:07 و سبد را بر زمین افکند،
10:09 پس آنچه در آن بود، به راست و چپ پراکنده شد.
10:13 زنان پنداشتند که من قصد کشتن او را دارم،
10:16 پس به سوی پرده روی آوردند.
10:18 آنگاه به من رو کرد و گفت: «آن‌ها را جمع کن.»
10:21 و به غلام خود، یرفأ، گفت:
10:23 «او را بزن و سخت برنجان.»
10:25 من شروع کردم به گردآوری آنچه از سبد پراکنده شده بود،
10:27 و یرفأ مرا می‌زد.
10:29 سپس گفت:
10:31 «برخیز، نه تو و نه همراهت ستوده نیستید.»
10:34 گفتم:
10:36 «پس برای من کشتی‌ای فراهم کن که من و غلامم را به اهواز برساند،
10:39 زیرا غلام تو مرکب مرا گرفته است.»
10:42 گفت:
10:44 «ای یرفأ!»
10:46 «دو شتر از شترهای صدقه به او و غلامش بده.»
10:49 سپس به من گفت:
10:51 «چون نیازت را از آن دو برآوردی،
10:53 و دیدی او به آن‌ها نیازمندتر از توست،
10:56 آن دو را به او بازگردان.»
10:58 گفتم:
10:59 «چنین می‌کنم، ای امیر المؤمنین.»
11:01 «آری.»
11:02 «انشاءالله چنین می‌کنم.»
11:04 سپس به من رو کرد و گفت:
11:06 «به خدا سوگند، اگر پیش از آنکه این زیورآلات میان سپاهیان تقسیم شود، آن‌ها پراکنده شوند،
11:11 با تو و همراهت چنان خواهم کرد که مصیبتی سخت باشد.»
11:14 از همان‌جا رفتم تا به سلمه رسیدم
11:17 و گفتم:
11:18 «خدا آنچه را که به من اختصاص دادی، برایم مبارک نگرداند.
11:21 این زیورآلات را میان سپاهیان تقسیم کن
11:23 پیش از آنکه با [تو] دعوا و گرفتاری کنم.»
11:26 و خبر را به او دادم.
11:28 او مجلس خود را ترک نکرد، مگر پس از آنکه آن را میان آنان تقسیم کرد.