از مجموعهٔ تصاویری از زندگی صحابه (سریال تکمیل شد)
· درس 41 از 93
تصاویری از زندگی صحابه - قسمت (56) - طلحه بن عبیدالله التیمی رضی الله عنه.
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:15
جمعیت مودت افتخار دارد که
0:17
برای شما
0:19
نمونههایی از زندگی اصحاب
0:21
عبدالرحمن
0:23
رأفت پاشا
0:25
رحمهالله
0:30
طلحة بن عبیدالله
0:32
تیمی
0:34
رضیاللهعنه
0:50
طلحة بن عبیدالله
0:52
تیمی همراه
0:54
کاروانی از کاروانهای قریش
0:56
برای تجارتی به سوی بلاد شام
0:58
چون کاروان
1:00
به شهر بصری رسید
1:02
بزرگان تاجران قریش
1:04
به بازار پررونقش روی آوردند تا بفروشند
1:06
و بخرند
1:08
و با آنکه طلحه
1:10
جوانی کمسن بود
1:12
و همانند تجربهٔ ایشان در تجارت را نداشت
1:14
اما او
1:16
از تیزی هوش و نفوذ بصیرت برخوردار بود
1:18
که به او امکان رقابت با ایشان را میداد
1:20
و بدون آنان
1:22
برگزیدهترین معاملات را به دست میآورد
1:24
و در حالی که طلحه در بازار
1:26
که پر از جنبوجوش بود رفت و آمد میکرد
1:28
با واردان از هر سو
1:30
ماجرایی برای او پیش آمد
1:32
که سبب دگرگونی مسیر زندگیاش
1:34
تنها نشد
1:36
بلکه پیشدرآمدی بود
1:38
برای دگرگونی سیر تاریخ بهتمامی
1:40
پس سخن را به طلحة بن عبیدالله وامیگذاریم
1:42
تا برای ما روایت کند
1:44
داستان شگفتانگیز خود را
1:46
طلحه گفت: در حالی که ما
1:48
در بازار بصری بودیم
1:50
ناگاه راهبی میان مردم ندا داد
1:52
ای گروه تاجران
1:54
از اهل این موسم بپرسید
1:56
آیا کسی از اهل حرم در میان شماست؟
1:58
و من به او نزدیک بودم
2:00
پس به سوی او شتافتم و گفتم
2:02
آری، من از اهل حرمم
2:04
گفت:
2:06
آیا احمد میان شما ظاهر شده است؟
2:08
گفتم: احمد کیست؟
2:10
گفت: پسر عبدالله
2:12
پسر عبدالمطلب
2:14
این ماه، ماه ظهور اوست
2:16
و او آخرین
2:18
پیامبران است که از
2:20
سرزمین شما از حرم خارج میشود
2:22
و به سرزمینی سنگلاخ
2:24
سیاه و نخلستان و شورهزار هجرت میکند
2:26
که از آن آب میجوشد
2:28
پس زنهار که در پیوستن به او پیشی نگیری، ای
2:30
جوان
2:32
طلحه گفت: سخن او
2:34
در دلم جای گرفت
2:36
پس به سوی مرکبهایم شتافتم و آنها را بار کردم
2:38
و کاروان را پشت سر نهادم
2:40
و شتابان رفتم
2:42
به سوی مکه
2:44
چون به آنجا رسیدم گفتم
2:46
آیا در میان اهل ما پس از رفتن ما رخدادی روی داده است؟
2:48
در مکه
2:50
گفتند: آری، محمد پسر عبدالله قیام کرده و ادعا میکند که
2:52
او پیامبر است
2:54
و ابن ابیقحافه (ابوبکر) از او پیروی کرده است
2:56
و قصد دارند
2:58
با ابوبکر (دیدار کنند). طلحه گفت:
3:00
من ابوبکر را میشناختم
3:02
زیرا مردی آسانگیر
3:04
دوستداشتنی و خوشبرخورد بود
3:06
و
3:08
تاجری خوشخلق و درستکار بود
3:10
و ما با او انس داشتیم و مجالست او را دوست میداشتیم
3:12
به سبب دانشش به اخبار
3:14
قریش و آگاهیاش از نسبهای آنان
3:16
پس به سوی او رفتم
3:18
و به او گفتم: آیا راست است
3:20
آنچه گفته میشود که محمد پسر عبدالله
3:22
نبوت را آشکار کرده است؟
3:24
و تو از او پیروی کردهای؟
3:26
گفت: آری
3:28
و شروع کرد برای من از خبر او بگوید
3:30
و مرا به پیوستن به او ترغیب میکرد
3:32
و من خبر راهب را برایش بازگفتم
3:34
او شگفتزده شد و گفت:
3:36
آیا با من به سوی محمد میآیی
3:38
تا داستان خود را برای او بازگویی
3:40
و تا آنچه را میگوید بشنوی
3:42
و در دین الله داخل شوی؟
3:44
طلحه گفت: پس با او رفتم
3:46
به سوی محمد
3:48
پس اسلام را بر من عرضه کرد
3:50
قرآن
3:52
و (پیامبر) به من خبر خیر دنیا و آخرت را داد.
