تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (30) - عبدالرحمن بن عوف رضی الله عنه

◉ 55938 بازدید ⏱ 14:08 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خرسند است که
0:18 نمونه‌هایی از زندگی صحابه را در اختیار شما قرار دهد
0:22 عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه
0:45 او از هشت نفری است که پیش از دیگران به اسلام گرویدند
0:50 و از ده نفری است که به بهشت مژده داده شدند
0:53 و از شش نفری است که در روز انتخاب خلیفه پس از فاروق، اصحاب شورا بودند
0:59 و از گروهی است که در مدینه فتوا می‌دادند
1:03 و پیامبر (ﷺ)، درود و سلام الله بر او، در میان مسلمانان زنده و برپا بود
1:10 نام او در جاهلیت عبد عمرو بود
1:13 چون اسلام آورد، رسول کریم او را عبدالرحمن نامید
1:18 این عبدالرحمن بن عوف است، رضی‌الله‌عنه و او را خشنود گرداند
1:23 عبدالرحمن بن عوف پیش از آنکه رسول کریم به خانه ارقم درآید، اسلام آورد
1:28 و این پس از اسلام آوردن ابوبکر صدیق به دو روز بود
1:32 و در راه الله همان عذابی را دید که مسلمانان نخستین دیدند
1:37 پس صبر کرد و آنان نیز صبر کردند
1:39 و استوار ماند و آنان نیز استوار ماندند
1:41 و راستگو بود و آنان نیز راستگو بودند
1:43 و با دین خود به حبشه گریخت، چنان‌که بسیاری از ایشان با دین خود گریختند
1:49 و چون به رسول و یارانش برای هجرت به مدینه اجازه داده شد
1:53 او در پیشاپیش مهاجرانی بود که برای الله و رسول او هجرت کردند
1:58 و چون پیامبر، درود و سلام الله بر او، میان مهاجران و انصار عقد برادری بست
2:05 میان او و سعد بن ربیع انصاری رضی‌الله‌عنه پیمان برادری بست
2:10 سعد به برادرش عبدالرحمن بن عوف گفت
2:13 برادر من، من از همه اهل مدینه ثروتمندترم
2:17 و دو باغ دارم و دو همسر
2:21 بنگر کدام باغ نزد تو محبوب‌تر است تا آن را برایت واگذارم
2:26 و کدام یک از همسرانم نزد تو پسندیده‌تر است تا طلاقش دهم و برای تو باشد
2:30 عبدالرحمن به برادر انصاری‌اش گفت
2:33 الله در خانواده و مالت برکت دهد
2:36 اما مرا به بازار راهنمایی کن
2:39 او را به بازار راهنمایی کرد و او به تجارت پرداخت
2:42 و شروع کرد به خریدن و فروختن و سود بردن و اندوختن
2:46 و چیزی نگذشت که مهر زنی نزدش فراهم شد و ازدواج کرد
2:52 و نزد پیامبر آمد، در حالی که بوی خوش داشت
2:57 پیامبر به او فرمود
3:00 ای عبدالرحمن، چه خبر است؟
3:03 و این واژه‌ای یمنی است که برای اظهار شگفتی به کار می‌رود
3:06 گفت: ازدواج کردم
3:08 فرمود: به همسرت چه مهری داده‌ای؟
3:12 گفت: هم‌وزن یک هسته خرما از طلا
3:15 فرمود: ولیمه بده، هرچند با یک گوسفند
3:18 الله در مالت برکت دهد
3:20 عبدالرحمن گفت
3:22 دنیا چنان به من روی آورد که اگر سنگی را برمی‌داشتم
3:27 گمان می‌کردم زیر آن طلا یا نقره خواهم یافت
3:32 و در روز بدر، عبدالرحمن بن عوف در راه الله، جهادی شایسته کرد
3:37 و عمیر بن عثمان بن کعب تیمی، دشمن خدا را به خاک انداخت
3:42 و در روز احد
3:44 آنگاه که گام‌ها لرزید، استوار ماند
3:46 و چون شکست‌خوردگان پراکنده شدند، پایداری کرد
3:49 و از میدان نبرد بیرون آمد، در حالی که بیست و چند زخم داشت
3:53 برخی از آنها چنان ژرف بود که دست مرد در آن فرو می‌رفت
