خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (182) | نبرد طائف

◉ 695 بازدید ⏱ 10:09 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 محمد رسول (رسول‌الله)
0:13 المختصر در سیره نبویه
0:18 تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:22 حفظه الله
0:24 غزوه طائف
0:34 امام بخاری در صحیح خود گفته است:
0:37 باب غزوه طائف
0:39 در شوال سال هشتم [هجری]
0:42 این را موسی بن عقبه گفته است
0:44 حافظ [ابن حجر] در فتح‌الباری گفته است:
0:46 این‌گونه در مغازی [خود] آن را ذکر کرده است
0:49 و این قول جمهور اهل مغازی است
0:54 سبب غزوه
0:57 ابن اسحاق گفته است:
0:59 چون گروه ثقیف به طائف آمدند
1:02 درهای شهرشان را بر خود بستند
1:05 و ابزار جنگ را آماده کردند
1:08 حرکت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم به سوی طائف
1:17 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به سوی طائف حرکت کرد
1:21 هنگامی که از [جنگ] حنین فارغ شد
1:23 و محاصره آنان را بر ایشان تحمیل کرد
1:25 امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
1:28 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت:
1:32 سپس به سوی طائف حرکت کردیم
1:35 و چهل شب آنان را محاصره کردیم
1:38 و الله سبحانه و تعالی به رسولش صلی‌الله‌علیه‌وسلم اجازه فتح طائف را نداد
1:44 و این پس از تلاش‌هایی از جانب صحابه رضی‌الله‌عنهم برای فتح آن بود
1:50 شیخان در صحیحین خود روایت کرده‌اند
1:53 از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما که گفت:
1:57 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم اهل طائف را محاصره کرد
2:02 ولی چیزی از آنان به دست نیاورد
2:04 پس فرمود:
2:06 ان‌شاءالله ما بازمی‌گردیم
2:09 یعنی برگشت‌کنندگان هستیم
2:11 یاران [پیامبر] گفتند: آیا بازگردیم و [شهر را] نگشوده [رها کنیم]؟
2:15 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به ایشان فرمود:
2:19 فردا صبح برای جنگ بیرون روید
2:21 پس صبح [به جنگ] رفتند و زخم‌هایی به ایشان رسید
2:24 آنگاه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به ایشان فرمود:
2:29 فردا ما بازمی‌گردیم
2:31 آنان از این [سخن] خوشحال شدند
2:33 و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم خندید
2:37 حافظ در فتح‌الباری گفته است:
2:40 و حاصل خبر این است
2:42 که چون [پیامبر] ایشان را از بازگشت بدون فتح آگاه کرد، این [خبر] به مذاقشان خوش نیامد
2:47 و چون این را دید، به جنگ فرمانشان داد
2:51 ولی [شهر] برایشان گشوده نشد
2:53 و به زخم‌ها دچار شدند
2:55 زیرا از بالای دیوار بر ایشان تیر می‌انداختند
2:58 و [یاران] با تیرهای خود به آنان می‌رسیدند
3:01 اما تیرها به کسانی که بر فراز دیوار بودند نمی‌رسید
3:04 چون این را دیدند
3:06 درستیِ تصمیم بازگشت برایشان آشکار شد
3:09 پس چون [پیامبر] بار دیگر سخن بازگشت را بر ایشان تکرار کرد
3:13 آنگاه از آن خوشحال شدند
3:15 و از همین رو [پیامبر] فرمود: [پس] خندید
3:16 [پیامبر] خندید
3:18 دعا برای اهل طائف به هدایت
3:24 چون رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم خواست از طائف بازگردد
3:29 برای بازگشت از طائف
3:31 برای اهل آن به هدایت دعا کرد
3:34 امام احمد در مسند خود با سند صحیح روایت کرده است
3:38 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما که گفت:
3:42 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
3:46 خدایا ثقیف را هدایت کن
3:49 و در لفظی دیگر در جامع ترمذی [آمده است]
3:52 از جابر رضی‌الله‌عنه که گفت:
3:55 گفتند: ای رسول خدا
3:57 تیرهای ثقیف ما را سوزاند
4:00 پس بر ضد ایشان نفرین کن
4:02 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
4:06 خدایا ثقیف را هدایت کن
4:09 بازگشت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم
4:15 و تقسیم غنائم حنین
4:19 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بازگشت
4:24 به سوی جِعرانه، در انتظار ثقیف
4:27 شاید ایشان اسلام بیاورند
4:29 و آنچه از زنان و فرزندانشان به اسارت گرفته شده، به ایشان بازگردانده شود
4:33 چون [ثقیف] در آمدن نزد او تأخیر کردند
4:36 تقسیم غنائم حنین را میان مسلمانان آغاز کرد
4:40 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم [نخست] آغاز کرد
4:43 با مؤلفة قلوبهم
4:46 و ایشان سروران عرب بودند
4:48 با این بخشش دل‌هایشان را به اسلام متمایل می‌کرد
4:52 امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
4:55 از رافع بن خدیج رضی‌الله‌عنه که گفت:
4:59 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم [بخشش] داد
5:02 به ابوسفیان بن حرب
5:04 و صفوان بن امیه
5:06 و عیینه بن حصن
5:08 و اقرع بن حابس
5:10 که به هر یک از ایشان صد شتر [داد]
5:14 امام مسلم در صحیح خود و امام احمد و ترمذی روایت کرده‌اند
5:17 [این روایت] را
5:19 از صفوان بن امیه رضی‌الله‌عنه که گفت:
5:23 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم روز حنین به من [بخشش] داد
5:28 در حالی که او نزد من مبغوض‌ترین مردم بود
5:31 و پیوسته [به من] می‌بخشید
5:33 تا آنجا که او نزد من محبوب‌ترین مردم شد
5:36 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بخشید
5:40 حکیم بن حزام (رضی‌الله‌عنه) صد شتر
5:44 زیرا شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود روایت کرده‌اند
5:47 از حکیم بن حزام (رضی‌الله‌عنه) که گفت:
5:51 از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درخواست کردم و به من بخشید،
5:56 سپس باز از او درخواست کردم و به من داد،
5:59 باز هم از او خواستم و به من بخشید،
6:02 آن‌گاه فرمود:
6:03 «ای حکیم! این مال، سبزه‌ای شیرین است؛
6:08 هر که آن را با سخاوت نفس بگیرد، برکت در آن نهاده می‌شود،
6:12 و هر که آن را با حرص و طمع نفس بگیرد، برکت در آن نهاده نمی‌شود،
6:17 و همچون کسی است که می‌خورد و سیر نمی‌شود،
6:20 و دست بالا (دهنده) بهتر از دست پایین (گیرنده) است.»
