از مجموعهٔ تصاویری از زندگی صحابه (سریال تکمیل شد)
· درس 93 از 93
تصاویری از زندگی اصحاب - قسمت (108) - روز رجعت
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:15
جمعیت مودت با افتخار
0:17
که تقدیم شما کنم
0:19
نمونههایی از زندگی صحابه
0:21
از آنِ عبدالرحمن
0:23
رأفت پاشا
0:25
رحمهالله
0:30
روز رجیع
0:35
فمطاد ولا عمح
0:37
قساوت انسان
0:39
در اقوان
0:41
«والقال السدیل» در متن ناقص است؛ «القال» همان گفتار یا سخن است و «السدیل» در اصل به معنای آویخته و فروهشته (مانند پارچه یا موی آویخته) میباشد، اما این قطعه بدون بافت کافی و احتمالاً در اثر خطای پیادهسازی گفتار به متن آمده است و معنای دقیق آن قابل تعیین نیست.
0:43
نه، نبض من نیست
0:48
در اواخر سال سوم هجرت
0:50
به یثرب آمد
0:52
هیئتی از بنی خُزیمه ظاهر میشوند
0:54
اسلام را آشکار میکنند و اعلام میدارند
0:56
ایمان، پس نیکو کرد
0:58
پیامبر (ﷺ)
1:00
استقبالشان و گرامیداشتنشان
1:02
هیئتها و شادی
1:04
صحابه از آن بهرهمند شدند و شادی بسیار بزرگی یافتند.
1:06
و ایشان را اهل (خانواده) قرار دهید
1:08
و ایشان را در جایگاه آسان فرود آورید.
1:11
و پیش از آنکه اعضای هیئت دست به کاری بزنند
1:13
با بازگشت به سوی خانوادههایشان
1:15
گفتند: ای رسول الله (ﷺ)
1:17
در میان قوم ما بسیاری (از مردم)
1:19
از کسانیاند که به الله و رسول او ایمان میآورند.
1:21
اما آنان تشویق نکردند
1:23
با شناخت اسلام
1:25
و به نور ایمان روشن نشدند
1:27
کاش تو هم همراه ما بفرستی
1:29
چند نفر از اصحابت برای ما قرائت کنند
1:31
قرآن
1:33
و شریعتهای اسلام را به ما میآموزند
1:35
زیرا ما در دین الله هستیم
1:37
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) اجابت فرمود و درود الله
1:39
درود و سلام (الله) بر او تا جستوجوی ایشان.
1:41
و برای ایشان برگزید
1:43
شش تن از انصار
1:45
مرثد الغنوی
1:47
و خالد اللیثی
1:49
و عبدالله بن طارق
1:51
زید بن الدثنه
1:53
و خبیب بن عدی
1:55
و عاصم بن ثابت
1:57
و ایشان را فرمان داد که برای کوچ کردن همراه آنان آماده شوند.
1:59
و اقامت در میان آنان
2:01
تا آنکه فرمان او به سراغشان آید
2:03
شادی شش نیکان نیکوکار
2:05
از صحابهٔ رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
2:08
به آنچه از امر بر عهدهی ایشان گذاشته شده است
2:10
و برادرانشان به آنان رشک میبرند.
2:12
بر آنچه از پاداش برایشان مقرر شده است
2:14
و چگونه شاد نشوند؟
2:16
و غبطه نمیخورند (رشک نمیبرند)
2:18
زیرا آنان پیش از این روز
2:20
از فضیلت یاریدادن (دین الله) بهرهمند میشوند
2:22
رسول الله (ﷺ)
2:24
و بر این افزودند
2:26
ثواب هجرت
2:28
برای گسترش دین الله
2:30
و با پیامبر کریم وداع کرد
2:32
رسول الله (ﷺ)
2:34
شش نفر از اصحابش
2:36
و ایشان را به تقوای الله سفارش کرد
2:38
در نهان و آشکار
2:40
و امیر آنان را مرثد قرار داد.
2:42
الغنوی
2:44
سپس آنان را به خانواده و خویشاوندانشان وداع گفتند.
2:46
و آنان را به خودشان سفارش کردند
2:48
و به کسانی که با ایشاناند، خیری (برسان)
2:50
هدایتگران و دعوتگران بهسوی الله روانه شدند
2:52
همراه با هیئت پسر خزیمه
2:54
و پشت سر خود خانواده و مسکن را به جا گذاشتند
2:56
و خانواده و وطن را ترک کرد
2:58
اما همهٔ اینها
3:00
بر ایشان سخت نمیآمد
3:02
اما بر آنان دشوار بود جدا شدن (از آن)
3:04
رسول الله (ﷺ)
3:06
و دوری از آن
3:08
و آنان گمان نمیکردند.
