تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (53) - سورقا بن مالک رضی الله عنه

◉ 31129 بازدید ⏱ 14:42 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت مفتخر است که
0:18 نمونه‌هایی از زندگی اصحاب (صحابه) را در اختیار شما قرار دهد
0:22 به یاد رحمان، رأفت باشا (؟)
0:25 رحمه‌الله
0:27 سراقه بن مالک
0:32 رضی‌الله‌عنه
0:47 قریش یک صبح با وحشت و هراس سراسیمه شد
0:51 زیرا در انجمن‌هایشان شایع شد که محمد شبانه و پنهانی از مکه بیرون رفته است
0:57 سران قریش این خبر را باور نکردند
1:00 و به جست‌وجوی پیامبر در هر خانه از خانه‌های بنی‌هاشم شتافتند
1:05 و در هر خانه از خانه‌های یاران او به دنبالش گشتند
1:08 تا آنکه به خانه ابوبکر رسیدند
1:11 دخترش اسماء به سویشان بیرون آمد
1:14 ابوجهل به او گفت
1:16 ای دختر، پدرت کجاست؟
1:18 گفت: نمی‌دانم او اکنون کجاست
1:21 پس دستش را بلند کرد و بر گونه‌اش سیلی زد، چنان‌که گوشواره‌اش بر زمین افتاد
1:26 سران قریش وقتی یقین کردند که محمد مکه را ترک گفته، دیوانه‌وار برآشفتند
1:32 و تمام توان ردیابان خود را برای تعیین مسیری که او رفته بسیج کردند
1:38 و همراه آنان به جست‌وجوی او رفتند
1:40 چون به غار ثور رسیدند
1:42 ردیاب‌هایشان به آنان گفتند
1:44 به خدا سوگند، یارتان از این غار نگذشته است
1:48 و آنان در آنچه به قریش گفتند، دچار اشتباه نبودند
1:52 زیرا محمد و یارش درون غار بودند
1:56 و قریش بالای سرشان ایستاده بود
1:59 تا آنجا که ابوبکر صدیق پاهای آن قوم را دید که بالای غار حرکت می‌کنند
2:04 پس چشمانش اشک‌آلود شد
2:06 پیامبر با نگاهی سرشار از محبت و مهربانی و عتاب به او نگریست
2:10 صدیق آهسته گفت
2:13 به خدا سوگند برای خود گریه نمی‌کنم
2:16 بلکه از این می‌ترسم که به تو آسیبی برسد، ای رسول خدا
2:20 آن رسول کریم با آرامش به او فرمود
2:23 غمگین مباش ای ابوبکر
2:24 زیرا الله با ماست
2:27 پس الله آرامش را بر دل صدیق فرود آورد
2:30 و به پاهای آن قوم نگاه کرد
2:33 سپس گفت ای رسول خدا
2:36 اگر یکی از آنان به جای پاهایشان نگاه کند، ما را خواهد دید
2:40 رسول به او فرمود
2:42 درباره دو نفری که سومینشان الله است، چه گمان داری ای ابوبکر؟
2:45 [ادامه این بخش در متن ناقص است]
2:47 در این هنگام کسی از قریش گفت به آن قوم
2:52 آیا به سوی غار برویم و در آن بنگریم؟
2:55 امیه بن خلف با تمسخر به او گفت
2:58 آیا این عنکبوتی را که بر دهانه‌اش تار تنیده ندیدی؟
3:02 به خدا سوگند این عنکبوت پیش از تولد محمد آنجا بوده است
3:05 اما ابوجهل گفت
3:08 به لات و عزی سوگند
3:10 گمان می‌کنم او به ما نزدیک است
3:13 آنچه را می‌گوییم می‌شنود و آنچه را انجام می‌دهیم می‌بیند
3:16 لیکن جادوی او بر چشمان ما پرده کشیده است
