تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (41) - عباد بن بشر رضی الله عنه

◉ 37672 بازدید ⏱ 9:58 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت به خوشحالی
0:18 که برای شما نمونه‌هایی از زندگی صحابه ارائه کند
0:22 عبدالرحمن، رأفت پاشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 عباد بن بشر
0:31 رضی‌الله‌عنه
0:44 عباد بن بشر
0:48 نامی درخشان و روشن در تاریخ دعوت محمدی
0:53 اگر آن را میان بندگان جست‌وجو کنی
0:55 او را پرهیزگار و پاک‌سرشت یافتم.
0:58 قیام‌الیل با اجزای قرآن
1:01 و اگر او را در میان دلاوران بجویی
1:03 آن را «الکمیه الحمی» یافتم
1:06 در نبردها شرکت می‌کرد تا کلمه الله برتر باشد.
1:09 و اگر او را میان والیان جستجو کنی
1:12 او را نیرومند و امین بر اموال مسلمانان دید.
1:16 تا آن‌جا که عایشه (رضی‌الله‌عنها) درباره او و دو نفر دیگر از قوم او گفت
1:21 سه نفر از انصار
1:23 هیچ‌کس از آنان در فضیلت برتری نداشت.
1:26 همه‌شان از بنی عبدالاشهل بودند
1:29 سعد بن معاذ
1:31 و اُسَید بن حُضیر
1:33 عباد بن بشر
1:35 عبّاد بن بشر اشهلی
1:39 آن‌گاه که نخستین پرتو از پرتوهای هدایت محمدی در افق یثرب درخشید
1:45 فتن موفور الشباب
1:47 غضی الإهاب
1:49 در چهره‌اش نشانهٔ پاکدامنی و طهارت شناخته می‌شود.
1:53 و در رفتارش متانت و وقار پیران را می‌توان دید
1:57 با این‌که او در آن زمان هنوز از بیست‌وپنج سالگی مبارکش نگذشته بود
2:04 داعیه‌ی جوان مکی، مصعب بن عمیر، در کنار او گرد آمد
2:09 پس به‌زودی ایمان پیوندهای دل‌های آن دو را با هم الفت داد
2:14 و (ایشان) میان خود و (خصلت‌های) نیک‌سرشت و بزرگوار در صفات، یکتایی و وحدت قائل بود.
2:19 و او به مصعب گوش فرا داد، در حالی که با صدای نقره‌ای و گرم خود قرآن را تلاوت می‌کرد
2:25 و لحن غمناک و جذابش
2:28 و (او) به کلام الله عشقی شیفته‌وار و محبتی شدید داشت.
2:31 و در ژرفای دلش جایی فراخ برای او بگشاید.
2:35 و آن را مشغلهٔ اصلی و دغدغهٔ همیشگی خود قرار داد.
2:38 او آن را در شب و روزش تکرار می‌کرد.
2:41 کوچ و سفر او
2:43 تا آنجا که در میان صحابه به «امام» شناخته می‌شد
2:46 و صدیق قرآن
2:48 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شبی به نماز شب برمی‌خاست
2:54 عایشه (رضی‌الله‌عنها) که به مسجد چسبیده بود.
2:57 پس صدای عباد بن بشر را شنید که قرآن را با صدایی تر و نرم می‌خواند.
3:02 همان‌گونه که جبریل آن را بر قلب او نازل کرد
3:05 فرمود: ای عایشه، این صدای عباد بن بشر است.
3:11 گفت: بله، ای رسول الله (ﷺ)
3:14 بارالها، او را بیامرز
3:17 عبّاد بن بشر در همهٔ غزوات همراه رسول الله (صلوات الله و سلامه علیه) حضور داشت.
3:23 و در هر یک از آن‌ها برای او جایگاهی بود که شایستهٔ حامل قرآن است.
3:29 از آن جمله
3:30 همانا رسول (صلوات‌الله و سلامه علیه)
3:33 هنگامی که از غزوه ذات الرقاع بازمی‌گشت،
3:37 مسلمانان در دره‌ای از دره‌ها فرود آمدند تا شب خود را در آن بگذرانند.
