تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (75) - سعد بن معاذ رضی الله عنه

◉ 29975 بازدید ⏱ 13:31 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت مفتخر است
0:17 که نمونه‌هایی از زندگی اصحاب را در اختیار شما بگذارد
0:22 «لعد الرحمن رأفة الباشا» (این عبارت مبهم است)
0:25 رحمه‌الله
0:30 سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه
0:49 سعد بن معاذ در روزی که اهل نور نبوت (در یثرب) بودند،
0:53 سواری از برجسته‌ترین سواران یثرب بود،
0:56 و از نظر قدرت و منزلت، والاترین و سرشناس‌ترین آنان بود.
1:00 او در اوج جایگاه بنی عبد الأشهل قرار داشت،
1:03 و بنی عبد الأشهل نیز در اوج جایگاه قبیله اوس بودند.
1:07 او بزرگ و سرور اوس بود.
1:10 او درباره خبرهای دعوتگر مکی، مصعب بن عمیر، می‌شنید،
1:14 اما زیاد به آن اهمیت نمی‌داد.
1:17 او می‌دانست که مصعب مهمان پسرخاله‌اش، اسعد بن زراره، است،
1:22 و این دو با هم در پراکندن دعوت به دین نو در سراسر یثرب همکاری می‌کنند.
1:28 اما به سبب حق پسرخاله‌اش بر او، سر راه آن دو نمی‌ایستاد.
1:33 در همین حال که سرور اوس در حومه خانه‌های بنی عبد الأشهل می‌گشت،
1:39 و اُسید بن حضیر همراهش بود،
1:42 ناگهان دعوتگر مکی و میزبانش را دید که در باغی نزدیک منازل قومش،
1:48 در سایه نخلستانشان آرمیده‌اند
1:51 و از آب چاهشان می‌نوشند.
1:54 گروهی از مؤمنان به دین نو گرد آنان جمع شده بودند
1:59 و از مصعب می‌خواستند که دین خدا را به آنان بیاموزد
2:03 و بخشی از کتاب خدا را برایشان بخواند.
2:06 این امر بر سرور اوس گران آمد،
2:09 و برایش ناخوشایند بود که جسارت پسرخاله و مهمانش به حدی برسد
2:14 که در خانه‌اش آشکارا به دین محمد دعوت کنند.
2:18 پس به اُسید بن حضیر گفت:
2:21 «مادرت به عزایت بنشیند ای اُسید!
2:23 برو نزد آن دو، و به این مرد مکی بنگر،
2:27 که آمده تا دین ما را عیب کند،
2:30 و خدایان ما را خوار شمارد، و ناتوانان ما را فریب دهد.
2:34 او را از نزدیک شدن به خانه‌های ما پس از امروز باز دار.
2:38 سپس بازگرد.»
2:40 «و اگر نبود که پسرخاله‌ام، اسعد بن زراره، است،
2:43 و تو می‌دانی که او نسبت به من چه جایگاهی دارد،
2:45 تو را در این کار (پاسخ) می‌دادم،
2:47 و برای من با آن دو کار دیگری بود.»
2:50 اُسید بن حضیر نیزه‌اش را برداشت
2:53 و به سوی اسعد بن زراره رفت
2:55 و همراهش مصعب بن عمیر،
2:58 تا بالای سرشان ایستاد.
3:00 مصعب با چهره‌ای گشاده به استقبالش شتافت
3:03 و با سخنی نرم با او سخن گفت،
3:05 و او را به اسلام فرا خواند.
3:07 سپس شروع به تلاوت آیاتی از قرآن کرد
3:10 که دل‌های سخت را نرم می‌کند،
3:13 و جان‌های رمیده را به خود جلب می‌نماید،
3:15 تا آنکه چهره‌اش روشن شد و آثار خشم از او زدوده گشت.
3:19 و به مصعب گفت:
3:21 «چه شیرین است این سخن و چه نیکوست!
3:24 اگر بخواهید در این دین نو داخل شوید،
3:27 چه باید بکنید؟»
3:29 گفت: «غسل می‌کنی و جامه‌ات را پاک می‌کنی،
3:32 سپس شهادت حق را بر زبان می‌آوری،
3:35 و دو رکعت نماز برای الله می‌گزاری.»
3:37 «و این آب از آنِ تو نزدیک است.»
3:40 پس اُسید برخاست و از آب (چاه) برداشت و غسل کرد،
3:43 و شهادت حق را گفت،
3:46 و دو رکعت نماز برای الله گزارد.