3:19 با این همه، قریش از جست‌وجوی محمد دست برنداشت
3:23 و عزمش در تعقیب او سست نشد
3:27 پس در قبایلی که در مسیر میان مکه و مدینه پراکنده بودند اعلام کرد
3:32 هرکس محمد را زنده یا مرده به نزد آنان آورد
3:36 صد شتر از بهترین شتران به او داده خواهد شد
3:39 سراقه بن مالک مُدلجی
3:42 در محفلی از محافل قومش در قدید
3:45 نزدیک مکه بود
3:47 که ناگاه فرستاده‌ای از فرستادگان قریش بر آنان وارد شد
3:50 و خبر جایزه بزرگی را که قریش تعیین کرده بود در میانشان پخش کرد
3:53 همان جایزه‌ای که برای هر کس که محمد را زنده یا مرده به آنان بیاورد، پرداخته می‌شد
3:58 سراقه به محض شنیدن خبر صد شتر
4:01 طمع‌هایش برانگیخته شد
4:04 و حرصش بر آن شدت گرفت
4:06 اما خویشتن‌داری کرد
4:08 و حتی یک کلمه هم بر زبان نیاورد
4:11 تا طمع دیگران برانگیخته نشود
4:14 پیش از آنکه سراقه از مجلسش برخیزد
4:17 مردی از قومش بر آن محفل وارد شد و گفت
4:19 به خدا سوگند همین الان سه مرد از کنارم گذشتند
4:23 و گمان می‌کنم آنان محمد و ابوبکر و راهنمایشان بودند
4:28 سراقه گفت
4:30 نه، آنان فلان‌کس‌ها هستند
4:32 که به دنبال شتری گمشده‌شان می‌گردند
4:35 آن مرد گفت
4:37 شاید چنین باشد
4:39 و ساکت شد
4:41 سپس سراقه اندکی درنگ کرد
4:43 تا برخاستنش کسی از حاضران را برنیانگیزد
4:46 چون مردم به گفتگوی دیگری مشغول شدند
4:49 از میانشان بیرون خزید
4:51 و سبکبار و شتابان به خانه‌اش رفت
4:54 و به کنیزش پنهانی سفارش کرد که اسبش را در غفلت چشم مردم بیرون آورد
5:00 و آن را در ته دره برایش ببندد
5:03 و به غلامش دستور داد که سلاحش را آماده کند
5:06 و از پشت خانه‌ها با آن بیرون رود
5:09 تا کسی او را نبیند
5:11 و آن را در جایی نزدیک اسب قرار دهد
5:14 سراقه زره پوشید
5:17 و سلاحش را به خود آویخت
5:19 و سوار اسبش شد و آن را رام کرد
5:21 و به تندی راند تا به محمد برسد
5:24 پیش از آنکه دیگری او را بگیرد و جایزه قریش را ببرد
5:29 سراقه بن مالک یکی از سواران نامدار قومش بود
5:34 بلندقامت و با هیبت
5:37 در ردیابی آثار بینا
5:39 در برابر سختی‌های بیراهه‌ها شکیبا
5:41 و با همهٔ این‌ها، او
5:44 زیرک و خردمند و شاعر بود،
5:46 و اسبش از اسب‌های اصیل و تیزرو بود.
5:49 سراقه رفت و زمین را درنوردید
5:52 اما زیاد دوام نیاورد که اسبش با او زمین خورد
5:55 و از پشت آن فرود افتاد.
5:57 پس از این ماجرا فال بد زد و گفت:
5:59 این چیست؟
6:01 نابود باد تو، ای اسب!
6:03 و (او) بر پشت آن (اسب) بود.
6:05 اما او دور نرفت تا این‌که بار دیگر اسبش با او زمین خورد.
6:09 پس بدبینی‌اش بیشتر شد
6:11 و قصد بازگشت کرد.
6:13 اما چیزی او را از این تصمیم بازنداشت جز طمعش به صد شتر.
