تصاویری از زندگی اصحاب - قسمت (108) - روز رجعت

◉ 57522 بازدید ⏱ 18:00 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت با افتخار
0:17 که تقدیم شما کنم
0:19 نمونه‌هایی از زندگی صحابه
0:21 از آنِ عبدالرحمن
0:23 رأفت پاشا
0:25 رحمه‌الله
0:30 روز رجیع
0:35 فمطاد ولا عمح
0:37 قساوت انسان
0:39 در اقوان
0:41 «والقال السدیل» در متن ناقص است؛ «القال» همان گفتار یا سخن است و «السدیل» در اصل به معنای آویخته و فروهشته (مانند پارچه یا موی آویخته) می‌باشد، اما این قطعه بدون بافت کافی و احتمالاً در اثر خطای پیاده‌سازی گفتار به متن آمده است و معنای دقیق آن قابل تعیین نیست.
0:43 نه، نبض من نیست
0:48 در اواخر سال سوم هجرت
0:50 به یثرب آمد
0:52 هیئتی از بنی خُزیمه ظاهر می‌شوند
0:54 اسلام را آشکار می‌کنند و اعلام می‌دارند
0:56 ایمان، پس نیکو کرد
0:58 پیامبر (ﷺ)
1:00 استقبال‌شان و گرامی‌داشتن‌شان
1:02 هیئت‌ها و شادی
1:04 صحابه از آن بهره‌مند شدند و شادی بسیار بزرگی یافتند.
1:06 و ایشان را اهل (خانواده) قرار دهید
1:08 و ایشان را در جایگاه آسان فرود آورید.
1:11 و پیش از آنکه اعضای هیئت دست به کاری بزنند
1:13 با بازگشت به سوی خانواده‌هایشان
1:15 گفتند: ای رسول الله (ﷺ)
1:17 در میان قوم ما بسیاری (از مردم)
1:19 از کسانی‌اند که به الله و رسول او ایمان می‌آورند.
1:21 اما آنان تشویق نکردند
1:23 با شناخت اسلام
1:25 و به نور ایمان روشن نشدند
1:27 کاش تو هم همراه ما بفرستی
1:29 چند نفر از اصحابت برای ما قرائت کنند
1:31 قرآن
1:33 و شریعت‌های اسلام را به ما می‌آموزند
1:35 زیرا ما در دین الله هستیم
1:37 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) اجابت فرمود و درود الله
1:39 درود و سلام (الله) بر او تا جست‌وجوی ایشان.
1:41 و برای ایشان برگزید
1:43 شش تن از انصار
1:45 مرثد الغنوی
1:47 و خالد اللیثی
1:49 و عبدالله بن طارق
1:51 زید بن الدثنه
1:53 و خبیب بن عدی
1:55 و عاصم بن ثابت
1:57 و ایشان را فرمان داد که برای کوچ کردن همراه آنان آماده شوند.
1:59 و اقامت در میان آنان
2:01 تا آنکه فرمان او به سراغشان آید
2:03 شادی شش نیکان نیکوکار
2:05 از صحابهٔ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:08 به آنچه از امر بر عهده‌ی ایشان گذاشته شده است
2:10 و برادرانشان به آنان رشک می‌برند.
2:12 بر آنچه از پاداش برایشان مقرر شده است
2:14 و چگونه شاد نشوند؟
2:16 و غبطه نمی‌خورند (رشک نمی‌برند)
2:18 زیرا آنان پیش از این روز
2:20 از فضیلت یاری‌دادن (دین الله) بهره‌مند می‌شوند
2:22 رسول الله (ﷺ)
2:24 و بر این افزودند
2:26 ثواب هجرت
2:28 برای گسترش دین الله
2:30 و با پیامبر کریم وداع کرد
2:32 رسول الله (ﷺ)
2:34 شش نفر از اصحابش
2:36 و ایشان را به تقوای الله سفارش کرد
2:38 در نهان و آشکار
2:40 و امیر آنان را مرثد قرار داد.
2:42 الغنوی
2:44 سپس آنان را به خانواده و خویشاوندانشان وداع گفتند.
2:46 و آنان را به خودشان سفارش کردند
2:48 و به کسانی که با ایشان‌اند، خیری (برسان)
2:50 هدایتگران و دعوتگران به‌سوی الله روانه شدند
2:52 همراه با هیئت پسر خزیمه
2:54 و پشت سر خود خانواده و مسکن را به جا گذاشتند
2:56 و خانواده و وطن را ترک کرد
2:58 اما همهٔ این‌ها
3:00 بر ایشان سخت نمی‌آمد
3:02 اما بر آنان دشوار بود جدا شدن (از آن)
3:04 رسول الله (ﷺ)
3:06 و دوری از آن
3:08 و آنان گمان نمی‌کردند.
