از مجموعهٔ المختصر في السيرة النبوية (اكتملت السلسلة)
· درس 1 از 123
المختصر في السيرة النبوية | الحلقة (147 ) | بيعة الرضوان
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول خداست
0:13
خلاصه ای از سیره پیامبر
0:17
نوشته شیخ موسی بل راشد العظمی
0:23
خدا حفظش کنه
0:25
عهد رضوان
0:30
پس رسول خدا صلی الله علیه و آله دستور داد
0:36
خداوند از ایشان به خاطر بیعتشان راضی باشد
0:38
این بیعت به بیعت رضوان معروف بود
0:42
زیرا خداوند متعال از صاحبان آن راضی است
0:46
او رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم بود
0:49
نشستن زیر درخت
0:51
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
0:54
از مقیل بن یسار رضی الله عنه گفت
0:58
شما ما را در روز درختکاری دیدید
1:01
پیامبر صلی الله علیه و آله با مردم بیعت کرد
1:04
و یکی از شاخه هایش را از روی سرش برداشتم
1:08
ما هزار و چهارصد نفریم
1:11
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
1:14
از جابر بن عبدالله رضی الله عنهم گفت
1:18
در روز حدیبیه هزار و چهارصد نفر بودیم
1:21
پس با او بیعت کردیم
1:23
عمر رضی الله عنه دستش را زیر درخت گرفته بود
1:28
با رسول خدا صلی الله علیه و آله بیعت کرد
1:31
خودش از طرف عثمان رضی الله عنه
1:35
امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
1:38
از ابن عمر رضی الله عنهم گفت
1:42
و اما غیبت او از بیعت با الرضوان
1:45
اگر کسی در دل مکه از عثمان عزیزتر بود
1:49
تا او را به جای خود بفرستند
1:51
پس رسول خدا صلی الله علیه و آله عثمان را فرستاد
1:55
این بیعت با الرضوان بود
1:57
پس از آنکه عثمان به مکه رفت
2:00
رسول خدا صلی الله علیه و آله با دست راست فرمود
2:05
این دست عثمان است
2:07
پس به دستش زد
2:10
این را به عثمان گفت
2:13
امام ترمذی در مجموعه خود آن را با سند خوبی نقل کرده است
2:18
از انس بن مالک رضی الله عنه گفت
2:21
هنگامی که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم دستور داد
2:25
با بیعت با الرضوان
2:27
عثمان بن عفان رضی الله عنه فرستاده رسول خدا صلی الله علیه و آله به مردم مکه بود.
2:35
گفت: پس مردم بیعت کردند
2:38
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند
2:42
عثمان به خدا و رسولش نیازمند است
2:46
او با یک دست به دست دیگر ضربه زد
2:49
دست رسول خدا صلی الله علیه و آله برای عثمان بود
2:54
بهتر از دست خودشون
2:57
حافظ بن کثیر گفت
3:00
این بزرگ ترین شاهدان او رضی الله عنه آن بیعت بود
3:05
و خداوند متعال در این باره نازل کرده است
3:08
هنگامی که مؤمنان در زیر درخت با تو بیعت کردند، خداوند از آنان خشنود شد
3:14
فضیلت اهل بیعت با الرضوان
3:19
بزرگترین چیزی که در فضیلت اهل بیعت با الرضوان ذکر شده است.
3:24
خداوند متعال فرمود
3:26
هنگامی که مؤمنان در زیر درخت با تو بیعت کردند، خداوند از آنان خشنود شد
3:31
آن دو شيخ در صحيح خود نقل كرده اند
3:34
از جابر بن عبدالله رضی الله عنهم گفت
3:38
رسول خدا صلی الله علیه و آله در روز حدیبیه به ما فرمود.
3:44
شما بهترین مردم روی زمین هستید
3:46
ما هزار و چهارصد بودیم
3:49
حافظ در الفتح گفته است
3:51
این به وضوح نشان دهنده فضیلت صاحبان درخت است
3:55
او در آن زمان مسلمان بود
3:58
گروهی در مکه و مدینه و جاهای دیگر
4:02
امام احمد در مسند خود، ترمذی و ابوداود روایت کرده است
4:07
از جابر بن عبدالله رضی الله عنهم گفت
4:11
رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند
4:15
کسی که زیر درخت بیعت کند وارد آتش نمی شود
4:20
تعدادی از مشرکان اسیر شدند
4:25
هنگامی که قریش از بیعت مطلع شدند
4:29
شبانه گروهی را به اردوگاه مسلمانان فرستادم
4:33
همگی اسیر شدند
4:36
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
4:39
و امام احمد در مسندش
4:41
تلفظ برای احمد است
4:43
از انس بن مالک رضی الله عنه گفت
4:47
وقتی روز حدیبیه بود
4:50
بر رسول خدا صلی الله علیه و آله و یارانش نازل شد.