3:48 سپس به مصعب گفت:
3:50 «پس از من مردی است
3:52 که اگر از شما پیروی کند، هیچ‌کس از قومش از او تخلف نخواهد کرد،
3:56 و اکنون او را نزد شما خواهم فرستاد.
3:58 پس به نیکی با او رفتار کنید.»
4:00 اُسید به محفل قوم بازگشت.
4:04 وقتی سعد بن معاذ او را در حال آمدن دید،
4:07 به کسانی که همراهش بودند نگریست و گفت:
4:10 «به الله سوگند، اُسید با چهره‌ای دیگر (غیر از آنچه رفته بود) نزد شما آمده است!»
4:13 (این حدس اوست که اُسید دگرگون شده)
4:16 سپس به او رو کرد و گفت:
4:18 «ای اُسید، چه کردی؟»
4:20 گفت:
4:21 «با آن دو مرد سخن گفتم،
4:23 به الله سوگند هیچ بدی در آن دو ندیدم.»
4:26 سعد بن معاذ خشمگین برخاست،
4:29 و نیزه را از دست اُسید گرفت و گفت:
4:32 «به الله سوگند، گمان نمی‌کنم تو کاری انجام داده باشی،
4:35 و اگر این وضع ادامه یابد،
4:38 فردا آن دو را در خانه‌ام خواهم دید،
4:41 که همسرم و فرزندانم را
4:43 به ترک دین من و دین پدران و نیاکانم فرا می‌خوانند.»
4:47 سعد بن معاذ به سوی جایی که
4:50 مصعب و همراهش نشسته بودند، روان شد.
4:52 وقتی پسرخاله‌اش،
4:54 اسعد بن زراره، او را در حال آمدن دید،
4:56 به مصعب گفت:
4:58 «ای مصعب!
4:59 به الله سوگند، سرور قومش نزد تو آمده است،
5:02 و اگر از تو پیروی کند،
5:04 هیچ‌کس از قومش از او تخلف نخواهد کرد.
5:07 پس بنگر که چه واکنشی نشان می‌دهی.»
5:09 همین که سعد به آن دو رسید و بالای سرشان ایستاد،
5:13 سعد رو به پسرخاله‌اش کرد
5:15 و با تندی گفت:
5:17 «ای ابا امامه!
5:19 به الله سوگند،
5:20 اگر خویشاوندی میان من و تو نبود،
5:23 هرگز چنین جرأتی از تو نسبت به من (و در خانه‌ام) روا نمی‌داشتی.»
5:25 آیا در خانه‌های ما بر ما چیزی را که ناخوش می‌داریم می‌پوشانی؟
5:28 مصعب بن عمیر او را پیشی گرفت
5:31 با چهرهٔ گشاده و سخن شیرین خود
5:34 و گفت: آیا نمی‌نشینی تا بشنوی؟
5:37 اگر آنچه را که می‌گوییم بپسندی و به آن رغبت داشته باشی
5:40 دعوت ما را پذیرفتی
5:42 و اگر آن را ناخوش داشتی، همین ساعت از تو روی برمی‌گردانیم
5:46 این سخن دل سعد را به لرزه درآورد و گفت
5:49 به خدا سوگند، راست گفتی
5:51 بیاور آنچه نزد توست
5:53 مصعب به راه افتاد
5:55 اسلام بر سعد بن معاذ عرضه شد
5:57 بهترین شکل عرضه
6:00 و از قرآن بر او تلاوت کرد
6:02 قلبش در برابر آن خاشع نشد.
6:04 و اعضای بدنش به آن آرامش یافت
6:06 و روحش با او تسبیح می‌گفت
6:08 پس دیری نگذشت که به مصعب گفت
6:11 کسی که می‌خواهد وارد این خیر شود، چه باید بکند؟
6:15 به الله سوگند، سخنی نیکوتر از آن نشنیده‌ام
6:18 و هیچ سخنی گرامی‌تر از این سخن نیست
6:20 و سرور قبیله اوس از جای خود تکان نخورد.
6:23 جز پس از آنکه سخن حق را اعلام کرد
6:26 و به کاروان ایمان پیوست
6:28 سعد بن معاذ نیزه‌اش را برداشت
6:32 و به سوی باشگاه (مجلس) قوم خود بازگشت.
6:35 چون او را دیدند که رو به آنان می‌آمد، گفتند:
6:38 قسم می‌خوریم به الله
6:40 و سعد با حالتی غیر از آنچه با آن رفته بود، نزد شما بازگشت.
