تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (22) - النعمان بن مقرن الموزنی رضی الله عنه.

◉ 57498 بازدید ⏱ 12:43 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت مفتخر است
0:18 که شرح حال‌هایی از زندگی اصحاب را به شما ارائه دهد
0:22 عبدالرحمن رأفت الباشا
0:25 رحمه‌الله
0:27 نعمان بن مقرن مزنی
0:32 رضی‌الله‌عنه
0:46 قبیله مزینه
0:48 منازلش را نزدیک یثرب برمی‌گزید
0:51 در مسیری که میان مدینه و مکه کشیده شده است
0:54 و پیامبر، درود و سلام الله بر او، بود
0:57 که به مدینه هجرت کرده بود
0:59 و اخبار او پیاپی به مزینه می‌رسید، همراه با رفت‌وآمدکنندگان
1:04 و جز نیکی از او شنیده نمی‌شد
1:07 و در یکی از شب‌های عصر، بزرگ قوم
1:10 نعمان بن مقرن مزنی
1:13 در مجلس خویش با برادرانش و بزرگان قبیله‌اش نشست
1:17 پس به ایشان گفت: ای قوم
1:20 به خدا سوگند، ما از محمد جز نیکی نشنیده‌ایم
1:23 و از دعوت او جز رحمت و احسان و عدالت نشنیده‌ایم
1:28 پس چرا ما از او کند باشیم؟
1:31 در حالی که مردم به سوی او می‌شتابند
1:33 سپس ادامه داد و گفت:
1:35 اما من
1:37 تصمیم گرفته‌ام که هنگام صبح نزد او بروم
1:40 پس هر کس از شما بخواهد همراه من باشد، باید آماده شود
1:44 گویی سخنان نعمان بر دل‌های قوم اثر گذاشت
1:47 و در جان‌های ایشان تردیدی تیز دیده می‌شد
1:50 پس چون صبح دمید
1:52 ده برادرش و
1:55 چهارصد سوار از دلاوران مزینه را دیدند
1:58 که خود را برای رفتن همراه او به یثرب آماده کرده بودند
2:02 تا با پیامبر، درود و سلام الله بر او، دیدار کنند
2:05 و به دین الله درآیند
2:08 اما نعمان شرم داشت که با این گروه انبوه
2:11 بر پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم وارد شود
2:14 بی‌آنکه چیزی در دست داشته باشد که برای او و مسلمانان ببرد
2:18 اما خشکسالی سخت
2:21 که مزینه از آن گذشته بود
2:23 نه شیری برای ایشان باقی گذاشته بود و نه زراعتی
2:26 پس نعمان گرد خانه خود و خانه‌های برادرانش گشت
2:29 و هر آنچه را که قحطی از گوسفندان برایشان باقی گذاشته بود گرد آورد
2:33 و آنها را پیش روی خود راند
2:35 و با آنها بر رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم وارد شد
2:39 و او و همراهانش در حضور ایشان اسلام خود را اعلام کردند
2:43 یثرب از این سو تا آن سو به شور آمد
2:47 از شادی نعمان بن مقرن و یارانش
2:50 زیرا هیچ خانواده‌ای از خانواده‌های عرب
2:52 پیش از این یازده برادر از یک پدر را که اسلام آورده باشند نداشت
2:55 و همراه ایشان چهارصد سوار بودند
2:58 و رسول کریم از اسلام آوردن نعمان
3:01 بسیار شاد شد
3:03 و خداوند جل و عز، گوسفندانش را پذیرفت
3:06 و درباره او قرآنی نازل کرد که فرمود:
3:09 «ضو» ... نعمان بن مقرن زیر پرچم رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم است
3:14 و همه غزوات او را همراهی کرد
3:17 بی‌سستی و بی‌کوتاهی
3:20 و چون خلافت به صدیق رسید
3:23 او و قومش از بنی مزینه، ایستادگی استوار و قاطعی نشان دادند
3:27 که اثر بزرگی در سرکوب فتنه ارتداد داشت
3:32 و چون خلافت به فاروق رسید
3:35 نعمان بن مقرن در عهد او جایگاه والایی داشت