3:10
که آنان توان شکیبایی بر (آن) را دارند،
3:12
دوری از او
3:14
و گمان نمیکردند که از او جدا شوند.
3:16
زندگی برای آنان طولانی نشد
3:18
کاروان رفت و شتاب میکرد
3:21
گامها به سوی منازل ابن خزیمه
3:23
واقعه در نزدیکی
3:25
از عسفان
3:27
هادیان و دعوتگران [این] راه را قطع میکردند
3:29
بیابانها
3:31
برای دیدار مشتاقان در دین الله
3:33
چون به منطقهٔ الرّجیع رسیدند
3:35
غافلگیر شدند به زشتترین
3:37
غدرة تتفطر
3:39
زیرا که قلبها از زشتی آن (آگاهاند / آن را زشت میشمرند)
3:41
و از هول آن شکافته میشود
3:43
جگرها
3:45
گروه بنی خزیمه بودند
3:47
که نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آمده بودند،
3:49
و درود و سلام الله بر او باد.
3:51
آنان با گروهی از بنی هذیل عمره گزارده بودند،
3:53
به این شرط که اصحاب پیامبر را برای آنان بفریبند
3:55
و گروهی از صحابه پیامبر را
3:57
تا برای آنان نماز و درود و سلام بگزارند،
3:59
و آنان را در اختیار ایشان قرار دهند
4:01
در ازای مبلغی سرشار
4:03
که بر آن توافق کرده بودند.
4:05
زیرا برای هذلیان
4:07
دو اسیر نزد قریش بود،
4:09
و تصمیم گرفتند که آن دو را با برخی از این صحابه
4:11
فدیه دهند،
4:13
یعنی همان اسیرانشان که در مکه زندانی بودند،
4:15
و سپس آنچه را که بیشتر از آن است بفروشند
4:17
به کسانی از قریش که خواهان آن باشند،
4:19
تا آنان را از روی انتقام بکشند
4:21
به سبب کسانی از پدران یا پسرانشان که کشته شده بودند،
4:23
یا از صاحبان جایگاه و منزلت،
4:25
در جنگ بدر.
4:27
و چون کاروان به منطقه رجیع نزدیک شد،
4:29
شش صحابی غافلگیر شدند،
4:31
رضوان الله علیهم،
4:33
از همراهانشان از بنی خزیمه
4:35
که از ایشان کناره گرفتند،
4:37
و گروهی از هذلیان آنان را محاصره کردند
4:39
و در دستان خود
4:41
شمشیرها و نیزهها داشتند،
4:43
و آنان را چون دایرهای که دور مچ دست را بگیرد، در میان گرفتند.
4:45
(…)
4:47
پس صحابه ششگانه کاری جز این نکردند
4:49
که از پشت مرکبهای خود فرود آمدند
4:51
و شمشیرهای خود را
4:53
از نیام بیرون کشیدند،
4:55
و قصد داشتند با کسانی که
4:57
در برابرشان ایستاده بودند، پیکار کنند.
4:59
آنگاه هذلیان به ایشان گفتند:
5:01
ما صاحبان این سرزمین هستیم،
5:03
و جمعیت ما بسیار،
5:05
و جمع شما
5:07
اندک و ناچیز است.
5:09
سپس، به پروردگار کعبه سوگند، ما نمیخواهیم
5:11
به شما آسیبی برسانیم و قصد آن نداریم
5:13
که شما را به کشتن دهیم،
5:15
بلکه میخواهیم
5:17
با شما از مردم مکه سودی به دست آوریم،
5:19
و برای شما بر این امر
5:21
پیمان الهی و میثاق او باشد.
5:23
در این هنگام، کار بر مردان
5:25
ششگانه از صحابه پیامبر
5:27
صلوات الله و سلامه علیه سخت شد،
5:29
و دیگر نمیدانستند
5:31
چه کنند.
5:33
سپس خداوند خواست که در این محنت
5:35
دو راه متفاوت را برگزینند:
5:37
پس عاصم بن ثابت انصاری
5:39
و مرثد غنوی
5:41
و خالد لیثی
5:43
مرگ قطعی را بر تسلیم شدن
5:45
در برابر دشمنان خدا و دشمنان خویش ترجیح دادند.