4:54
هشتاد مرد مکی اسلحه دار
4:58
از جبل تنیم
5:00
پس آنها را ندا داد و آنها را گرفتند
5:03
این آیه نازل شد
5:05
اوست که دستهای آنان را از تو و دستهای تو را از آنان باز داشت
5:11
در قلب مکه
5:13
در قلب مکه بعد از اینکه تو را به خاطر گناهانشان می بخشم
5:18
و خداوند به آنچه انجام می دهید بیناست
5:24
و در روایتی دیگر در المسند و المستدرک با سند صحیح.
5:29
از عبدالله بن مغفال الموزنی رضی الله عنه گفت
5:34
ما هم همینطور
5:36
سی جوان با اسلحه بر علیه ما بیرون آمدند
5:40
در صورت ما شورش کردند
5:42
پس پیامبر صلی الله علیه و آله برای آنها دعا کرد
5:46
پس خداوند چشم آنها را گرفت
5:49
پس به سوی آنها رفتیم و آنها را اسیر کردیم
5:52
رسول خدا صلی الله علیه و آله به آنها فرمود
5:56
آیا در زمان سلطنت کسی آمده اید؟
5:58
یا کسی شما را امن کرده است؟
6:02
گفتند: خدایا نه
6:05
پس آنها را رها کنید
6:07
و خداوند متعال نازل کرد
6:09
اوست که دستهای آنان را از تو و دستهای تو را از آنان باز داشت
6:15
در قلب مکه
6:17
در قلب مکه بعد از اینکه تو را به خاطر گناهانشان می بخشم
6:23
و خداوند به آنچه انجام می دهید بیناست
6:30
چه زمانی اسیر شدند؟
6:34
گفتم به نظر می رسد این حادثه پس از مصالحه رخ داده است
6:39
یا کمی قبل از آن
6:41
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
6:45
از سلمه بن العکواء رضی الله عنه می فرماید
6:49
مشرکان به دنبال آشتی هستند
6:52
پس به سمت هم رفتیم
6:54
و خودمان را مسلح کردیم
6:56
به طلحه بن عبیدالله می فروختی
6:59
اسبش را سیراب می کنم، او را حس می کنم و به او خدمت می کنم
7:02
و مقداری از غذایش را خورد
7:04
خانواده و مال خود را گذاشتم تا به سوی خدا و رسولش هجرت کنم.
7:11
وقتی ما و اهل مکه مسلح شدیم
7:14
با هم قاطی شدیم
7:16
به درختی رسیدم و خارهایش را شکستم
7:19
بنابراین او در ریشه خود دراز کشید
7:22
چهار مشرک از مکه نزد من آمدند
7:26
پس شروع کردند به حمله به رسول خدا صلی الله علیه و آله
7:30
پس من آنها را می خواستم
7:32
بنابراین به درخت دیگری تبدیل شد
7:35
اسلحه ها را آویزان کردند و فریاد زدند
7:38
بنابراین ما آنها را نیز توضیح دادیم
7:40
سپس یک تماس گیرنده از ته دره تماس گرفت
7:43
ای مهاجران!
7:45
ابن زن کشته شد
7:47
او گفت
7:48
بنابراین من شمشیر خود را انتخاب کردم
7:50
بعد به آن چهار نفر در حالی که دراز کشیده بودند استرس دادم
7:54
پس اسلحه آنها را گرفتم
7:56
بنابراین من آن را در دستم فشار دادم
7:58
بعد گفتم
8:00
و چه کسی چهره محمد را گرامی داشت
8:02
هیچ کدومتون سرتون رو بلند نکنید
8:05
مگر اینکه به کسی که در چشمانش بود برخورد کند
8:08
سپس آنها را آوردم و نزد رسول خدا صلی الله علیه و آله بردم
8:13
او گفت
8:15
دایی ام عامر آمد
8:17
با مردی از ابلات
8:19
او را مکرز می گویند
8:21
او را به سوی رسول خدا صلی الله علیه و آله می رساند
8:25
روی مادیان خشک شده
8:27
در هفتاد مشرک
8:30
رسول خدا صلی الله علیه و آله به آنها نگاه کرد
8:34
و او گفت
8:35
به آنها اجازه دهید
8:37
شروع و ادامه بداخلاقی در اختیار آنها نیست
8:40
پس رسول خدا صلی الله علیه و آله آنها را عفو کرد
8:44
و خداوند نازل کرد
9:04
حافظ بن کثیر در تفسیر آیه می گوید:
9:07
این سپاس خداوند از بندگان مؤمنش است
9:11
هنگامی که دست مشرکان مانع آنها شد
9:14
هیچ آسیبی به آنها نرسید
9:17
و دست مؤمنان مشرکین
9:20
در مسجد الحرام با آنها نجنگیدند
9:23
بلکه هر دو تیم را حفظ کرد
9:26
و بین آنها آشتی ایجاد کن که برای مؤمنان خیر باشد
9:30
و عاقبتی برای آنها در دنیا و آخرت است
9:34
خلاصه
9:37
در سیره پیامبر