3:42 در اثنای غزوه، یکی از مسلمانان زنی از زنان مشرکان را به اسارت گرفته بود.
3:48 در غیاب شوهرش
3:50 چون شوهر حاضر شد و همسرش را نیافت
3:53 به الله و عزت قسم می‌خورم که پیامبر محمد (ﷺ) و اصحابش (رضی‌الله‌عنهم) به آن‌ها خواهند پیوست.
3:58 و اینکه بازنمی‌گردد مگر آنگاه که از آنان خونی ریخته باشد.
4:02 مسلمانان تقریباً شترهای سواری خود را در دامنه‌ی دره نخوابانده بودند
4:06 تا این‌که رسول الله (ﷺ) به ایشان فرمود
4:10 چه کسی امشب از ما نگهبانی می‌کند؟
4:13 پس عباد بن بشر و عمار بن یاسر به سوی او برخاستند
4:17 و گفت: ای رسول الله (ﷺ)، ما
4:21 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) میان آن دو هنگامی که مهاجرین به مدینه آمدند، عقد برادری بست.
4:26 هنگامی که آن دو به دهانهٔ دره بیرون آمدند
4:29 عباد بن بشر به برادرش عمار بن یاسر گفت
4:33 «ای شطری اللیل تؤثر ان تنام فیه» — ای کسی که دوست داری در یکی از دو نیمه‌ی شب بخوابی؛
4:36 اولش یا آخرش
4:38 عمار گفت
4:40 بلکه در ابتدای آن می‌خوابم
4:42 و در نزدیکی او نیز نه‌چندان دور، آرمیده بود.
4:45 شب آرام و ساکت بود، بی‌صدا و آسوده.
4:48 و ستارگان و درختان و سنگ‌ها [سجده می‌کردند]
4:51 به ستایش پروردگارش تسبیح می‌گوید و برای او تقدیس می‌کند
4:54 نفس عباد بن بشر مشتاق عبادت شد.
4:58 و دلش مشتاق قرآن شد
5:01 و شیرین‌ترین چیزی که برای او شیرین بود، قرآن بود
5:04 اگر او را (در حال) نمازگزار بازگردانی
5:06 پس لذّت نماز را با لذّت تلاوت جمع می‌کند.
5:10 پس رو به قبله کرد و وارد نماز شد.
5:13 و شروع کرد به خواندن از سوره کهف
5:16 با صدای دلنشین، گیرا و شیرینش
5:19 و در حالی که در این نور الهی و درخشان شناور است،
5:25 غرق در درخشش نورش
5:28 مرد با شتاب به سوی ما می‌آمد
5:30 هنگامی که او را از دور دید،
5:33 بر دهانهٔ دره‌ای ایستاده
5:35 دانست که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و یارانش در درون آن [بودند].
5:38 و او نگهبان قوم است
5:40 فوتری قوسه
5:42 و تیری از ترکشش برداشت و آن را پرتاب کرد.
5:46 آن را در آن گذاشت
5:48 پس بندگان آن را از جسدش بیرون کشیدند.
5:50 و او با روانی و شتاب در تلاوتش ادامه داد
5:53 غرق در نمازش
5:55 آن مرد را با آخرین (تیر/ضربه) زد
5:57 آن را در آن گذاشت
5:59 آن را همان‌گونه که پیش‌تر ربوده بود، بیرون کشید.
6:01 با تیر سوم او را زد.
6:03 آن را همان‌گونه که پیش‌تر ربوده بود، بیرون کشید.
6:06 و خزید تا آن‌که به نزدیکی همراهش رسید.
6:09 و او را بیدار کرد و گفت:
6:11 «برخیز، که زخم‌ها مرا از پا درآورده‌اند.»
6:14 چون آن مرد آن دو را دید،
6:16 و (دید که) گریزان نیست،
6:18 و لحظه‌ای عمار به سوی عباد نگریست،
6:21 و دید که خون از سه زخم او به فراوانی جاری است،
6:25 به او گفت:
6:27 «سبحان الله!
6:29 چرا هنگام نخستین تیری که به تو زد، مرا بیدار نکردی؟»
6:32 عباد گفت:
6:34 «در سوره‌ای بودم که می‌خواندم،
6:36 و دوست نداشتم آن را قطع کنم تا آن‌که از آن فارغ شوم.