3:10 که آنان توان شکیبایی بر (آن) را دارند،
3:12 دوری از او
3:14 و گمان نمی‌کردند که از او جدا شوند.
3:16 زندگی برای آنان طولانی نشد
3:18 کاروان رفت و شتاب می‌کرد
3:21 گام‌ها به سوی منازل ابن خزیمه
3:23 واقعه در نزدیکی
3:25 از عسفان
3:27 هادیان و دعوتگران [این] راه را قطع می‌کردند
3:29 بیابان‌ها
3:31 برای دیدار مشتاقان در دین الله
3:33 چون به منطقهٔ الرّجیع رسیدند
3:35 غافلگیر شدند به زشت‌ترین
3:37 غدرة تتفطر
3:39 زیرا که قلب‌ها از زشتی آن (آگاه‌اند / آن را زشت می‌شمرند)
3:41 و از هول آن شکافته می‌شود
3:43 جگرها
3:45 گروه بنی خزیمه بودند
3:47 که نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمده بودند،
3:49 و درود و سلام الله بر او باد.
3:51 آنان با گروهی از بنی هذیل عمره گزارده بودند،
3:53 به این شرط که اصحاب پیامبر را برای آنان بفریبند
3:55 و گروهی از صحابه پیامبر را
3:57 تا برای آنان نماز و درود و سلام بگزارند،
3:59 و آنان را در اختیار ایشان قرار دهند
4:01 در ازای مبلغی سرشار
4:03 که بر آن توافق کرده بودند.
4:05 زیرا برای هذلیان
4:07 دو اسیر نزد قریش بود،
4:09 و تصمیم گرفتند که آن دو را با برخی از این صحابه
4:11 فدیه دهند،
4:13 یعنی همان اسیرانشان که در مکه زندانی بودند،
4:15 و سپس آنچه را که بیشتر از آن است بفروشند
4:17 به کسانی از قریش که خواهان آن باشند،
4:19 تا آنان را از روی انتقام بکشند
4:21 به سبب کسانی از پدران یا پسرانشان که کشته شده بودند،
4:23 یا از صاحبان جایگاه و منزلت،
4:25 در جنگ بدر.
4:27 و چون کاروان به منطقه رجیع نزدیک شد،
4:29 شش صحابی غافلگیر شدند،
4:31 رضوان الله علیهم،
4:33 از همراهانشان از بنی خزیمه
4:35 که از ایشان کناره گرفتند،
4:37 و گروهی از هذلیان آنان را محاصره کردند
4:39 و در دستان خود
4:41 شمشیرها و نیزه‌ها داشتند،
4:43 و آنان را چون دایره‌ای که دور مچ دست را بگیرد، در میان گرفتند.
4:45 (…)
4:47 پس صحابه شش‌گانه کاری جز این نکردند
4:49 که از پشت مرکب‌های خود فرود آمدند
4:51 و شمشیرهای خود را
4:53 از نیام بیرون کشیدند،
4:55 و قصد داشتند با کسانی که
4:57 در برابرشان ایستاده بودند، پیکار کنند.
4:59 آنگاه هذلیان به ایشان گفتند:
5:01 ما صاحبان این سرزمین هستیم،
5:03 و جمعیت ما بسیار،
5:05 و جمع شما
5:07 اندک و ناچیز است.
5:09 سپس، به پروردگار کعبه سوگند، ما نمی‌خواهیم
5:11 به شما آسیبی برسانیم و قصد آن نداریم
5:13 که شما را به کشتن دهیم،
5:15 بلکه می‌خواهیم
5:17 با شما از مردم مکه سودی به دست آوریم،
5:19 و برای شما بر این امر
5:21 پیمان الهی و میثاق او باشد.
5:23 در این هنگام، کار بر مردان
5:25 شش‌گانه از صحابه پیامبر
5:27 صلوات الله و سلامه علیه سخت شد،
5:29 و دیگر نمی‌دانستند
5:31 چه کنند.
5:33 سپس خداوند خواست که در این محنت
5:35 دو راه متفاوت را برگزینند:
5:37 پس عاصم بن ثابت انصاری
5:39 و مرثد غنوی
5:41 و خالد لیثی
5:43 مرگ قطعی را بر تسلیم شدن
5:45 در برابر دشمنان خدا و دشمنان خویش ترجیح دادند.
