تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (54) - فیروز الدیلمی رضی الله عنه

◉ 31052 بازدید ⏱ 11:40 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت مسرور است که
0:18 برای شما صفحاتی از زندگی صحابه را ارائه دهد
0:22 (رحمت) رأفت باشا (نام نامشخص)
0:25 رحمه الله
0:27 فیروز دیلمی رضی‌الله‌عنه
0:48 هنگامی که رسول الله (ﷺ) پس از بازگشت از حجة الوداع بیمار شد
0:54 و خبر بیماری‌اش در سراسر جزیره‌العرب پیچید
0:57 اسود عنسی در یمن از اسلام مرتد شد
1:01 و مسیلمه کذاب در یمامه
1:04 و طریحه اسدی در سرزمین بنی اسد
1:07 و آن سه دروغگو ادعا کردند که پیامبرند
1:11 هر یک به سوی قوم خود فرستاده شد، همان‌گونه که محمد بن عبدالله به سوی قریش فرستاده شد
1:17 اسود عنسی کاهنی شعبده‌باز بود
1:20 سیاه‌دل و شروِ گسترده
1:23 نیرومند و تنومند
1:26 با این همه، فصیح بود و با بیانش خردها را می‌ربود
1:30 زیرک بود و با باطل‌هایش عقل عوام را به بازی می‌گرفت
1:34 و خواص را با مال و جاه و مناصب فریفته می‌کرد
1:38 و جز با چهره‌ای پوشیده بر مردم ظاهر نمی‌شد
1:42 تا با هاله‌ای از ابهام و هیبت خود را بپوشاند
1:46 در آن هنگام نفوذ در یمن از آنِ ابناء بود
1:49 و در رأس ایشان فیروز دیلمی قرار داشت
1:52 یار رسول الله (ﷺ)
1:55 و «ابناء» نامی است که بر گروهی از مردم اطلاق می‌شد
1:59 پدرانشان از ایرانیانی بودند که از سرزمین خود به یمن کوچیده بودند
2:03 و مادرانشان از عرب بودند
2:06 و بزرگ ایشان باذان هنگام ظهور اسلام
2:10 از سوی خسرو بزرگ ایران، فرمانروای یمن بود
2:14 چون صداقت رسول و بلندی دعوت او بر وی آشکار شد
2:18 از فرمان خسرو سر برتافت و خود و قومش به دین الله درآمدند
2:23 پیامبر (ﷺ) نیز فرمانروایی او را تأیید کرد
2:26 و تا هنگام مرگ در آن مقام ماند
2:28 اندکی پیش از ظهور اسود عنسی
2:31 و نخستین کسی که دعوت اسود عنسی را پذیرفت
2:35 قوم او، بنی مذحج بودند
2:37 پس با ایشان بر صنعاء هجوم برد
2:39 و والی آن، شهر بن باذان را کشت
2:42 و با همسرش آزاد ازدواج کرد
2:45 سپس از صنعاء بر سایر مناطق یورش برد
2:48 و آن نواحی با شتابی شگفت‌آور زیر ضربات او فرو می‌ریختند
2:52 تا آنکه سرزمین‌های میان حضرموت تا طائف در برابرش تسلیم شدند
2:57 و از بحرین و احساء تا عدن
3:01 از جمله آنچه اسود عنسی را در فریفتن مردم و جلب ایشان یاری کرد
3:05 زیرکی بی‌حد و مرز او بود
3:09 زیرا به پیروانش گفت که فرشته‌ای بر او فرود می‌آید و وحی می‌آورد
3:14 و او را از امور غیبی آگاه می‌کند
3:16 و این ادعا را با جاسوسانی که در هر جا پراکنده کرده بود تأیید می‌نمود
3:21 تا از اخبار مردم آگاه شوند و به رازهایشان دست یابند
3:25 و مشکلاتشان را بشناسند و از آرزوها و بیم‌هایی که در سینه‌هایشان می‌جوشد آگاه شوند
3:32 سپس آن‌ها را پنهانی نزد او بیاورند
3:34 پس هر صاحب نیازی را به نیازش پاسخ می‌داد
3:38 و هر صاحب مشکلی را با مشکلش آغاز می‌کرد
3:41 و برای پیروانش از شگفتی‌ها و عجایب می‌آورد
