خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (204) | رحلت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم

◉ 842 بازدید ⏱ 14:40 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:23 حفظه الله
0:25 وفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:35 عایشه رضی‌الله‌عنها فرمود:
0:38 و در پیش روی پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:41 ظرف یا جعبه‌ای بود که در آن آب بود،
0:44 پس دستانش را در آب فرو می‌برد
0:47 و با آن‌ها صورتش را مسح می‌کرد و می‌گفت:
0:50 هیچ معبودی جز الله نیست.
0:52 همانا مرگ را سکرات (سختی‌های جان‌کندن) است.
0:55 سپس دستانش را بلند کرد و شروع به گفتن کرد:
0:58 «فی الرفیق الأعلی»
1:01 تا آن‌که جان داد و دستش از حرکت باز ایستاد.
1:05 بخاری و مسلم در صحیحین خود روایت کرده‌اند
1:08 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
1:11 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود که
1:14 در حالی که تندرست بود می‌فرمود:
1:17 همانا هیچ پیامبری قبض روح نمی‌شود
1:19 تا آن‌که جایگاه خود را در بهشت ببیند،
1:22 سپس مخیّر می‌شود.
1:24 پس چون آن حالت برای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرود آمد
1:28 و سرش بر ران من بود،
1:30 بی‌هوش شد،
1:32 سپس به هوش آمد
1:33 و چشمش را به سقف خانه دوخت،
1:36 آنگاه فرمود:
1:38 «اللهم الرفیق الأعلی»
1:41 پس گفتم:
1:42 «اذاً لا یختارنا»
1:44 و دانستم که این همان سخنی است که برایمان بازگو می‌کرد،
1:48 در حالی که تندرست بود.
1:50 پس آخرین سخنی که بر زبان آورد این بود:
1:53 «اللهم الرفیق الأعلی»
1:56 بخاری و مسلم در صحیحین خود روایت کرده‌اند
1:59 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
2:02 او را به سینه‌ام تکیه داده بودم،
2:05 یا گفت: بر دامنم،
2:07 پس تشتی طلبید،
2:09 و به‌راستی در دامانم سست شد،
2:11 یعنی متمایل و خم شد،
2:13 به سبب سست شدن اعضایش
2:15 هنگام مرگ،
2:16 پس نفهمیدم که او درگذشته است.
2:19 امام احمد در مسندش روایت کرده
2:23 با سندی حسن،
2:25 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
2:28 پس در حالی که سرش بر شانه‌ام بود،
2:31 ناگاه سرش به سوی سر من متمایل شد.
2:34 پس گمان کردم که از سرم حاجتی دارد،
2:38 پس از دهانش قطره آبی سرد بیرون آمد
2:41 و بر گودی گلویم افتاد،
2:44 و پوستم از آن برخاست،
2:47 پس گمان کردم که بی‌هوش شده است،
2:50 پس او را با جامه‌ای پوشاندم.
2:52 امام احمد در مسندش روایت کرده
2:55 با سندی صحیح،
2:57 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
3:00 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) قبض روح شد
3:04 در حالی که سرش میان سینه و گلویم بود،
3:07 و چون جانش برآمد،
3:09 هرگز بویی خوش‌تر از آن ندیدم.
3:13 امام بخاری در صحیحش روایت کرده
3:16 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
3:19 از نعمت‌های الله بر من این است
3:22 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:25 در خانه‌ام و در روز نوبتم وفات یافت،
3:28 در حالی که میان سینه و گلویم بود،
3:31 و اینکه الله تعالی آب دهان من و آب دهان او را هنگام مرگش به هم آمیخت.
3:34 در هنگام مرگش.
3:36 زمانی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در آن وفات یافت،
3:45 و عمرش
3:47 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وفات یافت
3:51 در روز دوشنبه،
3:53 دوازدهم ماه ربیع‌الاول،
3:56 در سال یازدهم هجری.