5:47 (…)
5:49 برخی از ایشان به برخی دیگر گفتند:
5:51 «به خدا سوگند، ما از مشرک
5:53 پیمانی نمی‌پذیریم و
5:55 به هیچ تعهدی از او راضی نمی‌شویم.»
5:57 سپس با جان‌فشانی به نبرد با هذلیان برخاستند،
5:59 نبردی سخت و بی‌امان،
6:01 تا آنکه یکی پس از دیگری بر زمین افتادند
6:03 (…)
6:05 و در دقایقی معدود به شهادت رسیدند.
6:07 (…)
6:09 اما آن سه نفر دیگر
6:11 از صحابه پیامبر، درود و سلام بر او باد،
6:13 (…)
6:15 یعنی عبدالله بن طارق
6:17 و خبیب بن عدی
6:19 و زید بن دثنه، که به عهد آن گروه
6:21 خیانت‌پیشه از هذیل اعتماد کردند،
6:23 و خود را تسلیم ایشان نمودند.
6:25 هنگامی که قبیله هذیل دانست
6:27 که یکی از آن سه تن که کشته شده‌اند،
6:29 عاصم بن ثابت انصاری است،
6:31 بسیار شادمان شدند،
6:33 زیرا
6:35 عاصم رضوان الله علیه
6:37 در روز احد
6:39 دو سوارکار، دو برادر از دلاوران
6:41 قریش را کشته بود.
6:43 پس مادرشان سلافه دختر سعد نذر کرد
6:45 که اگر بر عاصم دست یابد،
6:47 در کاسه سر او شراب بنوشد،
6:49 (…)
6:51 و برای کسی که او را زنده یا مرده نزد وی آورد،
6:53 هر چه بخواهد
6:55 از بهترین اموال بدهد.
6:57 پس هذلیان به سوی عاصم بن
6:59 ثابت برخاستند تا سرش را ببرند،
7:01 در حالی که در دل خود
7:03 به پاداش فراوان امیدوار بودند.
7:05 اما دیدند که دسته‌های زنبور عسل
7:07 و گروه‌های زنبورهای سرخ
7:09 بدنش را از هر
7:11 سو در میان گرفته‌اند.
7:13 وچون خواستند به او نزدیک شوند،
7:15 با آنان مقابله کرد.
7:17 پس بعضی‌شان به بعضی دیگر گفتند:
7:19 او را رها کنید تا شب فرا رسد،
7:21 تا زنبورهای عسل و زنبورها از او دور شوند.
7:23 زنبورها.
7:25 در آن هنگام سرش را بریدند
7:27 و او را به مکه بردند.
7:30 هنوز شب نشده بود
7:32 بر منطقه رجیع و اطرافش،
7:34 که آسمان غرّید،
7:36 و کف کرد،
7:38 و چون مشک‌های آب باران فرو ریخت،
7:40 و سیلی سهمگین دشت‌های هموار را فرا گرفت،
7:42 که مانندش دیده نشده بود.
7:44 پس سیل عاصم و یارانش را
7:46 به جاهایی دور برد
7:48 که پیش از آن قدم‌هایشان به آنجا نرسیده بود.
7:50 ...
7:52 پس در همه جا او را جستجو کردند،
7:54 ولی او را نیافتند.
7:56 و در هر سوی او را کاویدند،
7:58 ولی به او دست نیافتند.
8:00 پس با حسرت از دست رفتنش، بازگشتند
8:02 و دریغ می‌خوردند.
8:04 و عاصم
8:06 رضی‌الله‌عنه
8:08 با الله عزوجل پیمان بسته بود،
8:10 که هیچ مشرکی او را لمس نکند،
8:12 تا زنده است،
8:14 و از الله سبحانه خواست
8:16 که به هیچ مشرکی
8:18 راهی ندهد که او را لمس کند.
8:20 پس الله، آنچه را عاصم
8:22 بر آن پیمان بسته بود، برآورد
8:24 و دعای او را اجابت کرد.
8:26 پس عمر ابن خطاب
8:28 رضی‌الله‌عنه می‌گفت:
8:30 الله بنده مؤمن را حفظ می‌کند.
8:32 عاصم نذر کرده بود
8:34 که هیچ مشرکی او را لمس نکند
8:36 و در زندگی‌اش به او دست نزند،
8:38 الله بعد از مرگ او را حفظ کرد،
8:40 چنان‌که در زندگی‌اش از او جلوگیری کرد.
