تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (87) - ابوبصیر عتبه بن آسید رضی الله عنه

◉ 24567 بازدید ⏱ 12:43 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت افتخار دارد که
0:17 برای شما نمونه‌هایی از زندگی صحابه را ارائه کند،
0:21 نوشتهٔ عبدالرحمن رأفت الباشا،
0:25 رحمه‌الله.
0:29 ابو بصیر عتبة بن اسید رضی‌الله‌عنه
0:51 در سال ششم هجرت
0:53 رسول الله (ﷺ) از مدینه بیرون آمد
0:57 همراه با یک هزار و پانصد نفر از یارانش،
1:00 در حالی که چهره‌هایشان را به سوی مسجد الحرام کرده بودند
1:03 و قصد ادای عمره داشتند.
1:05 همین که قریش از (حرکت) آنان آگاه شد،
1:08 تصمیم قاطع گرفت که ایشان را از ورود به مکه بازدارد،
1:12 هر قدر هزینه‌اش گران باشد.
1:15 اما ترجیح داد که این کار از راه صلح انجام شود،
1:18 اگر راهی برای صلح بیابد.
1:21 و چون پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام)
1:24 به منطقهٔ حدیبیه رسید،
1:26 که در یک مرحله‌ای مکه قرار داشت،
1:28 بار سفر خود را در آنجا فرود آورد.
1:30 فرستادگان میان او و قریش در رفت و آمد بودند،
1:34 و گفت‌وگو و مذاکره میان دو طرف به درازا کشید،
1:38 تا اینکه سهیل بن عمرو
1:40 به نمایندگی از مشرکان آمد،
1:42 و رسول الله (ﷺ) با او صلح کرد
1:46 بر این شرط که (پیامبر) بازگردد به مدینه،
1:49 و عمرهٔ خود را به سال آینده موکول کند،
1:52 به شرط آنکه بدون سلاح وارد مکه شود،
1:55 و پس از سه روز، خود و همراهانش از آن خارج شوند،
1:59 و میان مسلمانان و قریش صلحی برقرار باشد
2:02 که مدت آن ده سال است،
2:04 و در این مدت صلح میان دو طرف حاکم باشد.
2:07 این امر بر مسلمانان سخت آمد،
2:10 و برایشان گران بود که مشرکان آنان را
2:13 از این خانهٔ حرام الهی بازدارند
2:16 و با قریش این پیمان را ببندند.
2:19 و آنچه بر دل صحابهٔ گرامی سختی را افزود این بود که
2:23 سهیل بن عمرو بر رسول الله (ﷺ) شرط کرد که
2:28 هر کس از قریش مؤمن‌وار نزد مسلمانان آید،
2:32 چه مرد باشد و چه زن،
2:34 رسول الله (ﷺ) او را به قریش بازگرداند،
2:38 و هر کس از مسلمانان نزد قریش آید
2:41 در حالی که از اسلام برگشته باشد،
2:43 او را نزد پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) بازنمی‌گردانند.
2:47 این امر خشم عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه را برانگیخت،
2:51 پس به سوی ابوبکر صدیق جست و گفت:
2:53 ای ابوبکر!
2:55 گفت: بله.
2:57 گفت: آیا محمد رسول الله نیست؟
3:00 گفت: چرا.
3:02 گفت: آیا ما مسلمان نیستیم؟
3:05 گفت: چرا.
3:06 گفت: آیا آنان مشرک نیستند؟
3:09 گفت: چرا.
3:11 گفت: پس چرا در دین خود، این خواری را بر خود می‌پذیریم؟
3:15 ابوبکر با جدیت گفت:
3:18 ای عمر، به فرمان پیامبر (ﷺ) ملتزم باش،
3:22 که من گواهی می‌دهم او رسول الله است.
3:25 عمر گفت:
3:26 و من هم گواهی می‌دهم که او رسول الله است.
