تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (17) - ابوذر الغفاری رضی الله عنه

◉ 82406 بازدید ⏱ 12:44 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خرسند است که
0:18 تصاویری از زندگی صحابه را در اختیار شما قرار دهد
0:22 به لطف رحمان، رأفت باشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 ابوذر غفاری رضی‌الله‌عنه
0:46 در وادی وَدّان که مکه را به جهان خارج پیوند می‌دهد
0:50 قبیله غفار فرود می‌آمد
0:53 و غفار از آن فرودگاه اندک زندگی می‌کردند
0:57 که کاروان‌هایی که برای تجارت قریش در حرکت بودند به آنان می‌بخشیدند
1:01 در رفت به سوی سرزمین شام یا در بازگشت از آن
1:05 و گاه از راه زدن بر این کاروان‌ها زندگی می‌گذراندند
1:09 هرگاه آنان چیزی به ایشان نمی‌دادند که خشنودشان سازد
1:12 و جندب بن جنادة، کنیه‌اش ابوذر بود
1:16 یکی از فرزندان این قبیله بود
1:19 اما او از میان ایشان به جسارت دل
1:22 و استواری خرد و ژرف‌نگری ممتاز بود
1:25 و به‌راستی سخت از این بت‌ها تنگ‌دل بود
1:29 که قومش آنها را به جای الله می‌پرستیدند
1:32 و از فسادِ دینی که عرب بر آن بود، ناخرسند بود
1:36 و از سستیِ عقیده‌شان
1:38 و چشم به راه ظهور پیامبری نوین بود
1:41 که خردها و دل‌های مردم را سیراب کند
1:44 و آنان را از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون می‌آورد
1:47 سپس خبرِ پیامبرِ نوین
1:50 به ابوذر رسید، در حالی که او در بادیه‌اش بود
1:53 که در مکه ظهور کرده است
1:55 پس به برادرش انیس گفت
1:57 انیس!
1:58 برو، پدرت بر تو نباشد، به مکه رو
2:00 و از خبر این مردی که ادعا می‌کند پیامبر است، آگاه شو
2:05 و اینکه وحی آسمانی به او می‌رسد
2:08 و چیزی از سخنش را بشنو و برای من بیاور
2:11 انیس به مکه رفت
2:13 و با رسول، درود و سلام الله بر او، دیدار کرد
2:17 و از او شنید
2:18 سپس به بادیه بازگشت
2:20 ابوذر با اشتیاق به استقبالش آمد
2:23 و با شور و اشتیاق از خبر پیامبر نوین پرسید
2:27 گفت: به خدا سوگند مردی را دیدم که به مکارم اخلاق فرا می‌خواند
2:33 و سخنی می‌گوید که شعر نیست
2:36 ابوذر گفت: مردم درباره او چه می‌گویند؟
2:39 گفت: می‌گویند او جادوگر و کاهن و شاعر است
2:45 ابوذر گفت: به خدا سوگند، تشنگی‌ام را فرو ننشاندی
2:49 و نیازم را برنیاوردی
2:51 آیا کفایت زن و فرزندانم را بر عهده می‌گیری تا بروم و خودم درباره‌اش بنگرم؟
2:55 گفت: آری
2:57 اما در مکه با احتیاط باش
3:00 ابوذر برای خود توشه برگرفت
3:03 و مشکی کوچک آب همراه برد
3:06 و فردای آن روز به سوی مکه روان شد تا با پیامبر دیدار کند
3:10 و خود از خبرش آگاه شود
3:13 ابوذر به مکه رسید
3:16 در حالی که از اهل آن بیمناک بود
3:20 زیرا خبر خشم قریش برای خدایانشان به گوشش رسیده بود
3:24 و اینکه آنان هر کسی را که به سر پیروی از محمد افتد، کیفر سختی می‌دهند
