تصاویری از زندگانی صحابه - قسمت (80) - القاقا بن عمرو رضی الله عنه - قسمت سوم

◉ 26613 بازدید ⏱ 12:30 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:15 جمعیت مودت خوشحال است که
0:17 تصاویری از زندگی صحابه را در اختیار شما قرار دهد
0:21 ... (لعد الرحمن رأفة الباشا)
0:25 رحمه الله
0:26 قعقاع بن عمر رضی‌الله‌عنه
0:48 هنوز شب ساحت قادسیه را نپوشانده و با تاریکی‌اش فرا نگرفته بود
0:55 که سپاهیان سلاح‌های خود را زمین گذاشتند
0:57 و پهلوهای خود را به بستر سپردند
1:00 روز دوم نبرد همانند روز پیش بود
1:04 سنگین‌فشار و بسیار سخت‌کوش
1:07 اما چشم قعقاع بن عمر به خواب نرفت
1:11 و او را نرسید که بخوابد
1:13 و مسلمانان شکیبایی‌شان به پایان رسیده بود
1:15 و در انتظار کمک‌هایی بودند که از شام می‌رسید
1:18 به فرماندهی هاشم بن عتبه
1:20 تا آنجا که ناامیدی نزدیک بود به ایشان دست یابد
1:23 و اندیشه‌ها ایشان را از هر سو پریشان می‌ساخت
1:26 پس تصمیم گرفت که امروز همان کاری را تکرار کند که دیروز کرده بود
1:31 قعقاع هزار سوار خود را پنهانی حرکت داد
1:34 همان‌هایی که با او آمده بودند، به سوی مکانی که صبح روز گذشته در آن ایستاده بودند
1:40 دور از قادسیه
1:42 و به ایشان فرمان داد که چون خورشید برآمد
1:45 صد به صد به میدان نبرد روی آورند
1:49 به شرط آنکه میان هر صد و گروه بعدی به اندازه دیدرس چشم فاصله باشد
1:54 و غبار هوا را پر کند
1:56 و زمین را از هیاهو و غوغا بیاکند
1:59 تا در دل مسلمانان اطمینان و عزم بدمند
2:03 و در جان ایرانیان نگرانی و ترس پراکنند
2:07 و چون صبح برآمد
2:10 و زمین به نور پروردگارش روشن شد
2:13 دسته‌های سپاه از پشت صحرا روی آوردند
2:16 به سوی میدان نبرد، در حالی که تکبیر و تهلیل می‌گفتند
2:20 قعقاع دسته به دسته ایشان را استقبال می‌کرد
2:24 و جای هر دسته را میان صفوف معین می‌ساخت
2:27 اما سیل دسته‌ها از ده گذشت
2:30 پس نگریست و دید که هاشم بن عتبه
2:33 با لشکر خود به نزدیکی قادسیه رسیده است، هم‌زمان با صبح
2:38 و هاشم سواران قعقاع بن عمر و کارشان را دید
2:43 از کار ایشان شادمان شد
2:45 و سپاه دیگر خود را به صدها دسته تقسیم کرد
2:48 و فرمان داد که پشت سر هم، یکی پس از دیگری به میدان نبرد بپیوندند
2:53 این کمک بزرگ، بازوی ایرانیان را چندان سست نکرد
2:58 زیرا آنان فیل‌های جنگی خود را آماده کرده بودند
3:02 و جل‌های آنها را نو کرده بودند
3:04 و آنها را در پیشاپیش سپاه صف آراسته بودند
3:06 گویی بنایی استوار و چیده‌شده‌اند
3:09 و یقین داشتند که امروز بیش از روز نخست مسلمانان را نابود خواهند کرد
3:14 زیرا این بار برای آنها احتیاط بیشتری کرده بودند
3:17 به آنچه پیش‌تر برای آن احتیاط نکرده بودند
3:20 پس فیل‌ها را از هر سو با سواران احاطه کردند
3:23 تا مسلمانان به آنها نرسند
3:26 و جل‌های آنها را نبرند
3:29 و ...