5:47
(…)
5:49
برخی از ایشان به برخی دیگر گفتند:
5:51
«به خدا سوگند، ما از مشرک
5:53
پیمانی نمیپذیریم و
5:55
به هیچ تعهدی از او راضی نمیشویم.»
5:57
سپس با جانفشانی به نبرد با هذلیان برخاستند،
5:59
نبردی سخت و بیامان،
6:01
تا آنکه یکی پس از دیگری بر زمین افتادند
6:03
(…)
6:05
و در دقایقی معدود به شهادت رسیدند.
6:07
(…)
6:09
اما آن سه نفر دیگر
6:11
از صحابه پیامبر، درود و سلام بر او باد،
6:13
(…)
6:15
یعنی عبدالله بن طارق
6:17
و خبیب بن عدی
6:19
و زید بن دثنه، که به عهد آن گروه
6:21
خیانتپیشه از هذیل اعتماد کردند،
6:23
و خود را تسلیم ایشان نمودند.
6:25
هنگامی که قبیله هذیل دانست
6:27
که یکی از آن سه تن که کشته شدهاند،
6:29
عاصم بن ثابت انصاری است،
6:31
بسیار شادمان شدند،
6:33
زیرا
6:35
عاصم رضوان الله علیه
6:37
در روز احد
6:39
دو سوارکار، دو برادر از دلاوران
6:41
قریش را کشته بود.
6:43
پس مادرشان سلافه دختر سعد نذر کرد
6:45
که اگر بر عاصم دست یابد،
6:47
در کاسه سر او شراب بنوشد،
6:49
(…)
6:51
و برای کسی که او را زنده یا مرده نزد وی آورد،
6:53
هر چه بخواهد
6:55
از بهترین اموال بدهد.
6:57
پس هذلیان به سوی عاصم بن
6:59
ثابت برخاستند تا سرش را ببرند،
7:01
در حالی که در دل خود
7:03
به پاداش فراوان امیدوار بودند.
7:05
اما دیدند که دستههای زنبور عسل
7:07
و گروههای زنبورهای سرخ
7:09
بدنش را از هر
7:11
سو در میان گرفتهاند.
7:13
وچون خواستند به او نزدیک شوند،
7:15
با آنان مقابله کرد.
7:17
پس بعضیشان به بعضی دیگر گفتند:
7:19
او را رها کنید تا شب فرا رسد،
7:21
تا زنبورهای عسل و زنبورها از او دور شوند.
7:23
زنبورها.
7:25
در آن هنگام سرش را بریدند
7:27
و او را به مکه بردند.
7:30
هنوز شب نشده بود
7:32
بر منطقه رجیع و اطرافش،
7:34
که آسمان غرّید،
7:36
و کف کرد،
7:38
و چون مشکهای آب باران فرو ریخت،
7:40
و سیلی سهمگین دشتهای هموار را فرا گرفت،
7:42
که مانندش دیده نشده بود.
7:44
پس سیل عاصم و یارانش را
7:46
به جاهایی دور برد
7:48
که پیش از آن قدمهایشان به آنجا نرسیده بود.
7:50
...
7:52
پس در همه جا او را جستجو کردند،
7:54
ولی او را نیافتند.
7:56
و در هر سوی او را کاویدند،
7:58
ولی به او دست نیافتند.
8:00
پس با حسرت از دست رفتنش، بازگشتند
8:02
و دریغ میخوردند.
8:04
و عاصم
8:06
رضیاللهعنه
8:08
با الله عزوجل پیمان بسته بود،
8:10
که هیچ مشرکی او را لمس نکند،
8:12
تا زنده است،
8:14
و از الله سبحانه خواست
8:16
که به هیچ مشرکی
8:18
راهی ندهد که او را لمس کند.
8:20
پس الله، آنچه را عاصم
8:22
بر آن پیمان بسته بود، برآورد
8:24
و دعای او را اجابت کرد.
8:26
پس عمر ابن خطاب
8:28
رضیاللهعنه میگفت:
8:30
الله بنده مؤمن را حفظ میکند.
8:32
عاصم نذر کرده بود
8:34
که هیچ مشرکی او را لمس نکند
8:36
و در زندگیاش به او دست نزند،
8:38
الله بعد از مرگ او را حفظ کرد،
8:40
چنانکه در زندگیاش از او جلوگیری کرد.