3:54
پس الله سینهام را برای اسلام گشود.
3:56
و آن داستان را برای او بازگو کردم،
3:58
(داستان) راهبی بینا (که پیشبینی کرده بود).
4:00
او بسیار شاد شد
4:02
و شادی در چهرهاش آشکار گشت.
4:04
سپس در حضور او شهادت (به یگانگی الله و رسالت پیامبر) را اعلام کردم:
4:06
«هیچ معبودی جز الله نیست»
4:08
و «محمد رسول الله است».
4:10
پس من چهارمین از سهتن شدم.
4:12
(گروهی) به دست ابوبکر مسلمان شدند.
4:14
و اسلام آوردنِ آن جوان قریشی
4:16
بر خانواده و خویشانش مانند صاعقهای فرود آمد.
4:18
(آنان را چنان بهتزده کرد که گویی) صاعقهای بر ایشان فرود آمد.
4:20
و بیش از همهشان از اسلام او بیتاب شد
4:22
مادرش بود،
4:24
زیرا امید داشت که او بر قوم خود ریاست یابد،
4:26
به سبب آنچه از خصلتهای نیکو و ویژگیهای والا برخوردار بود.
4:28
(او) بیدرنگ به سوی او شتافت
4:30
و قوم او نیز
4:32
تا او را از دینش بازگردانند،
4:34
اما او را چون کوهی استوار یافتند
4:36
که هیچگاه نمیلرزد.
4:38
پس چون از متقاعد کردن او با نرمی ناامید شدند،
4:40
(این کار را با نیکی انجام دادند)،
4:42
به شکنجه و آزار او متوسل شدند.
4:44
مسعود نقل کرد
4:46
و گفت:
4:48
«در حالی که میان صفا و مروه سعی میکردم،
4:50
ناگهان مردم بسیاری را دیدم
4:52
که دنبال (کسی) میدویدند و (او را) به بند کشیده بودند،
4:54
دستهایش به گردنش بسته شده بود،
4:56
آنان به دنبالش میدویدند
4:58
و او را از پشت هل میدادند
5:00
و بر سرش میزدند،
5:02
و زنی سالخورده پشت سرش بود که او را دشنام میداد و فریاد میزد.
5:04
پس گفتم:
5:06
«این جوان را چه شده است؟»
5:08
گفتند: «این طلحه است،
5:10
پسر عبیدالله،
5:12
که از دینش برگشته و پیروی (دین دیگری) کرده است.»
5:15
گفتم:
5:17
«و این زن سالخورده که پشت سرش است کیست؟»
5:19
گفتند:
5:21
«او صعبه دختر حضرمی است،
5:23
مادر طلحه.»
5:26
سپس نوفل پسر خویلد،
5:28
که به «شیر قریش» ملقب بود،
5:30
به سوی طلحه پسر عبیدالله برخاست
5:32
و او را با ریسمانی بست،
5:34
و ابوبکر صدیق را نیز با او بست
5:36
(صدیق)
5:37
و آن دو را با هم قرین کرد
5:39
و به دست سفیهان مکه سپرد
5:41
تا سختترین عذاب را به آن دو بچشانند.
5:43
از این رو طلحه پسر عبیدالله
5:45
و ابوبکر صدیق
5:47
«قرینان» نامیده شدند.