3:39 که تاریخ همچنان او را با زبانی تر و ستایش‌آمیز یاد می‌کند
3:43 و با ثنا همراه است
3:45 پیش از قادسیه
3:47 سعد بن ابی وقاص
3:49 فرمانده لشکرهای مسلمانان
3:51 هیئتی را نزد کسری یزدجرد فرستاد
3:54 به ریاست نعمان بن مقرن
3:56 تا او را به اسلام دعوت کنند
3:59 و چون به پایتخت کسری در مدائن رسیدند
4:02 اجازه ورود خواستند
4:04 پس به ایشان اجازه داد، سپس مترجمی را فراخواند و به او گفت
4:08 از ایشان بپرس
4:09 چه چیز شما را به سرزمین ما آورده است
4:11 و چه چیز شما را به جنگ با ما برانگیخته است؟
4:13 شاید به ما طمع کرده‌اید و بر ما جرأت یافته‌اید
4:16 زیرا ما از شما مشغول بوده‌ایم
4:18 و نخواستیم با شما درافتیم
4:21 پس نعمان بن مقرن به همراهانش رو کرد
4:24 و گفت: اگر بخواهید، من از جانب شما پاسخ می‌دهم
4:27 و اگر کسی از شما بخواهد سخن بگوید
4:30 سخن را به او واگذار می‌کنم
4:32 گفتند: نه، تو سخن بگو
4:34 سپس رو به کسری کرد و گفتند:
4:37 این مرد به زبان ما سخن می‌گوید
4:40 پس به آنچه می‌گوید گوش فرا ده
4:42 نعمان الله را ستایش کرد و او را ثنا گفت
4:45 و بر پیامبرش درود و سلام فرستاد
4:48 سپس گفت: الله بر ما رحم کرد
4:51 و پیامبری به سوی ما فرستاد که ما را به خیر راهنمایی کند
4:54 و به آن فرمانمان دهد
4:55 و شر را به ما بشناساند و از آن بازمان دارد
4:58 و به ما وعده داد که اگر دعوتش را اجابت کنیم
5:01 الله خیر دنیا و آخرت را به ما عطا کند
5:05 پس جز اندکی نگذشت
5:07 که الله تنگی ما را به گشایش بدل کرد
5:10 و خواری ما را به عزت
5:12 و دشمنی‌های ما را به برادری و رحمت
5:15 و ما مأمور شده‌ایم که مردم را به آنچه در آن خیر ایشان است فرا خوانیم
5:19 و آغاز کنیم با کسانی که همسایهٔ ما هستند.
5:21 ما شما را به ورود در دین خود فرا می‌خوانیم،
5:24 و آن دینی است که نیکی را، همهٔ نیکی‌ها را،
5:27 ترغیب و زشتی را، همهٔ زشتی‌ها را، نکوهش کرده است،
5:30 و از آن برحذر داشته است.
5:32 و این دین پیروانش را از تاریکی کفر و ستمِ آن
5:35 به سوی نور ایمان و عدالتش رهنمون می‌شود.
5:38 پس اگر به اسلام پاسخ مثبت دهید،
5:40 کتاب الله را میان شما به یادگار می‌گذاریم
5:42 و شما را بر آن برمی‌گماریم، به این شرط که به احکام آن داوری کنید،
5:46 و ما از شما بازمی‌گردیم و شما را با کار خودتان وامی‌گذاریم.
5:49 و اگر از ورود به دین الله سرباز زنید،
5:52 جزیه را از شما می‌ستانیم و از شما حمایت می‌کنیم.
5:55 و اگر از پرداخت جزیه خودداری کنید، با شما می‌جنگیم.
5:59 یزدگرد از آنچه شنید، از شدت خشم و غیظ برآشفت
6:03 و گفت:
6:04 من در روی زمین امتی نمی‌شناسم
6:06 که از شما بدبخت‌تر و کم‌شمارتر باشد،
6:09 و نه پراکنده‌تر و نه در حالی بدتر از شما.
6:12 ما کار شما را به والیانِ مرزی واگذار کرده بودیم،
6:15 تا از شما فرمانبرداری بگیرند.
6:18 سپس اندکی از خشم خود کاست و گفت:
6:21 اگر نیاز بود که شما را به آمدن نزد ما واداشته باشد،
6:24 به سوی ما آمدید،
6:26 ما برای شما آذوقه فرمان می‌دهیم تا سرزمین‌هایتان سرسبز شود،
6:30 و به بزرگان و سران قوم شما جامه می‌بخشیم،
6:33 و پادشاهی از پیش خودمان را که با شما مدارا کند بر شما می‌گماریم.