3:29 سپس عمر نزد پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) رفت و گفت:
3:34 ای پیامبر خدا!
3:36 آیا تو رسول الله نیستی؟
3:38 گفت: بله.
3:40 گفت: آیا ما مسلمان نیستیم؟
3:43 گفت: بله.
3:44 گفت: آیا آنان مشرک نیستند؟
3:47 گفت: بله.
3:49 گفت: پس چرا در دین خود این خواری را بر خود می‌پذیریم؟
3:53 پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) فرمود:
3:55 من بندهٔ الله و فرستادهٔ اویم،
3:58 و هرگز با فرمان او مخالفت نمی‌کنم،
4:00 و الله هرگز مرا ضایع نخواهد کرد.
4:03 عمر گفت:
4:04 پس از آن پیوسته صدقه می‌دادم و روزه می‌گرفتم،
4:08 و نماز می‌گزاردم و برده آزاد می‌کردم،
4:09 از ترس سخنی که آن روز بر زبان آوردم،
4:13 تا آنجا که امیدوار شدم الله از من درگذشته باشد.
4:17 و چون پیمان میان پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) و قریش امضا شد،
4:22 رسول الله (ﷺ) به سوی مدینه بازگشت،
4:27 اما هنوز اندکی در آن مستقر نشده بود
4:31 که عهد و پیمان‌های پیامبر (ﷺ) با آزمونی دشوار روبه‌رو شد،
4:36 به سبب ابوبصیر،
4:39 عتبة بن اسید،
4:41 قهرمان این داستان ما،
4:43 پس بگذاریم خود سخن بگوید
4:45 تا داستان شگفت‌انگیز خود را روایت کند.
4:47 ابوبصیر گفت:
4:49 من مردی از مؤمنان ضعیف بودم،
4:53 چون در مکه خویشاوندی نداشتم که از من حمایت کند،
4:56 یا مردانی که پناهم دهند.
4:58 قریش شلاق عذاب خود را بر من فرود آورده بود،
5:02 به سبب جدایی‌ام از دین ایشان،
5:05 و رد کردن بت‌هایشان.
5:07 و چون مسلمانان به مدینه هجرت کردند،
5:10 قریش مرا حبس کرد،
5:12 و اجازه نداد همراه مهاجران هجرت کنم،
5:15 و مرا در آتشی افروخته از خشم و کینهٔ خود رها کرد که می‌سوختم،
5:20 و هرچه از آنان به رسول الله (ﷺ) می‌رسید،
5:25 در جنگ یا غزوه‌ای (بر من نیز می‌رسید).
5:27 از من و برادرانم از مستضعفان انتقام گرفت،
5:31 همان‌ها که در آنجا زندانی‌شان کرده بودم، سخت‌ترین انتقام را.
5:34 سپس فرصتی از غفلت قریش برایم پیش آمد،
5:37 و آن را غنیمت شمردم.
5:39 و گریزان و با دینم به سوی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رفتم،
5:44 و من از ماجرای صلح حدیبیه جز اندکی نمی‌دانستم.
5:49 ابو بصیر گفت:
5:51 پس شتابان به سوی مدینه راه افتادم،
5:54 اشتیاق دیدار پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) مرا بال‌زنان می‌برد،
5:58 و دلتنگی زیستن با مسلمانان مرا برمی‌انگیخت.
6:02 همین که پاهایم به مدینه رسید،
6:05 و چشمانم به دیدار پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) روشن شد،
6:09 قریش نامه‌ای به پیامبر (علیه‌الصلاة‌والسلام) فرستاد،
6:14 به همراه مردی از بنی عامر
6:16 و غلامی از غلامان قریش،
6:18 که از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بخواهد
6:21 آن‌که مرا به‌سوی آنان بازگرداند
6:23 بنا بر شرایط صلح،
6:25 ابوبصیر گفت:
6:27 و گمان نمی‌کردم که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به من دستور دهد
6:32 که به همان سختی‌ای که در آن بودم بازگردم
6:35 و به اسارت قریش برگردم،
6:37 پس از آن‌که با جان و دینم از دست آنان رهایی یافته بودم.
