تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (99) - العلاء بن الحضرمی رضی الله عنه - قسمت اول

◉ 28561 بازدید ⏱ 11:16 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت «مودت» مسرور است
0:17 که برای شما تصویرهایی از زندگی صحابه (اصحاب پیامبر) ارائه کنم
0:21 لعبد الرحمن رأفة الباشا
0:25 رحمه الله
0:30 علاء بن حضرمی رضی‌الله‌عنه
0:51 شهر اندوهگین و داغدار در آن شب بر زخم‌های خود خفته بود
0:56 من رسول الله (ﷺ) را از دست دادم، درود و سلام الله بر او باد.
1:01 بیشترین وابستگی و نیاز به او
1:05 اما خلیفه مسلمانان، ابوبکر صدیق، هرگز طعم خواب را نچشید.
1:11 گویی بستر او را با خار انباشته‌اند، یا چشمانش را با اخگر سرمه کشیده‌اند.
1:17 و چگونه جان به دوستی آرام می‌گیرد؟
1:20 مردان عرب گروه‌گروه از دین الله بیرون رفته و از اسلام برگشته بودند
1:26 و چگونه پلکی بر او می‌خوابد؟
1:28 دولت بزرگ رسول (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
1:32 که در طول بیست‌وسه سال با تلاش و جهاد بنا شد
1:37 و (او) با اندوه‌ها و دردهای جانکاه بنا شده بود
1:40 تا آنجا که جزیرةالعرب از یک سوی تا سوی دیگر آن را فرا گرفته بود، امروز کوچک شده است
1:47 در مثلثی کوچک محصور شده بود
1:51 سرش در مدینه منوره، پایتخت دولت اسلامی است.
1:56 قاعده‌اش میان مکه و طائف گسترده می‌شود
2:00 و به‌راستی ابوبکر صدیق (رضی‌الله‌عنه) از همین گروه اندک باقی‌مانده‌ای که با او بر ایمان مانده بودند، ده لشکر آراست.
2:07 او ده نفر از فرماندهان برجسته را برای آن برگزید
2:11 کسانی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از دنیا رفت، درود و سلام الله بر او باد، در حالی که از آنان خشنود بود
2:17 و ایشان را در هر سو به نبرد با مرتدان گسیل داشت.
2:21 و سخت‌ترین چیزی که در آن شب او را آزار می‌داد
2:24 انتخاب فرمانده یازدهم برای لشکری که او را به نبرد با مرتدان بحرین هدایت خواهد کرد
2:31 و آنچه پس از آن است از سرزمین‌های جنوب جزیرة‌العرب
2:35 مأموریت این لشکر پرخطر بود
2:39 و راه او پر از خار و عذاب بود.
2:43 صدیق رضوان‌الله‌علیه بر بستر خود غلتید و پیوسته در تقلّب بود.
2:48 تا این‌که بلال بن رباح با صدای دلنشین و گیرایش سکون شب را شکافت
2:53 هنگام شنیدن صدای مؤذن رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، چشمان صدیق (رضی‌الله‌عنه) اشک‌آلود شد
3:00 در همان لحظه، اندیشه‌ای در ذهنش درخشید.
3:04 راه را برای او به‌سوی گزینش رهبر موردنظر روشن کرد
3:08 چهره‌ی گشاده و خوش‌برخوردش شاد و روشن شد
3:11 بر چهرهٔ لطیفش، پیامبر (ﷺ) برای اندوهگین
3:15 لایه‌ای شفاف از رضا و آرامش
3:19 و چون نماز فریضه را ادا کرد، کاغذ و دوات خواست و نوشت.
3:24 بسم الله الرحمن الرحیم
3:27 این عهدی است از ابوبکر، خلیفهٔ رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:33 برای علاء ابن حضرمی
3:35 هنگامی که [پیامبر (ﷺ)] او را برای جنگ با مرتدان در بحرین و نواحی مجاور آن اعزام کرد.
3:40 و به او سفارش کرد که تا آنجا که می‌تواند در نهان و آشکارش از الله پروا کند.
3:45 و او را به کوشش در امر الله فرمان داد
3:48 و مجاهده با کسی که از دینش روی برمی‌گرداند
3:50 و از اسلام بازگشت و به آرزوهای شیطان روی آورد
3:54 اختیار العلا، پسر حضرمی را ملاقات کرد.
3:57 فرمانده لشکری که به سوی جنگ با مرتدان در بحرین می‌رفت
4:01 چهره‌های مسلمانان از این امر خشنودی بزرگی یافتند.
4:04 پس علا صحابی‌ای با سابقه‌ی دیرینه در صحبت (پیامبر) است.