6:16 سراقه از جایی که اسبش زمین خورده بود، زیاد دور نشد
6:21 تا این‌که محمد و همراهش را دید.
6:24 پس دستش را به سوی کمانش دراز کرد،
6:26 اما دستش در همان جا خشک شد.
6:29 زیرا دید که پاهای اسبش در زمین فرو می‌رود
6:33 و دود از میان دست‌های آن (اسب) بلند می‌شود
6:36 و چشمان او و چشمان اسبش را می‌پوشاند.
6:39 پس (او) اسب را به جلو راند،
6:41 ناگهان (اسب) در زمین فرو رفته بود،
6:43 گویی با میخ‌هایی از آهن بر آن کوبیده شده بود.
6:46 پس به پیامبر و همراهش رو کرد
6:49 و با صدایی زاری‌کنان گفت:
6:51 ای آن دو!
6:53 از پروردگارتان بخواهید که پاهای اسبم را آزاد کند،
6:56 و من به شما متعهد می‌شوم که از شما دست بردارم.
6:59 پس پیامبر برای او دعا کرد
7:01 و الله پاهای اسبش را آزاد کرد.
7:04 اما طمعش زود دوباره به جنب‌وجوش افتاد،
7:08 پس اسبش را به سوی آن دو راند،
7:10 این بار پاهایش بیشتر از پیش در زمین فرو رفت.
7:13 پس از آن دو کمک خواست و گفت:
7:16 توشه و کالا و سلاح من برای شما،
7:19 آن‌ها را بگیرید،
7:21 و برای شما عهد الله بر من است
7:23 که کسانی را که از پشت سر من هستند، از شما بازدارم.
7:26 پس (پیامبر) به او گفت:
7:28 ما به توشه و کالای تو نیازی نداریم،
7:31 اما مردم را از ما بازدار.
7:33 سپس پیامبر برای او دعا کرد
7:35 و اسبش (آزادانه) حرکت کرد.
7:37 وقتی خواست بازگردد،
7:39 آن‌ها را صدا زد و گفت:
7:41 صبر کنید تا با شما سخن بگویم،
7:43 به الله سوگند که از سوی من چیزی که شما را ناخوش آید، به شما نخواهد رسید.
7:47 پس (پیامبر) به او گفت:
7:49 از ما چه می‌خواهی؟
7:51 او گفت:
7:53 به الله سوگند ای محمد،
7:55 من می‌دانم که دینت آشکار خواهد شد و کارت بالا خواهد گرفت.
7:58 پس اگر به سرزمین تو آمدم، با من پیمان ببند که مرا گرامی بداری
8:01 و برای من بدین‌گونه بنویسی.
8:03 پس پیامبر، صلوات الله و سلامه علیه، به ابوبکر صدیق دستور داد
8:07 و او بر تکه‌ای از استخوان برای او نوشت
8:10 و آن را به او داد.
8:11 و هنگامی که خواست برود،
8:13 پیامبر علیه الصلاة والسلام به او گفت:
8:16 ای سراقه، حال تو چگونه خواهد بود
8:18 هنگامی که دست‌بندهای کسری را بپوشی؟
8:21 سراقه با حیرت گفت:
8:23 کسری بن هرمز؟
8:25 (پیامبر) گفت: آری،
8:27 کسری بن هرمز.
8:29 سراقه از همان راهی که آمده بود بازگشت
8:31 و دید که مردم به سوی (او) آمده‌اند
8:33 و به دنبال رسول الله، صلوات الله و سلامه علیه، می‌گردند.
8:36 پس به آن‌ها گفت:
8:38 بازگردید،
8:39 که زمین را به‌طور کامل جستجو کرده‌ام،
8:42 و شما نمی‌دانید که دیدگاه من در ردیابی آثار تا چه حد دقیق است.
8:45 پس بازگشتند.
8:47 سپس خبر خود را با محمد و همراهش پنهان کرد
8:50 تا این‌که یقین یافت که (محمد) به مدینه نرسیده است
8:53 و از تجاوز قریش در امان است.