3:57 اما جهاد عبدالرحمن بن عوف با جان خود
4:00 در برابر جهادش با مال، اندک شمرده می‌شود
4:04 اینک رسول الله، درود و سلام الله بر او
4:08 می‌خواهد سپاهی را آماده کند
4:10 پس میان یارانش ایستاد و فرمود
4:13 صدقه دهید که می‌خواهم گروهی را بفرستم
4:17 عبدالرحمن بن عوف به خانه‌اش شتافت
4:20 و شتابان بازگشت و گفت
4:22 ای رسول الله
4:24 چهار هزار (درهم) نزد من است
4:26 دو هزار از آن را به پروردگارم قرض دادم
4:28 و دو هزار را برای خانواده‌ام نهادم
4:31 رسول الله، درود و سلام الله بر او، فرمود
4:35 الله در آنچه بخشیدی برای تو برکت دهد
4:38 و در آنچه نگه داشتی نیز برای تو برکت دهد
4:42 و چون پیامبر، درود و سلام بر او، عزم کرد
4:45 به غزوه تبوک برود
4:46 که آخرین غزوه‌ای بود که در زندگی‌اش شرکت کرد
4:49 نیاز به مال کمتر از نیاز به مردان نبود
4:54 زیرا سپاه روم بسیار و پرشمار بود
4:58 و سال در مدینه سال قحطی بود
5:01 و سفر دراز و توشه اندک بود
5:04 و مرکب‌ها کم بود
5:06 تا آنجا که گروهی از مؤمنان با اندوه فراوان نزد پیامبر آمدند و خواستند که ایشان را با خود ببرد
5:13 او ردشان کرد، زیرا چیزی نزد او نبود که بر آن سوارشان کند
5:17 پس چشمانشان از اشک لبریز می‌شد، از اندوه، از این‌که چیزی نمی‌یابند تا انفاق کنند.
5:23 از این رو به «گریه‌کنندگان» نام‌گذاری شدند
5:26 و آن سپاه «جیش العسره» (سپاه تنگدستی) نامیده شد
5:29 در آن هنگام پیامبر، درود و سلام بر او، یارانش را به انفاق در راه الله فرمان داد
5:36 و امید پاداش از نزد الله داشتن
5:39 پس مسلمانان شتابان به فراخوان پیامبر، درود و سلام بر او، پاسخ دادند
5:44 و در پیشاپیش صدقه‌دهندگان، عبدالرحمن بن عوف بود
5:49 او دویست اوقیه طلا صدقه داد
5:53 عمر بن خطاب به پیامبر، درود و سلام بر او، گفت
5:57 من عبدالرحمن را جز مرتکب گناه نمی‌بینم
6:01 زیرا برای خانواده‌اش چیزی باقی نگذاشته است
6:04 پیامبر، درود و سلام بر او، فرمود
6:07 ای عبدالرحمن، آیا برای خانواده‌ات چیزی باقی گذاشته‌ای؟
6:10 گفت: آری، برای ایشان بیش از آنچه انفاق کردم و پاکیزه‌تر باقی گذاشته‌ام
6:15 فرمود: چقدر؟
6:17 گفت:
6:18 آنچه الله و رسولش از روزی و خیر و پاداش وعده داده‌اند
6:23 و سپاه به سوی تبوک رفت
6:26 و در آنجا الله، عبدالرحمن بن عوف را گرامی داشت
6:29 به آنچه هیچ یک از مسلمانان را بدان گرامی نداشته بود
6:33 وقت نماز فرا رسیده بود.
6:35 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) غایب بود.
6:39 پس عبدالرحمن بن عوف به امامت مسلمانان ایستاد.
6:43 و هنوز رکعت اول تمام نشده بود
6:46 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید
6:49 و به مسلمانان پیوست.
6:51 و به عبدالرحمن بن عوف اقتدا کرد
6:53 و پشت سر او نماز گزارد.
6:55 آیا کرامتی گرامی‌تر و فضیلتی برتر از این هست
6:59 که کسی امام سرور آفریدگان گردد
7:02 و امام پیامبران، محمد بن عبدالله؟
7:06 و چون پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام)
7:09 به رفیق اعلی پیوست،
7:11 عبدالرحمن بن عوف به رسیدگی به مصالح امهات المؤمنین پرداخت.
7:15 و نیازهای ایشان را برآورده می‌کرد.