4:08 از نظر پیوند و ارتباط نزدیک با رسول، درود و سلام الله بر او باد
4:12 و یکی از نویسندگان وحی و امینان آن
4:15 افزون بر این، او بود که اسلام را به بحرین وارد کرد.
4:20 بی‌آنکه قطره‌ای خون بریزد یا به کسی آسیبی برساند
4:24 و آن هنگامی بود که رسول الله (ﷺ) او را برانگیخت
4:29 به منذر بن ساوی
4:31 با نامه‌ای که او را در آن به اسلام فرا می‌خواند
4:34 و کسی که او را زیارت می‌کرد، با او مدارا و مهربانی می‌نمود.
4:36 و در عرضه‌ی اسلام بر او، حکمت را پیش چشم دارد
4:39 تا این که او و قومش اسلام خود را اعلام کردند
4:43 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آن را بر پادشاهی او تقریر کرد.
4:47 و ولل (ولی) بر ابن الحضرمی بر صدقات (گماشته شد)
4:50 و (پیامبر) به او دستور داد که زکات را از ثروتمندان بگیرد.
4:53 و اینکه آن را به فقرا بدهد
4:55 و علاء در این کارش همچنان ادامه داد
4:58 تا آن‌که رسول الله (ﷺ) درگذشت؛ درود و سلام الله بر او باد.
5:02 و ملک منذر بن ساوی در همان ماه به او پیوست.
5:06 رحمت الله بر او باد
5:08 هیچ راهی پیش روی علاء بن حضرمی نبود
5:12 و لشکرش که در راه الله جهاد می‌کند
5:14 از راهی که به سوی بحرین می‌پیمایند
5:17 به‌جز صحرای دهناء
5:19 آن صحرایی که در آن زمان هولناک بود
5:23 و هنوز هم تا امروز ترسناک است
5:26 که امروز به «ربع الخالی» معروف است
5:29 لشکر مؤمن و مبارک پیش رفت و بیابان‌ها را درنوردید.
5:33 او در جنگی سخت و بی‌امان با بادهای ویرانگر و سوزان است.
5:37 و مبارزه‌ای تلخ با شن‌های سرکش
5:40 و کشمکشی هولناک با طبیعت سخت و بی‌رحم
5:44 جایی که نه آبی است، نه درختی و نه حیاتی
5:47 و در حالی که مردم در همین وضعیت بودند،
5:50 چیزی بر ایشان فرود آمد که در حساب هیچ حسابگری نمی‌گنجید.
5:54 یا خیال هیچ تخیل‌کننده‌ای به آن راه نمی‌یابد.
5:57 در شامگاه شبی که ستاره (در آسمان) تاریک و گم‌نور بود
6:00 حالکه‌الجلباب
6:02 لشکر برای آسایش از شترهای خود فرود آمد.
6:05 و چشم‌به‌راه طلوع سپیده‌دمِ روشن و آشکار باشید.
6:08 زیرا در توانشان نبود که در شب راه بروند
6:11 از ترس گم‌شدن در این بیابان‌ها
6:14 راهی که هیچ گامی آن را نقشه‌برداری نکرده بود
6:17 و اگر آن را بکِشی (یا ترسیم کنی)، بر آن (چیزی) وارد می‌شود.
6:20 شن‌های روان در چند لحظه
6:23 پس نزدیک بود که بر زمین قرار نگیرند
6:26 تا اینکه شتری از شترانشان به‌سختی هراسان برخاست.