5:49
سپس روزگار چرخید
5:51
و حوادث پیدرپی رخ داد،
5:53
و طلحه پسر عبیدالله
5:55
با گذشت روزها کاملتر میشد،
5:57
و آزمون او در راه
5:59
الله و رسولش بزرگتر میشد
6:01
و افزون میگشت،
6:03
و نیکیاش به اسلام و مسلمانان
6:05
رشد میکرد و گسترده میشد تا آنجا که
6:07
مسلمانان او را «شهید زنده» لقب دادند
6:09
و پیامبر ﷺ او را
6:11
(درود و سلام بر او باد)
6:13
«طلحهٔ خیر»
6:15
و «طلحهٔ جود»
6:17
و «طلحهٔ فیاض» نامید.
6:19
و برای هر یک از این القاب داستانی است
6:21
که از همتایانش کمشکوهتر نیست.
6:23
اما داستانی که او را به
6:25
«شهید زنده» ملقب ساخت،
6:27
در روز احد رخ داد،
6:29
آنگاه که مسلمانان از گرد رسول الله
6:31
(ﷺ) پراکنده شدند
6:33
و جز یازده مرد از انصار
6:35
و طلحه پسر عبیدالله از مهاجرین
6:37
با آن حضرت باقی نماند.
6:39
و پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) چنین بود که
6:41
با کسانی که همراهش بودند
6:43
به کوه بالا میرفت،
6:45
که گروهی از مشرکان به او رسیدند
6:47
و قصد کشتنش را داشتند.
6:49
پس پیامبر ﷺ فرمود:
6:51
«چه کسی اینها را از ما دور میکند؟
6:53
او همراه من در بهشت خواهد بود.»
6:55
طلحه گفت:
6:57
«من، ای رسول الله!»
6:59
پیامبر ﷺ فرمود:
7:01
«جایت را حفظ کن.»
7:03
مردی از انصار گفت:
7:05
«من، ای رسول الله!»
7:07
فرمود: «آری، تو (باش).»
7:09
پس آن انصاری جنگید تا کشته شد.
7:11
سپس پیامبر (ﷺ) با کسانی که همراهش بودند بالا رفت
7:13
درود و سلام بر او باد
7:15
پس مشرکان به او رسیدند
7:17
پیامبر فرمود: من مردی هستم
7:19
برای اینها (که جان خود را سپر میکنند)
7:21
طلحه گفت: ای رسول الله، من (هستم)
7:23
پیامبر (ﷺ) فرمود:
7:25
نه، سر جای خودت بمان
7:27
مردی
7:29
از انصار گفت: ای رسول الله، من (هستم)
7:31
پیامبر فرمود: آری، تو (هستی)
7:33
سپس جنگید
7:35
تا او نیز شهید شد
7:37
و پیامبر به بالا رفتن ادامه داد
7:39
پس مشرکان به او رسیدند
7:41
او همچنان همان سخن (پیشین) را تکرار میکرد
7:43
و طلحه میگفت: من (هستم)، ای
7:45
رسول الله؛ اما پیامبر او را بازمیداشت
7:47
و به مردی
7:49
از انصار اجازه میداد (تا جنگد) تا همگی شهید شدند
7:51
همه
7:53
و جز طلحه کسی
7:55
با او نماند، پس مشرکان به او رسیدند
7:57
پیامبر به طلحه فرمود: اکنون (نوبت توست)
7:59
آری (طلحه پیش آمد و جنگید). و
8:01
رسول الله (ﷺ) دندان پیشین (رباعیه) او شکسته شده
8:03
و پیشانیاش زخمی شده بود
8:05
و لب زیرین او مجروح شده بود
8:07
و خون بر چهرهاش جاری بود
8:09
و خستگی به او رسیده بود
8:11
پس طلحه پیوسته بر مشرکان میتاخت
8:13
تا آنها را از
8:15
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم دور کند
8:17
سپس به سوی پیامبر بازمیگشت
8:19
و او را اندکی بالا میبرد
8:21
در کوه، سپس او را
8:23
به زمین تکیه میداد و بر
8:25
مشرکان دوباره میتاخت
8:27
و همچنان چنین بود تا آنکه آنان را
8:29
از او دور کرد
8:31
و من آن هنگام، من و
8:33
ابو عبیده بن جراح
8:35
از رسول الله دور بودیم
8:37
پس چون به سوی او رفتیم تا به یاریاش بشتابیم،
8:39
فرمود:
8:41
مرا رها کنید و به سوی همراهتان بروید
8:43
مقصود طلحه است
8:45
پس دیدیم خون طلحه جاری است
8:47
و بر او حدود هفتاد
8:49
ضربه شمشیر یا زخم نیزه
8:51
یا تیر پرتابشده بود
8:53
و دیدیم که انگشتان دستش بریده شده
8:55
و در گودالی افتاده بود، بیهوش
8:57
(افتاده بود)
8:59
و رسول الله (ﷺ) پس از آن میفرمود:
9:01
هر که دوست دارد مردی را ببیند که بر روی زمین راه میرود، در حالی که حق خود را ادا کرده (شهید شده)، به طلحه بن عبیدالله بنگرد
9:03
...