8:42 هذلیان
8:44 با سه اسیرشان به سوی
8:46 مکه روانه شدند، و آن پس از آن بود
8:48 که شمشیرهایشان را کشیدند،
8:50 که به آن‌ها حمایل می‌کردند،
8:52 و نیزه‌هایشان را که در دستانشان بود
8:54 گرفتند.
8:56 سپس زه کمان‌هایشان را گشودند
8:58 و آنان را با آن بستند.
9:00 پس عبدالله ابن طارق
9:02 به زنجیرهایی که آنان را بسته بودند
9:04 نگریست، و هذیل بر آن‌ها بسته بودند، و گفت:
9:06 این نخستین نیرنگ است.
9:08 و منتظر فرصتی ماند
9:10 که بتواند خود را نجات دهد
9:12 در آن.
9:14 چون دید که آنان از او غافل‌اند،
9:16 دستانش را از بند کشید،
9:18 و خواست همراهش
9:20 زید ابن دثنه
9:22 و خبیب ابن عدی را از بندهایشان رها کند،
9:24 ولی هذلیان
9:26 از او آگاه شدند،
9:28 و از ترس دلیری و قدرتش
9:30 به او نزدیک نشدند.
9:32 و نگذاشتند که او جان به در ببرد،
9:34 بلکه شروع کردند به سنگ‌باران او
9:36 تا او را کشته‌ای افکندند،
9:38 و او را همان‌جا رها کردند.
9:40 سپس
9:42 زید ابن دثنه و خبیب
9:44 ابن عدی را با خود بردند تا به مکه رسیدند، و آن دو را
9:46 عرضه کردند
9:48 بر مردم.
9:50 کینه‌توزان و خشمگینان
9:52 از کفار قریش برانگیخته شدند،
9:54 هر یک می‌خواست بر آن دو اسیر دست یابد،
9:56 هرچند بهایشان گران باشد،
9:58 تا به وسیله آنان
10:00 محمد صلوات‌الله و سلامه
10:02 علیه را خوار کنند و از آنان انتقام گیرند
10:04 برای کشتگان بدر.
10:06 سپس در بالا بردن بهای آن دو
10:08 با یکدیگر رقابت کردند.
10:10 پس یکی از بزرگان قریش برخاست
10:12 و گفت: ای گروه
10:14 قریش، بر سر این دو اسیر
10:16 رقابت نکنید،
10:18 و بهایشان را گران نکنید.
10:20 بلکه آن دو را به کسی واگذارید که
10:22 از آنان خونخواهی دارد،
10:24 پس او به آنان از دیگری سزاوارتر است.
10:26 و سزاوارتر است که آن دو را بگیرند
10:28 از دیگری
10:30 صفوان بن امیه، زید بن دثنه
10:32 رضوان الله علیه
10:34 به بهای گران
10:36 تا او را به خون پدرش، امیه بن خلف، بکشد
10:38 و فرزندان
10:40 حارث بن عامر، خبیب را خریدند
10:42 رضوان الله علیه
10:44 تا او را به خون پدرشان بکشند
10:46 همان که او را در بدر به خاک هلاکت انداخت
10:48 و او را به هذلیان سپردند
10:50 به بهایی گزاف
10:52 صفوان بن امیه شکیبایی نورزید
10:54 مدت زیادی بر اسیرش
10:56 زیرا کینهٔ محمد در سینه‌اش شعله می‌کشید
10:58 از کسی که بر محمد خشم داشت
11:00 درود و سلام الله بر او باد
11:02 پس شتابان او را (به‌سوی مرگ) برد تا تشنگی
11:04 قریش به خونخواهی
11:06 از پیامبر کریم صلی‌الله‌علیه‌وسلم
11:08 درباره‌اش فرونشاند
11:10 و تا چشمان قومش را روشن کند
11:12 با تماشای کشته‌شدنش
11:14 و او تصمیم گرفت که او را در منطقهٔ
11:16 تنعیم بکشد
11:18 و پیکرش را همان‌جا رها کند
11:20 تا سگان ولگرد با آن بازی کنند
11:22 و پرندگان شکاری از آن سیر شوند
11:24 (و بدن را بدرند)
11:26 برای آن وعده‌ای معین کرد و آن را در مکه اعلام نمود
11:31 هنوز صبح آن روز موعود
11:33 در دشت بطحای مکه نفس نکشیده بود
11:35 که کینه‌توزان
11:37 از کافران قریش
11:39 و کینه‌ورزان بر محمد
11:41 صلی‌الله‌علیه‌وسلم و دعوتش