3:31 و عماری‌های آنها را درهم نشکنند
3:33 و سواران آنها را پرتاب نکنند
3:35 پس مانند روز نخست پشت کنان بازگردند
3:39 و چون نبرد به هم خورد
3:42 مسلمانان بر فیلبانان یورش بردند
3:45 و ایرانیان بر مسلمانانی یورش بردند
3:47 که با این فیلبانان روبه‌رو شده بودند
3:50 پیرامون این جانوران هولناک
3:53 نبردهای سختی درگرفت
3:55 که خون بسیار در آن ریخته شد
3:57 و جان‌های فراوان در آن گرفته شد
4:00 پس مسلمانان شکیبایی ورزیدند و یکدیگر را به شکیبایی فراخواندند
4:03 و در برابر دشمن استوار ماندند و او را شکست دادند
4:06 تا آنکه فیلبانان را یکی پس از دیگری سرنگون ساختند
4:09 یکی پس از دیگری
4:11 پس دیدند که میان کشته‌شدگان و زخمیان‌اند
4:14 که به پاشنه‌ها عقب‌عقب می‌روند
4:16 اما این جانوران درنده
4:19 همین که دیدند فیلبانانشان از ایشان جدا شده‌اند
4:23 رمیدند و خشمگین شدند
4:25 و بر صفوف مسلمانان هجوم بردند
4:27 گویی دژهایی متحرک‌اند
4:30 و با خرطوم‌های بلندشان می‌کوفتند
4:33 از راست و از چپ
4:35 هیچ‌کس را پیش رویشان باقی نمی‌گذاشتند و رها نمی‌کردند
4:39 و ضربات شمشیرها در ایشان اثری نداشت
4:42 و زخم نیزه‌ها به آنها آسیبی نمی‌رساند
4:45 و تیرها جز آنکه بر خشم و هیجانشان بیفزاید، کاری نمی‌کرد
4:50 سعد بن ابی وقاص فاجعه‌ای را که نزدیک بود مسلمانان را فرا گیرد احساس کرد
4:57 به سبب این فیل‌ها
4:59 و دانست که اگر آنها را از میان برندارد
5:02 مسلمانان دچار شکستی خواهند شد که پس از آن برپا نخواهند ایستاد
5:07 و سخت‌ترین این فیل‌ها بر مسلمانان
5:12 فیل سفید بود که فیل یزدگرد، پادشاه ایران، بود
5:16 و سپس فیل جرب‌دار که از نظر هولناکی کمتر از آن نبود
5:21 و دیگر فیل‌ها مانند فرماندهانی برای آنها به دنبالشان می‌رفتند
5:26 سعد بن ابی وقاص با گروهی از ایرانیانی که اسلام آورده بودند درباره این فیل‌ها مشورت کرد
5:33 و از ایشان درباره راه مقابله با آنها پرسید
5:35 گفتند چشمانشان را کور کنید و خرطومشان را ببرید
5:40 تا سست شوند و توانشان از میان برود
5:43 پس به قعقاع بن عمر و برادرش عاصم پیام فرستاد و گفت
5:47 فیل سفید را از مسلمانان دور کنید
5:50 و به دو مرد دلاور از بنی اسد پیام فرستاد و گفت
5:54 بر فیل جرب‌دار مسلط شوید
5:57 قعقاع و برادرش عاصم از اسب‌هایشان پیاده شدند
6:01 و شتابان صفوف را شکافتند و به سوی فیل سفید رفتند
6:05 تا آنجا که به اندازهٔ دو کمان یا نزدیک‌تر شد.
6:09 قعقاع نیزهٔ خود را به سوی چشم راستش نشانه گرفت.
6:13 در همین حال برادرش عهده‌دار چشم چپ او شد.
6:16 و هر دو در یک لحظه نیزه‌های خود را بر دو چشم او فرود آوردند.
6:20 ناگهان نوک نیزه‌هایشان در کاسهٔ چشمانش فرو رفت.
6:24 آن حیوان هولناک از شدت درد سرش را با تکانی تکان داد.