8:56 در این هنگام (خبر را) آشکار کرد.
8:58 وقتی ابوجهل خبر سراقه با پیامبر، علیه الصلاة والسلام، و موضع او را شنید،
9:04 او را به سبب سستی و ترسویی‌اش و از دست دادن فرصت سرزنش کرد.
9:09 سراقه در پاسخ سرزنش او گفت:
9:12 ای ابوحکم، به الله سوگند اگر تو شاهد آن می‌بودی
9:15 (و می‌دیدی) که چگونه اسبم را پاهایش در زمین فرو می‌رفت،
9:18 یقین می‌کردی و تردید نمی‌کردی که محمد
9:21 فرستاده‌ای است با برهانی که هیچ‌کس را یارای مقاومت با آن نیست.
9:26 روزگار چرخش خود را کرد،
9:28 و محمدی که از مکه آواره و رانده‌شده بیرون رفته بود،
9:33 در تاریکی شب پنهان شده بود،
9:35 اکنون به عنوان سرور و فاتح به آن بازگشت،
9:38 در حالی که هزاران جنگجو از شمشیرهای درخشان و نیزه‌های سیاه گرداگردش را گرفته بودند.
9:43 و (اکنون) زعمای قریش،
9:45 کسانی که زمین را از خودخواهی و سرکشی پر کرده بودند، با ترس و هراس به سوی او آمدند
9:51 و از او درخواست بخشش کردند و گفتند:
9:54 با ما چه خواهی کرد؟
9:56 او با بزرگواری پیامبران به آن‌ها گفت:
9:59 بروید، که شما آزادشدگانید.
10:02 در این هنگام
10:03 سراقه بن مالک مرکب خود را آماده کرد
10:06 و به سوی رسول الله رفت تا اسلام خود را در برابر او اعلام کند،
10:10 و با خود پیمانی را داشت که ده سال پیش برایش نوشته شده بود.
10:14 سراقه گفت:
10:16 من به جعرانه نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم.
10:20 پس در دسته‌اش از انصار داخل شدم.
10:23 آنان با نوک‌های نیزه‌هایشان به من زدند و می‌گفتند:
10:27 «عقب بایست، عقب بایست! چه می‌خواهی؟»
10:30 و من همچنان صف‌های ایشان را می‌شکافتم،
10:31 تا آن‌که به پیامبر (ﷺ) نزدیک شدم و ایشان بر شترشان سوار بودند.
10:36 پس دستم را با نامه بالا بردم
10:38 و گفتم: «ای رسول الله!
10:40 من سراقه پسر مالک هستم،
10:42 و این نامه‌ی شماست که برای من نوشته‌اید.»
10:44 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
10:47 «ای سراقه، نزدیک من بیا، نزدیک بیا!
10:50 امروز، روز وفا و نیکی است.»
10:53 پس به سوی ایشان روی آوردم،
10:55 و اسلامم را در برابر ایشان آشکار کردم،
10:57 و از خیر و نیکی ایشان بهره‌مند شدم.
10:58 کمتر از چند ماه از دیدار سراقه پسر مالک با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نگذشته بود
11:06 که الله پیامبرش را به جوار خود برگزید.
11:10 پس سراقه بسیار سخت اندوهگین شد
11:13 و آن روز را پیوسته در برابر دیدگانش مجسم می‌دید،
11:16 همان روزی که برای [به دست آوردن] صد شتر، قصد کشتن ایشان را داشت،
11:20 و اینکه شترهای تمام دنیا
11:23 امروز در نزد او حتی به اندازه‌ی پوست ناخنی از ناخن پیامبر (ﷺ) ارزش ندارند.
11:28 و همواره این سخن ایشان را تکرار می‌کرد:
11:31 «ای سراقه، چگونه خواهی بود آن زمان که دستبندهای کسرا را بر تن کنی؟»
11:35 بی‌آنکه هیچ تردیدی در دلش باشد که روزی آن‌ها را بر تن خواهد کرد.