3:27 از پیروی محمد
3:29 از این رو خوش نداشت از کسی درباره محمد بپرسد
3:33 زیرا نمی‌دانست
3:35 آیا این پرسیده‌شونده از پیروان اوست یا از دشمنانش
3:39 و چون شب فرا رسید
3:41 در مسجد به پهلو خوابید
3:43 علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه از کنارش گذشت
3:46 و دریافت که او غریب است
3:48 گفت: ای مرد، آیا به خانه ما نمی‌آیی؟
3:51 پس همراهش رفت و شب را نزد او گذراند
3:55 صبحگاهان مشک و توشه‌اش را برداشت و به مسجد بازگشت
4:00 بی‌آنکه هیچ‌یک از آن دو از دیگری چیزی بپرسد
4:04 سپس ابوذر روز دوم را بی‌آنکه با پیامبر آشنا شود، گذراند
4:09 چون شب درآمد، جای خوابش را در مسجد گرفت
4:13 علی رضی‌الله‌عنه گذشت
4:16 گفت: آیا وقت آن نرسیده که این مرد خانه‌اش را بشناسد؟
4:20 سپس او را با خود برد و شب دوم را نزد او گذراند
4:24 و هیچ‌یک از آن دو از دیگری چیزی نپرسید
4:28 چون شب سوم فرا رسید
4:31 علی به همراهش گفت
4:33 آیا به من نمی‌گویی که چه چیز تو را به مکه کشانده است؟
4:37 ابوذر گفت: اگر پیمانی به من بدهی
4:40 که مرا به آنچه می‌جویم راهنمایی کنی، خواهم گفت
4:43 علی آنچه را خواست، از او پیمان گرفت
4:46 ابوذر گفت: من از جاهای دور به قصد مکه آمده‌ام
4:51 تا دیدار پیامبر نوین را بجویم
4:54 و سخنی از آنچه می‌گوید بشنوم
4:57 آنگاه چهره علی رضی‌الله‌عنه گشاده شد
5:00 و گفت: به خدا سوگند، او حقاً رسول الله است
5:04 و او، و او
5:07 پس چون صبح شد، هرجا که بروم، از من پیروی کن
5:10 و اگر چیزی دیدم که از آن بر تو بیمناکم
5:13 چنان بایستم که گویی آب می‌ریزم
5:16 و اگر به راه افتادم، مرا دنبال کن تا به جایی که من وارد می‌شوم وارد شوی
5:20 ابوذر در تمام آن شب آرام نگرفت
5:24 از شوق دیدار پیامبر
5:26 و از اشتیاق شنیدن چیزی از آنچه بر او وحی می‌شود
5:31 صبحگاهان علی همراه مهمانش به خانه رسول کریم رفت
5:36 ابوذر به دنبال او روان شد
5:39 و به چیزی توجه نداشت تا بر پیامبر وارد شد
5:43 ابوذر گفت: السلام علیک یا رسول الله
5:48 رسول فرمود: و علیک السلام و رحمت و برکات الله
5:54 پس ابوذر نخستین کسی بود که پیامبر را با درود اسلام تحیت گفت
5:59 سپس پس از آن، این تحیت رواج یافت و همگانی شد
6:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی ابوذر آمد
6:06 او را به اسلام فرا می‌خواند و قرآن را بر او تلاوت می‌کرد
6:11 پس درنگ نکرد و کلمه حق را اعلام نمود
6:14 و پیش از آن‌که از جای خود برخیزد، به دین نو درآمد
6:18 او چهارمین از سه نفری بود که اسلام آوردند، یا پنجمین از چهار نفر
6:23 و سخن را به خود ابوذر وامی‌گذاریم
6:25 تا خود، بقیه ماجرای خویش را برای ما بازگوید
6:28 گفت: پس از آن، با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در مکه ماندم
6:33 پس اسلام را به من آموخت و بخشی از قرآن را به من آموزش داد
