تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (56) - طلحه بن عبیدالله التیمی رضی الله عنه.

◉ 30087 بازدید ⏱ 11:51 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت افتخار دارد که
0:17 برای شما
0:19 نمونه‌هایی از زندگی اصحاب
0:21 عبدالرحمن
0:23 رأفت پاشا
0:25 رحمه‌الله
0:30 طلحة بن عبیدالله
0:32 تیمی
0:34 رضی‌الله‌عنه
0:50 طلحة بن عبیدالله
0:52 تیمی همراه
0:54 کاروانی از کاروان‌های قریش
0:56 برای تجارتی به سوی بلاد شام
0:58 چون کاروان
1:00 به شهر بصری رسید
1:02 بزرگان تاجران قریش
1:04 به بازار پررونقش روی آوردند تا بفروشند
1:06 و بخرند
1:08 و با آنکه طلحه
1:10 جوانی کم‌سن بود
1:12 و همانند تجربهٔ ایشان در تجارت را نداشت
1:14 اما او
1:16 از تیزی هوش و نفوذ بصیرت برخوردار بود
1:18 که به او امکان رقابت با ایشان را می‌داد
1:20 و بدون آنان
1:22 برگزیده‌ترین معاملات را به دست می‌آورد
1:24 و در حالی که طلحه در بازار
1:26 که پر از جنب‌وجوش بود رفت و آمد می‌کرد
1:28 با واردان از هر سو
1:30 ماجرایی برای او پیش آمد
1:32 که سبب دگرگونی مسیر زندگی‌اش
1:34 تنها نشد
1:36 بلکه پیش‌درآمدی بود
1:38 برای دگرگونی سیر تاریخ به‌تمامی
1:40 پس سخن را به طلحة بن عبیدالله وامی‌گذاریم
1:42 تا برای ما روایت کند
1:44 داستان شگفت‌انگیز خود را
1:46 طلحه گفت: در حالی که ما
1:48 در بازار بصری بودیم
1:50 ناگاه راهبی میان مردم ندا داد
1:52 ای گروه تاجران
1:54 از اهل این موسم بپرسید
1:56 آیا کسی از اهل حرم در میان شماست؟
1:58 و من به او نزدیک بودم
2:00 پس به سوی او شتافتم و گفتم
2:02 آری، من از اهل حرمم
2:04 گفت:
2:06 آیا احمد میان شما ظاهر شده است؟
2:08 گفتم: احمد کیست؟
2:10 گفت: پسر عبدالله
2:12 پسر عبدالمطلب
2:14 این ماه، ماه ظهور اوست
2:16 و او آخرین
2:18 پیامبران است که از
2:20 سرزمین شما از حرم خارج می‌شود
2:22 و به سرزمینی سنگلاخ
2:24 سیاه و نخلستان و شوره‌زار هجرت می‌کند
2:26 که از آن آب می‌جوشد
2:28 پس زنهار که در پیوستن به او پیشی نگیری، ای
2:30 جوان
2:32 طلحه گفت: سخن او
2:34 در دلم جای گرفت
2:36 پس به سوی مرکب‌هایم شتافتم و آنها را بار کردم
2:38 و کاروان را پشت سر نهادم
2:40 و شتابان رفتم
2:42 به سوی مکه
2:44 چون به آنجا رسیدم گفتم
2:46 آیا در میان اهل ما پس از رفتن ما رخدادی روی داده است؟
2:48 در مکه
2:50 گفتند: آری، محمد پسر عبدالله قیام کرده و ادعا می‌کند که
2:52 او پیامبر است
2:54 و ابن ابی‌قحافه (ابوبکر) از او پیروی کرده است
2:56 و قصد دارند
2:58 با ابوبکر (دیدار کنند). طلحه گفت:
3:00 من ابوبکر را می‌شناختم
3:02 زیرا مردی آسان‌گیر
3:04 دوست‌داشتنی و خوش‌برخورد بود
3:06 و
3:08 تاجری خوش‌خلق و درستکار بود
3:10 و ما با او انس داشتیم و مجالست او را دوست می‌داشتیم
3:12 به سبب دانشش به اخبار
3:14 قریش و آگاهی‌اش از نسب‌های آنان
3:16 پس به سوی او رفتم
3:18 و به او گفتم: آیا راست است
3:20 آنچه گفته می‌شود که محمد پسر عبدالله
3:22 نبوت را آشکار کرده است؟
3:24 و تو از او پیروی کرده‌ای؟
3:26 گفت: آری
3:28 و شروع کرد برای من از خبر او بگوید
3:30 و مرا به پیوستن به او ترغیب می‌کرد
3:32 و من خبر راهب را برایش بازگفتم
3:34 او شگفت‌زده شد و گفت:
3:36 آیا با من به سوی محمد می‌آیی
3:38 تا داستان خود را برای او بازگویی
3:40 و تا آنچه را می‌گوید بشنوی
3:42 و در دین الله داخل شوی؟
3:44 طلحه گفت: پس با او رفتم
3:46 به سوی محمد
3:48 پس اسلام را بر من عرضه کرد
3:50 قرآن
3:52 و (پیامبر) به من خبر خیر دنیا و آخرت را داد.