3:44 که خردهایشان را مبهوت و فهم‌هایشان را حیران می‌کرد
3:47 تا آنکه کارش بالا گرفت
3:49 و دعوتش چون آتش افروخته‌ای که در خار و خاشاک خشک می‌افتد، گسترش یافت
3:55 هنوز خبر ارتداد اسود عنسی و یورشش بر یمن به پیامبر (صلوات الله و سلامه علیه) نرسیده بود
3:59 که خبر ارتداد اسود عنسی
4:01 و یورشش بر یمن
4:03 به ایشان رسید، پس حدود ده تن از یارانش را با نامه‌هایی به سوی کسانی فرستاد که در یمن از اصحاب سابقه بودند و در ایشان خیر می‌دید
4:09 از اصحاب سابقه در یمن
4:11 در آن نامه‌ها ایشان را به مقابله با این فتنه کور با ایمان و استواری ترغیب می‌کرد
4:18 و فرمان می‌داد که به هر وسیله‌ای از شر اسود عنسی رهایی یابند
4:22 پس هیچ‌کس نبود که نامه پیامبر به او نرسد
4:25 مگر آنکه دعوتش را اجابت می‌کرد و برای اجرای فرمانش آماده می‌شد
4:29 و پیشتاز همه در پاسخ به فراخوان او
4:32 قهرمان داستان ما، فیروز دیلمی بود
4:35 و کسانی از ابناء که با او بودند
4:38 پس سخن را به خود او واگذاریم تا داستان شگفت و شگرف خود را برای ما بازگوید
4:42 فیروز گفت:
4:44 من و کسانی که با من از ابناء بودند، حتی یک لحظه در دین الله تردید نکردیم
4:48 و هیچ‌گاه در دل هیچ‌یک از ما تصدیق دشمن خدا جای نگرفت
4:52 و همواره در انتظار فرصتی بودیم تا بر او بتازیم
4:55 و به هر راهی از شرش رهایی یابیم
4:58 چون نامه‌های ما و یاران سابقه‌دار از مؤمنان به ما رسید
5:02 رسول الله (ﷺ) نوشته بود
5:05 برخی از ما به برخی دیگر نیرو بخشیدیم
5:07 و هر یک از ما در حوزه خود به کار پرداخت
5:10 و اسود عنسی چون به موفقیت‌هایی دست یافته بود، غرور و تکبر در او رخنه کرده بود
5:16 پس بر فرمانده لشکرش، قیس بن عبد یغوث، سخت گرفت
5:19 و خودکامگی کرد
5:21 و رفتارش با او دگرگون شد
5:23 تا آنکه قیس از خشم او بر جان خود ایمن نبود
5:27 پس من و پسرعمویم داذویه نزد او رفتیم
5:30 و پیام پیامبر، علیه الصلاة و السلام، را به او رساندیم
5:34 و او را فراخواندیم که پیش از آنکه او را شام کنند، بر او ناهار بخورد (یعنی پیش از آنکه خود کشته شود، او را از پای درآورد)
5:39 پس سینه‌اش از دعوت ما گشاده شد
5:41 و راز خود را برای ما آشکار کرد
5:43 و ما را چنان دید که گویی از آسمان بر او فرود آمده‌ایم
5:47 پس ما سه تن با هم پیمان بستیم
5:49 که از درون با این مرتد دروغگو روبه‌رو شویم
5:53 در حالی که برادران دیگرمان از بیرون با او روبه‌رو شوند
5:57 و بر آن شدیم که پسرعموی آزاد را که اسود عنسی با او ازدواج کرده بود، در کار خود شریک کنیم
6:01 همان زنی که اسود عنسی پس از کشته شدن شوهرش، شهر بن باذان، با او ازدواج کرده بود
6:04 (همین سخن در ترجمه بالا یکی است؛ ادامه جمله در خط بعد)
6:07 من به قصر اسود عنسی رفتم
6:10 و با دختر عموی آزاد دیدار کردم
6:12 و به او گفتم: ای دختر عمو
6:15 تو به خوبی می‌دانی که این مرد چه شر و زیانی بر تو و ما فرو فرستاده است
6:19 او همسرت را کشت و زنان قومت را رسوا کرد،
6:23 و بسیاری از مردانشان را هلاک ساخت،
6:25 و فرمان (حکومت) را از دستانشان ستاند.
