از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 151 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (174) | قریش این خبر را احساس کردند و ابوسفیان اسلام آورد
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
محمد رسول الله
0:10
المختصر در سیرة النبویه
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی، حفظه الله
0:25
جاسوسی قریش برای یافتن خبرها و اسلام آوردن ابوسفیان
0:38
و خبرهای پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) از قریش قطع شد
0:43
و خداوند خبر را بر آنان پنهان نگه داشت
0:46
پس در آن شبی که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) و لشکرش در مرّ الظهران فرود آمدند، بیرون رفت
0:54
ابوسفیان بن حرب، سرور مکه
0:57
و حکیم بن حزام
0:59
و بدیل بن ورقاء خزاعی
1:02
که خبرها را جستجو میکردند
1:04
زیرا اسحاق بن راهویه در مسندش روایت کرده است
1:08
و ابن اسحاق در سیره با سندی حسن
1:12
از ابن عباس رضیاللهعنهما نقل کرده که گفت
1:16
عباس بن عبدالمطلب گفت: چون لشکر پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را دید
1:22
و صبحگاه قریش
1:24
به خدا سوگند، اگر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به زور وارد مکه شود
1:30
هلاکت آنان تا پایان روزگار ماندگار خواهد بود
1:34
پس بر قاطر سفید رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) سوار شدم
1:39
تا به اراک رسیدم
1:41
به امید آنکه هیزمکشی یا صاحب شیری
1:44
یا کسی که حاجتی دارد و به مکه میآید
1:46
بیابم
1:49
تا ایشان را از کار رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) خبر دهد و آنان به سوی او بیرون آیند
1:55
به خدا سوگند که من میرفتم و آنچه را برای آن آمده بودم میجستم
1:59
که ناگاه سخن ابوسفیان و بدیل بن ورقاء را شنیدم
2:03
که با هم بازمیگشتند
2:05
ابوسفیان گفت
2:07
به خدا سوگند امشب آتشها و لشکری ندیدم
2:12
بدیل گفت
2:14
به خدا سوگند این خزاعه است
2:16
که جنگ آنان را پریشان کرده است
2:18
ابوسفیان گفت
2:20
خزاعه به خدا کمشمارتر و خوارتر از آنند که این آتشها از ایشان باشد
2:26
عباس صدای ابوسفیان را شناخت
2:29
و گفت
2:31
ای ابا حنظله
2:33
او صدای مرا شناخت و گفت
2:35
ابوالفضل!
2:37
گفتم: آری
2:38
گفت: چه شده است؟
2:40
پدر و مادرم فدای تو باد
2:42
گفتم
2:43
به خدا سوگند این رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) است که در میان مردم است
2:48
و صبحگاه قریش
2:50
گفت: پس چاره چیست؟
2:52
پدر و مادرم فدای تو باد
2:54
گفتم
2:56
به خدا سوگند اگر تو را به چنگ آورد
2:58
گردنت را خواهد زد
3:00
پس پشت این قاطر سوار شو
3:03
او سوار شد و دو همراهش بازگشتند
3:05
و او را با خود بردم
3:07
هر گاه از آتشی از آتشهای مسلمانان میگذشتم
3:11
میگفتند این کیست؟
3:13
اما چون قاطر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را میدیدند
3:18
میگفتند این قاطر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) است
3:23
که عمویش بر آن است
3:25
تا آنکه از آتش عمر بن خطاب گذشتم
3:28
گفت: این کیست؟
3:30
و به سوی من برخاست
3:32
و چون او را بر پشت قاطر دید، شناخت
3:35
و گفت
3:37
به خدا، ای دشمن خدا
3:39
ستایش خدای را که تو را در اختیار ما نهاد
3:42
پس به سوی رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) دوان شد
3:47
و من قاطر را راندم
3:49
و به اندازهای که حیوان تندرو از مرد کندرو پیش میافتد، از او پیش افتادم
3:54
پس از قاطر فرود آمدم
3:56
و بر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) داخل شدم
4:00
و عمر نیز داخل شد
4:02
عمر رضیاللهعنه گفت
4:04
ای رسول الله! این دشمن خدا ابوسفیان است
4:07
خداوند او را بیپیمان و بیعهد به دست ما داده است
4:11
پس مرا رها کن تا گردنش را بزنم
4:14
گفتم
4:15
ای رسول الله، من او را پناه دادهام
4:18
سپس نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نشستم
4:21
و سر او را گرفتم
4:23
گفتم
4:25
به خدا سوگند امشب هیچکس جز من با او نجوا نکند
4:29
و چون عمر بسیار سخن گفت
4:31
گفتم
4:32
آرام باش ای عمر
4:34
به خدا اگر او مردی از بنی عدی بود
4:37
این سخن را نمیگفتم
4:39
اما او از بنی عبدمناف است
4:42
عمر رضیاللهعنه گفت
4:45
آرام باش ای عباس
4:47
این سخن را مگو
4:49
به خدا اسلام آوردن تو آنگاه که اسلام آوردی
4:52
نزد من محبوبتر بود از اسلام آوردن خطاب، اگر اسلام میآورد
4:56
و این به سبب آن بود که دانستم اسلام تو
4:59
نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) محبوبتر است
5:03
از اسلام خطاب
5:05
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود
5:09
ای عباس
5:11
او را به خانهات ببر
5:13
و چون صبح شد، او را نزد ما بیاور
5:16
گفت:
5:17
پس او را بردم.