4:00 حافظ (ابن حجر) در فتح‌الباری گفته است:
4:03 وفات پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:06 بی‌هیچ اختلافی در روز دوشنبه بود
4:08 از ماه ربیع‌الاول،
4:10 و نزدیک به اجماع است.
4:13 و نزد ابن اسحاق و جمهور (علما)
4:15 آن در دوازدهم ماه است.
4:18 امام احمد در مسندش روایت کرده
4:21 و ابن ماجه در سننش با سندی صحیح
4:24 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت:
4:28 آخرین نگاهی که به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کردم
4:34 هنگام کنار زدن پرده در روز دوشنبه بود،
4:37 پس به چهره‌اش نگریستم که گویی برگ مصحف است،
4:41 و مردم پشت سر ابوبکر رضی‌الله‌عنه در نماز بودند.
4:46 پس [ابوبکر] خواست عقب برود،
4:48 و [پیامبر] به او اشاره کرد که بر جای بماند،
4:51 و پرده را افکند، یعنی پرده را فرو آویخت،
4:54 و در پایان همان روز درگذشت.
4:57 ابن اسحاق گفته است:
4:59 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وفات یافت
5:03 هنگامی که چاشت در اوج بود از آن روز،
5:06 حافظ (ابن حجر) در فتح‌الباری گفته است:
5:09 و میان این دو جمع می‌کند
5:11 به این‌که رهاکردن دیگری
5:13 به معنای آغاز ورود به ابتدای نیمهٔ دوم روز
5:18 و آن در هنگام زوال (آفتاب) است.
5:20 اشتداد روز — یعنی گرم‌ترین ساعات پیش از زوال — پیش از زوال واقع می‌شود.
5:24 و (این وقت) ادامه می‌یابد تا زوال آفتاب تحقق یابد
5:28 موسی بن عقبه قطعیت داشت
5:31 از ابن شهاب
5:33 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:35 هنگامی که خورشید غروب کرد، درگذشت.
5:38 و همچنین ابوالاسود از عروه
5:41 این (مطلب) تأیید می‌کند آن جمعه‌ای را که به آن اشاره کردم.
5:46 عمر رسول‌الله (ﷺ) بود
5:50 روزی که وفات یافت
5:52 شصت‌وسه سال
5:54 در «صحیحین» (صحیح بخاری و صحیح مسلم) روایت شده است
5:57 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
6:00 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در حالی وفات یافت که شصت و سه ساله بود.
6:06 و بخاری و مسلم در صحیحین خود روایت کرده‌اند.
6:09 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
6:13 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در چهل سالگی به رسالت مبعوث شد.
6:18 او سیزده سال در مکه ماند و وحی بر او نازل می‌شد.
6:23 سپس [الله] به هجرت فرمان داد
6:25 ده سال هجرت کرد
6:27 و در حالی درگذشت که شصت و سه ساله بود
6:31 امام بیهقی گفت
6:33 و روایت جماعت از ابن عباس در مورد «سی و سه» (حدیث) صحیح‌تر است
6:39 آنان محکم‌تر بستند و بیشتر
6:41 و روایت ایشان با روایت صحیح از عروه موافق است
6:45 از عایشه رضی‌الله‌عنها
6:48 و یکی از دو روایت از انس رضی‌الله‌عنه
6:52 روایت صحیح از معاویه رضی‌الله‌عنه
6:56 این قول سعید بن مسیب است.
6:59 عامر الشعبی
7:01 و ابوجعفر محمد بن علی رضی‌الله‌عنه
7:05 امام نووی گفت
7:08 شصت‌وسه مورد صحیح‌ترین و مشهورترین آن‌هاست
7:12 روایت‌شده توسط مسلم، در اینجا در روایت عایشه (رضی‌الله‌عنها)
7:16 و انس و ابن عباس رضی‌الله‌عنهم
7:20 علما اتفاق دارند که صحیح‌ترین آن‌ها شصت و سه (مورد) است
7:25 حافظ ابن کثیر گفته است
7:29 اما اقامت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در مدینه، ده سال
7:34 این موضوع از اموری است که در آن اختلافی نیست.