6:28 و این نامهٔ رسول الله (ﷺ) است
6:31 که به‌طور ویژه به ما (نوشته شده)،
6:33 و به‌طور عام به اهل یمن نیز،
6:35 که در آن ما را به برچیدن این فتنه فرا می‌خواند.
6:39 آیا تو هم ما را در این کار یاری می‌کنی؟
6:41 پس (زن) گفت:
6:43 «در چه کاری شما را یاری کنم؟»
6:45 گفتم: «در بیرون‌کردن او (از این‌جا).»
6:47 گفت: «بلکه در کشتن او.»
6:49 گفتم: «به خدا سوگند، جز این قصد نداشتم،
6:53 اما ترسیدم که این (موضوع) را با تو در میان بگذارم.»
6:56 گفت: «به آن کس که محمد (ﷺ) را به حق، مژده‌دهنده و بیم‌دهنده فرستاد،
7:01 من یک لحظه (هم) در دینم تردید نکرده‌ام،
7:04 و الله هیچ مردی را نیافرید که نزد من از این شیطان منفورتر باشد،
7:09 و به خدا سوگند از روزی که او را دیده‌ام،
7:12 جز فاجر و گناهکار ندیده‌ام،
7:14 که نه حقی را پاس می‌دارد و نه از منکری باز می‌ایستد.»
7:17 گفتم: «پس چگونه بر کشتن او دست یابیم؟»
7:20 گفت: «او بسیار محتاط است و خود را (از خطر) محفوظ می‌دارد،
7:25 و در کاخ جایی نیست
7:27 جز آن‌که نگهبانان گردِ آن را گرفته‌اند،
7:29 مگر این اتاق دورافتادهٔ متروک،
7:32 که پشت آن به فلان و فلان جای، در بیابان، باز است.
7:36 پس چون شب شد، در تاریکیِ شب آن را سوراخ کنید،
7:40 و در درونش سلاح و چراغ را خواهید یافت،
7:43 و مرا چشم‌به‌راه خود خواهید دید.»
7:46 سپس (آنان) بر او وارد شدند و او را کشتند.
7:48 گفتم: «اما سوراخ‌کردن اتاقی در چنین کاخی
7:53 کار بی‌خطری نیست،
7:55 زیرا ممکن است کسی از کنار ما بگذرد و فریاد زند و نگهبانان را به فریاد آورد،
7:59 و آن‌گاه عاقبتی ناپسند پیش آید.»
8:01 گفت: «من از حق تجاوز نکرده‌ام،
8:04 و برای شما نیز در نزد من رأیی هست.»
8:06 گفتم: «آن چیست؟»
8:08 گفت: «فردا مردی را بفرست که به او اعتماد داری، به هیئت کارگری،
8:12 و من به او دستور می‌دهم که اتاق را از داخل سوراخ کند،
8:15 تا از آن سوراخ جز اندکی باقی نماند،
8:19 سپس شما در شب، از بیرون، با کمترین کوشش آن را کامل کنید.»
8:23 گفتم: «آری، چه رأی نیکویی است که تو داری.»
8:27 سپس بازگشتم و آنچه را بر آن توافق کرده بودیم به یارم خبر دادم،
8:31 و او (آن را) تحسین کرد.
8:33 و از همان لحظه برای این کار آماده شدیم و مقدمات آن را فراهم ساختیم.