9:05
...
9:07
...
9:09
...
9:11
و او یار (صدیق) رضواناللهعلیه بود
9:13
هرگاه نام او برده میشد میفرمود:
9:15
آن روز، همهاش از آنِ طلحه بود
9:17
...
9:19
این است داستان لقب گرفتن طلحه بن عبیدالله به «شهید زنده»
9:21
ابن عبید الله با شهید زنده
9:23
اما لقب «طلحةالخیر» و «طلحةالجود» (طلحه خیر و طلحه جود) برای او
9:25
...
9:27
صد داستان و بیشتر دارد
9:29
از آن جمله:
9:31
که طلحه تاجری بزرگ و تجارتش گسترده بود، و ثروتش عظیم
9:33
...
9:35
روزی کاروانی
9:37
از حضرموت به او رسید
9:39
که ارزشش هفتصد هزار درهم بود
9:41
پس شب را تا صبح (در فکر) ماند و
9:43
اندوهگین و غمناک بود
9:45
همسرش ام کلثوم دختر ابوبکر صدیق بر او وارد شد و گفت:
9:47
...
9:49
...
9:51
ای ابو محمد، چه شده است؟
9:53
شاید از ما چیزی تو را ناخوشایند آمده باشد
9:55
گفت: نه
9:57
و تو چه همسر خوبی برای مرد مسلمانی هستی
9:59
اما
10:01
از دیشب به فکر فرو رفتهام و گفتم:
10:03
مردی که به پروردگارش گمان بد ببرد اگر بخوابد (چه؟)
10:05
...
10:07
و این مال در خانهاش باشد (چه؟)
10:09
گفت: چه چیز تو را اندوهگین کرده است؟
10:11
از آن، کجای تو از
10:13
نیازمندان قومت و برادرانت است؟
10:15
پس چون صبح شد
10:17
آن را میان آنان تقسیم کن
10:19
طلحه گفت: خداوند تو را رحمت کند
10:21
که تو موفق هستی
10:24
چون صبح شد
10:26
مال را در کیسهها و ظرفها نهاد
10:28
و آن را میان فقرای
10:30
مهاجرین و انصار تقسیم کرد
10:32
همچنین روایت شده که
10:34
مردی نزد طلحه
10:36
بن عبیدالله آمد و کمک (بخشش) میخواست،
10:38
و خویشاوندیای را که او را به طلحه پیوند میداد یادآور شد.
10:40
طلحه گفت:
10:42
این خویشاوندیای است که
10:44
پیش از این هیچکس آن را برای من یادآوری نکرده بود.
10:46
من زمینی دارم
10:48
که عثمان بن عفان آن را به من داده است
10:50
به ارزش سیصد هزار (درهم)،
10:52
اگر بخواهی آن را بگیر،
10:54
و اگر بخواهی آن را از تو میفروشم،
10:56
به سیصد هزار (درهم)، و بهای آن را به تو میدهم.
10:58
آن مرد گفت:
11:00
بلکه بهای آن را میگیرم.
11:02
پس طلحه بهای آن را به او داد.
11:05
گوارا باد بر طلحه خیر
11:07
و جود و بخشندگی؛ این لقبی است
11:09
که رسول الله
11:11
(ﷺ)
11:13
رضیاللهعنه
11:15
بر او نهاد، و الله قبر او را نورانی گرداند.
11:17
هر که دوست دارد
11:21
مردی را ببیند که بر روی زمین راه میرود
11:23
در حالی که نذر خود را ادا کرده (شهید شده) است،
11:25
پس به طلحه
11:27
بن عبیدالله بنگرد.
11:29
[محمد]
11:31
[رسول الله]