از مجموعهٔ تصاویری از زندگی صحابه (سریال تکمیل شد)
· درس 84 از 93
تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (99) - العلاء بن الحضرمی رضی الله عنه - قسمت اول
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:15
جمعیت «مودت» مسرور است
0:17
که برای شما تصویرهایی از زندگی صحابه (اصحاب پیامبر) ارائه کنم
0:21
لعبد الرحمن رأفة الباشا
0:25
رحمه الله
0:30
علاء بن حضرمی رضیاللهعنه
0:51
شهر اندوهگین و داغدار در آن شب بر زخمهای خود خفته بود
0:56
من رسول الله (ﷺ) را از دست دادم، درود و سلام الله بر او باد.
1:01
بیشترین وابستگی و نیاز به او
1:05
اما خلیفه مسلمانان، ابوبکر صدیق، هرگز طعم خواب را نچشید.
1:11
گویی بستر او را با خار انباشتهاند، یا چشمانش را با اخگر سرمه کشیدهاند.
1:17
و چگونه جان به دوستی آرام میگیرد؟
1:20
مردان عرب گروهگروه از دین الله بیرون رفته و از اسلام برگشته بودند
1:26
و چگونه پلکی بر او میخوابد؟
1:28
دولت بزرگ رسول (صلیاللهعلیهوسلم)
1:32
که در طول بیستوسه سال با تلاش و جهاد بنا شد
1:37
و (او) با اندوهها و دردهای جانکاه بنا شده بود
1:40
تا آنجا که جزیرةالعرب از یک سوی تا سوی دیگر آن را فرا گرفته بود، امروز کوچک شده است
1:47
در مثلثی کوچک محصور شده بود
1:51
سرش در مدینه منوره، پایتخت دولت اسلامی است.
1:56
قاعدهاش میان مکه و طائف گسترده میشود
2:00
و بهراستی ابوبکر صدیق (رضیاللهعنه) از همین گروه اندک باقیماندهای که با او بر ایمان مانده بودند، ده لشکر آراست.
2:07
او ده نفر از فرماندهان برجسته را برای آن برگزید
2:11
کسانی که پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از دنیا رفت، درود و سلام الله بر او باد، در حالی که از آنان خشنود بود
2:17
و ایشان را در هر سو به نبرد با مرتدان گسیل داشت.
2:21
و سختترین چیزی که در آن شب او را آزار میداد
2:24
انتخاب فرمانده یازدهم برای لشکری که او را به نبرد با مرتدان بحرین هدایت خواهد کرد
2:31
و آنچه پس از آن است از سرزمینهای جنوب جزیرةالعرب
2:35
مأموریت این لشکر پرخطر بود
2:39
و راه او پر از خار و عذاب بود.
2:43
صدیق رضواناللهعلیه بر بستر خود غلتید و پیوسته در تقلّب بود.
2:48
تا اینکه بلال بن رباح با صدای دلنشین و گیرایش سکون شب را شکافت
2:53
هنگام شنیدن صدای مؤذن رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)، چشمان صدیق (رضیاللهعنه) اشکآلود شد
3:00
در همان لحظه، اندیشهای در ذهنش درخشید.
3:04
راه را برای او بهسوی گزینش رهبر موردنظر روشن کرد
3:08
چهرهی گشاده و خوشبرخوردش شاد و روشن شد
3:11
بر چهرهٔ لطیفش، پیامبر (ﷺ) برای اندوهگین
3:15
لایهای شفاف از رضا و آرامش
3:19
و چون نماز فریضه را ادا کرد، کاغذ و دوات خواست و نوشت.
3:24
بسم الله الرحمن الرحیم
3:27
این عهدی است از ابوبکر، خلیفهٔ رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
3:33
برای علاء ابن حضرمی
3:35
هنگامی که [پیامبر (ﷺ)] او را برای جنگ با مرتدان در بحرین و نواحی مجاور آن اعزام کرد.
3:40
و به او سفارش کرد که تا آنجا که میتواند در نهان و آشکارش از الله پروا کند.
3:45
و او را به کوشش در امر الله فرمان داد
3:48
و مجاهده با کسی که از دینش روی برمیگرداند
3:50
و از اسلام بازگشت و به آرزوهای شیطان روی آورد
3:54
اختیار العلا، پسر حضرمی را ملاقات کرد.
3:57
فرمانده لشکری که به سوی جنگ با مرتدان در بحرین میرفت
4:01
چهرههای مسلمانان از این امر خشنودی بزرگی یافتند.