6:44 چون به مجلس رسید گفت
6:47 ای فرزندان عبدالاشهل
6:49 چگونه امر مرا در میان شما می‌دانید؟
6:52 گفتند: سرورِ ما حق است
6:54 و برترین ما از نظر رأی
6:56 و عقل را کامل گردانیدیم
6:58 گفت: پس سخن مردان و زنان شما بر من حرام است.
7:03 تا زمانی که به الله و رسول او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایمان نیاورید
7:08 در خانه‌های بنی عبدالاشهل، نه مردی و نه زنی، شبانگاه (به خواب رفت) — (مفهوم: کسی در آن خانه‌ها شب را به سر نبرد که…)
7:12 مگر مسلمان یا مسلمه‌ای
7:15 و از آن روز به بعد
7:17 مصعب بن عمیر
7:19 اولین مبشّر به اسلام
7:21 به خانه سرور قبیله اوس، سعد بن معاذ (رضی‌الله‌عنه) منتقل شد.
7:25 و خانه‌اش را پناهگاه دعوت قرار داد
7:28 تا آنجا که هیچ خانه‌ای از خانه‌های انصار باقی نماند
7:31 مگر آنکه در آن مردان مسلمان و زنان مسلمان باشند.
7:36 و بدین‌ترتیب، درهای یثرب به روی مهاجرین از مکه گشوده شد
7:41 و (مردم) گروه‌گروه و به‌تک‌تک به سوی آن (کعبه) روی آوردند.
7:45 و در آغوش آن (پناه) حمایت و امنیت می‌یابند
7:49 اسلام آوردن سعد بن معاذ برای اسلام بسیار خیرخواهانه بود.
7:53 و برکت بر مسلمانان
7:56 و او در یاری دعوت، مواضع بزرگ و ارزشمندی داشت.
8:00 آیا جان پیامبر کریم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را پر نکرده است؟
8:04 از روی محبت به او و اعجاب نسبت به او
8:07 در روز بدر، آن‌گاه که رسول الله (ﷺ) بیرون آمد
8:12 اعتراض کاروان قریش
8:14 کمی نگذشت که خود را در موقعیتی دشوار یافت
8:18 این بدان سبب است که مسلمانان با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون نرفتند
8:23 جز برای تصرف کاروان
8:26 تعداد نگهبانان آن از چهل مرد تجاوز نمی‌کند.
8:30 کار ناگهان به رویارویی با لشکر خروشان تبدیل نشد.
8:34 عناد او را می‌راند و کینه‌ها برمی‌انگیزدش و تحدی او را به پیش می‌راند
8:40 و با رسول کریم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) هیچ‌کس همراه نبود
8:44 جز سیصد و هفده مرد
8:48 او می‌بایست تصمیم قاطع را بگیرد
8:51 پس یا به مدینه بازمی‌گردد
8:54 او لشکر مشرکان را رها کرد تا در میان خانه‌ها جولان دهد.
8:58 او به نیرومندی خود در برابر قبایلی که میان مکه و مدینه پراکنده بودند، فخر و مباهات می‌کرد.
9:03 یا اینکه لشکر کوچک خود را در برابر لشکر بزرگ مشرکان قرار دهد
9:08 این تصمیم به موضع انصار بستگی داشت.
9:13 زیرا بیشتر سپاهش از آنان بود.
9:16 ایشان همان کسانی‌اند که بار نبرد را بر دوش‌های خود خواهند کشید
9:20 سپس آنان هنگامی که در بیعت عقبه دوم با رسول الله (ﷺ) بیعت کردند
9:26 متعهد شدند که او را از آنچه خودشان و فرزندان و خانواده‌شان را از آن حفظ می‌کنند، حمایت کنند.
9:32 و آنان را به جنگ کردن همراه با او بیرون از سرزمین‌هایشان وعده نداده بودند.
9:36 در این هنگام سعد بن معاذ ایستاد
9:39 و در سخنانی قاطع و استوار اعلام کرد
9:43 تصمیم انصار بر ورود به نبرد همراه با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:48 گفت: ای رسول الله (ﷺ)
9:51 ما به تو ایمان آوردیم و تو را تصدیق کردیم
9:54 و ما از تو پیمان‌ها و عهدهای خود را گرفتیم که شنوایی و فرمانبرداری کنی.
9:59 پس بفرما ای رسول الله (ﷺ)، به آنچه اراده کرده‌ای عمل کن.
10:02 سوگند به آن‌که تو را به حق برانگیخت
10:04 اگر این دریا را با ما بررسی کنی (یا: اگر این دریا را برای ما عرضه کنی)
10:07 با تو در آن فرو می‌رفتیم.