6:29 به دلیلی که آن را نمی‌دانستند
6:31 و (او) به‌سان دیوانه‌ای دوان دوان روان شد
6:33 در آن بیابان‌های تاریک
6:36 با وحشت او، همهٔ شترهای دیگر نیز برانگیخته شدند
6:39 و تجری (جسارت بر گناه) به دنبال آن سرازیر شد
6:41 گویی هزار عفریت بر آن‌ها سوار شده‌اند
6:44 یا هر یک از آن‌ها هزار مار را نیش زده است
6:47 و مردان نیرومند کوشیدند
6:50 نیرومندان بیابان
6:52 که این جانوران
6:54 سرکش و آشفته را بایستند
6:56 یا به آن‌ها برسند
6:58 اما اندکی نگذشت که آن‌ها را گمراه کردند و خودشان نیز گمراه شدند
7:01 و بیابان آنان را در خود فرو برد
7:03 و در لحظاتی اندک
7:05 لشکر خود را در آن بیابان‌های هلاک‌کننده یافت
7:09 بی‌آب و بی‌توشه
7:11 و بی‌مرکب و بی‌امید
7:14 ای شنونده گرامی، تو می‌توانی تصور کنی
7:17 چه اندوهی بر جان‌هایشان چیره شد
7:20 و تو می‌توانی تصور کنی که چه دردی دل‌هایشان را شکافت
7:24 و تو می‌توانی عنان خیال بال‌دارت را رها کنی
7:27 تا ببینی که در ژرفای آن سینه‌ها چه می‌گذشت
7:31 آنان یقین داشتند که بی‌گمان هلاک خواهند شد
7:35 و اینکه این بیابان
7:37 آنان را در درون بزرگ خود خواهد پیچید
7:39 چنان‌که دریای بیکران مشتی ریگ را در امواج خود فرو می‌پیچد
7:44 و اینکه آنان رازی از رازهای این بیابان‌های هولناک خواهند ماند
7:49 که آن را با هیچ‌کس در میان نخواهد گذاشت
7:51 و برخی از آنان دیگری را سفارش می‌کرد
7:54 در حالی که یقین داشتند کسی از میان دو فک این هلاکتگاه سالم بیرون نخواهد آمد
8:00 اما این سنت زندگی است
8:03 در این هنگام فرمانده الهام‌بخش نزد سپاهیانش آمد
8:07 شاگرد مکتب محمدی یگانه و بی‌همتا
8:12 و با لحنی آرام و مطمئن به ایشان گفت
8:15 این بی‌تابی و وحشت و اندوه که بر شما چیره شده چیست؟
8:20 گفتند: چرا ما را سرزنش می‌کنی؟
8:23 ما اگر تا فردا زنده بمانیم و شب را به روز بسپاریم
8:27 آفتاب زود است که ما را از تشنگی هلاک کند
8:31 پیش از آنکه گوی آن بر فراز گنبد آسمان بالا رود
8:34 گفت: من به این اطمینان دارم که هرگز به زیانی دچار نخواهید شد
8:41 شما مسلمانانی هستید که برای الله و به الله ایمان دارید
8:45 در راه او بیرون آمده‌اید
8:47 و برای یاری دین او برخاسته‌اید
8:49 پس به گشایشی از جانب او مژده باد
8:52 و به الله سوگند که شما هرگز واگذاشته نخواهید شد
8:55 و هرگز به آنچه شما را اندوهگین کند دچار نخواهید شد
8:58 و گشایش الله به شما نزدیک‌تر است از آنچه گمان می‌کنید
9:02 سخنان فرمانده مؤمن در دل‌های سپاهیانش فرود آمد
9:06 همچون آب گوارای خنک برای تشنه‌ای که تشنگی بر او غلبه کرده
9:11 پس جان‌هایشان آرام گرفت و دل‌هایشان مطمئن شد
9:15 و چشمان خود را به خواب سپردند
9:18 و چون سپیده صبح دمید، با خاکی پاک تیمم کردند
9:22 و با خشوع و فروتنی در برابر پروردگارشان ایستادند
9:26 و چون نماز پایان یافت، علاء به سوی ایشان روی گرداند
9:31 و دو دست خود را به سوی آسمان بلند کرد
9:34 و با دلی نیازمند الله عزوجل را خواند
9:38 با چشمی اشک‌آلود و جانی امیدوار و آرزومند
9:42 و ایشان نیز به دعای او دعا می‌کردند و بر امیدش آمین می‌گفتند
9:46 هنوز از راز و نیازش با پروردگارش فارغ نشده بود که آب از دور برایشان پدیدار شد
9:51 و صفحه نقره‌گونش زیر روشنایی سپیده صبح می‌درخشید
9:56 در آغاز، سپاهیان آن را سرابی پنداشتند
10:00 همان‌گونه که انسان در بیابان می‌بیند
10:03 اما چون به سویش رفتند، دیدند که آب است
10:06 پس شروع به تهلیل و تکبیر کردند
10:09 و نوشیدن و غسل کردن را آغاز کردند
10:12 و نزد آن ماندند و منتظر بقیه گشایش الله بودند
10:16 و هنوز نیمروز نشده بود
10:19 که از دور شبح‌هایی را دیدند که به سوی ایشان روی آورده‌اند
10:23 پس نگاه خود را به سوی آن‌ها دوختند
10:25 و چون آن‌ها اندک‌اندک به ایشان نزدیک شدند
10:28 و کمی بیش نگذشت
10:30 که دانستند آن‌ها شترانشان هستند که به سوی ایشان می‌شتابند
10:34 گویی کسی حدی‌خوان آن‌ها را به سوی ایشان می‌راند
10:38 و از میان اشک‌های شادی به گشایش الله عزوجل
10:41 و امید به یاری او
10:43 دیدند که همه شترانشان با بار و بنه روی به آب آورده‌اند
10:46 چنان‌که همه با هم رفته بودند
10:48 در حالی که زین‌ها و پالان‌ها و
10:51 توشه و آذوقه بر آن‌ها بود