6:37 مردی از هیئت نمایندگان پاسخی به او داد،
6:40 که آتش خشمش را از نو برافروخت،
6:42 پس گفت:
6:43 اگر فرستادگان کشته نمی‌شدند، شما را می‌کشتم.
6:47 برخیزید که نزد من چیزی برای شما نیست،
6:50 و به فرمانده‌تان خبر دهید که من رستم را به سوی او می‌فرستم
6:54 تا او را و شما را با هم در خندق قادسیه به خاک بسپارد.
6:58 سپس فرمان داد تا کیسه‌ای خاک آوردند،
7:01 و به سربازانش گفت:
7:03 آن را بر دوش شریف‌ترین این‌ها بگذارید،
7:05 و او را در برابر چشم مردم پیش روی خود برانید،
7:08 تا از دروازه‌های پایتخت شاهی ما بیرون رود.
7:12 آنگاه به هیئت نمایندگان گفتند: کدام‌یک از شما شریف‌ترید؟
7:15 پس عاصم بن عمر پیشی گرفت
7:17 و گفت: من.
7:19 پس آن کیسه را بر دوشش نهادند تا از مدائن بیرون رفت.
7:23 سپس آن را بر ناقه‌اش بار کرد
7:25 و با خود نزد سعد بن ابی وقاص برد،
7:28 و او را بشارت داد که الله به زودی سرزمین‌های فارس را بر مسلمانان خواهد گشود
7:33 و خاک سرزمین آنان را به ایشان خواهد داد.
7:36 سپس نبرد قادسیه رخ داد
7:39 و خندق آن از اجساد هزاران کشته انباشته شد،
7:42 اما آنان از سپاه مسلمانان نبودند،
7:46 بلکه از لشکریان کسری بودند.
7:49 فرصت برای شکست دادن قادسیه از دست نرفت،
7:52 پس گروه‌های خود را گرد آوردند
7:54 و سپاهیان خود را سازماندهی کردند،
7:56 تا آنکه یکصد و پنجاه هزار نفر برایشان فراهم آمد
7:59 از سخت‌ترین جنگاوران.
8:02 فاروق از اخبار این گردهمایی عظیم آگاه شد،
8:05 تصمیم گرفت خود شخصاً به مقابله با این خطر بزرگ برود،
8:10 اما بزرگان مسلمانان او را از این کار بازداشتند
8:13 و به او پیشنهاد کردند که فرمانده‌ای بفرستد
8:16 که در چنین امر بزرگی بر او اعتماد توان داشت.
8:19 پس عمر گفت:
8:21 مرا به مردی راهنمایی کنید تا این مرز را به او بسپارم.
8:25 گفتند: تو به لشکریانت داناتری ای امیر مؤمنان.
8:29 گفت: به خدا سوگند، من برای فرماندهی سپاه مسلمانان مردی را برمی‌گزینم
8:34 که هنگام رویارویی دو گروه، از نیزه‌ها پیشتر باشد.
8:38 او نعمان بن مقرن مزنی است.
8:41 گفتند: او شایستهٔ این کار است.
8:44 پس به او نوشت و گفت:
8:46 از بندهٔ خدا عمر بن خطاب
8:49 به نعمان بن مقرن:
8:51 اما بعد،
8:53 به من خبر رسیده که گروه بسیاری از عجم
8:56 در شهر نهاوند برای شما گرد آمده‌اند.
8:59 چون نامهٔ من به دستت رسید،
9:01 به فرمان الله،
9:03 و با یاری الله،
9:04 و به نصرت الله،
9:06 با کسانی از مسلمانان که با توانند حرکت کن،
9:08 و آنان را در راهی دشوار و ناهموار نبر که آزرده شوند،
9:11 زیرا یک مرد از مسلمانان
9:13 نزد من محبوب‌تر از صد هزار دینار است.
9:16 و سلام بر تو باد.
9:18 نعمان با سپاهش برای دیدار دشمن به راه افتاد
9:21 و پیشاپیش خود پیشتازانی از سوارانش فرستاد
9:24 تا راه را برای او بگشایند.
