از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 159 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (182) | نبرد طائف
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
محمد رسول (رسولالله)
0:13
المختصر در سیره نبویه
0:18
تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:22
حفظه الله
0:24
غزوه طائف
0:34
امام بخاری در صحیح خود گفته است:
0:37
باب غزوه طائف
0:39
در شوال سال هشتم [هجری]
0:42
این را موسی بن عقبه گفته است
0:44
حافظ [ابن حجر] در فتحالباری گفته است:
0:46
اینگونه در مغازی [خود] آن را ذکر کرده است
0:49
و این قول جمهور اهل مغازی است
0:54
سبب غزوه
0:57
ابن اسحاق گفته است:
0:59
چون گروه ثقیف به طائف آمدند
1:02
درهای شهرشان را بر خود بستند
1:05
و ابزار جنگ را آماده کردند
1:08
حرکت پیامبر صلیاللهعلیهوسلم به سوی طائف
1:17
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به سوی طائف حرکت کرد
1:21
هنگامی که از [جنگ] حنین فارغ شد
1:23
و محاصره آنان را بر ایشان تحمیل کرد
1:25
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
1:28
از انس بن مالک رضیاللهعنه که گفت:
1:32
سپس به سوی طائف حرکت کردیم
1:35
و چهل شب آنان را محاصره کردیم
1:38
و الله سبحانه و تعالی به رسولش صلیاللهعلیهوسلم اجازه فتح طائف را نداد
1:44
و این پس از تلاشهایی از جانب صحابه رضیاللهعنهم برای فتح آن بود
1:50
شیخان در صحیحین خود روایت کردهاند
1:53
از عبدالله بن عمر رضیاللهعنهما که گفت:
1:57
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم اهل طائف را محاصره کرد
2:02
ولی چیزی از آنان به دست نیاورد
2:04
پس فرمود:
2:06
انشاءالله ما بازمیگردیم
2:09
یعنی برگشتکنندگان هستیم
2:11
یاران [پیامبر] گفتند: آیا بازگردیم و [شهر را] نگشوده [رها کنیم]؟
2:15
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به ایشان فرمود:
2:19
فردا صبح برای جنگ بیرون روید
2:21
پس صبح [به جنگ] رفتند و زخمهایی به ایشان رسید
2:24
آنگاه رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به ایشان فرمود:
2:29
فردا ما بازمیگردیم
2:31
آنان از این [سخن] خوشحال شدند
2:33
و رسول الله صلیاللهعلیهوسلم خندید
2:37
حافظ در فتحالباری گفته است:
2:40
و حاصل خبر این است
2:42
که چون [پیامبر] ایشان را از بازگشت بدون فتح آگاه کرد، این [خبر] به مذاقشان خوش نیامد
2:47
و چون این را دید، به جنگ فرمانشان داد
2:51
ولی [شهر] برایشان گشوده نشد
2:53
و به زخمها دچار شدند
2:55
زیرا از بالای دیوار بر ایشان تیر میانداختند
2:58
و [یاران] با تیرهای خود به آنان میرسیدند
3:01
اما تیرها به کسانی که بر فراز دیوار بودند نمیرسید
3:04
چون این را دیدند
3:06
درستیِ تصمیم بازگشت برایشان آشکار شد
3:09
پس چون [پیامبر] بار دیگر سخن بازگشت را بر ایشان تکرار کرد
3:13
آنگاه از آن خوشحال شدند
3:15
و از همین رو [پیامبر] فرمود: [پس] خندید
3:16
[پیامبر] خندید
3:18
دعا برای اهل طائف به هدایت
3:24
چون رسول الله صلیاللهعلیهوسلم خواست از طائف بازگردد
3:29
برای بازگشت از طائف
3:31
برای اهل آن به هدایت دعا کرد
3:34
امام احمد در مسند خود با سند صحیح روایت کرده است
3:38
از جابر بن عبدالله رضیاللهعنهما که گفت:
3:42
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود:
3:46
خدایا ثقیف را هدایت کن
3:49
و در لفظی دیگر در جامع ترمذی [آمده است]
3:52
از جابر رضیاللهعنه که گفت:
3:55
گفتند: ای رسول خدا
3:57
تیرهای ثقیف ما را سوزاند
4:00
پس بر ضد ایشان نفرین کن
4:02
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود:
4:06
خدایا ثقیف را هدایت کن
4:09
بازگشت پیامبر صلیاللهعلیهوسلم
4:15
و تقسیم غنائم حنین
4:19
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم بازگشت
4:24
به سوی جِعرانه، در انتظار ثقیف
4:27
شاید ایشان اسلام بیاورند
4:29
و آنچه از زنان و فرزندانشان به اسارت گرفته شده، به ایشان بازگردانده شود
4:33
چون [ثقیف] در آمدن نزد او تأخیر کردند
4:36
تقسیم غنائم حنین را میان مسلمانان آغاز کرد
4:40
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم [نخست] آغاز کرد
4:43
با مؤلفة قلوبهم
4:46
و ایشان سروران عرب بودند
4:48
با این بخشش دلهایشان را به اسلام متمایل میکرد
4:52
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
4:55
از رافع بن خدیج رضیاللهعنه که گفت:
4:59
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم [بخشش] داد
5:02
به ابوسفیان بن حرب
5:04
و صفوان بن امیه
5:06
و عیینه بن حصن
5:08
و اقرع بن حابس
5:10
که به هر یک از ایشان صد شتر [داد]
5:14
امام مسلم در صحیح خود و امام احمد و ترمذی روایت کردهاند
5:17
[این روایت] را
5:19
از صفوان بن امیه رضیاللهعنه که گفت:
5:23
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم روز حنین به من [بخشش] داد
5:28
در حالی که او نزد من مبغوضترین مردم بود
5:31
و پیوسته [به من] میبخشید
5:33
تا آنجا که او نزد من محبوبترین مردم شد
5:36
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بخشید
5:40
حکیم بن حزام (رضیاللهعنه) صد شتر
5:44
زیرا شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود روایت کردهاند
5:47
از حکیم بن حزام (رضیاللهعنه) که گفت:
5:51
از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) درخواست کردم و به من بخشید،
5:56
سپس باز از او درخواست کردم و به من داد،
5:59
باز هم از او خواستم و به من بخشید،
6:02
آنگاه فرمود:
6:03
«ای حکیم! این مال، سبزهای شیرین است؛
6:08
هر که آن را با سخاوت نفس بگیرد، برکت در آن نهاده میشود،
6:12
و هر که آن را با حرص و طمع نفس بگیرد، برکت در آن نهاده نمیشود،
6:17
و همچون کسی است که میخورد و سیر نمیشود،
6:20
و دست بالا (دهنده) بهتر از دست پایین (گیرنده) است.»