6:24 حکیم گفت: گفتم: ای رسول الله!
6:27 سوگند به آن‌که تو را به حق برانگیخت،
6:30 پس از تو از هیچ‌کس چیزی نخواهم گرفت تا از دنیا جدا شوم.
6:35 پس ابوبکر (رضی‌الله‌عنه) بود
6:38 که حکیم را به عطا دعوت می‌کرد،
6:41 اما او از پذیرفتن آن از وی خودداری می‌کرد.
6:43 سپس عمر (رضی‌الله‌عنه) او را خواند تا به او عطا کند،
6:47 امّا او از پذیرفتن چیزی از او امتناع ورزید.
6:50 پس (عمر) گفت:
6:51 «ای گروه مسلمانان! شما را بر حکیم گواه می‌گیرم،
6:55 که حق او را از این فیء بر او عرضه می‌کنم،
6:59 اما او از گرفتن آن امتناع می‌ورزد.»
7:01 و پس از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حکیم از هیچ‌کس از مردم چیزی نگرفت،
7:08 تا آن‌که درگذشت.
7:10 حافظ (ابن حجر) در «الفتح» گفته است:
7:12 و علت امتناع حکیم از گرفتن عطا،
7:15 با آن‌که حق او بود،
7:17 این بود که می‌ترسید اگر از کسی چیزی بپذیرد، بدان خو گیرد
7:22 و نفسش او را به چیزی بکشاند که نمی‌خواهد،
7:26 پس نفس خویش را از آن بازداشت
7:28 و آنچه او را به شک می‌افکند را ترک کرد برای آنچه شکی در آن نیست.
7:32 و بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ازدحام کردند
7:37 ضعیفان ایمان از مسلمانان فتح و غیر ایشان.
7:41 امام احمد در «مسند» خود با سندی حسن روایت کرده است
7:45 از عبدالله بن مسعود (رضی‌الله‌عنه) که گفت:
7:49 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
7:53 غنایم حنین را در جعرانه تقسیم کرد،
7:56 و مردم بر او ازدحام کردند.
7:58 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:01 «همانا بنده‌ای از بندگان الله
8:04 را خداوند عزّوجلّ به سوی قومش برانگیخت،
8:07 پس او را تکذیب کردند و زخمی‌اش کردند،
8:10 پس او پیوسته خون را از پیشانی‌اش پاک می‌کرد و می‌گفت:
8:13 پروردگارا! قوم مرا بیامرز،
8:16 زیرا ایشان نمی‌دانند.»
8:18 عبدالله گفت:
8:20 گویا به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌نگرم
8:24 که پیشانی را پاک می‌کند،
8:26 (آن مرد را) حکایت می‌کند.
8:28 و امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
8:31 از انس بن مالک (رضی‌الله‌عنه) که گفت:
8:35 مردی از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) درخواست کرد
8:39 گله‌ای از گوسفندان میان دو کوه را،
8:41 پس به او داد.
8:43 پس نزد قوم خود آمد و گفت:
8:45 «ای قوم! اسلام آورید،
8:47 که به خدا سوگند محمد
8:49 چنان عطا می‌کند که از فقر نمی‌ترسد.»
8:53 انس (رضی‌الله‌عنه) گفت:
8:56 مردی اسلام می‌آورد و جز دنیا نمی‌خواست،
9:00 پس اسلام نمی‌آورد تا آن‌که اسلام نزد او از دنیا و آنچه در آن است محبوب‌تر گردد.
9:06 امام نووی گفت:
9:09 مقصود این است که او نخست اسلام را برای دنیا آشکار می‌کند،
9:13 نه با قصد صحیح در قلبش؛
9:16 سپس از برکت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و نور اسلام،
9:21 جز اندکی درنگ نمی‌کند تا سینه‌اش به حقیقت ایمان گشاده شود،
9:27 و در قلبش استوار گردد،
9:29 پس آن‌گاه نزد او از دنیا و آنچه در آن است محبوب‌تر خواهد بود.
9:34 المختصر در سیره نبوی
9:40 شوق جهانیان به یکدیگر طولانی شد،
9:47 اما شوق به تو را حدّی نیست،
9:54 الله بر تو درود فرستد تا هنگامی که ندا بلند است،
10:00 و تا لب‌ها با باقی‌مانده‌ی جان به حرکت درآید.