11:43 و اوباش مردان
11:45 و زنان و کودکان
11:47 گروه‌گروه به‌سوی
11:49 منطقهٔ تنعیم
11:51 بیرون از حدود حرم
11:53 روان شدند، در حالی که
11:55 اسیر زنجیرشده‌شان را
11:57 با زنجیرها پیش‌اپیش خود می‌راندند
11:59 تا او را آنجا در برابر چشم
12:01 مردم بکشند
12:03 و سرکردهٔ همهٔ این گروه
12:05 ابوسفیان بن حرب بود
12:07 زید بن دثنه
12:09 رضوان الله علیه را برای کشته‌شدن آماده کردند
12:11 و او را بر بلندی
12:13 از زمین بالا بردند تا
12:15 کشته‌شدنش را بزرگ و کوچک ببینند
12:17 پس مرگ را با قلبی استوار و چهره‌ای
12:19 گشاده استقبال کرد
12:21 (و بی‌هراس بود)
12:23 ابوسفیان بن حرب به او نزدیک شد
12:25 و گفت:
12:27 تو را به الله سوگند می‌دهم ای زید،
12:29 آیا دوست داری که محمد
12:31 به جای تو در همین مکان باشد
12:33 و گردنش به جای گردن تو زده شود
12:35 و ما تو را رها کنیم
12:37 تا با امنیت و آرامش
12:39 نزد خانواده‌ات بازگردی؟
12:41 زید لبخند زد و گفت:
12:43 به خدا سوگند که دوست ندارم
12:45 حتی یک خار به محمد برسد که او را آزار دهد
12:47 در حالی که او در جایگاه خود
12:49 که در آن است باشد
12:51 و در برابر آن، مرا رها کنید
12:53 و من خود را در میان خانواده‌ام
12:55 امن و آرام ببینم
12:57 پس خشم مردم از سخنش شدت گرفت
12:59 و فریادشان بلند شد
13:01 که او را بکشید
13:03 ابوسفیان گفت:
13:05 به خدا سوگند ندیدم
13:07 کسی از مردم را که دوست بدارد
13:09 کسی را
13:11 آن‌گونه که یاران محمد
13:13 محمد را دوست دارند
13:15 سپس بر او هجوم آوردند و گردنش را زدند
13:17 در حالی که شهادت می‌داد
13:19 هیچ معبودی جز الله نیست
13:21 و محمد، پیامبر و برگزیدهٔ او
13:23 فرستادهٔ الله است
13:25 این بود سرگذشت
13:27 زید بن دثنه
13:29 رضی‌الله‌عنه و او را خشنود گرداند
13:31 اما یارش خبیب
13:33 بن عدی، پس بشنو
13:35 خبرش را، که
13:37 حارث (فرزند) خبیب بن عدی
13:39 در تاریکی زندان، در خانهٔ ایشان (نگهداری می‌شد)
13:41 و زندانش به درازا کشید
13:43 پس روزهایش را نزد ایشان گذراند
13:45 میان روزه و نماز شب
13:47 پس (هیچ‌کس) به او نگریست
13:49 دختران حارث و کنیزان ایشان
13:51 در شب یا روز
13:53 جز این‌که او را می‌یافتند که یا
13:55 در حال رکوع یا سجده است
13:57 و یا قاری کتاب الله است
13:59 و چشمانش اشک می‌ریزد
14:01 از گریه، و (زنان) از او جدا شدند
14:03 و دل‌های ایشان (به او متوجه بود)
14:05 و گویی آنچه را که او کشته شد فراموش می‌کردند
14:07 پدرشان را در (جنگ) بدر
14:10 یکی از ایشان از او سخن گفت
14:12 پس از اسلام آوردنش
14:14 (زن) گفت: خبیب در زندان بود
14:16 در خانهٔ ما
14:18 پس چون قوم تصمیم گرفتند او را بکشند
14:20 از من خواست که به او چاقویی بدهم
14:22 تا با آن آنچه را شایسته است
14:24 که مسلمان از موی خود بتراشد، بتراشد
14:26 و برای کشته شدن خود را پاک کند
14:28 پس خواسته‌اش را برآوردم
14:30 سپس من غافل شدم از این‌که
14:32 کودک کوچک من
14:34 به سوی او رفت و نشست
14:36 در دامانش
14:38 پس مرا جز این چیزی نترساند که چاقو را دیدم
14:40 در دستش، و کودک
