خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (126) | رازداری بازگشت

◉ 1193 بازدید ⏱ 6:55 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:23 خدایش حفظ کند
0:25 سریه رجیع
0:33 این سریه در ماه صفر
0:36 در سال چهارم هجرت بود
0:39 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
0:42 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه که گفت:
0:45 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم ده جاسوس فرستاد
0:51 و عاصم بن ثابت انصاری را بر آنان امیر کرد
0:55 جد عاصم، پسر عمر بن خطاب بود
0:58 تا آنکه به «هدّه» میان عسفان و مکه رسیدند
1:02 به آنان خبر دادند که قبیله‌ای از هذیل
1:05 که به آنان بنو لحیان گفته می‌شد
1:08 نزدیک به صد تیرانداز را گرد آوردند
1:12 و در پی ردّ پای آنان رفتند
1:14 تا آنکه خرمایی را که خورده بودند، در منزلی که فرود آمده بودند یافتند
1:19 گفتند: این خرمای یثرب است
1:21 و ردّ پای آنان را دنبال کردند
1:24 چون عاصم و یارانش از نزدیک شدن آنان آگاه شدند
1:27 به جایگاهی پناه بردند
1:29 و آن گروه آنان را محاصره کردند
1:31 و به ایشان گفتند:
1:33 فرود آیید و خود را تسلیم کنید
1:36 و برای شما عهد و پیمان می‌دهیم که هیچ‌یک از شما را نکشیم
1:41 عاصم بن ثابت رضی‌الله‌عنه گفت:
1:44 ای گروه!
1:46 اما من
1:47 در پناه کافری فرود نمی‌آیم
1:50 سپس گفت:
1:51 خدایا، از ما به پیامبرت صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر ده
1:56 پس با تیر به سوی آنان تیراندازی کردند
1:58 و عاصم را کشتند
2:00 و سه تن بر پایه عهد و پیمان به سوی آنان فرود آمدند
2:05 از جمله ایشان خبیب بود
2:06 و زید بن دثنه
2:08 و مرد دیگری
2:10 در روایت ابن اسحاق در سیره آمده است
2:13 که او عبدالله بن طارق بلوی رضی‌الله‌عنه بود
2:18 چون بر آنان دست یافتند
2:21 زه کمان‌های خود را گشودند
2:23 و آنان را با آن بستند
2:25 مرد سوم گفت:
2:27 ای عبدالله بن طارق!
2:29 این نخستین نیرنگ است
2:32 به خدا سوگند با شما همراه نمی‌شوم
2:34 برای من در این کشته‌شدگان الگویی است
2:36 مقصودش کشته‌شدگان بود
2:38 او را کشان‌کشان بردند و به زور وادارش کردند
2:41 اما او از همراهی با آنان سرباز زد
2:43 پس خبیب و زید بن دثنه را بردند
2:46 تا آنکه آن دو را پس از جنگ بدر فروختند
2:50 حارث بن عامر بن نوفل، خبیب را خرید
2:55 و خبیب همان کسی بود که حارث بن عامر را در روز بدر کشته بود
3:00 خبیب مدتی به اسارت نزد آنان ماند
3:02 تا آنکه بر کشتن او اجماع کردند
3:05 پس از برخی دختران حارث تیغی برای تراشیدن موی خواست
3:10 دختر بی‌خبر به کودکی از او نزدیک شد
3:13 تا آنکه به نزد او رسید
3:14 دید که او را بر ران خود نشانده و تیغ در دست اوست
3:19 دختر گفت:
3:20 سخت هراسان شدم، هراسی که خبیب آن را دریافت
3:24 پس گفت:
3:25 آیا می‌ترسی که او را بکشم؟
