خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (174) | قریش این خبر را احساس کردند و ابوسفیان اسلام آورد

◉ 665 بازدید ⏱ 12:08 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 محمد رسول الله
0:10 المختصر در سیرة النبویه
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی، حفظه الله
0:25 جاسوسی قریش برای یافتن خبرها و اسلام آوردن ابوسفیان
0:38 و خبرهای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از قریش قطع شد
0:43 و خداوند خبر را بر آنان پنهان نگه داشت
0:46 پس در آن شبی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و لشکرش در مرّ الظهران فرود آمدند، بیرون رفت
0:54 ابوسفیان بن حرب، سرور مکه
0:57 و حکیم بن حزام
0:59 و بدیل بن ورقاء خزاعی
1:02 که خبرها را جستجو می‌کردند
1:04 زیرا اسحاق بن راهویه در مسندش روایت کرده است
1:08 و ابن اسحاق در سیره با سندی حسن
1:12 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما نقل کرده که گفت
1:16 عباس بن عبدالمطلب گفت: چون لشکر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دید
1:22 و صبحگاه قریش
1:24 به خدا سوگند، اگر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به زور وارد مکه شود
1:30 هلاکت آنان تا پایان روزگار ماندگار خواهد بود
1:34 پس بر قاطر سفید رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سوار شدم
1:39 تا به اراک رسیدم
1:41 به امید آنکه هیزم‌کشی یا صاحب شیری
1:44 یا کسی که حاجتی دارد و به مکه می‌آید
1:46 بیابم
1:49 تا ایشان را از کار رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خبر دهد و آنان به سوی او بیرون آیند
1:55 به خدا سوگند که من می‌رفتم و آنچه را برای آن آمده بودم می‌جستم
1:59 که ناگاه سخن ابوسفیان و بدیل بن ورقاء را شنیدم
2:03 که با هم بازمی‌گشتند
2:05 ابوسفیان گفت
2:07 به خدا سوگند امشب آتش‌ها و لشکری ندیدم
2:12 بدیل گفت
2:14 به خدا سوگند این خزاعه است
2:16 که جنگ آنان را پریشان کرده است
2:18 ابوسفیان گفت
2:20 خزاعه به خدا کم‌شمارتر و خوارتر از آنند که این آتش‌ها از ایشان باشد
2:26 عباس صدای ابوسفیان را شناخت
2:29 و گفت
2:31 ای ابا حنظله
2:33 او صدای مرا شناخت و گفت
2:35 ابوالفضل!
2:37 گفتم: آری
2:38 گفت: چه شده است؟
2:40 پدر و مادرم فدای تو باد
2:42 گفتم
2:43 به خدا سوگند این رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است که در میان مردم است
2:48 و صبحگاه قریش
2:50 گفت: پس چاره چیست؟
2:52 پدر و مادرم فدای تو باد
2:54 گفتم
2:56 به خدا سوگند اگر تو را به چنگ آورد
2:58 گردنت را خواهد زد
3:00 پس پشت این قاطر سوار شو
3:03 او سوار شد و دو همراهش بازگشتند
3:05 و او را با خود بردم
3:07 هر گاه از آتشی از آتش‌های مسلمانان می‌گذشتم
3:11 می‌گفتند این کیست؟
3:13 اما چون قاطر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را می‌دیدند
3:18 می‌گفتند این قاطر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
3:23 که عمویش بر آن است
3:25 تا آنکه از آتش عمر بن خطاب گذشتم
3:28 گفت: این کیست؟
3:30 و به سوی من برخاست
3:32 و چون او را بر پشت قاطر دید، شناخت
3:35 و گفت
3:37 به خدا، ای دشمن خدا
3:39 ستایش خدای را که تو را در اختیار ما نهاد
3:42 پس به سوی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دوان شد
3:47 و من قاطر را راندم
3:49 و به اندازه‌ای که حیوان تندرو از مرد کندرو پیش می‌افتد، از او پیش افتادم
3:54 پس از قاطر فرود آمدم
3:56 و بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) داخل شدم
4:00 و عمر نیز داخل شد
4:02 عمر رضی‌الله‌عنه گفت
4:04 ای رسول الله! این دشمن خدا ابوسفیان است
4:07 خداوند او را بی‌پیمان و بی‌عهد به دست ما داده است
4:11 پس مرا رها کن تا گردنش را بزنم
4:14 گفتم
4:15 ای رسول الله، من او را پناه داده‌ام
4:18 سپس نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نشستم
4:21 و سر او را گرفتم
4:23 گفتم
4:25 به خدا سوگند امشب هیچ‌کس جز من با او نجوا نکند
4:29 و چون عمر بسیار سخن گفت
4:31 گفتم
4:32 آرام باش ای عمر
4:34 به خدا اگر او مردی از بنی عدی بود
4:37 این سخن را نمی‌گفتم
4:39 اما او از بنی عبدمناف است
4:42 عمر رضی‌الله‌عنه گفت
4:45 آرام باش ای عباس
4:47 این سخن را مگو
4:49 به خدا اسلام آوردن تو آن‌گاه که اسلام آوردی
4:52 نزد من محبوب‌تر بود از اسلام آوردن خطاب، اگر اسلام می‌آورد
4:56 و این به سبب آن بود که دانستم اسلام تو
4:59 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) محبوب‌تر است
5:03 از اسلام خطاب
5:05 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
5:09 ای عباس
5:11 او را به خانه‌ات ببر
5:13 و چون صبح شد، او را نزد ما بیاور
5:16 گفت:
5:17 پس او را بردم.