6:38 سپس به من فرمود: اسلام خود را به هیچ‌کس در مکه خبر مده
6:42 زیرا می‌ترسم تو را بکشند
6:45 گفتم: سوگند به آن‌که جانم در دست اوست
6:48 از مکه بیرون نمی‌روم تا به مسجد بیایم
6:52 و در میان قریش، به دعوت حق فریاد برآورم
6:56 پیامبر خاموش ماند
6:58 پس به مسجد آمدم و قریش نشسته بودند و گفت‌وگو می‌کردند
7:02 میان آنان ایستادم و با بلندترین صدایم ندا دادم
7:06 ای گروه قریش
7:08 گواهی می‌دهم که هیچ معبودی جز الله نیست
7:11 و این‌که محمد فرستاده الله است
7:14 سخنانم هنوز به گوش آنان نرسیده بود
7:18 که همه‌شان هراسان شدند
7:20 و از جای خود برجستند و گفتند
7:23 این بی‌دین را بگیرید
7:25 و به سوی من آمدند و آن‌قدر مرا زدند که نزدیک بود بمیرم
7:30 عباس بن عبدالمطلب به من رسید
7:33 عموی پیامبر بود
7:35 خود را بر من افکند تا مرا از آنان حفظ کند
7:37 سپس رو به آنان کرد و گفت
7:40 وای بر شما! آیا مردی از قبیله غفار را می‌کشید
7:43 در حالی که کاروان‌های شما از سرزمین آنان می‌گذرد؟
7:46 پس از من دست کشیدند
7:48 چون به هوش آمدم، نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفتم
7:53 پس چون آنچه را بر من رفته بود دید، فرمود
7:56 آیا تو را از آشکار کردن اسلامت باز نداشتم؟
7:59 گفتم: ای رسول الله!
8:02 آن خواسته‌ای در دلم بود که آن را برآوردم
8:05 فرمود:
8:06 به سوی قوم خود بازگرد
8:08 و آنچه را دیده و شنیده‌ای به آنان خبر ده
8:11 و ایشان را به سوی الله فرا خوان
8:13 شاید الله به واسطه تو آنان را سود رساند و در حق آنان پاداشت دهد
8:17 هرگاه خبر یافتی که من پیروز شده‌ام
8:19 نزد من بیا
8:21 ابوذر گفت:
8:23 پس رفتم تا به منازل قوم خود رسیدم
8:26 برادرم انیس به دیدارم آمد
8:28 گفت:
8:29 چه کردی؟
8:30 گفتم:
8:31 کار کردم که اسلام آوردم و تصدیق نمودم
8:34 پس الله سینه او را گشاد و گفت:
8:37 مرا از دین تو روی‌گردانی نیست
8:40 من نیز اسلام آورده و تصدیق کرده‌ام
8:43 سپس نزد مادرمان آمدیم و او را به اسلام فرا خواندیم
8:47 گفت:
8:48 مرا از دین شما دو تن روی‌گردانی نیست
8:50 و او نیز اسلام آورد
8:52 و از آن روز
8:54 خانواده مؤمن در غفار به سوی الله دعوت می‌کرد
8:58 از این کار سست نمی‌شد و از آن خسته نمی‌گشت
9:01 تا آن‌که خلق بسیاری از غفار اسلام آوردند
9:04 و نماز در میان آنان برپا شد
9:07 و گروهی از آنان گفتند
9:09 ما بر دین خود می‌مانیم
9:11 تا آن‌که رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه آمد، آنگاه اسلام آوردیم
9:14 پس چون رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه آمد، آنان اسلام آوردند
9:17 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:20 غفار را الله بیامرزد
9:23 و اسلام آوردند؛ الله ایشان را سلامت بدارد
9:25 ابوذر در بادیه خود ماند
9:28 تا آن‌که بدر و احد و خندق گذشت
9:31 سپس به مدینه آمد