3:54 پس الله سینه‌ام را برای اسلام گشود.
3:56 و آن داستان را برای او بازگو کردم،
3:58 (داستان) راهبی بینا (که پیش‌بینی کرده بود).
4:00 او بسیار شاد شد
4:02 و شادی در چهره‌اش آشکار گشت.
4:04 سپس در حضور او شهادت (به یگانگی الله و رسالت پیامبر) را اعلام کردم:
4:06 «هیچ معبودی جز الله نیست»
4:08 و «محمد رسول الله است».
4:10 پس من چهارمین از سه‌تن شدم.
4:12 (گروهی) به دست ابوبکر مسلمان شدند.
4:14 و اسلام آوردنِ آن جوان قریشی
4:16 بر خانواده و خویشانش مانند صاعقه‌ای فرود آمد.
4:18 (آنان را چنان بهت‌زده کرد که گویی) صاعقه‌ای بر ایشان فرود آمد.
4:20 و بیش از همه‌شان از اسلام او بی‌تاب شد
4:22 مادرش بود،
4:24 زیرا امید داشت که او بر قوم خود ریاست یابد،
4:26 به سبب آنچه از خصلت‌های نیکو و ویژگی‌های والا برخوردار بود.
4:28 (او) بی‌درنگ به سوی او شتافت
4:30 و قوم او نیز
4:32 تا او را از دینش بازگردانند،
4:34 اما او را چون کوهی استوار یافتند
4:36 که هیچ‌گاه نمی‌لرزد.
4:38 پس چون از متقاعد کردن او با نرمی ناامید شدند،
4:40 (این کار را با نیکی انجام دادند)،
4:42 به شکنجه و آزار او متوسل شدند.
4:44 مسعود نقل کرد
4:46 و گفت:
4:48 «در حالی که میان صفا و مروه سعی می‌کردم،
4:50 ناگهان مردم بسیاری را دیدم
4:52 که دنبال (کسی) می‌دویدند و (او را) به بند کشیده بودند،
4:54 دست‌هایش به گردنش بسته شده بود،
4:56 آنان به دنبالش می‌دویدند
4:58 و او را از پشت هل می‌دادند
5:00 و بر سرش می‌زدند،
5:02 و زنی سالخورده پشت سرش بود که او را دشنام می‌داد و فریاد می‌زد.
5:04 پس گفتم:
5:06 «این جوان را چه شده است؟»
5:08 گفتند: «این طلحه است،
5:10 پسر عبیدالله،
5:12 که از دینش برگشته و پیروی (دین دیگری) کرده است.»
5:15 گفتم:
5:17 «و این زن سالخورده که پشت سرش است کیست؟»
5:19 گفتند:
5:21 «او صعبه دختر حضرمی است،
5:23 مادر طلحه.»
5:26 سپس نوفل پسر خویلد،
5:28 که به «شیر قریش» ملقب بود،
5:30 به سوی طلحه پسر عبیدالله برخاست
5:32 و او را با ریسمانی بست،
5:34 و ابوبکر صدیق را نیز با او بست
5:36 (صدیق)
5:37 و آن دو را با هم قرین کرد
5:39 و به دست سفیهان مکه سپرد
5:41 تا سخت‌ترین عذاب را به آن دو بچشانند.
5:43 از این رو طلحه پسر عبیدالله
5:45 و ابوبکر صدیق
5:47 «قرینان» نامیده شدند.