14:42 بر رانش نشسته بود
14:44 چه کار کردی؟
14:46 خبیب بن عدی به کینهٔ من
14:48 با کشتن کودکم انتقام گرفته است
14:50 پیش از آن‌که (خود) کشته شود
14:52 و سخت ترسیدم، ترسی که او بر چهره‌ام دید
14:54 پس به من نگریست
14:56 با مهربانی و نرمی
14:58 و گفت: آیا می‌ترسی که
15:00 فرزندت را برایت به مصیبت بیندازم؟
15:02 به خدا سوگند که چنین نمی‌کنم
15:04 (هرگز)
15:06 سپس افزود و گفت:
15:08 ما گروه مسلمانان نیستیم که به
15:10 کودک کوچک آزار برسانیم
15:12 یا پیرمرد سالخورده
15:14 یا راهبی که خود را
15:16 برای عبادت وقف کرده است
15:18 ما تنها با کسانی می‌جنگیم که بر ما تجاوز کنند
15:20 و برای بیرون راندن ما
15:22 از دینمان اقدام کنند
15:24 سپس (زن) گفت: به خدا سوگند
15:26 گمان نمی‌کنم که اسیری روی زمین
15:28 بهتر از خبیب باشد
15:30 به خدا سوگند او را دیدم که
15:32 از خوشه‌ای انگور
15:34 بزرگ می‌خورد، که چشمانم
15:36 هرگز بر مانند آن نیفتاده بود
15:38 و در سرزمین خدا در آن روز
15:40 هیچ انگوری که خورده شود نبود
15:42 و خبیب در آن هنگام
15:44 با زنجیر آهنین بسته شده بود
15:46 و این انگور
15:48 جز روزیی نبود که الله به او داده بود
15:50 (به او رساند)
15:52 و چون ابن حارث تصمیم گرفت
15:54 خبیب بن عدی را بکشد
15:56 و این را میان مردم منتشر کرد
15:58 اهالی مکه با همهٔ توان خود بیرون آمدند
16:00 و تا منطقهٔ تنعیم رفتند
16:02 تا شاهد (کشته شدن)
16:04 اسیر دوم ایشان باشند
16:06 پس چون قریش او را برای کشتن نزدیک آوردند
16:08 به بزرگان خود گفت:
16:10 اگر صلاح می‌دانید که به من اجازه دهید
16:12 دو رکعت نماز بخوانم، چنین کنید
16:14 یکی از ایشان
16:16 دلش به حالش سوخت و گفت:
16:18 بخوان، پس دو رکعت نماز گزارد
16:20 خبیب رکوع کرد
16:22 دو رکعت را کامل و نیکو ادا کرد
16:24 سپس رو به
16:26 قوم کرد و گفت:
16:28 به خدا سوگند، اگر نبود که گمان برید
16:30 که من نمازم را از ترس کشته شدن طولانی کردم
16:32 (هرگز)
16:34 بیشتر از نماز می‌خواندم
16:36 قوم، خبیب بن عدی را
16:38 به سوی چوبهٔ دار بردند
16:40 و بستنش را بر آن محکم کردند
16:42 و چون خواستند او را بکشند
16:44 گفت: خدایا،
16:46 ما پیام پیامبرت را رساندیم، پس او را
16:48 از آنچه امروز با ما می‌کنند آگاه کن
16:50 سپس بر مشرکان
16:52 قریش نفرین کرد و گفت:
16:54 خدایا، شمار کافران قریش را بشمار
16:56 و ایشان را یک‌یک هلاک کن
16:58 و از ایشان هیچ‌کس را باقی مگذار
17:00 (این بار) — ابوسفیان چون نفرین او را شنید
17:02 از ایشان یکی را رها مکن
17:04 پس چون ابوسفیان
17:06 نفرین او را شنید
17:08 پسرش معاویه را بر زمین انداخت
17:10 از ترسِ دعوت او
17:12 همان‌گونه که عرب‌ها در جاهلیت انجام می‌دادند
17:14 در دوران جاهلیت
17:16 سپس او را کشتند
17:19 پس خُبیب به پنج برادرش ملحق شد
17:21 که پیش از او (شهید) شده بودند
17:23 و به سوی پروردگارش رفت
17:25 خشنود و مورد رضایت
17:29 درود الله بر آن‌ها باد، کسانی که
17:31 پیاپی (در پی یکدیگر) آمدند
17:33 در روز الرجیع
17:35 پس گرامی داشته شدند و پاداش داده شدند
17:37 حسان، پسرِ ثابتِ سوم