8:42
هذلیان
8:44
با سه اسیرشان به سوی
8:46
مکه روانه شدند، و آن پس از آن بود
8:48
که شمشیرهایشان را کشیدند،
8:50
که به آنها حمایل میکردند،
8:52
و نیزههایشان را که در دستانشان بود
8:54
گرفتند.
8:56
سپس زه کمانهایشان را گشودند
8:58
و آنان را با آن بستند.
9:00
پس عبدالله ابن طارق
9:02
به زنجیرهایی که آنان را بسته بودند
9:04
نگریست، و هذیل بر آنها بسته بودند، و گفت:
9:06
این نخستین نیرنگ است.
9:08
و منتظر فرصتی ماند
9:10
که بتواند خود را نجات دهد
9:12
در آن.
9:14
چون دید که آنان از او غافلاند،
9:16
دستانش را از بند کشید،
9:18
و خواست همراهش
9:20
زید ابن دثنه
9:22
و خبیب ابن عدی را از بندهایشان رها کند،
9:24
ولی هذلیان
9:26
از او آگاه شدند،
9:28
و از ترس دلیری و قدرتش
9:30
به او نزدیک نشدند.
9:32
و نگذاشتند که او جان به در ببرد،
9:34
بلکه شروع کردند به سنگباران او
9:36
تا او را کشتهای افکندند،
9:38
و او را همانجا رها کردند.
9:40
سپس
9:42
زید ابن دثنه و خبیب
9:44
ابن عدی را با خود بردند تا به مکه رسیدند، و آن دو را
9:46
عرضه کردند
9:48
بر مردم.
9:50
کینهتوزان و خشمگینان
9:52
از کفار قریش برانگیخته شدند،
9:54
هر یک میخواست بر آن دو اسیر دست یابد،
9:56
هرچند بهایشان گران باشد،
9:58
تا به وسیله آنان
10:00
محمد صلواتالله و سلامه
10:02
علیه را خوار کنند و از آنان انتقام گیرند
10:04
برای کشتگان بدر.
10:06
سپس در بالا بردن بهای آن دو
10:08
با یکدیگر رقابت کردند.
10:10
پس یکی از بزرگان قریش برخاست
10:12
و گفت: ای گروه
10:14
قریش، بر سر این دو اسیر
10:16
رقابت نکنید،
10:18
و بهایشان را گران نکنید.
10:20
بلکه آن دو را به کسی واگذارید که
10:22
از آنان خونخواهی دارد،
10:24
پس او به آنان از دیگری سزاوارتر است.
10:26
و سزاوارتر است که آن دو را بگیرند
10:28
از دیگری
10:30
صفوان بن امیه، زید بن دثنه
10:32
رضوان الله علیه
10:34
به بهای گران
10:36
تا او را به خون پدرش، امیه بن خلف، بکشد
10:38
و فرزندان
10:40
حارث بن عامر، خبیب را خریدند
10:42
رضوان الله علیه
10:44
تا او را به خون پدرشان بکشند
10:46
همان که او را در بدر به خاک هلاکت انداخت
10:48
و او را به هذلیان سپردند
10:50
به بهایی گزاف
10:52
صفوان بن امیه شکیبایی نورزید
10:54
مدت زیادی بر اسیرش
10:56
زیرا کینهٔ محمد در سینهاش شعله میکشید
10:58
از کسی که بر محمد خشم داشت
11:00
درود و سلام الله بر او باد
11:02
پس شتابان او را (بهسوی مرگ) برد تا تشنگی
11:04
قریش به خونخواهی
11:06
از پیامبر کریم صلیاللهعلیهوسلم
11:08
دربارهاش فرونشاند
11:10
و تا چشمان قومش را روشن کند
11:12
با تماشای کشتهشدنش
11:14
و او تصمیم گرفت که او را در منطقهٔ
11:16
تنعیم بکشد
11:18
و پیکرش را همانجا رها کند
11:20
تا سگان ولگرد با آن بازی کنند
11:22
و پرندگان شکاری از آن سیر شوند
11:24
(و بدن را بدرند)
11:26
برای آن وعدهای معین کرد و آن را در مکه اعلام نمود
11:31
هنوز صبح آن روز موعود
11:33
در دشت بطحای مکه نفس نکشیده بود
11:35
که کینهتوزان
11:37
از کافران قریش
11:39
و کینهورزان بر محمد
11:41
صلیاللهعلیهوسلم و دعوتش