7:17 هرگاه بیرون می‌رفتند، با ایشان بیرون می‌رفت،
7:20 و هرگاه برای حج می‌رفتند، با ایشان حج می‌گزارد،
7:23 و بر هودج‌های ایشان طیالسه (پوشش‌ها) قرار می‌داد،
7:26 و ایشان را در جاهایی فرود می‌آورد که مایهٔ خوشنودی‌شان باشد.
7:29 و این، یکی از مناقب عبدالرحمن بن عوف است،
7:33 و اعتماد امهات المؤمنین به او.
7:36 سزاوار است که به آن ببالد و افتخار کند.
7:39 و نیکی عبدالرحمن بن عوف به مسلمانان و امهات المؤمنین
7:43 تا آنجا رسید
7:46 که زمینی از خود را به چهل هزار دینار فروخت،
7:49 و تمام آن را میان بنی زهره
7:52 و فقرای مسلمانان و مهاجران
7:55 و همسران پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) تقسیم کرد.
7:58 و چون [سهم] به ام‌المؤمنین عایشه
8:01 رضی‌الله‌عنها، از آن مال که به او اختصاص داده شده بود، فرستاده شد،
8:04 گفت: این مال را چه کسی فرستاده است؟
8:07 گفته شد: عبدالرحمن بن عوف.
8:10 گفت:
8:12 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:15 «پس از او جز صابران بر شما مهربانی نخواهند کرد.»
8:19 بقیهٔ دعوت پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام)
8:22 برای عبدالرحمن بن عوف بود،
8:24 که الله به او برکت دهد
8:26 و زندگی برایش گسترده شود،
8:29 تا آنکه ثروتمندترین صحابه گشت،
8:32 و بیش از همه صاحب مال و دارایی شد.
8:34 تجارتش رو به رشد و افزایش گذاشت،
8:37 و کاروانش میان مدینه و سرزمین‌های دیگر، رفت و آمد می‌کرد،
8:43 و برای اهلش گندم و آرد و روغن می‌آورد،
8:46 و پارچه و ظروف و عطر،
8:49 و هر آنچه به آن نیاز داشتند،
8:52 و آنچه از محصولات خودشان بیش از نیازشان بود، جابه‌جا می‌کرد.
8:56 و روزی،
8:58 کاروان عبدالرحمن بن عوف به مدینه رسید،
9:01 که متشکل از هفتصد شتر بود،
9:04 آری، هفتصد شتر.
9:07 که بر پشت‌هایشان آذوقه و کالا بار بود،
9:10 و هر آنچه مردم بدان نیاز داشتند.
9:13 چون وارد مدینه شد، زمین از حرکت آن به لرزه درآمد،
9:18 و صدا و هیاهوی آن شنیده شد.
9:21 عایشه رضی‌الله‌عنها گفت:
9:24 این لرزش و هیاهو چیست؟
9:26 به او گفته شد: کاروان عبدالرحمن بن عوف است،
9:30 هفتصد شتر که گندم و آرد و خوراکی حمل می‌کنند.
9:35 عایشه رضی‌الله‌عنها گفت:
9:38 الله در آنچه در دنیا به او داده، برکت دهد،
9:42 و پاداش آخرت بزرگ‌تر است.
9:45 زیرا من از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیدم که می‌فرمود:
9:49 «عبدالرحمن بن عوف با خزیدن به بهشت درمی‌آید.»
9:53 «و پیش از آنکه شترها زانو بزنند [به بهشت می‌رود].»
9:56 بشیر (مژده‌دهنده) به عبدالرحمن بن عوف خبر می‌برد
9:59 و ام‌المؤمنین او را به بهشت مژده می‌داد.
10:03 به محض آنکه این مژده به گوشش رسید،
10:06 با شتاب نزد عایشه رفت و گفت:
10:10 ای مادر! آیا این را از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیده‌ای؟
10:16 گفت: آری.
10:18 از شادی به هیجان آمد و گفت:
10:20 اگر بتوانم، با ایستاده وارد آن خواهم شد.
10:23 ای مادر، تو را گواه می‌گیرم
10:25 که این کاروان با همه بارها و مهارها و پالان‌هایش
10:30 در راه الله است.