9:33 و به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیوست
9:37 و از ایشان اجازه خواست که خدمت آن حضرت را بر عهده گیرد
9:41 پس به او اجازه داد
9:42 از همنشینی ایشان بهره‌مند شد و از خدمت به آن حضرت شادمان گشت
9:45 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) همواره
9:49 او را مقدم می‌داشت و گرامی می‌داشت
9:51 هر بار که او را دیدار می‌کرد، جز با مصافحه نبود
9:54 و با چهره‌ای گشاده و خوش‌رو با او روبه‌رو می‌شد
9:57 و چون آن رسول بزرگوار به رفیق اعلی پیوست
10:01 ابوذر را طاقت صبر بر اقامت
10:04 در مدینه منوره نماند
10:06 پس از آن‌که آن شهر از سرورش تهی شد
10:08 و از هدایت مجالس او خالی گشت
10:11 به بادیه شام کوچ کرد
10:13 و در آنجا در دوران خلافت صدیق و فاروق ماند
10:17 رضی‌الله‌عنهما و رضی‌الله‌عنه
10:20 و در خلافت عثمان
10:22 در دمشق فرود آمد
10:23 و دید که مردم به دنیا روی آورده‌اند
10:26 و در تنعم فرو رفته‌اند
10:28 که او را شگفت‌زده کرد و به انکار آن واداشت
10:31 پس عثمان بن عفان او را به مدینه فراخواند
10:35 و او به آنجا آمد
10:36 اما درنگ نکرد که از میل مردم به دنیا به تنگ آمد
10:40 و مردم از سختگیری او بر ایشان به تنگ آمدند
10:43 و از سرزنش او بر آنان
10:45 پس عثمان به او دستور داد که به ربذه منتقل شود
10:48 این روستای کوچکی از روستاهای مدینه است
10:51 پس او به سوی آن کوچ کرد
10:53 و در آن دور از مردم سکونت گزید
10:56 زاهد نسبت به آنچه در دست مردم از متاع دنیا بود
10:59 چنگ‌زنان به آنچه پیامبر و دو یارش بر آن بودند
11:03 از برگزیدن باقی بر فانی
11:06 روزی مردی بر او وارد شد
11:09 و نگاهش را در خانه‌اش گرداند
11:12 اما در آن هیچ متاعی نیافت
11:15 پس گفت:
11:16 ای ابوذر!
11:17 متاع شما کجاست؟
11:19 او گفت:
11:20 ما را خانه‌ای آن‌جاست
11:22 یعنی آخرت
11:24 متاع خود را پیشاپیش به آن می‌فرستیم
11:27 آن مرد مقصود او را دریافت و به او گفت:
11:30 اما تو را چاره‌ای نیست از متاعی تا زمانی که در این سرا هستی
11:34 یعنی دنیا
11:36 او پاسخ داد:
11:37 اما صاحب خانه ما را در آن رها نمی‌کند
11:41 و امیر شام سیصد دینار به سوی او فرستاد
11:45 و به او گفت:
11:46 با آن در برآوردن نیازت یاری جوی
11:49 او آن را به سوی او بازگرداند و گفت:
11:52 آیا امیر شام بنده‌ای از بندگان خدا را آسان‌تر از من نیافت؟
11:57 و در سال سی و دوم هجرت
12:00 دست مرگ، عابد زاهد را برگرفت
12:04 کسی که پیامبر ﷺ درباره‌اش فرمود:
12:08 آسمان بر خود سایه نیفکنده و زمین بر خود نپوشیده،
12:10 هیچ‌کس راستگوتر از ابوذر نیست
12:12 آسمان بر خود سایه نیفکنده و زمین بر خود نپوشیده،
12:15 هیچ‌کس راستگوتر از ابوذر نیست
12:18 آسمان بر خود سایه نیفکنده و زمین بر خود نپوشیده،
12:20 هیچ‌کس راستگوتر از ابوذر نیست
12:24 محمد رسول الله