تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (23) - صهیب الرومی رضی الله عنه

◉ 60690 بازدید ⏱ 11:18 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت «مودّه» افتخار دارد
0:18 این‌که نمونه‌هایی از زندگی صحابه را برای شما ارائه دهم
0:22 الرحمن رأفة به‌مانند، ... (این خط در متن گفتاری ناقص و احتمالا نامفهوم است؛ معنای دقیق آن قابل تشخیص نیست)
0:25 رحمه‌الله
0:27 صُهَیب بن رومی رضی‌الله‌عنه
0:45 صُهیب بن سِنان رومی
0:47 و کدام‌یک از ما مسلمانان است که صهیب بن رومی را نمی‌شناسد؟
0:51 و به بخشی از اخبار او و قطره‌ای از سیره‌اش دست نمی‌یابد.
0:55 اما آنچه بسیاری از ما آن را نمی‌دانیم
0:58 او این که صهیب رومی نبود
1:01 و همانا او عربی خالص بود.
1:04 پدرش نُمیری و مادرش تمیمی بود
1:07 و انتساب او به روم (سهیب) است.
1:10 داستانی که حافظهٔ تاریخ هنوز آن را در خود نگه داشته است
1:13 سفرهایش آن را روایت می‌کنند
1:15 تقریباً دو دهه پیش از بعثت
1:19 سرپرستی ابله را بر عهده داشت
1:21 این شهری قدیمی است که به بصره پیوست
1:24 آن را سنان بن مالک نمیری بر عهده داشت
1:27 از سوی کسرای پادشاه ایران
1:30 و محبوب‌ترین فرزندانش نزد او
1:32 کودکی که از پنج سالگی‌اش نگذشته باشد
1:35 او را سهیب خواند
1:37 سهیب سفیدپوست و روشن‌چهره بود.
1:39 موی سرخ‌رنگ، سرشار از نشاط و جنب‌وجوش
1:42 دارای دو چشم که از زیرکی و نجابت می‌درخشند
1:46 و افزون بر آن، شوخ‌طبع و خوش‌روح بود.
1:50 شادی وارد دل پدرش می‌شود
1:53 و اندوه‌های پادشاهی را از او به‌یک‌باره بیرون می‌کشد.
1:56 ام صهیب با پسر کوچکش رفت
1:59 و گروهی از خدمتکاران و کارگزاران (حشم) او
2:02 به روستای دوم از سرزمین عراق
2:04 برای آسایش و استراحت
2:07 دسته‌ای از سرایای لشکر روم بر آن روستا یورش برد.
2:11 محافظانش را کشتم و اموالش را غارت کردم
2:15 و فرزندانشان را به اسارت گرفت.
2:17 از جمله کسانی که در خانواده‌شان بود، سهیب
2:20 سُهَیب در بازارهای برده‌فروشی سرزمین روم فروخته شد
2:24 و دست‌به‌دست می‌شد
2:27 و از خدمت یک سرور به خدمت سرور دیگری منتقل می‌شود
2:30 شأن او در این مورد همانند شأن هزاران برده است
2:34 کسانی که کاخ‌های سرزمین روم را پر می‌کردند
2:38 و این امر برای صهیب فراهم آورد
2:40 که به ژرفای جامعهٔ رومی نفوذ کند
2:43 و اینکه (انسان) از درون بر آن بایستد
2:46 با چشمانش آنچه را که در کاخ‌هایش لانه ساخته بود، دید.
2:49 از گناهان بزرگ و نابودکننده
2:51 و با گوش‌های خود می‌شنید که در آن چه ستم‌ها و گناهان‌هایی روی می‌دهد
2:56 فکرۀ آن جامعه را پست شمرد و او را خوار داشت
2:59 و او با خود می‌گفت
3:01 چنین جامعه‌ای را جز طوفان پاک نمی‌کند.
3:06 و با وجود آنکه صهیب در سرزمین روم بزرگ شده بود
3:11 و شب را بر زمین آن و میان مردمش (گذراند)
3:14 و با وجود این‌که زبان عربی را فراموش کرده یا نزدیک بود آن را فراموش کند
3:18 او هرگز از ذهنش غایب نبود
3:21 او عرب و از فرزندان صحرا است
3:24 و اشتیاقش یک لحظه هم فروکش نکرد.
3:27 تا روزی که در آن از بندگی‌اش آزاد شود
3:30 و به قوم و قبیله‌اش ملحق می‌شود
3:32 و او را شوق بیشتری به سرزمین‌های عرب فراتر از شوق طبیعی‌اش فراگرفته بود.
3:37 این‌که ایشان شنید که کاهنی از کاهنان مسیحیان
3:40 به یکی از سرورانش می‌گوید
3:43 زمان طولانی شد.
3:45 در آن (زمان) از مکه، در جزیرهٔ عرب (بیرون می‌آید)
3:49 رسالت عیسی بن مریم را تصدیق می‌کند
3:52 و مردم را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون می‌آورد.
3:55 سپس فرصت برای صهیب فراهم شد
3:57 او بنده‌ای بود که از بردگی اربابانش گریخته بود.