5:49 سپس روزگار چرخید
5:51 و حوادث پی‌درپی رخ داد،
5:53 و طلحه پسر عبیدالله
5:55 با گذشت روزها کامل‌تر می‌شد،
5:57 و آزمون او در راه
5:59 الله و رسولش بزرگ‌تر می‌شد
6:01 و افزون می‌گشت،
6:03 و نیکی‌اش به اسلام و مسلمانان
6:05 رشد می‌کرد و گسترده می‌شد تا آنجا که
6:07 مسلمانان او را «شهید زنده» لقب دادند
6:09 و پیامبر ﷺ او را
6:11 (درود و سلام بر او باد)
6:13 «طلحهٔ خیر»
6:15 و «طلحهٔ جود»
6:17 و «طلحهٔ فیاض» نامید.
6:19 و برای هر یک از این القاب داستانی است
6:21 که از همتایانش کم‌شکوه‌تر نیست.
6:23 اما داستانی که او را به
6:25 «شهید زنده» ملقب ساخت،
6:27 در روز احد رخ داد،
6:29 آنگاه که مسلمانان از گرد رسول الله
6:31 (ﷺ) پراکنده شدند
6:33 و جز یازده مرد از انصار
6:35 و طلحه پسر عبیدالله از مهاجرین
6:37 با آن حضرت باقی نماند.
6:39 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چنین بود که
6:41 با کسانی که همراهش بودند
6:43 به کوه بالا می‌رفت،
6:45 که گروهی از مشرکان به او رسیدند
6:47 و قصد کشتنش را داشتند.
6:49 پس پیامبر ﷺ فرمود:
6:51 «چه کسی این‌ها را از ما دور می‌کند؟
6:53 او همراه من در بهشت خواهد بود.»
6:55 طلحه گفت:
6:57 «من، ای رسول الله!»
6:59 پیامبر ﷺ فرمود:
7:01 «جایت را حفظ کن.»
7:03 مردی از انصار گفت:
7:05 «من، ای رسول الله!»
7:07 فرمود: «آری، تو (باش).»
7:09 پس آن انصاری جنگید تا کشته شد.
7:11 سپس پیامبر (ﷺ) با کسانی که همراهش بودند بالا رفت
7:13 درود و سلام بر او باد
7:15 پس مشرکان به او رسیدند
7:17 پیامبر فرمود: من مردی هستم
7:19 برای این‌ها (که جان خود را سپر می‌کنند)
7:21 طلحه گفت: ای رسول الله، من (هستم)
7:23 پیامبر (ﷺ) فرمود:
7:25 نه، سر جای خودت بمان
7:27 مردی
7:29 از انصار گفت: ای رسول الله، من (هستم)
7:31 پیامبر فرمود: آری، تو (هستی)
7:33 سپس جنگید
7:35 تا او نیز شهید شد
7:37 و پیامبر به بالا رفتن ادامه داد
7:39 پس مشرکان به او رسیدند
7:41 او همچنان همان سخن (پیشین) را تکرار می‌کرد
7:43 و طلحه می‌گفت: من (هستم)، ای
7:45 رسول الله؛ اما پیامبر او را بازمی‌داشت
7:47 و به مردی
7:49 از انصار اجازه می‌داد (تا جنگد) تا همگی شهید شدند
7:51 همه
7:53 و جز طلحه کسی
7:55 با او نماند، پس مشرکان به او رسیدند
7:57 پیامبر به طلحه فرمود: اکنون (نوبت توست)
7:59 آری (طلحه پیش آمد و جنگید). و
8:01 رسول الله (ﷺ) دندان پیشین (رباعیه) او شکسته شده
8:03 و پیشانی‌اش زخمی شده بود
8:05 و لب زیرین او مجروح شده بود
8:07 و خون بر چهره‌اش جاری بود
8:09 و خستگی به او رسیده بود
8:11 پس طلحه پیوسته بر مشرکان می‌تاخت
8:13 تا آن‌ها را از
8:15 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم دور کند
8:17 سپس به سوی پیامبر بازمی‌گشت
8:19 و او را اندکی بالا می‌برد
8:21 در کوه، سپس او را
8:23 به زمین تکیه می‌داد و بر
8:25 مشرکان دوباره می‌تاخت
8:27 و همچنان چنین بود تا آن‌که آنان را
8:29 از او دور کرد
8:31 و من آن هنگام، من و
8:33 ابو عبیده بن جراح
8:35 از رسول الله دور بودیم
8:37 پس چون به سوی او رفتیم تا به یاری‌اش بشتابیم،
8:39 فرمود:
8:41 مرا رها کنید و به سوی همراهتان بروید
8:43 مقصود طلحه است
8:45 پس دیدیم خون طلحه جاری است
8:47 و بر او حدود هفتاد
8:49 ضربه شمشیر یا زخم نیزه
8:51 یا تیر پرتاب‌شده بود
8:53 و دیدیم که انگشتان دستش بریده شده
8:55 و در گودالی افتاده بود، بی‌هوش
8:57 (افتاده بود)
8:59 و رسول الله (ﷺ) پس از آن می‌فرمود:
9:01 هر که دوست دارد مردی را ببیند که بر روی زمین راه می‌رود، در حالی که حق خود را ادا کرده (شهید شده)، به طلحه بن عبیدالله بنگرد
9:03 ...