5:20 چون صبح شد، او را با خود بردم.
5:22 چون رسول الله (ﷺ) او را دید،
5:26 فرمود:
5:27 ای ابوسفیان،
5:29 آیا وقت آن نرسیده که بدانی
5:31 که هیچ معبودی جز الله نیست؟
5:34 گفت:
5:35 پدر و مادرم فدایت باد،
5:37 چه بردبار بودی،
5:39 و چه بزرگوار و پیوندجو،
5:41 و چه بزرگ است گذشتت.
5:43 نزدیک بود در دلم چیزی پدید آید
5:46 که اگر خدایی جز او بود،
5:48 پس از این، واقعاً به من سودی می‌رساند.
5:51 رسول الله (ﷺ) فرمود:
5:54 وای بر تو ای ابوسفیان،
5:57 آیا وقت آن نرسیده که بدانی که من رسول الله‌ام؟
6:01 ابوسفیان گفت:
6:03 پدر و مادرم فدایت باد،
6:05 چه بردبار بودی،
6:07 و چه بزرگوار و پیوندجو و بزرگ‌بخشایی.
6:10 اما در این مورد، تا کنون در دلم چیزی باقی است.
6:15 عباس گفت:
6:17 وای بر تو، اسلام بیاور
6:19 و گواهی ده که هیچ معبودی جز الله نیست،
6:22 و اینکه محمد رسول الله است،
6:24 پیش از آنکه گردنت زده شود.
6:27 پس گواهی داد که هیچ معبودی جز الله نیست،
6:30 و اینکه محمد رسول الله است.
6:33 عباس به پیامبر (ﷺ) گفت:
6:37 ای رسول الله،
6:39 ابوسفیان مردی است که دوستدار افتخار است،
6:42 پس برای او چیزی قرار ده.
6:45 رسول الله (ﷺ) فرمود:
6:48 آری، هر که به خانه ابوسفیان درآید در امان است،
6:53 و هر که در خانهٔ خود را ببندد در امان است.
6:56 سپس ابوسفیان بازگشت تا آنچه دیده بود را به مردم مکه خبر دهد.
7:01 رسول الله (ﷺ) به عباس رضی‌الله‌عنه فرمود:
7:07 او را در تنگنایی از دره، نزد جایگاه عبور اسب‌ها نگه دار،
7:11 تا لشکریان الله از کنار او بگذرند.
7:14 عباس او را همان‌جا که رسول الله (ﷺ) فرمان داده بود نگه داشت.
7:20 پس قبیله‌ها با پرچم‌های خود گذشتند.
7:23 هر گاه پرچمی می‌گذشت،
7:26 ابوسفیان می‌پرسید: این کیست؟
7:29 من می‌گفتم: بنی‌سُلَیم.
7:31 او می‌گفت: مرا با بنی‌سلیم چه کار!
7:34 سپس گروه دیگری می‌گذشت،
7:37 می‌پرسید: اینان کیستند؟
7:40 می‌گفتم: مزینه.
7:42 می‌گفت: مرا با مزینه چه کار!
7:45 همچنان این سخن را می‌گفت،
7:48 تا آنکه دستهٔ سبز رسول الله (ﷺ) گذشت،
7:53 که در آن مهاجرین و انصار بودند،
7:56 از ایشان جز مردمک چشمان دیده نمی‌شد،
7:59 یعنی چشم‌ها.