9:26 چون سواران به نهاوند نزدیک شدند،
9:28 اسب‌هایشان متوقف شدند،
9:30 آنها را راندند، اما پیش نرفتند،
9:32 پس از پشت اسب‌ها فرود آمدند تا علت را دریابند،
9:35 و در سم اسب‌ها خرده‌های آهنی یافتند
9:38 که به سر میخ‌ها می‌مانست.
9:40 به زمین نگریستند،
9:42 دیدند که عجم در راه‌هایی که به نهاوند منتهی می‌شد، خارهای آهنین ریخته‌اند
9:46 (خارهای آهنین).
9:48 تا سواران و پیادگان را از رسیدن به آنجا بازدارند.
9:51 سواران آنچه دیده بودند را به نعمان خبر دادند
9:54 و از او خواستند که با رأی خود یاریشان کند.
9:57 او به آنان فرمان داد که در جای خود بایستند،
10:00 و در شب آتش برافروزند تا دشمن ایشان را ببیند.
10:03 و در آن هنگام
10:05 خود را در برابر او ترسان و شکست‌خورده نشان می‌دادند
10:08 تا او را به دنبال‌شان بکشانند
10:10 و آنچه را که او از میخ‌های آهنی (حسک) کاشته بود برچینند
10:13 و این نیرنگ بر سپاه فارس کارگر افتاد
10:16 پس همین که پیشتازان سپاه مسلمانان را دیدند
10:19 که در برابرشان شکست‌خورده عقب می‌نشینند
10:21 عمال خود را فرستادند
10:24 تا راه‌ها را از حسک پاک کنند
10:26 مسلمانان بر آنان حمله بردند
10:28 و آن گذرگاه‌ها را تصرف کردند
10:30 نعمان بن مقرن با سپاه خود اردو زد
10:33 بر فراز نهاوند
10:35 و تصمیم گرفت که دشمنش را غافلگیرانه مورد هجوم قرار دهد
10:38 پس به سربازانش گفت
10:40 من سه بار تکبیر می‌گویم
10:42 پس چون تکبیر نخست را گفتم
10:44 آنان که آماده نشده‌اند، آماده شوند
10:47 و چون تکبیر دوم را گفتم
10:49 هر یک از شما سلاح خود را برای دفاع از خویش محکم بگیرد
10:53 و چون تکبیر سوم را گفتم
10:55 من بر دشمنان الله یورش می‌برم
10:58 پس همراه من حمله کنید
11:00 نعمان بن مقرن سه تکبیر خود را گفت
11:03 و در صفوف دشمن فرو رفت
11:05 چنان‌که شیری درنده
11:07 و سپاه مسلمانان به دنبالش سرازیر شد
11:10 همچون سیلاب خروشان
11:12 و میان دو گروه
11:14 آسیاب جنگی سخت و سهمگین به گردش درآمد
11:16 که تاریخ جنگ‌ها نظیرش را کمتر به خود دیده است
11:19 پس سپاه فارس به بدترین شکل پراکنده شد
11:22 و کشته‌هایش دشت و کوه را پر کرد
11:25 و خونش در گذرگاه‌ها و راه‌ها جاری شد
11:28 اسب نعمان بن مقرن
11:31 از خون آغشته شد و او از پای درآمد
11:33 و خود نعمان نیز
11:35 زخمی کشنده برداشت
11:37 پس برادرش پرچم را از دستش گرفت
11:39 و او را با عبایی که همراهش بود پوشاند
11:42 و خبر مرگ او را از مسلمانان پنهان داشت
11:45 و چون آن پیروزی بزرگ تحقق یافت
11:48 که مسلمانان آن را فتح الفتوح نامیدند
11:51 سربازان پیروز از فرمانده دلیرشان پرسیدند
11:54 نعمان بن مقرن
11:57 برادرش عبا را از رویش برداشت و گفت
12:00 این فرمانده شماست
12:02 الله چشمش را با این فتح روشن گرداند
12:05 و زندگی‌اش را با شهادت به پایان برد
12:07 همانا برای ایمان خانه‌هایی است
12:11 و برای نفاق خانه‌هایی است
12:14 و همانا خانه بنی مقرن
12:18 از خانه‌های ایمان است
12:21 عبدالله ابن مسؤول