11:43
و اوباش مردان
11:45
و زنان و کودکان
11:47
گروهگروه بهسوی
11:49
منطقهٔ تنعیم
11:51
بیرون از حدود حرم
11:53
روان شدند، در حالی که
11:55
اسیر زنجیرشدهشان را
11:57
با زنجیرها پیشاپیش خود میراندند
11:59
تا او را آنجا در برابر چشم
12:01
مردم بکشند
12:03
و سرکردهٔ همهٔ این گروه
12:05
ابوسفیان بن حرب بود
12:07
زید بن دثنه
12:09
رضوان الله علیه را برای کشتهشدن آماده کردند
12:11
و او را بر بلندی
12:13
از زمین بالا بردند تا
12:15
کشتهشدنش را بزرگ و کوچک ببینند
12:17
پس مرگ را با قلبی استوار و چهرهای
12:19
گشاده استقبال کرد
12:21
(و بیهراس بود)
12:23
ابوسفیان بن حرب به او نزدیک شد
12:25
و گفت:
12:27
تو را به الله سوگند میدهم ای زید،
12:29
آیا دوست داری که محمد
12:31
به جای تو در همین مکان باشد
12:33
و گردنش به جای گردن تو زده شود
12:35
و ما تو را رها کنیم
12:37
تا با امنیت و آرامش
12:39
نزد خانوادهات بازگردی؟
12:41
زید لبخند زد و گفت:
12:43
به خدا سوگند که دوست ندارم
12:45
حتی یک خار به محمد برسد که او را آزار دهد
12:47
در حالی که او در جایگاه خود
12:49
که در آن است باشد
12:51
و در برابر آن، مرا رها کنید
12:53
و من خود را در میان خانوادهام
12:55
امن و آرام ببینم
12:57
پس خشم مردم از سخنش شدت گرفت
12:59
و فریادشان بلند شد
13:01
که او را بکشید
13:03
ابوسفیان گفت:
13:05
به خدا سوگند ندیدم
13:07
کسی از مردم را که دوست بدارد
13:09
کسی را
13:11
آنگونه که یاران محمد
13:13
محمد را دوست دارند
13:15
سپس بر او هجوم آوردند و گردنش را زدند
13:17
در حالی که شهادت میداد
13:19
هیچ معبودی جز الله نیست
13:21
و محمد، پیامبر و برگزیدهٔ او
13:23
فرستادهٔ الله است
13:25
این بود سرگذشت
13:27
زید بن دثنه
13:29
رضیاللهعنه و او را خشنود گرداند
13:31
اما یارش خبیب
13:33
بن عدی، پس بشنو
13:35
خبرش را، که
13:37
حارث (فرزند) خبیب بن عدی
13:39
در تاریکی زندان، در خانهٔ ایشان (نگهداری میشد)
13:41
و زندانش به درازا کشید
13:43
پس روزهایش را نزد ایشان گذراند
13:45
میان روزه و نماز شب
13:47
پس (هیچکس) به او نگریست
13:49
دختران حارث و کنیزان ایشان
13:51
در شب یا روز
13:53
جز اینکه او را مییافتند که یا
13:55
در حال رکوع یا سجده است
13:57
و یا قاری کتاب الله است
13:59
و چشمانش اشک میریزد
14:01
از گریه، و (زنان) از او جدا شدند
14:03
و دلهای ایشان (به او متوجه بود)
14:05
و گویی آنچه را که او کشته شد فراموش میکردند
14:07
پدرشان را در (جنگ) بدر
14:10
یکی از ایشان از او سخن گفت
14:12
پس از اسلام آوردنش
14:14
(زن) گفت: خبیب در زندان بود
14:16
در خانهٔ ما
14:18
پس چون قوم تصمیم گرفتند او را بکشند
14:20
از من خواست که به او چاقویی بدهم
14:22
تا با آن آنچه را شایسته است
14:24
که مسلمان از موی خود بتراشد، بتراشد
14:26
و برای کشته شدن خود را پاک کند
14:28
پس خواستهاش را برآوردم
14:30
سپس من غافل شدم از اینکه
14:32
کودک کوچک من
14:34
به سوی او رفت و نشست
14:36
در دامانش
14:38
پس مرا جز این چیزی نترساند که چاقو را دیدم
14:40
در دستش، و کودک
14:42