8:01 پرسید: این کیست؟
8:03 گفتم: این رسول الله (ﷺ) است
8:07 با مهاجرین و انصار.
8:10 گفت:
8:12 هیچ کس را توان مقابله با اینان نیست،
8:15 به خدا سوگند، امروز پادشاهی برادرزادهٔ تو بزرگ شده است.
8:19 گفتم:
8:21 وای بر تو ای ابوسفیان،
8:23 این نبوت است.
8:25 گفت:
8:27 پس آری، اگر چنین است.
8:29 و در صحیح بخاری،
8:31 از عروة بن زبیر آمده که گفت:
8:33 تا آنکه دستهٔ‌ای آمد که مانندش دیده نشده بود.
8:37 پرسید: اینان کیستند؟
8:39 عباس رضی‌الله‌عنه گفت:
8:42 اینان انصارند،
8:44 سعد بن عباده بر ایشان است و پرچم با اوست.
8:48 سعد بن عباده رضی‌الله‌عنه گفت:
8:51 ای ابوسفیان،
8:53 امروز روز نبرد بزرگ است،
8:56 امروز کعبه حلال شمرده می‌شود.
8:59 ابوسفیان گفت:
9:01 ای عباس،
9:03 چه نیکوست روز ذِمار!
9:05 سپس دستهٔ دیگری آمد،
9:07 که کم‌شمارترین دسته‌ها بود،
9:09 که در آن رسول الله (ﷺ) بود
9:12 و یارانش،
9:14 و پرچم پیامبر (ﷺ)
9:17 با زبیر بن عوام رضی‌الله‌عنه بود.
9:20 چون رسول الله (ﷺ) از کنار
9:24 ابوسفیان گذشت،
9:26 فرمود:
9:27 آیا نشنیدی که سعد بن عباده چه گفت؟
9:30 رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:34 چه گفت؟ گفت: چنین و چنان گفت.
9:39 رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:43 سعد دروغ گفت،
9:44 یعنی سعد خطا کرد،
9:47 بلکه این روزی است که الله در آن کعبه را بزرگ می‌دارد،
9:51 و روزی است که در آن کعبه پوشانده می‌شود.
9:57 بازگشت ابوسفیان به مکه
10:00 و آنان را به تسلیم فرمان داد.
10:04 چون ابوسفیان نیروی مسلمانان را دید،
10:08 دانست که توان جنگ با ایشان را ندارد.
10:11 پس به سوی مکه روانه شد
10:13 و آنان را به تسلیم اندرز داد.
10:16 امام ابن راهویه در مسند خود آن را روایت کرده است،
10:19 و ابن اسحاق در سیره به سندی نیکو [آن را آورده است]
10:23 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که گفت:
10:27 عباس به ابوسفیان گفت:
10:29 «[برو] نزد قوم خود بیا» [تا ...]
10:32 او بیرون رفت تا به مردم مکه رسید،
10:35 و با بلندترین صدای خود فریاد زد:
10:38 «ای گروه قریش!»
10:40 «این محمد است؛
10:42 با چیزی آمده که در برابرش توانی ندارید.
10:46 هر کس به خانه ابوسفیان درآید، در امان است.»
10:50 آنگاه همسرش هند دختر عتبه برخاست
10:53 و ریش او را گرفت و گفت:
10:56 «این گاوِ پیر کچلِ احمق را بکشید!
11:00 چه زشت است این پیشاهنگ قومی!»
11:03 [ابوسفیان] گفت:
11:04 «وای بر شما!
11:05 این زن شما را از خود فریب ندهد،
11:09 زیرا او با چیزی آمده که در برابرش توانی ندارید.
11:13 هر کس به خانه ابوسفیان درآید، در امان است.»
11:17 گفتند: «خدا تو را بکشد!
11:19 خانه‌ات ما را چه سود دهد؟»
11:22 [ابوسفیان] گفت:
11:23 «و هر کس در خانه خود را ببندد، در امان است،
11:26 و هر کس به مسجد درآید، در امان است.»
11:30 پس مردم به خانه‌های خود و به مسجد پراکنده شدند.
11:36 [پایان] مختصر
11:37 در سیره نبوی
11:40 «اگرچه اشتیاق جهانیان به یکدیگر دراز شده،
11:46 اما اشتیاق من به تو را پایانی نیست.
11:53 الله بر تو درود فرستد، تا آنگاه که بانگ [اذان] بلند است،
12:00 و تا آنگاه که زبانِ باقی‌مانده‌ام به حرکت است،
12:06 [بر تو درود باد].»