9:05 ...
9:07 ...
9:09 ...
9:11 و او یار (صدیق) رضوان‌الله‌علیه بود
9:13 هرگاه نام او برده می‌شد می‌فرمود:
9:15 آن روز، همه‌اش از آنِ طلحه بود
9:17 ...
9:19 این است داستان لقب گرفتن طلحه بن عبیدالله به «شهید زنده»
9:21 ابن عبید الله با شهید زنده
9:23 اما لقب «طلحةالخیر» و «طلحةالجود» (طلحه خیر و طلحه جود) برای او
9:25 ...
9:27 صد داستان و بیشتر دارد
9:29 از آن جمله:
9:31 که طلحه تاجری بزرگ و تجارتش گسترده بود، و ثروتش عظیم
9:33 ...
9:35 روزی کاروانی
9:37 از حضرموت به او رسید
9:39 که ارزشش هفتصد هزار درهم بود
9:41 پس شب را تا صبح (در فکر) ماند و
9:43 اندوهگین و غمناک بود
9:45 همسرش ام کلثوم دختر ابوبکر صدیق بر او وارد شد و گفت:
9:47 ...
9:49 ...
9:51 ای ابو محمد، چه شده است؟
9:53 شاید از ما چیزی تو را ناخوشایند آمده باشد
9:55 گفت: نه
9:57 و تو چه همسر خوبی برای مرد مسلمانی هستی
9:59 اما
10:01 از دیشب به فکر فرو رفته‌ام و گفتم:
10:03 مردی که به پروردگارش گمان بد ببرد اگر بخوابد (چه؟)
10:05 ...
10:07 و این مال در خانه‌اش باشد (چه؟)
10:09 گفت: چه چیز تو را اندوهگین کرده است؟
10:11 از آن، کجای تو از
10:13 نیازمندان قومت و برادرانت است؟
10:15 پس چون صبح شد
10:17 آن را میان آنان تقسیم کن
10:19 طلحه گفت: خداوند تو را رحمت کند
10:21 که تو موفق هستی
10:24 چون صبح شد
10:26 مال را در کیسه‌ها و ظرف‌ها نهاد
10:28 و آن را میان فقرای
10:30 مهاجرین و انصار تقسیم کرد
10:32 همچنین روایت شده که
10:34 مردی نزد طلحه
10:36 بن عبیدالله آمد و کمک (بخشش) می‌خواست،
10:38 و خویشاوندی‌ای را که او را به طلحه پیوند می‌داد یادآور شد.
10:40 طلحه گفت:
10:42 این خویشاوندی‌ای است که
10:44 پیش از این هیچ‌کس آن را برای من یادآوری نکرده بود.
10:46 من زمینی دارم
10:48 که عثمان بن عفان آن را به من داده است
10:50 به ارزش سیصد هزار (درهم)،
10:52 اگر بخواهی آن را بگیر،
10:54 و اگر بخواهی آن را از تو می‌فروشم،
10:56 به سیصد هزار (درهم)، و بهای آن را به تو می‌دهم.
10:58 آن مرد گفت:
11:00 بلکه بهای آن را می‌گیرم.
11:02 پس طلحه بهای آن را به او داد.
11:05 گوارا باد بر طلحه خیر
11:07 و جود و بخشندگی؛ این لقبی است
11:09 که رسول الله
11:11 (ﷺ)
11:13 رضی‌الله‌عنه
11:15 بر او نهاد، و الله قبر او را نورانی گرداند.
11:17 هر که دوست دارد
11:21 مردی را ببیند که بر روی زمین راه می‌رود
11:23 در حالی که نذر خود را ادا کرده (شهید شده) است،
11:25 پس به طلحه
11:27 بن عبیدالله بنگرد.
11:29 [محمد]
11:31 [رسول الله]