6:28 حیوانی که سوارانش را بر زمین افکند.
6:31 و بر شکمش پا گذاشت و او را به زمین زد.
6:34 سپس فیل خرطومش را تا زمین آویخت.
6:37 تا با آن راهش را لمس کند، پس از آنکه بینایی‌اش را از دست داده بود.
6:41 قعقاع بر او جهید و با شمشیرش او را پاره‌پاره کرد.
6:45 و آن دو سوار اسدی بر آن فیل زشت‌رو حمله بردند.
6:49 و یکی از چشمانش را کور کردند.
6:52 و خرطومش را سخت زخمی کردند.
6:55 فیل هراسان و خروشان بر صفوف فارس‌ها تاخت.
6:58 و به کشتار سختی در میان آنان ادامه داد.
7:01 آنان او را نیش زدند و او به سوی صفوف مسلمانان بازگشت.
7:05 مسلمانان او را نیزه زدند و او از همان جا که آمده بود بازگشت.
7:09 سپس به رفت‌وآمد دوان‌دوان پرداخت.
7:12 و از شدت درد مانند خوک فریاد می‌کشید.
7:15 آنگاه به سوی رودخانه شتافت و در آن جهید.
7:18 فیل‌های دیگر نیز او را دنبال کردند و پشت سرش جهیدند.
7:22 و فیلبانانشان از راست و چپ فریاد برآوردند.
7:26 نابودی فیل‌ها اثر بزرگی داشت.
7:29 هم نزد مسلمانان و هم نزد دشمنانشان.
7:32 اما مسلمانان با یقین به یاری الله،
7:35 و اطمینان به نصرت او، اگر صبر و پایداری کنند،
7:39 جان‌های خود را در راه الله ارزان دادند.
7:42 و اما فارس‌ها، به جای فیل‌ها،
7:45 با کمک‌های عظیمی که پادشاهشان یزدگرد برای آنان فرستاد،
7:48 جبران کردند.
7:51 و عزم‌هایشان را سخت استوار ساخت.
7:54 هر دو گروه به نبرد روی آوردند،
7:57 همچون روی آوردن تشنگان به آب.
7:59 و جنگ سهمگینی میان آنان برپا شد،
8:02 که مردان و سلاح را سخت در هم می‌کوبید.
8:05 و چون شب فرا رسید،
8:07 و جهان را در پوشش سیاه خود پیچید،
8:09 هیچ‌یک از دو گروه سلاح خود را فرو ننهادند،
8:12 همان‌گونه که هر شب چنین می‌کردند.
8:15 بلکه نبرد روز را به نبرد شب پیوند زدند.
8:19 گویی هر یک از آن دو تصمیم گرفته بود
8:21 که سلاح بر زمین نگذارد،
8:23 مگر آنگاه که بخت به زیان دشمنش بگردد.
8:26 و به سبب این عزم،
8:28 که متخاصمان بر آن پای فشردند،
8:31 و به سبب تاریکی که جهان را فرا گرفته بود،
8:34 و به سبب غباری که میدان نبرد را پوشانده بود،
8:38 فرمان از دست سعد بن ابی وقاص بیرون رفت،
8:41 فرمانده لشکر مسلمانان،
8:43 همان‌گونه که از دست رستم بیرون رفت،
8:45 فرمانده لشکر فارس،
8:47 و کنترل بر لشکرهایشان را از دست دادند.
8:50 سعد دریافت که قعقاع بن عمرو
8:54 بدون اجازهٔ او بر فارس‌ها یورش برده است.
8:57 پس بر سپاهیان مسلمان بیمناک شد،
8:59 از اینکه مبادا فاجعه‌ای به آنان برسد.
9:01 اما جز این نتوانست بگوید:
9:04 «خدایا، قعقاع بن عمرو را بیامرز و یاریش ده.»
9:08 «خدایا، من به او اجازه داده‌ام،
9:10 هرچند از من اجازه نخواسته است.»