بر رانش نشسته بود
14:44
چه کار کردی؟
14:46
خبیب بن عدی به کینهٔ من
14:48
با کشتن کودکم انتقام گرفته است
14:50
پیش از آنکه (خود) کشته شود
14:52
و سخت ترسیدم، ترسی که او بر چهرهام دید
14:54
پس به من نگریست
14:56
با مهربانی و نرمی
14:58
و گفت: آیا میترسی که
15:00
فرزندت را برایت به مصیبت بیندازم؟
15:02
به خدا سوگند که چنین نمیکنم
15:04
(هرگز)
15:06
سپس افزود و گفت:
15:08
ما گروه مسلمانان نیستیم که به
15:10
کودک کوچک آزار برسانیم
15:12
یا پیرمرد سالخورده
15:14
یا راهبی که خود را
15:16
برای عبادت وقف کرده است
15:18
ما تنها با کسانی میجنگیم که بر ما تجاوز کنند
15:20
و برای بیرون راندن ما
15:22
از دینمان اقدام کنند
15:24
سپس (زن) گفت: به خدا سوگند
15:26
گمان نمیکنم که اسیری روی زمین
15:28
بهتر از خبیب باشد
15:30
به خدا سوگند او را دیدم که
15:32
از خوشهای انگور
15:34
بزرگ میخورد، که چشمانم
15:36
هرگز بر مانند آن نیفتاده بود
15:38
و در سرزمین خدا در آن روز
15:40
هیچ انگوری که خورده شود نبود
15:42
و خبیب در آن هنگام
15:44
با زنجیر آهنین بسته شده بود
15:46
و این انگور
15:48
جز روزیی نبود که الله به او داده بود
15:50
(به او رساند)
15:52
و چون ابن حارث تصمیم گرفت
15:54
خبیب بن عدی را بکشد
15:56
و این را میان مردم منتشر کرد
15:58
اهالی مکه با همهٔ توان خود بیرون آمدند
16:00
و تا منطقهٔ تنعیم رفتند
16:02
تا شاهد (کشته شدن)
16:04
اسیر دوم ایشان باشند
16:06
پس چون قریش او را برای کشتن نزدیک آوردند
16:08
به بزرگان خود گفت:
16:10
اگر صلاح میدانید که به من اجازه دهید
16:12
دو رکعت نماز بخوانم، چنین کنید
16:14
یکی از ایشان
16:16
دلش به حالش سوخت و گفت:
16:18
بخوان، پس دو رکعت نماز گزارد
16:20
خبیب رکوع کرد
16:22
دو رکعت را کامل و نیکو ادا کرد
16:24
سپس رو به
16:26
قوم کرد و گفت:
16:28
به خدا سوگند، اگر نبود که گمان برید
16:30
که من نمازم را از ترس کشته شدن طولانی کردم
16:32
(هرگز)
16:34
بیشتر از نماز میخواندم
16:36
قوم، خبیب بن عدی را
16:38
به سوی چوبهٔ دار بردند
16:40
و بستنش را بر آن محکم کردند
16:42
و چون خواستند او را بکشند
16:44
گفت: خدایا،
16:46
ما پیام پیامبرت را رساندیم، پس او را
16:48
از آنچه امروز با ما میکنند آگاه کن
16:50
سپس بر مشرکان
16:52
قریش نفرین کرد و گفت:
16:54
خدایا، شمار کافران قریش را بشمار
16:56
و ایشان را یکیک هلاک کن
16:58
و از ایشان هیچکس را باقی مگذار
17:00
(این بار) — ابوسفیان چون نفرین او را شنید
17:02
از ایشان یکی را رها مکن
17:04
پس چون ابوسفیان
17:06
نفرین او را شنید
17:08
پسرش معاویه را بر زمین انداخت
17:10
از ترسِ دعوت او
17:12
همانگونه که عربها در جاهلیت انجام میدادند
17:14
در دوران جاهلیت
17:16
سپس او را کشتند
17:19
پس خُبیب به پنج برادرش ملحق شد
17:21
که پیش از او (شهید) شده بودند
17:23
و به سوی پروردگارش رفت
17:25
خشنود و مورد رضایت
17:29
درود الله بر آنها باد، کسانی که
17:31
پیاپی (در پی یکدیگر) آمدند
17:33
در روز الرجیع
17:35
پس گرامی داشته شدند و پاداش داده شدند
17:37
حسان، پسرِ ثابتِ سوم