5:20
چون صبح شد، او را با خود بردم.
5:22
چون رسول الله (ﷺ) او را دید،
5:26
فرمود:
5:27
ای ابوسفیان،
5:29
آیا وقت آن نرسیده که بدانی
5:31
که هیچ معبودی جز الله نیست؟
5:34
گفت:
5:35
پدر و مادرم فدایت باد،
5:37
چه بردبار بودی،
5:39
و چه بزرگوار و پیوندجو،
5:41
و چه بزرگ است گذشتت.
5:43
نزدیک بود در دلم چیزی پدید آید
5:46
که اگر خدایی جز او بود،
5:48
پس از این، واقعاً به من سودی میرساند.
5:51
رسول الله (ﷺ) فرمود:
5:54
وای بر تو ای ابوسفیان،
5:57
آیا وقت آن نرسیده که بدانی که من رسول اللهام؟
6:01
ابوسفیان گفت:
6:03
پدر و مادرم فدایت باد،
6:05
چه بردبار بودی،
6:07
و چه بزرگوار و پیوندجو و بزرگبخشایی.
6:10
اما در این مورد، تا کنون در دلم چیزی باقی است.
6:15
عباس گفت:
6:17
وای بر تو، اسلام بیاور
6:19
و گواهی ده که هیچ معبودی جز الله نیست،
6:22
و اینکه محمد رسول الله است،
6:24
پیش از آنکه گردنت زده شود.
6:27
پس گواهی داد که هیچ معبودی جز الله نیست،
6:30
و اینکه محمد رسول الله است.
6:33
عباس به پیامبر (ﷺ) گفت:
6:37
ای رسول الله،
6:39
ابوسفیان مردی است که دوستدار افتخار است،
6:42
پس برای او چیزی قرار ده.
6:45
رسول الله (ﷺ) فرمود:
6:48
آری، هر که به خانه ابوسفیان درآید در امان است،
6:53
و هر که در خانهٔ خود را ببندد در امان است.
6:56
سپس ابوسفیان بازگشت تا آنچه دیده بود را به مردم مکه خبر دهد.
7:01
رسول الله (ﷺ) به عباس رضیاللهعنه فرمود:
7:07
او را در تنگنایی از دره، نزد جایگاه عبور اسبها نگه دار،
7:11
تا لشکریان الله از کنار او بگذرند.
7:14
عباس او را همانجا که رسول الله (ﷺ) فرمان داده بود نگه داشت.
7:20
پس قبیلهها با پرچمهای خود گذشتند.
7:23
هر گاه پرچمی میگذشت،
7:26
ابوسفیان میپرسید: این کیست؟
7:29
من میگفتم: بنیسُلَیم.
7:31
او میگفت: مرا با بنیسلیم چه کار!
7:34
سپس گروه دیگری میگذشت،
7:37
میپرسید: اینان کیستند؟
7:40
میگفتم: مزینه.
7:42
میگفت: مرا با مزینه چه کار!
7:45
همچنان این سخن را میگفت،
7:48
تا آنکه دستهٔ سبز رسول الله (ﷺ) گذشت،
7:53
که در آن مهاجرین و انصار بودند،
7:56
از ایشان جز مردمک چشمان دیده نمیشد،
7:59
یعنی چشمها.
8:01
پرسید: این کیست؟
8:03
گفتم: این رسول الله (ﷺ) است
8:07
با مهاجرین و انصار.