6:40 و به الله سوگند،
6:42 اگر نمی‌ترسیدم که مرزی را ضایع کنم،
6:45 که رسول الله (ﷺ) مرا به نگهبانی از آن فرمان داده بود،
6:49 قطع جانم برایم محبوب‌تر بود از قطع آن (سوره).»
6:53 و چون جنگ‌های ردّه در عهد ابوبکر رضی‌الله‌عنه برپا شد،
6:58 صدیق سپاهی انبوه برای سرکوب فتنه مسیلمه کذّاب آماده کرد،
7:04 و برای مطیع ساختن مرتدانی که به او یاری داده بودند،
7:07 و بازگرداندن ایشان به آغوش اسلام.
7:10 پس عباد بن بشر در پیشاپیش آن سپاه بود.
7:14 و عباد در خلال نبردهایی که مسلمانان در آن‌ها پیروزی قابل‌ذکری به دست نیاوردند،
7:20 تکیه‌کردن انصار بر مهاجرین
7:23 و تکیه‌کردن مهاجرین بر انصار را دید،
7:26 که سینه‌اش را از اندوه و خشم انباشت،
7:29 و از نزاع و ملامت‌گویی ایشان آنچه شنید که گوشش را همچون اخگر و خار آزرد،
7:34 پس یقین کرد که در این نبردهای سخت، برای مسلمانان پیروزی نخواهد بود،
7:39 مگر آن‌که هر یک از دو گروه از دیگری متمایز شود،
7:43 تا هر کس مسئولیت خود را به‌تنهایی بر دوش گیرد،
7:46 و مجاهدان صابر به‌راستی بدانند.
7:50 و در شبی که پیش از نبرد سرنوشت‌ساز بود،
7:53 عباد بن بشر در خوابی که خواب‌بیننده می‌بیند، دید
7:57 که آسمان برایش گشوده شد،
7:59 و چون به درون آن رفت، او را در خود گرفت،
8:02 و درِ آن را بر او بست.
8:05 چون صبح شد، رؤیای خود را برای ابوسعید خدری بازگفت،
8:10 و گفت: «به الله سوگند، این شهادت است، ای ابوسعید!»
8:14 چون روز برآمد و نبرد از سر گرفته شد،
8:18 عباد بن بشر بر بلندی‌ای از زمین ایستاد،
8:21 و آغاز کرد به فریاد زدن: «ای گروه انصار!
8:24 خود را از مردم جدا کنید و نیام شمشیرها را بشکنید،
8:28 و نگذارید اسلام از جانب شما آسیب ببیند!»
8:32 و همچنان آن ندا را تکرار می‌کرد،
8:35 تا آن‌که نزدیک به چهارصد تن از ایشان گرد او جمع شدند،
8:38 که در رأس آنان ثابت بن قیس بود،
8:41 و براء بن مالک،
8:43 و ابودجانه، صاحب شمشیر رسول الله (ﷺ).
8:46 و عباد بن بشر با کسانی که همراهش بودند رفت،
8:49 و با شمشیر خود صفوف را می‌شکافت،
8:51 و مرگ‌ها را با سینه‌اش استقبال می‌کرد،
8:53 تا آن‌که شوکت مسیلمه کذّاب و کسانی که با او بودند شکسته شد،
8:57 و به باغ مرگ پناه بردند.
9:00 و آنجا، نزد دیوارهای باغ،
9:03 عباد بن بشر شهیدانه بر زمین افتاد،
9:06 در حالی که به خون خود آغشته بود،
9:09 و بر بدنش آنچه بود از ضربات شمشیر،
9:12 و نیزه‌های زخمی‌کننده و اصابت تیرها،
9:16 تا آن‌جا که او را نشناختند،
9:18 مگر به نشانه‌ای که بر بدنش بود.
9:21 سه تن از انصار،
9:25 که هیچ‌کس در فضیلت بر ایشان برتری نداشت،
9:28 سعد بن معاذ و اُسید بن حُضیر،
9:32 و عباد بن بشر؛ و عائشه ام‌المؤمنین (رضی‌الله‌عنها)