4:00 روی خود را به سوی مکه، ام‌القری، برگرداند
4:03 و پناهگاه عرب‌ها و مبعث پیامبر (ﷺ) که چشم‌به‌راه آن بودند
4:07 و هنگامی که (موسی) عصای خود را در آن انداخت
4:10 مردم او را «صهیب رومی» نامیدند
4:13 لکنت زبانش و سرخی موی سرش
4:16 و صهیب با یکی از بزرگان مکه هم‌پیمان شده بود.
4:19 او عبدالله بن جدعان است
4:22 و به تجارت مشغول شد
4:24 او را توان بخشش فراوان و مال بسیار داده شد
4:28 با این حال، صهیب تجارت و کسب‌وکار خود را فراموش نکرد.
4:32 حدیث کاهن نصرانی
4:35 هر گاه سخنش به خاطرش می‌گذشت
4:38 با اشتیاق و بی‌قراری از خویشتن می‌پرسد
4:40 این چه زمانی خواهد بود؟
4:42 و این جز اندکی نیست
4:44 تا اینکه پاسخ به او رسید
4:47 روزی صهیب به مکه بازگشت
4:50 از یکی از سفرهای او
4:52 به او گفته شد که محمد بن عبدالله (ﷺ) به پیامبری برانگیخته شده است.
4:55 و به دعوت مردم به ایمان به الله تنها برخاست
4:59 ایشان را به عدل و احسان ترغیب می‌کند.
5:02 و از کار زشت و ناپسند بازشان می‌دارد.
5:05 آیا او همان کسی نیست که مردم او را «امین» لقب داده‌اند؟
5:09 گفته شد: «آری.»
5:11 و گفت: کجاست جایگاه آن؟
5:13 گفته شد: در خانهٔ ارقم بن ابی‌الارقم
5:16 در حالِ صفا
5:18 اما زنهار که هیچ‌کس از قریش تو را نبیند
5:21 اگر تو را ببینند، با تو چنین و چنان می‌کنند
5:24 و تو مردی غریب‌ای
5:26 هیچ تعصّبی تو را حفظ نمی‌کند
5:28 و هیچ قبیله‌ای نزد تو نیست که یاری‌ات دهد
5:31 صهیب به سوی خانه‌ی ارقم روانه شد
5:34 با احتیاط و نگاه‌کنان به اطراف
5:35 چون به آن‌جا رسید
5:37 نزد در، عمار بن یاسر را دید
5:40 و پیش‌تر او را می‌شناخت
5:42 لحظه‌ای تردید کرد
5:44 سپس به او نزدیک شد و گفت
5:46 چه می‌خواهی ای عمار؟
5:48 عمار گفت
5:49 بلکه تو چه می‌خواهی؟
5:51 صهیب گفت
5:53 می‌خواستم بر این مرد وارد شوم
5:55 و آن‌چه را که می‌گوید، بشنوم
5:57 عمار گفت
5:59 من هم همین را می‌خواهم
6:01 صهیب گفت
6:03 پس با برکت الله، هر دو با هم وارد شویم
6:06 صهیب بن سنان رومی
6:09 و عمار بن یاسر وارد شدند
6:11 بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:14 و به آن‌چه می‌گوید گوش فرا دادند
6:17 نور ایمان در سینه‌های آن دو درخشید
6:20 و در دراز کردن دست‌هایشان به سوی او با یک‌دیگر سبقت گرفتند
6:23 و گواهی دادند که هیچ معبودی جز الله نیست
6:26 و این‌که محمد بنده و فرستاده‌ی اوست
6:29 و آن روز را نزد او گذراندند
6:32 از هدایت او سیراب می‌شدند و از همنشینی‌اش بهره‌مند می‌گشتند
6:35 و چون شب فرا رسید
6:37 و جنب‌وجوش فرو نشست
6:39 زیر پرده‌ی تاریکی شب از نزد او بیرون آمدند
6:42 و هر یک از آن دو در سینه‌ی خود از نور چنان داشت
6:45 که برای روشن کردن تمام دنیا بس بود
6:49 صهیب سهم خود از آزار قریش را تحمل کرد
6:52 همراه با بلال و عمار
6:54 و سمیه و خباب
6:56 و دیگر ده‌ها مؤمن
6:58 و از شکنجه‌های قریش چیزی کشید
7:01 که اگر بر کوه فرود می‌آمد، آن را فرو می‌ریخت
7:03 و همه‌ی آن را پذیرفت
7:05 با جانی آرام و صابر
7:08 زیرا می‌دانست که راه بهشت
7:11 پوشیده در ناخوشایندی‌هاست
7:13 و چون پیامبر به یارانش اجازه داد
7:15 که به سوی مدینه هجرت کنند
7:17 صهیب تصمیم گرفت که برود
7:19 همراه با رسول و ابوبکر
7:21 اما قریش
7:23 از تصمیم او برای هجرت آگاه شد
7:25 و او را از مقصدش بازداشت
7:27 و نگهبانانی بر او گماشت
7:29 تا از دستشان نگریزد
7:31 و آن‌چه از نقره و طلا که تجارتش برایش فراهم کرده بود
7:33 با خود نبرد