8:10
گفت:
8:12
هیچ کس را توان مقابله با اینان نیست،
8:15
به خدا سوگند، امروز پادشاهی برادرزادهٔ تو بزرگ شده است.
8:19
گفتم:
8:21
وای بر تو ای ابوسفیان،
8:23
این نبوت است.
8:25
گفت:
8:27
پس آری، اگر چنین است.
8:29
و در صحیح بخاری،
8:31
از عروة بن زبیر آمده که گفت:
8:33
تا آنکه دستهٔای آمد که مانندش دیده نشده بود.
8:37
پرسید: اینان کیستند؟
8:39
عباس رضیاللهعنه گفت:
8:42
اینان انصارند،
8:44
سعد بن عباده بر ایشان است و پرچم با اوست.
8:48
سعد بن عباده رضیاللهعنه گفت:
8:51
ای ابوسفیان،
8:53
امروز روز نبرد بزرگ است،
8:56
امروز کعبه حلال شمرده میشود.
8:59
ابوسفیان گفت:
9:01
ای عباس،
9:03
چه نیکوست روز ذِمار!
9:05
سپس دستهٔ دیگری آمد،
9:07
که کمشمارترین دستهها بود،
9:09
که در آن رسول الله (ﷺ) بود
9:12
و یارانش،
9:14
و پرچم پیامبر (ﷺ)
9:17
با زبیر بن عوام رضیاللهعنه بود.
9:20
چون رسول الله (ﷺ) از کنار
9:24
ابوسفیان گذشت،
9:26
فرمود:
9:27
آیا نشنیدی که سعد بن عباده چه گفت؟
9:30
رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:34
چه گفت؟ گفت: چنین و چنان گفت.
9:39
رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:43
سعد دروغ گفت،
9:44
یعنی سعد خطا کرد،
9:47
بلکه این روزی است که الله در آن کعبه را بزرگ میدارد،
9:51
و روزی است که در آن کعبه پوشانده میشود.
9:57
بازگشت ابوسفیان به مکه
10:00
و آنان را به تسلیم فرمان داد.
10:04
چون ابوسفیان نیروی مسلمانان را دید،
10:08
دانست که توان جنگ با ایشان را ندارد.
10:11
پس به سوی مکه روانه شد
10:13
و آنان را به تسلیم اندرز داد.
10:16
امام ابن راهویه در مسند خود آن را روایت کرده است،
10:19
و ابن اسحاق در سیره به سندی نیکو [آن را آورده است]
10:23
از ابن عباس رضیاللهعنهما که گفت:
10:27
عباس به ابوسفیان گفت:
10:29
«[برو] نزد قوم خود بیا» [تا ...]
10:32
او بیرون رفت تا به مردم مکه رسید،
10:35
و با بلندترین صدای خود فریاد زد:
10:38
«ای گروه قریش!»
10:40
«این محمد است؛
10:42
با چیزی آمده که در برابرش توانی ندارید.
10:46
هر کس به خانه ابوسفیان درآید، در امان است.»
10:50
آنگاه همسرش هند دختر عتبه برخاست
10:53
و ریش او را گرفت و گفت:
10:56
«این گاوِ پیر کچلِ احمق را بکشید!
11:00
چه زشت است این پیشاهنگ قومی!»
11:03
[ابوسفیان] گفت:
11:04
«وای بر شما!
11:05
این زن شما را از خود فریب ندهد،
11:09
زیرا او با چیزی آمده که در برابرش توانی ندارید.
11:13
هر کس به خانه ابوسفیان درآید، در امان است.»
11:17
گفتند: «خدا تو را بکشد!
11:19
خانهات ما را چه سود دهد؟»
11:22
[ابوسفیان] گفت:
11:23
«و هر کس در خانه خود را ببندد، در امان است،
11:26
و هر کس به مسجد درآید، در امان است.»
11:30
پس مردم به خانههای خود و به مسجد پراکنده شدند.
11:36
[پایان] مختصر
11:37
در سیره نبوی
11:40
«اگرچه اشتیاق جهانیان به یکدیگر دراز شده،
11:46
اما اشتیاق من به تو را پایانی نیست.
11:53
الله بر تو درود فرستد، تا آنگاه که بانگ [اذان] بلند است،
12:00
و تا آنگاه که زبانِ باقیماندهام به حرکت است،
12:06
[بر تو درود باد].»