11:39 سپس روزگار چرخید و دوری دیگر زد،
11:43 و کار مسلمانان به فاروق، رضی‌الله‌عنه، رسید.
11:47 در دوران پربرکت او، لشکرهای مسلمانان بر سرزمین ایران یورش بردند
11:52 چنان‌که گردباد می‌وزد.
11:55 پس دژها را درهم کوبیدند و لشکرها را شکست دادند،
11:58 تخت‌ها را لرزاندند و غنیمت‌ها را گرد آوردند،
12:01 تا آن‌که الله حکومت خسروان را به دست آنان از میان برد.
12:05 و روزی از روزهای پایانی خلافت عمر،
12:09 فرستادگان سعد بن ابی وقاص به مدینه وارد شدند
12:13 تا خلیفه‌ی مسلمانان را به فتح بشارت دهند
12:16 و خمس دو هزار [درهم؟] را به بیت‌المال مسلمانان بیاورند،
12:20 همان [غنیمتی] که غازیان در راه الله به دست آورده بودند.
12:23 چون غنایم در برابر عمر نهاده شد،
12:25 او با حیرت به آن‌ها نگریست،
12:28 زیرا در میان آن، تاج کسرا بود که با مروارید آراسته بود،
12:32 و جامه‌هایش که از رشته‌های طلا بافته شده بود،
12:35 و کمربندش که با جواهر به رشته کشیده شده بود،
12:38 و دستبندهایش که چشم هرگز مانندشان را ندیده بود،
12:41 و نفایس بی‌شمار دیگر.
12:45 پس عمر با چوبدستی‌ای که در دست داشت، این گنجینه‌ی گران‌بها را زیر و رو کرد،
12:50 سپس به اطرافیانش روی کرد و گفت:
12:52 «قومی که امانت خود را ادا کرد، همانا این [مردم] امین ما هستند.»
12:55 پس علی بن ابی طالب، که در آن هنگام حاضر بود، به او گفت:
12:59 «تو عفیف بودی،
13:01 پس رعیتت نیز عفیف شدند، ای امیرالمؤمنین،
13:04 و اگر تو [از مال] می‌چریدی، آنان نیز می‌چریدند.»
13:07 در این هنگام فاروق، رضی‌الله‌عنه، سراقه بن مالک را فراخواند
13:12 و پیراهن کسرا و شلوار و قبای او را بر تنش کرد، و در آن ایستاد،
13:17 و شمشیر و کمربندش را بر او آویخت،
13:19 و تاجش را بر سرش نهاد،
13:22 و دستبندهایش را بر دستانش کرد،
13:24 آری، دستبندهایش را.
13:26 در این هنگام مسلمانان فریاد برآوردند:
13:29 «الله اکبر، الله اکبر!»
13:32 «الله اکبر!»
13:34 سپس عمر به سراقه روی کرد و گفت:
13:37 «به به، به به!
13:39 ای اعرابی از بنی مدلج،
13:41 [که] بر سرت تاج کسراست،
13:43 و در دستت دستبندهای اوست!»
13:45 سپس سرش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت:
13:47 «بارالها، تو این مال را از رسولت بازداشتی،
13:51 با آنکه او نزد تو محبوب‌تر و گرامی‌تر از من بود،
13:55 و آن را از ابوبکر بازداشتی،
13:57 با آنکه او نزد تو محبوب‌تر و گرامی‌تر از من بود،
14:01 و آن را به من دادی،
14:03 پناه می‌برم به تو از اینکه آن را به من داده باشی تا مرا با آن بیازمایی.»
14:07 سپس از مجلسش برنخاست تا آن را میان مسلمانان تقسیم کرد.
14:12 ای سراقه، چگونه خواهی بود
14:16 آن زمان که دستبندهای
14:19 کسرا را بر تن کنی؟
14:22 محمد رسول الله