8:36 سپس با کلمهٔ رمز، به مؤمنان خاصّ از یاران خود رساندیم،
8:41 و آنان را برای آماده‌باش فراخواندیم.
8:43 و وعدهٔ دیدارمان با آنان را سپیدهٔ روز بعد قرار دادیم.
8:47 و چون شب بر ما فرا رسید،
8:49 و زمان معین نزدیک شد،
8:51 با یارم به سوی محل سوراخ رفتم،
8:54 و آن را گشودیم،
8:56 و به درون اتاق وارد شدیم،
8:58 سلاح را برداشتیم و چراغ را خاموش کردیم،
9:01 و به سوی خوابگاهِ دشمن خدا رفتیم.
9:04 ناگهان دختر عمویم را دیدیم که پشت درش ایستاده است،
9:07 به من اشاره کرد و من بر او وارد شدم،
9:10 و دیدم که او خفته است و خرخر می‌کند.
9:13 پس تیغه را بر گردنش فرود آوردم،
9:15 و او مانند خواندنِ گاو (نعره) زد،
9:17 و صدای (شکنجه‌دیده‌ای) همچون شتر ذبح‌شده برخاست.
9:21 چون نگهبانان صدای او را شنیدند،
9:23 به سوی خوابگاه روی آوردند و گفتند:
9:25 «این چیست؟»
9:27 دختر عمویم به آنان گفت:
9:29 «با سلامت بازگردید،
9:31 زیرا پیامبر خدا به من وحی می‌شود.»
9:33 پس بازگشتند.
9:36 ما تا طلوع فجر در کاخ ماندیم،
9:39 سپس بر بلندای یکی از دیوارهای آن ایستادم و فریاد زدم:
9:42 «الله اکبر!»
9:44 «الله اکبر!»
9:46 و به اذان ادامه دادم تا گفتم:
9:48 «اشهد ان لا اله الا الله.»
9:52 «اشهد ان محمدا رسول الله.»
9:55 و «اشهد ان الاسود العنسی کذاب.»
9:58 و این کلمهٔ رمز بود.
10:01 پس مسلمانان از هر سو به سوی کاخ روی آوردند،
10:04 و نگهبانان چون اذان را شنیدند، هراسان برخاستند،
10:07 و دو گروه با یکدیگر درآمیختند.
10:11 آن‌گاه سرِ اسود را به سوی ایشان افکندم
10:13 از بالای دیوارهای کاخ.
10:15 چون یارانش آن را دیدند،
10:17 سست شدند و شوکتشان از میان رفت.
10:19 و چون مؤمنان آن را دیدند،
10:21 تکبیر گفتند و بر دشمنشان حمله بردند.
10:23 و کار پیش از طلوع خورشید به پایان رسید.
10:26 و چون روز روشن شد،
10:28 نامه‌ای به رسول الله (ﷺ) فرستادیم
10:32 و ایشان را به کشته‌شدن دشمن خدا مژده دادیم.
10:35 اما چون مژده‌رسانان به مدینه رسیدند،
10:38 پیامبر، درود و سلام خدا بر او باد، را
10:41 یافتند که همان شب از دنیا رفته بود.
10:44 با این حال، آنان دیری نگذشت که دانستند
10:46 که وحی او را به کشته‌شدن اسود عنسی بشارت داده بود،
10:49 در همان شبی که (اسود) کشته شد.
10:52 پس ایشان (ﷺ) به یارانش فرمود:
10:55 «اسود عنسی دیشب کشته شد،
10:58 او را مردی مبارک کشت،
11:00 از خاندانی مبارک.»
11:02 به او گفته شد:
11:04 ای رسول الله، او کیست؟
11:06 پس فرمود: «فیروز».
11:08 «فاز فیروز»
11:10 فیروز
11:14 مردی است پربرکت،
11:16 از خاندانی پربرکت،
11:18 محمد رسول الله.
11:25 مردی بلندمرتبه، ای شاعر...
11:27 و «واسحف ذی أفض»...
11:29 در ستایش ایشان، آیا فزونی‌ای هست؟