7:36 صهیب پس از هجرت پیامبر و یارش
7:38 همچنان در جست‌وجوی فرصتی بود تا به آن دو بپیوندد
7:40 اما موفق نشد
7:42 زیرا چشم‌های نگهبانان
7:44 بر او بیدار و هوشیار بود
7:46 پس راهی نیافت
7:48 جز آن‌که به حیله متوسل شود
7:50 در شبی سرد
7:52 صهیب بسیار به بیرون رفتن
7:54 به صحرا
7:56 پرداخت
7:58 گویی برای رفع حاجت می‌رفت
8:00 و هر بار از رفع حاجتش باز نمی‌گشت
8:02 تا آن‌که دوباره برگردد
8:04 یکی از نگهبانانش به دیگری گفت
8:06 خیالتان راحت باشد
8:08 که لات و عزی
8:10 او را با شکمش مشغول کرده‌اند
8:12 سپس به خوابگاه‌های خود پناه بردند
8:14 و چشمانشان را به خواب سپردند
8:16 صهیب از میان آنان آهسته گریخت
8:18 و رو به
8:20 سوی مدینه نهاد
8:22 اندکی از رفتن صهیب نگذشته بود
8:24 که نگهبانانش از آن آگاه شدند
8:26 پس
8:28 با هراس از خواب برخاستند
8:30 و بر اسب‌های تیزرو خود سوار شدند
8:32 و لگام آن‌ها را در پی او رها کردند
8:34 تا او را دریافتند
8:36 چون صهیب آنان را احساس کرد
8:38 بر جای بلندی ایستاد
8:40 و تیرهای خود را از ترکش بیرون آورد
8:42 و کمان خود را زه کرد و گفت
8:44 ای گروه قریش
8:46 به خدا سوگند شما می‌دانید
8:48 که من از تیراندازترین مردمم
8:50 و در رساندن تیر به هدف از همه استوارترم
8:52 به خدا سوگند که به من دست نمی‌یابید
8:54 مگر آن‌که با هر تیری که با من است
8:56 مردی از شما را بکشم
8:58 سپس با شمشیرم به شما خواهم زد تا آن‌گاه که در دستم چیزی از آن باقی باشد
9:00 —
9:02 یکی از آنان گفت
9:04 به خدا سوگند تو را رها نخواهیم کرد
9:06 که با جان و مال خود از ما رهایی یابی
9:08 من به مکه آمدم، مردی تهی‌دست و بی‌چیز،
9:10 و ثروتمند شدم،
9:12 و به آنچه رسیدم، رسیدم.
9:14 پس فرمود: «آیا می‌بینید
9:16 اگر مال خود را برای شما بگذارم،
9:18 آیا راهم را به من می‌گذارید؟»
9:20 گفتند: «آری.»
9:22 پس محل مال او را در خانه‌اش به آنان نشان داد
9:24 در مکه؛ و به سوی آن رفتند
9:26 و آن را از او گرفتند.
9:29 صهیب شتاب کرد و به سرعت
9:31 به سوی مدینه روان شد،
9:33 در حالی که دینش را برای الله گریخته بود،
9:35 بی‌آنکه بر مال تأسف بخورد
9:37 که در راه آن، گل عمر خود را
9:39 فدا کرده بود؛ و هرچه
9:41 از خستگی و ناتوانی
9:43 و رنج بدو می‌رسید،
9:45 شوق دیدار رسول الله
9:47 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) او را برمی‌انگیخت،
9:49 پس نشاطش به او بازمی‌گشت
9:51 و راهش را ادامه می‌داد.
9:53 چون به قبا رسید،
9:55 پیامبر (صلوات‌الله‌علیه) او را دید،
9:58 و با روی گشاده و شادمانی به استقبالش آمد
10:00 و فرمود:
10:02 «سودمند است معامله‌ای، ای ابا یحیی،
10:04 سودمند است معامله!»
10:06 و آن را سه بار تکرار کرد.
10:08 آنگاه شادی بر چهرهٔ صهیب نشست
10:10 و گفت: «به خدا سوگند،
10:12 هیچ‌کس پیش از من به تو نرسید،
10:14 ای رسول الله،
10:16 و جز جبریل، کسی تو را از آن خبر نداد.
10:18 به راستی سود برد
10:20 این معامله، و راست فرمودی،
10:22 که آن، وحی آسمانی است»
10:24 و جبریل بر آن گواهی داد،
10:27 آنجا که الله، جل و عز، فرموده است:
10:29 «و از مردم
10:31 کسی است که جان خود را می‌فروشد
10:33 برای به دست آوردن
10:35 خشنودی الله،
10:37 و الله
10:39 نسبت به بندگان
10:41 مهربان است».
10:43 پس خوشا به حال
10:45 صهیب بن سنان رومی،
10:47 و نیکو فرجامی برای اوست.
10:49 «سودمند است معامله»،
10:53 ای ابا یحیی،
10:55 «سودمند است معامله»؛
10:57 محمد رسول الله است.