4:04
پس علا صحابیای با سابقهی دیرینه در صحبت (پیامبر) است.
4:08
از نظر پیوند و ارتباط نزدیک با رسول، درود و سلام الله بر او باد
4:12
و یکی از نویسندگان وحی و امینان آن
4:15
افزون بر این، او بود که اسلام را به بحرین وارد کرد.
4:20
بیآنکه قطرهای خون بریزد یا به کسی آسیبی برساند
4:24
و آن هنگامی بود که رسول الله (ﷺ) او را برانگیخت
4:29
به منذر بن ساوی
4:31
با نامهای که او را در آن به اسلام فرا میخواند
4:34
و کسی که او را زیارت میکرد، با او مدارا و مهربانی مینمود.
4:36
و در عرضهی اسلام بر او، حکمت را پیش چشم دارد
4:39
تا این که او و قومش اسلام خود را اعلام کردند
4:43
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آن را بر پادشاهی او تقریر کرد.
4:47
و ولل (ولی) بر ابن الحضرمی بر صدقات (گماشته شد)
4:50
و (پیامبر) به او دستور داد که زکات را از ثروتمندان بگیرد.
4:53
و اینکه آن را به فقرا بدهد
4:55
و علاء در این کارش همچنان ادامه داد
4:58
تا آنکه رسول الله (ﷺ) درگذشت؛ درود و سلام الله بر او باد.
5:02
و ملک منذر بن ساوی در همان ماه به او پیوست.
5:06
رحمت الله بر او باد
5:08
هیچ راهی پیش روی علاء بن حضرمی نبود
5:12
و لشکرش که در راه الله جهاد میکند
5:14
از راهی که به سوی بحرین میپیمایند
5:17
بهجز صحرای دهناء
5:19
آن صحرایی که در آن زمان هولناک بود
5:23
و هنوز هم تا امروز ترسناک است
5:26
که امروز به «ربع الخالی» معروف است
5:29
لشکر مؤمن و مبارک پیش رفت و بیابانها را درنوردید.
5:33
او در جنگی سخت و بیامان با بادهای ویرانگر و سوزان است.
5:37
و مبارزهای تلخ با شنهای سرکش
5:40
و کشمکشی هولناک با طبیعت سخت و بیرحم
5:44
جایی که نه آبی است، نه درختی و نه حیاتی
5:47
و در حالی که مردم در همین وضعیت بودند،
5:50
چیزی بر ایشان فرود آمد که در حساب هیچ حسابگری نمیگنجید.
5:54
یا خیال هیچ تخیلکنندهای به آن راه نمییابد.
5:57
در شامگاه شبی که ستاره (در آسمان) تاریک و گمنور بود
6:00
حالکهالجلباب
6:02
لشکر برای آسایش از شترهای خود فرود آمد.
6:05
و چشمبهراه طلوع سپیدهدمِ روشن و آشکار باشید.
6:08
زیرا در توانشان نبود که در شب راه بروند
6:11
از ترس گمشدن در این بیابانها
6:14
راهی که هیچ گامی آن را نقشهبرداری نکرده بود
6:17
و اگر آن را بکِشی (یا ترسیم کنی)، بر آن (چیزی) وارد میشود.
6:20
شنهای روان در چند لحظه
6:23
پس نزدیک بود که بر زمین قرار نگیرند
6:26
تا اینکه شتری از شترانشان بهسختی هراسان برخاست.