6:24
حکیم گفت: گفتم: ای رسول الله!
6:27
سوگند به آنکه تو را به حق برانگیخت،
6:30
پس از تو از هیچکس چیزی نخواهم گرفت تا از دنیا جدا شوم.
6:35
پس ابوبکر (رضیاللهعنه) بود
6:38
که حکیم را به عطا دعوت میکرد،
6:41
اما او از پذیرفتن آن از وی خودداری میکرد.
6:43
سپس عمر (رضیاللهعنه) او را خواند تا به او عطا کند،
6:47
امّا او از پذیرفتن چیزی از او امتناع ورزید.
6:50
پس (عمر) گفت:
6:51
«ای گروه مسلمانان! شما را بر حکیم گواه میگیرم،
6:55
که حق او را از این فیء بر او عرضه میکنم،
6:59
اما او از گرفتن آن امتناع میورزد.»
7:01
و پس از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) حکیم از هیچکس از مردم چیزی نگرفت،
7:08
تا آنکه درگذشت.
7:10
حافظ (ابن حجر) در «الفتح» گفته است:
7:12
و علت امتناع حکیم از گرفتن عطا،
7:15
با آنکه حق او بود،
7:17
این بود که میترسید اگر از کسی چیزی بپذیرد، بدان خو گیرد
7:22
و نفسش او را به چیزی بکشاند که نمیخواهد،
7:26
پس نفس خویش را از آن بازداشت
7:28
و آنچه او را به شک میافکند را ترک کرد برای آنچه شکی در آن نیست.
7:32
و بر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) ازدحام کردند
7:37
ضعیفان ایمان از مسلمانان فتح و غیر ایشان.
7:41
امام احمد در «مسند» خود با سندی حسن روایت کرده است
7:45
از عبدالله بن مسعود (رضیاللهعنه) که گفت:
7:49
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
7:53
غنایم حنین را در جعرانه تقسیم کرد،
7:56
و مردم بر او ازدحام کردند.
7:58
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
8:01
«همانا بندهای از بندگان الله
8:04
را خداوند عزّوجلّ به سوی قومش برانگیخت،
8:07
پس او را تکذیب کردند و زخمیاش کردند،
8:10
پس او پیوسته خون را از پیشانیاش پاک میکرد و میگفت:
8:13
پروردگارا! قوم مرا بیامرز،
8:16
زیرا ایشان نمیدانند.»
8:18
عبدالله گفت:
8:20
گویا به رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) مینگرم
8:24
که پیشانی را پاک میکند،
8:26
(آن مرد را) حکایت میکند.
8:28
و امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
8:31
از انس بن مالک (رضیاللهعنه) که گفت:
8:35
مردی از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) درخواست کرد
8:39
گلهای از گوسفندان میان دو کوه را،
8:41
پس به او داد.
8:43
پس نزد قوم خود آمد و گفت:
8:45
«ای قوم! اسلام آورید،
8:47
که به خدا سوگند محمد
8:49
چنان عطا میکند که از فقر نمیترسد.»
8:53
انس (رضیاللهعنه) گفت:
8:56
مردی اسلام میآورد و جز دنیا نمیخواست،
9:00
پس اسلام نمیآورد تا آنکه اسلام نزد او از دنیا و آنچه در آن است محبوبتر گردد.
9:06
امام نووی گفت:
9:09
مقصود این است که او نخست اسلام را برای دنیا آشکار میکند،
9:13
نه با قصد صحیح در قلبش؛
9:16
سپس از برکت پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) و نور اسلام،
9:21
جز اندکی درنگ نمیکند تا سینهاش به حقیقت ایمان گشاده شود،
9:27
و در قلبش استوار گردد،
9:29
پس آنگاه نزد او از دنیا و آنچه در آن است محبوبتر خواهد بود.
9:34
المختصر در سیره نبوی
9:40
شوق جهانیان به یکدیگر طولانی شد،
9:47
اما شوق به تو را حدّی نیست،
9:54
الله بر تو درود فرستد تا هنگامی که ندا بلند است،
10:00
و تا لبها با باقیماندهی جان به حرکت درآید.