9:12 و آنچه بر اندوهش افزود این بود
9:15 که دید قبایل عرب پشت سر قعقاع یکی پس از دیگری پیش می‌تازند.
9:19 یکی این و دیگری آن.
9:21 این بنی اسد است که با همهٔ توان و جمعیتشان می‌تازد،
9:25 و آن بجیله است که با سواره و پیاده‌اش پیش می‌آید.
9:29 و این کنده است که روی می‌آورد،
9:31 و آن نخع است که حمله می‌کند.
9:34 پس چاره‌ای نیافت جز آنکه سه تکبیر خود را گفت.
9:38 به‌عنوان اعلام حملهٔ عمومی.
9:40 پس همهٔ مسلمانان یورش بردند.
9:43 دو لشکر روبه‌روی هم آتش گرفتند،
9:46 و معرکه‌ای برافروخته شد که شراره‌هایش پراکنده می‌شد.
9:49 در تاریکی شب، جز چشمانی همچون اخگر
9:51 که در کاسه‌های چشم می‌گشت، نمی‌دیدی،
9:55 و جز همهمه‌ای
9:57 همچون غرش که از گلوها برمی‌خیزد، نمی‌شنیدی،
10:00 و جز جرقه‌های پراکنده‌ای
10:03 از برخورد شمشیرها بر شمشیرها، نمی‌دیدی.
10:06 و چون صبح آن شب سیاه نفس کشید،
10:10 شبی که «شب هریر» نامیده شد،
10:13 خستگی هر دو گروه به نهایت خود رسیده بود.
10:17 بازوان از کار افتاده بودند،
10:19 عزم‌ها سست شده بودند،
10:21 و شمشیرها لبه‌پریده شده بودند.
10:24 و هر یک از دو گروه آرزو می‌کرد
10:26 که برای آسایش، سلاح بر زمین نهد،
10:28 در حالی که پیروزی هنوز برای هیچ‌یک نوشته نشده بود.
10:31 در آن هنگام
10:33 قعقاع بن عمرو میان صفوف مسلمانان ایستاد
10:36 و گفت:
10:37 «ای گروه مسلمانان!
10:39 پیروزی تا یک ساعت دیگر خواهد بود،
10:42 برای آن کس از شما یا از دشمنتان که در نبرد پایداری کند.
10:46 پس شما همان کسانی باشید که این ساعت را صبر می‌کنید.»
10:50 سپس با گروهی از یاران ویژه‌اش
10:53 بر اردوگاه فارس‌ها یورش برد.
10:55 و مسلمانان به سبب شدت حملهٔ او، هم‌صدا حمله کردند.
10:58 آفتاب آن روز بلند نشده بود
11:01 که صفوف فارس‌ها درهم شکست.
11:03 زیر فشار حملات مسلمانان تلوتلو می‌خورد
11:07 بادی طوفانی در میدان نبرد وزید
11:10 گنبد تخت رستم را از بالای سرش برکند
11:13 و آن را به رودخانه پرت کرد
11:16 قعقاع و همراهانش به سوی تخت هجوم بردند
11:19 تا صاحبش را نابود کنند
11:21 رستم از آن جَست
11:23 و چون دید که سپاهیان مسلمان
11:25 نزدیک است او را احاطه کنند
11:27 خود را به رودخانه افکند
11:30 یکی از مردان قعقاع بر او حمله کرد
11:33 و با شمشیر پیشانی‌اش را دو نیم کرد
11:36 آنگاه بر تخت او بالا رفت و فریاد زد
11:39 رستم را کشتم، سوگند به پروردگار محمد
11:42 رستم را کشتم، سوگند به پروردگار کعبه
11:45 کشته شدن رستم
11:48 پایان بزرگ‌ترین نبردی بود
11:50 که چهره تاریخ را دگرگون کرد
11:52 و قعقاع بن عمر
11:54 قهرمان یگانهٔ این نبرد بود
11:57 بی‌هیچ مدعی‌ای
12:03 براستی آوای قعقاع بن عمر در سپاه
12:06 از هزار سوارکار بهتر است
12:10 ابوبکر صدیق