7:37 و اما اقامت او در مکه پس از بعثت (نبوت)
7:40 مشهور این است که سیزده سال است
7:43 زیرا ایشان، درود و سلام بر پیامبر (ﷺ)،
7:46 به او وحی شد در حالی که چهل ساله بود
7:49 و درگذشت در حالی که به قول صحیح شصت و سه ساله بود.
7:53 هول فاجعه
7:59 حافظ ابن کثیر گفت
8:02 مصیبت با وفات او ﷺ سخت‌تر شد.
8:06 و کار بزرگ و امر عظیم شد.
8:09 و مسلمانان در پیامبرشان (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آسیب دیدند
8:14 امام احمد در مسند خود با سندی حسن آن را روایت کرده است.
8:19 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
8:22 عمر و مغیرة بن شعبه رضی‌الله‌عنهما آمدند
8:27 پس اجازه خواست و من به آن دو اجازه دادم
8:30 و (پرده) به سوی من کشیده شد
8:33 عمر رضی‌الله‌عنه به او نگاه کرد
8:36 گفت: «وا غشیا» (وای، بیهوش شدم!)
8:39 چه سخت بود بی‌هوشی (غشی) پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
8:44 سپس برخاست
8:46 وقتی به در نزدیک شدند
8:49 مغیره رضی‌الله‌عنه گفت
8:52 ای عمر، رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وفات یافت.
8:57 گفت: دروغ گفتی
8:59 بلکه تو مردی هستی که فتنه‌ای تو را در خود فرو می‌برد
9:02 یعنی با تو درآمیزد
9:04 رسول الله (ﷺ) نمی‌میرد.
9:08 تا آنکه الله عزّ وجلّ منافقان را نابود کند
9:12 و در لفظی دیگر در صحیح بخاری
9:15 عایشه رضی‌الله‌عنها گفت
9:18 عمر رضی‌الله‌عنه برخاست و می‌گفت
9:22 به الله سوگند، رسول الله (ﷺ) وفات نکرد.
9:27 و البته الله او را برمی‌انگیزد
9:29 دست‌ها و پاهای مردانی را قطع خواهند کرد
9:33 ورود ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه
9:41 سپس ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه روی آورد
9:46 مؤیّد و منصور، در آغاز و در پایان.
9:49 آشکارا و در باطن
9:52 پس کجی را راست کرد و حق را آشکارا اعلام نمود
9:56 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
9:59 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
10:02 ابوبکر رضی‌الله‌عنه از منزلش در سُنح بر اسب خود سوار شد و روی آورد.
10:08 تا این‌که نازل شد
10:10 و وارد مسجد شد
10:12 و با مردم سخن نگفت
10:14 تا اینکه بر عایشه رضی‌الله‌عنها وارد شد
10:18 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) تیمم کرد
10:22 او در زندان با سرمای جوهر (دوات) محبوس است.
10:25 و پرده از چهره‌اش برداشت
10:27 سپس بر او خم شد و او را بوسید.
10:30 سپس گریست
10:32 پس فرمود
10:33 پدر و مادرم فدای تو ای پیامبر الله
10:37 به الله سوگند، الله دو مرگ را بر تو جمع نخواهد کرد.
10:41 مرگی که برای تو مقدر شده بود، آن را چشیدی.
10:48 خطبه ابوبکر رضی‌الله‌عنه برای مردم
10:53 سپس ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه به سوی مردم بیرون آمد
10:59 و ایشان را از وفات رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر داد
11:04 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
11:07 از ابن عباس رضی‌الله‌عنه که گفت
11:11 ابوبکر رضی‌الله‌عنه بیرون آمد
11:14 و عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه با مردم سخن می‌گفت
11:18 پس (ابوبکر) گفت:
11:20 بنشین ای عمر!