6:29
به دلیلی که آن را نمیدانستند
6:31
و (او) بهسان دیوانهای دوان دوان روان شد
6:33
در آن بیابانهای تاریک
6:36
با وحشت او، همهٔ شترهای دیگر نیز برانگیخته شدند
6:39
و تجری (جسارت بر گناه) به دنبال آن سرازیر شد
6:41
گویی هزار عفریت بر آنها سوار شدهاند
6:44
یا هر یک از آنها هزار مار را نیش زده است
6:47
و مردان نیرومند کوشیدند
6:50
نیرومندان بیابان
6:52
که این جانوران
6:54
سرکش و آشفته را بایستند
6:56
یا به آنها برسند
6:58
اما اندکی نگذشت که آنها را گمراه کردند و خودشان نیز گمراه شدند
7:01
و بیابان آنان را در خود فرو برد
7:03
و در لحظاتی اندک
7:05
لشکر خود را در آن بیابانهای هلاککننده یافت
7:09
بیآب و بیتوشه
7:11
و بیمرکب و بیامید
7:14
ای شنونده گرامی، تو میتوانی تصور کنی
7:17
چه اندوهی بر جانهایشان چیره شد
7:20
و تو میتوانی تصور کنی که چه دردی دلهایشان را شکافت
7:24
و تو میتوانی عنان خیال بالدارت را رها کنی
7:27
تا ببینی که در ژرفای آن سینهها چه میگذشت
7:31
آنان یقین داشتند که بیگمان هلاک خواهند شد
7:35
و اینکه این بیابان
7:37
آنان را در درون بزرگ خود خواهد پیچید
7:39
چنانکه دریای بیکران مشتی ریگ را در امواج خود فرو میپیچد
7:44
و اینکه آنان رازی از رازهای این بیابانهای هولناک خواهند ماند
7:49
که آن را با هیچکس در میان نخواهد گذاشت
7:51
و برخی از آنان دیگری را سفارش میکرد
7:54
در حالی که یقین داشتند کسی از میان دو فک این هلاکتگاه سالم بیرون نخواهد آمد
8:00
اما این سنت زندگی است
8:03
در این هنگام فرمانده الهامبخش نزد سپاهیانش آمد
8:07
شاگرد مکتب محمدی یگانه و بیهمتا
8:12
و با لحنی آرام و مطمئن به ایشان گفت
8:15
این بیتابی و وحشت و اندوه که بر شما چیره شده چیست؟
8:20
گفتند: چرا ما را سرزنش میکنی؟
8:23
ما اگر تا فردا زنده بمانیم و شب را به روز بسپاریم
8:27
آفتاب زود است که ما را از تشنگی هلاک کند
8:31
پیش از آنکه گوی آن بر فراز گنبد آسمان بالا رود
8:34
گفت: من به این اطمینان دارم که هرگز به زیانی دچار نخواهید شد
8:41
شما مسلمانانی هستید که برای الله و به الله ایمان دارید
8:45
در راه او بیرون آمدهاید
8:47
و برای یاری دین او برخاستهاید
8:49
پس به گشایشی از جانب او مژده باد
8:52
و به الله سوگند که شما هرگز واگذاشته نخواهید شد
8:55
و هرگز به آنچه شما را اندوهگین کند دچار نخواهید شد
8:58
و گشایش الله به شما نزدیکتر است از آنچه گمان میکنید
9:02
سخنان فرمانده مؤمن در دلهای سپاهیانش فرود آمد
9:06
همچون آب گوارای خنک برای تشنهای که تشنگی بر او غلبه کرده
9:11
پس جانهایشان آرام گرفت و دلهایشان مطمئن شد
9:15
و چشمان خود را به خواب سپردند
9:18
و چون سپیده صبح دمید، با خاکی پاک تیمم کردند
9:22
و با خشوع و فروتنی در برابر پروردگارشان ایستادند
9:26
و چون نماز پایان یافت، علاء به سوی ایشان روی گرداند
9:31
و دو دست خود را به سوی آسمان بلند کرد
9:34
و با دلی نیازمند الله عزوجل را خواند
9:38
با چشمی اشکآلود و جانی امیدوار و آرزومند
9:42
و ایشان نیز به دعای او دعا میکردند و بر امیدش آمین میگفتند
9:46
هنوز از راز و نیازش با پروردگارش فارغ نشده بود که آب از دور برایشان پدیدار شد
9:51
و صفحه نقرهگونش زیر روشنایی سپیده صبح میدرخشید
9:56
در آغاز، سپاهیان آن را سرابی پنداشتند
10:00
همانگونه که انسان در بیابان میبیند
10:03
اما چون به سویش رفتند، دیدند که آب است
10:06
پس شروع به تهلیل و تکبیر کردند
10:09
و نوشیدن و غسل کردن را آغاز کردند
10:12
و نزد آن ماندند و منتظر بقیه گشایش الله بودند
10:16
و هنوز نیمروز نشده بود
10:19
که از دور شبحهایی را دیدند که به سوی ایشان روی آوردهاند
10:23
پس نگاه خود را به سوی آنها دوختند
10:25
و چون آنها اندکاندک به ایشان نزدیک شدند
10:28
و کمی بیش نگذشت
10:30
که دانستند آنها شترانشان هستند که به سوی ایشان میشتابند
10:34
گویی کسی حدیخوان آنها را به سوی ایشان میراند
10:38
و از میان اشکهای شادی به گشایش الله عزوجل
10:41
و امید به یاری او
10:43
دیدند که همه شترانشان با بار و بنه روی به آب آوردهاند
10:46
چنانکه همه با هم رفته بودند
10:48
در حالی که زینها و پالانها و
10:51
توشه و آذوقه بر آنها بود