10:32 و از آن روز درخشان و نورانی
10:35 که عبدالرحمن بن عوف به بهشت رفتن مژده داده شد،
10:39 بخشش و انفاق مال او فزونی گرفت،
10:43 و آن را با دو دست، راست و چپ، بخشید،
10:47 در پنهان و آشکار.
10:49 چنان که چهل هزار درهم نقره صدقه داد،
10:52 سپس آن را با چهل هزار دینار طلا دنبال کرد،
10:55 سپس دویست اوقیه طلا صدقه داد،
10:59 سپس مجاهدان در راه الله را بر پانصد اسب سوار کرد،
11:04 و مجاهدان دیگری را بر هزار و پانصد شتر سوار کرد.
11:09 و چون مرگ عبدالرحمن بن عوف فرا رسید،
11:12 بسیاری از بردگانش را آزاد کرد،
11:15 و برای هر مردی از اهل بدر که باقی مانده بود،
11:18 چهارصد دینار طلا وصیت کرد.
11:22 همه آن را گرفتند،
11:24 و شمارشان صد نفر بود.
11:26 و برای هر یک از امهات المؤمنین مال فراوانی وصیت کرد،
11:31 تا آنجا که ام‌المؤمنین عایشه رضی‌الله‌عنها
11:35 بسیار برای او دعا می‌کرد و می‌گفت:
11:38 الله او را از آب سلسبیل سیراب کند.
11:41 سپس پس از همه این‌ها،
11:44 مالی برای وارثانش به جای گذاشت که شمارش آن به آسانی ممکن نبود،
11:48 که هزار شتر
11:50 و صد اسب را ترک کرد.
11:52 و سه هزار گوسفند.
11:54 و همسرانش چهار نفر بودند.
11:56 پس یک‌چهارم ثمنی که به هر یک از آنان اختصاص یافته بود، به هشتاد هزار رسید.
12:02 و از طلا و نقره‌ای به جا گذاشت
12:04 که میان وارثانش با تبرها تقسیم شد.
12:07 تا جایی که دست مردان از خرد کردن آن آسیب دید.
12:11 همه این‌ها به برکت دعای پیامبر (ﷺ) بود،
12:15 که خداوند در مالش برکت دهد.
12:18 اما آن همه مال
12:20 عبدالرحمن بن عوف را نفریفت و او را دگرگون نکرد.
12:24 از این رو، مردم چون او را در میان غلامانش می‌دیدند،
12:28 میان او و ایشان فرقی نمی‌گذاشتند.
12:31 و روزی که او روزه‌دار بود، برایش غذا آوردند.
12:34 پس به آن نگریست و سپس گفت:
12:37 مصعب بن عمیر کشته شد،
12:39 و او از من بهتر بود،
12:41 اما ما برای او جز کفنی نیافتیم
12:44 که اگر سرش را می‌پوشاندند، پاهایش نمایان می‌شد،
12:47 و اگر پاهایش را می‌پوشاندند، سرش آشکار می‌گشت.
12:50 سپس خداوند از دنیا آن‌قدر به ما گشود که گشود،
12:54 و من می‌ترسم که پاداش ما زودتر برایمان شتاب شده باشد.
12:58 سپس گریست و با صدای بلند هق‌هق کرد تا آنجا که از خوردن غذا بازماند.
13:04 خوشا به حال عبدالرحمن بن عوف، و هزار آفرین بر او.
13:08 زیرا راستگو و تصدیق‌شده، محمد بن عبدالله، به بهشت بشارتش داده است.
13:13 و جنازه‌اش را دایی رسول الله
13:16 سعد بن ابی وقاص بر دوش کشید،
13:19 و عثمان بن عفان، صاحب دو نور، بر او نماز گزارد،
13:21 و امیرالمؤمنین، علی بن ابی طالب، که چهره‌اش گرامی بود، او را بدرقه کرد،
13:23 در حالی که می‌گفت:
13:27 تو به خوبی‌هایش رسیدی
13:29 و از ناخالصی‌هایش پیشی گرفتی، خدا رحمتت کند.
13:31 خداوند آنچه را که به تو داده شد برایت مبارک گرداند،
13:33 و آنچه را که نگه داشتی برایت مبارک گرداند.
13:36 از دعای پیامبر است:
13:43 قد غوثت صرح المشید یا شعر
13:47 و در ستایش ایشان، آیا فزونی‌ای هست؟
13:49 [بخش ناخوانا]
13:53 [بخش ناخوانا]