11:22 ولی عمر از نشستن سر باز زد
11:24 پس مردم به سوی او روی آوردند و عمر را رها کردند
11:27 آنگاه ابوبکر گفت:
11:29 اما بعد،
11:31 هر کس از شما که محمد (ﷺ) را می‌پرستید،
11:36 بداند که محمد (ﷺ) درگذشته است،
11:39 و هر کس که الله را می‌پرستید،
11:41 بداند که الله زنده است و هرگز نمی‌میرد.
11:44 الله تعالی فرموده است:
11:46 «و محمد جز فرستاده‌ای نیست که پیش از او فرستادگانی گذشته‌اند.»
11:53 آیا اگر او بمیرد یا کشته شود،
11:55 به عقب‌گرد خود بازمی‌گردید؟
11:58 «و هرکس به عقب بازگردد، هرگز به الله زیانی نمی‌رساند.»
12:04 و الله به زودی سپاس‌گزاران را پاداش خواهد داد.»
12:07 ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفت:
12:10 پس مردم به گریه افتادند و هق‌هق می‌کردند.
12:13 (ابن عباس) گفت:
12:15 به خدا سوگند، گویی مردم نمی‌دانستند که الله این آیه را نازل کرده است،
12:20 تا آنکه ابوبکر رضی‌الله‌عنه آن را تلاوت کرد،
12:24 و همه مردم آن را از او فراگرفتند،
12:27 و من هیچ انسانی را نمی‌شنیدم مگر آنکه آن را تلاوت می‌کرد.
12:31 و عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
12:34 به خدا سوگند، همین که شنیدم ابوبکر آن را تلاوت می‌کند،
12:39 چنان از پا درآمدم که پاهایم مرا نگه نمی‌داشت،
12:43 و تا آنجا که بر زمین فرو افتادم،
12:46 آنگاه که شنیدم او آن را تلاوت می‌کند،
12:48 دانستم که پیامبر (ﷺ) درگذشته است.
12:53 و امام بخاری در صحیح خود به صورت معلّق روایت کرده است
12:58 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
13:01 از خطبه‌های آن دو (ابوبکر و عمر) هیچ خطبه‌ای نبود مگر آنکه الله به وسیله آن سود رساند،
13:07 عمر مردم را ترساند، با آنکه در میان ایشان نفاق بود،
13:11 پس الله با آن (بیم‌دادن) ایشان را بازگرداند،
13:14 سپس ابوبکر مردم را به هدایت بینا ساخت،
13:18 و حقی را که بر ایشان بود به آنان شناساند،
13:21 و ایشان با آن (حق) بیرون آمدند و (آیه را) تلاوت می‌کردند:
13:24 «و محمد جز فرستاده‌ای نیست که پیش از او فرستادگانی گذشته‌اند.»
13:30 «و محمد جز فرستاده‌ای نیست که پیش از او فرستادگانی گذشته‌اند.»
13:38 آیا اگر او بمیرد یا کشته شود،
13:42 به عقب‌گرد خود بازمی‌گردید؟
13:45 «و هرکس به عقب بازگردد»
13:50 «هرگز به الله زیانی نمی‌رساند.»
13:54 و الله به زودی سپاس‌گزاران را پاداش خواهد داد.»
13:59 المختصر در سیره نبوی (مختصر در زندگی‌نامه پیامبر)
14:06 آتش اشتیاق جهانیان به یکدیگر شعله‌ور شد،
14:12 اما اشتیاق به تو، پایانش را نمی‌توان دریافت،
14:20 الله بر تو درود فرستد تا زمانی که بانگ (اذان) برآورده می‌شود،
14:26 و (آن را) که در باقی‌ماندن به حرکت درمی‌آورد،
14:31 (بر) لب‌هایش (سلام باد).