10:09 ای رسول الله (ﷺ)، ما...
10:11 صبر در جنگ
10:12 صدق در هنگام دیدار
10:14 امید است که الله آنچه را که مایهٔ روشنی چشمت باشد، از ما به تو نشان دهد.
10:18 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تفسیر کرد
10:21 بدان‌وسیله، شادمانی‌ای بسیار شدید و بزرگ‌ترین شادمانی.
10:24 و پرچم انصار را به سعد بن معاذ سپرد
10:27 پرچم مهاجرین با علی بن ابی‌طالب بود.
10:31 و در روز خندق
10:33 سعد را در این باره موضعی مشهور بود.
10:36 این بدان سبب است که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:39 هنگامی که دید سختیِ هجوم احزاب بر اهل مدینه چقدر شدید است
10:43 او می‌خواست بار (سنگینی) را از ایشان سبک کند
10:46 با سران غطفان مذاکره کرد
10:48 بر دادن یک‌سوم محصولات مدینه به آنان
10:51 هنگامی که آنان جنگ با مسلمانان را ترک کنند،
10:54 به این [شرط] راضی شوند.
10:56 پس چون سعد بن معاذ [این مطلب را] دریافت،
10:58 از آنچه میان رسول کریم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) [و قبیله‌ها] می‌گذشت، [آگاه شد]،
11:02 و [نیز از موضع] غطفان [آگاه شد]،
11:03 به سوی پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) روی آورد
11:06 و گفت: آیا این فرمانی است که [آن را] دوست داری
11:09 تا آن را برای تو انجام دهیم،
11:11 یا چیزی است که الله تو را بدان فرمان داده است؟
11:13 [اگر چنین است] می‌شنویم و فرمان می‌بریم.
11:15 یا این فرمانی است که برای ما انجام می‌دهی تا [بار را] از ما سبک کنی؟
11:19 پس [پیامبر] (علیه‌الصلاة‌والسلام) فرمود:
11:21 بلکه این فرمانی است که برای شما انجام می‌دهم،
11:24 و به الله سوگند آن را جز این نکردم
11:26 مگر از آن رو که دیدم عرب‌ها شما را از یک دست نشانه گرفته‌اند.
11:30 پس سعد بن معاذ به او گفت:
11:33 ای رسول الله،
11:35 به الله سوگند ما و این قوم بر شرک به الله و پرستش بت‌ها بودیم،
11:41 و [آنان] طمع نداشتند که از ما میوه‌ای را جز به خرید یا [به زور] مهمانی به دست آورند.
11:46 و چون الله ما را به اسلام گرامی داشت،
11:49 و به سبب تو ما را عزت داد،
11:51 [اکنون] از اموال خود به آنان بدهیم؟
11:53 به الله سوگند ای رسول الله،
11:55 به آنان جز شمشیر [چیزی] نمی‌دهیم،
11:57 تا الله میان ما و ایشان داوری کند،
12:00 و او بهترین داوران است.
12:04 پس رسول کریم (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از گفتار سعد شادمان شد
12:07 و [همان را پذیرفت]
12:09 و موضوع [صلح] را کنار گذاشت.
12:11 و در روز خندق این [واقعه] رخ داد که
12:13 سعد با تیری مورد اصابت قرار گرفت که رگ بازویش را برید،
12:16 و او را به مرز مرگ کشاند.
12:19 و در حالی که سعد بن معاذ، جوان اسلام، در حال جان دادن بود،
12:23 رسول الله (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) سر او را بر دامن خود می‌نهاد
12:29 و او را با جامه‌ای سپید می‌پوشاند
12:32 و با اندوه و دلتنگی به او می‌نگریست و می‌گفت:
12:36 خدایا، سعد در راه تو جهاد کرد،
12:39 و رسولت را تصدیق نمود،
12:41 و آنچه بر عهده‌اش بود ادا کرد.
12:43 پس روحش را به بهترین شکلی که روحی را پذیرفته‌ای بپذیر.
12:47 پس چهره سعد گشاده شد
12:50 در حالی که با سکرات مرگ دست و پنجه نرم می‌کرد،
12:52 و چشمانش را گشود و گفت:
12:55 سلام بر تو ای رسول الله.
12:58 آگاه باش که من گواهی می‌دهم که تو رسول الله هستی.
13:01 سپس روح پاکش جدا شد.
13:07 سعد بن معاذ،
13:09 صاحب پرچم انصار در [جنگ] بدر.