6:41 اما پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:44 به سوی من رو کرد و فرمود:
6:46 ای ابوبصیر!
6:48 ما به این قوم، همان پیمانی را داده‌ایم که خود می‌دانی،
6:53 و در دین ما خیانت روا نیست.
6:55 و همانا الله برای تو و برای کسانی که با تواند از مستضعفان، گشایش و راه نجاتی پدید خواهد آورد.
7:01 پس به‌سوی قوم خود برو.
7:03 گفتم: ای رسول الله!
7:05 آیا مرا به‌سوی مشرکان بازمی‌گردانی،
7:07 که مرا در دینم به فتنه اندازند؟
7:09 فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
7:12 ای ابوبصیر!
7:14 برو.
7:15 زیرا الله تعالی
7:17 به‌زودی برای تو و کسانی که با تو هستند، از مستضعفان، گشایش و راه‌خروجی قرار خواهد داد.
7:22 ابوبصیر گفت:
7:24 من با آن دو مرد به راه افتادم
7:26 تا آنکه وقتی به ذی‌الحُلَیفه رسیدیم،
7:29 که در فاصلهٔ هفت میلی مدینه قرار دارد،
7:32 برای آنکه اندکی آسایش بیابیم، نشستیم.
7:35 آنگاه به آن مرد قریشی گفتم:
7:37 ای برادر بنی عامر، آیا این شمشیرت برنده است؟
7:40 گفت: آری.
7:42 و شروع کرد به شرح دادن خبرش برایم، این‌چنین و آن‌چنان.
7:45 من از آنچه گفت، اظهار شگفتی کردم.
7:48 پس چون مرا دید، از این شمشیر به شگفتی افتاد، این شگفتی.
7:51 اگر بخواهی، آن را ببین.
7:52 چون شمشیر به دستم رسید،
7:54 با خود گفتم:
7:56 مشرکی مرا به سوی مشرکان می‌برد
7:58 تا مرا از دینم بفریبند،
8:01 و شدیدترین عذاب را به من بچشانند.
8:03 به الله سوگند که تسلیم او نخواهم شد و با او نخواهم رفت.
8:05 به‌راستی که ذمه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آنگاه که مرا به او تسلیم کرد، بری شد.
8:09 پس اگر او را بکشم، بر من گناهی نیست.
8:13 سپس شمشیر را از غلافش کشیدم
8:15 و بر سرش فرود آوردم و او را کشتم.
8:17 چون غلامی که با او بود، کشته شدنش را دید،
8:19 او را دنبال کردم،
8:22 زیرا مرا به او نیازی نبود.
8:27 و او به سوی مدینه رفت،
8:29 زیرا مرا به آن نیازی نبود.
8:31 و او به‌سوی مدینه رفت
8:33 تا آنکه نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد،
8:37 در حالی که در مسجد نشسته بود.
8:39 پس چون پیامبر (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) او را دید که به ‌سوی ایشان می‌آید،
8:44 فرمود:
8:45 این مرد وحشت‌زده است،
8:47 ترسی به او رسیده است.
8:49 چون به نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید،
8:52 به او فرمود:
8:53 وای بر تو!
8:54 تو را چه شده است؟
8:55 گفت:
8:56 همراه شما، یار مرا کشت.
8:58 ابو بصیر گفت:
9:00 به خدا سوگند، آن مرد از جای خود تکان نخورده بود
9:03 که من بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شدم،
9:07 در حالی که شمشیری را که آن قرشی را با آن کشته بودم، به گردن آویخته بودم.
9:11 گفتم:
9:12 ای رسول خدا!
9:14 به پیمانت وفا کردی
9:16 و خدا (عهد) تو را ادا کرد.