3:27 من هرگز چنین نمی‌کنم
3:30 آن دختر گفت:
3:31 به خدا سوگند، هرگز اسیری بهتر از خبیب ندیده‌ام
3:36 به خدا سوگند، روزی او را دیدم که خوشه‌ای از انگور در دست داشت و می‌خورد
3:41 در حالی که با آهن بسته شده بود
3:44 و در مکه هیچ میوه‌ای نبود
3:47 و می‌گفت:
3:49 این روزی‌ای است که الله به خبیب داده است
3:53 چون او را از حرم بیرون بردند تا در حل بکشند
3:57 خبیب به آنان گفت:
3:59 مرا رها کنید تا دو رکعت نماز بگزارم
4:02 پس او را رها کردند و دو رکعت نماز خواند
4:05 سپس گفت:
4:06 به خدا سوگند، اگر نمی‌ترسیدم که گمان کنید در من بی‌تابی است، بیشتر نماز می‌خواندم
4:12 سپس گفت:
4:13 خدایا، شمارشان را بشمار
4:16 و آنان را یک‌یک بکش
4:18 و هیچ‌یک از ایشان را باقی مگذار
4:21 سپس این ابیات را سرود:
4:23 چون مسلمان کشته شوم، باکی ندارم
4:27 که بر کدام پهلوی خود به خاک افتم، در راه الله است جان‌باختنم
4:31 و این در راه معبود است، و اگر بخواهد
4:35 بر پاره‌پاره‌های اندامم برکت می‌دهد
4:40 سپس ابوسروعه
4:42 عقبة بن حارث به سوی او برخاست
4:44 و او را کشت
4:45 ابن اسحاق در سیره با سند صحیح روایت کرده است
4:49 از عقبة بن حارث که گفت:
4:51 به خدا سوگند من خبیب را نکشتم
4:55 زیرا از آن کوچک‌تر بودم
4:57 بلکه ابو میسره، برادر بنی عبدالدار
5:01 نیزه را گرفت و آن را در دستم نهاد
5:05 سپس دست مرا با نیزه گرفت
5:07 و آن را فرو برد تا او را کشت
5:11 خُبَیب همان کسی بود که برای هر مسلمانی که صبراً کشته شود، سنت (شیوه‌ای) قرار داد.
5:15 نماز
5:17 و مردمی از قریش به سوی عاصم بن ثابت فرستادند
5:21 هنگامی که به آنان خبر رسید که او کشته شده است،
5:23 که چیزی از او را که نشانش باشد نزد ایشان بیاورند،
5:26 و او یکی از سران بزرگ ایشان را کشته بود.
5:31 حافظ (ابن حجر) در «فتح» گفته است:
5:33 شاید آن بزرگ یادشده
5:35 عقبة بن أبی معیط باشد،
5:37 زیرا عاصم او را به فرمان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) صبراً کشت،
5:43 پس از آنکه از بدر بازگشته بودند.
5:46 آنگاه الله برای عاصم، همچون سایبانی از زنبورها فرستاد،
5:50 یعنی همچون ابری از زنبورهای ریز
5:53 یا زنبورهای عسل،
5:54 که او را از فرستادهٔ ایشان نگه داشت،
5:56 و نتوانستند چیزی از او جدا کنند.
6:00 ابن اسحاق افزوده است:
6:02 وقتی زنبورها میان او و ایشان حایل شدند،
6:06 گفتند: او را رها کنید تا شب شود،
6:09 تا آنکه (زنبورها) از او دور شوند و آنگاه او را بگیریم.
6:12 آنگاه الله سیلی (یعنی سیلابی) فرستاد
6:15 که عاصم را با خود برد و به راه افتاد.
6:20 المختصر فی السیرة النبویة
6:23 شوق بی‌پایان جهانیان به برخی از ایشان گسترده شد،
6:30 پس شوق من به تو را کرانه‌ای نیست و حدّش دریافت نمی‌شود.
6:37 الله بر تو درود فرستد، تا آنگاه که بانگ (اذان) بلند است،
6:44 و لب‌های من با آنچه باقی مانده است به حرکت درمی‌آید.