9:17 فرمود: چگونه؟
9:19 گفتم:
9:20 تو به عهدت وفا کردی،
9:22 و مرا دست‌به‌دست به دست آن گروه سپردی،
9:25 سپس خودم را از دست آنان نگه داشتم
9:28 و دینم را سالم بیرون بردم.
9:30 از ترس آن‌که مرا بفریبند یا با من بازی کنند
9:33 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رو گرداند
9:36 به کسانی که همراهش بودند
9:38 و فرمود: «وای بر مادرش، چه برافروزندهٔ جنگی است!»
9:41 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را توان آن نبود
9:43 [که مرا بازگرداند.]
9:47 [ادامه گفتار]
9:50 در توان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نبود که…
9:54 او باید او را نزد خود نگه دارد
9:56 به وفای به عهدش
9:58 و توان بازگشت به سوی قریش را نداشتم
10:01 پس از آن‌که یارشان را کشته بودم
10:03 پس راه افتادم تا آن‌که در عیص، در کنار ساحل دریا فرود آمدم
10:07 در راهی که قریش در تجارتشان با شام از آن می‌گذشت
10:12 و همان‌جا اقامت گزیدم
10:14 سپس مسلمانانی که در مکه محبوس بودند، کمی بعد شنیدند
10:17 که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درباره‌ی من فرموده است:
10:21 وای بر مادرش، چه آتش‌افروز جنگی است!
10:23 اگر یارانی همراه می‌داشت
10:25 پس یکی پس از دیگری به سوی من بیرون آمدند
10:29 تا آن‌که شمار ما به حدود هفتاد مرد رسید
10:33 و نخستین کسی که از ایشان به سوی من بیرون آمد
10:36 ابوجندل، پسر سهیل بن عمرو بود
10:39 پس ما شروع به بستن راه تجارت قریش کردیم
10:43 و هر یک از ایشان را که به دست می‌آوردیم، می‌کشتیم
10:46 و هیچ کاروانی از آنان بر ما نمی‌گذشت، مگر آن‌که آن را می‌گرفتیم
10:50 و بازوی ما نیرومند شد
10:52 و شوکت ما استوار گشت
10:54 و در گلوگاه قریش قرار گرفتیم
10:56 که خوابشان را آشفته می‌کرد
10:58 و ترس را در کاروان‌هایشان می‌پراکندیم
11:00 تا آن‌که به تنگنا افتادند
11:03 و تدبیرها در کارمان بر ایشان ناتوان ماند
11:06 پس نامه‌ای به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نوشتند
11:10 و او را به پیوند خویشاوندی‌شان سوگند می‌دادند که ما را به نزد خود فرا خواند
11:13 و به او اعلام کردند که از شرطی که درباره‌ی ما داشتند، دست کشیده‌اند
11:17 ابوجندل، یار ابوبصیر گفت:
11:21 و در حالی که ما چنین بودیم
11:23 نامه‌ی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به دست ما رسید
11:27 که ما را در آن به آمدن نزد خویش فرا می‌خواند
11:30 و در آن روز برادرم ابوبصیر
11:33 بیمار و در آستانه‌ی مرگ بود
11:35 پس نامه‌ی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به او دادم
11:41 او آن را به لب‌هایش نزدیک کرد و بوسید
11:44 سپس روحش بیرون رفت، در حالی که می‌گفت:
11:47 از جانب من سلام را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برسانید
11:53 پس او را همان‌جا به خاک سپردیم
11:56 و به رسول الله (صلوات‌الله‌وسلامه‌علیه) پیوستیم
12:00 خدا از ابوبصیر، آن آتش‌افروز جنگ، خشنود باد
12:04 که در راه الله در عذاب زیست
12:07 و همچنین در راه الله آواره جان داد
12:11 وای بر مادرش، چه آتش‌افروز جنگی است!
12:18 اگر یارانی همراه می‌داشت
12:21 محمد رسول الله