از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 147 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (170) | پرچم به سوی شمشیر کشیده خدا رضی الله عنه می رود
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول الله (ﷺ)
0:13
مختصر در سیره نبوی
0:17
از تألیف شیخ موسی بالراشد العازمی
0:23
خداوند او را حفظ کند.
0:25
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) شهادت هر سه امیر را خبر داد
0:36
الله سبحانه و تعالی پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را آگاه کرد
0:43
بر آنچه در غزوهی موته روی داد
0:46
و او در مدینه نبوی است
0:48
امیران سپاه را که هر سه رضیاللهعنهم بودند، به اهل مدینه خبر مرگشان را اعلام کرد.
0:54
پیش از آنکه خبرشان به ایشان برسد
0:57
امام احمد در مسند خود و ابن حبان در صحیح خود با سندی نیکو روایت کردهاند
1:03
ابوقتاده رضیاللهعنه روایت کرده که گفت
1:07
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بر منبر بالا رفت.
1:11
و امر کرد که ندا داده شود: نماز جامعه (برای اجتماع مردم برای نماز)
1:15
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
1:18
آیا شما را از این لشکر غازیتان خبر ندهم؟
1:22
آنان حرکت کردند تا با دشمن روبهرو شدند
1:26
پس زید شهید شد.
1:28
پس برای او استغفار کنید
1:30
مردم برای او استغفار کنند.
1:32
سپس جعفر بن ابیطالب پرچم را برگرفت
1:36
بر آن قوم حمله کرد تا آنکه شهید شد.
1:40
گواهی میدهم برای او به شهادت
1:42
پس برای او استغفار کنید
1:44
سپس پرچم را عبدالله بن رواحه برگرفت.
1:48
پایداری کرد تا آنکه شهید شد.
1:52
پس برای او آمرزش بخواهید
1:55
امام بخاری در صحیح خود آن را روایت کرده است.
1:58
از انس رضیاللهعنه روایت است که گفت
2:01
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خطبه خواند و فرمود
2:05
پرچم را زید برگرفت، پس به شهادت رسید.
2:08
سپس جعفر آن را گرفت و شهید شد.
2:11
سپس عبدالله بن رواحه آن را گرفت و او نیز به شهادت رسید.
2:15
و گفت
2:17
آنچه ایشان را خوشحال میکند این است که نزد ما باشند
2:20
و چشمانش اشک میریزد
2:22
امام بخاری و مسلم در صحیحین خود آن را روایت کردهاند.
2:26
و ابوداوود در سنن خود
2:29
و لفظ از ابو داوود است
2:31
از عایشه رضیاللهعنها روایت است که گفت
2:34
هنگامی که زید بن حارثه کشته شد
2:37
و جعفر و عبدالله بن رواحه
2:40
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) نشست
2:43
در مسجد
2:45
از چهرهاش اندوه شناخته میشود
2:47
پرچم به دست شمشیر برکشیدهی الله
2:54
رضیاللهعنه
2:56
وقتی پرچم با شهادت عبدالله بن رواحه بر زمین افتاد
3:01
رضیاللهعنه
3:03
و رسول الله (ﷺ) همواره
3:06
کسی را پس از او به حمل آن مکلف نکرد.
3:09
آن را ثابت بن اقرم رضیاللهعنه گرفت
3:12
فرمود
3:14
ای گروه مسلمانان
3:16
با یکی از خودتان توافق کردند (بر مردی از میان خودتان سازش کردند)
3:19
گفتند: تو
3:21
گفت: من این کار را نخواهم کرد.
3:24
مردم بر خالد بن الولید رضیاللهعنه اتفاق کردند
3:28
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
3:31
به یارانش در مدینه
3:34
سپس خالد بن الولید آن را بدون فرمان او برگرفت.
3:38
و برای او گشوده شد
3:40
و در لفظی دیگر
3:42
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
3:45
تا اینکه پرچم را شمشیری از شمشیرهای الله برگرفت
3:49
تا اینکه الله بر آنان گشود
3:52
و در روایت امام احمد و ابن حبان با سند جید
3:58
رسول الله (ﷺ) فرمودند:
4:02
سپس پرچم را خالد بن ولید برگرفت
4:05
و از امیران نبود
4:07
او خودش را به آن فرمان داد
4:09
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) دو انگشت خود را بالا برد و فرمود
4:14
بارالها، او شمشیری از شمشیرهای توست.
4:17
پس او را یاری کن
4:19
در آن روز خالد «سیفالله» نامیده شد.
4:22
حافظ ابن کثیر گفت
4:25
پرچم را خالد بن ولید رضیاللهعنه برگرفت.
4:29
و با مسلمانان کناره گرفت و با مدارا رفتار کرد
4:32
تا اینکه مسلمانان از دشمن رهایی یافتند
4:35
و الله به دست او (فتح و پیروزی) را گشود
4:38
همانگونه که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) تمامی این مطالب را خبر داده است.
4:43
اصحاب او که آن روز در مدینه بودند
4:46
و او بر منبر ایستاده بود
4:49
سپس فرماندهان را یکییکی به ایشان خبر داد
4:53
و چشمانش اشکریزان بود، صلیاللهعلیهوسلم
4:57
شدّت خالد بن ولید رضیاللهعنه
5:05
خالد بن ولید رضیاللهعنه با لشکرش بر کافران سخت حمله کرد.
5:10
و با آنان جهادی بزرگ کن
5:13
امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
5:16
از خالد بن ولید رضیاللهعنه روایت است که گفت
5:20
در روز مؤته نه شمشیر در دست من شکست.
5:25
در دستم جز یک صحیفه یمانی باقی نماند
5:29
و در لفظی دیگر در صحیح بخاری آمده است که ایشان رضیاللهعنه فرمود
5:34
در روز موته، در دستم نُه شمشیر فرو رفت
5:38
و در دستم نامهای یمانی بود
5:42
حافظ (ابن حجر) در «فتح» گفته است
5:45
و این حدیث دلالت دارد که مسلمانان بسیاری از مشرکان را کشتند.
5:50
حافظ ابن کثیر گفته است
5:53
و این اقتضا میکند که آنان در میان ایشان کشتار بسیار کردند.
5:57
و اگر چنین نمیبود، نمیتوانستند از شر ایشان رهایی یابند.
6:02
و همین بهتنهایی دلیلی مستقل است، و الله داناتر است.
6:07
پیروز این نبرد بزرگ کدامیک بود؟
6:15
حافظ در «فتح» گفته است:
6:19
و اهل نقل در مراد سخن پیامبر (ﷺ) اختلاف کردهاند،
6:24
«تا آنکه الله بر ایشان پیروزی داد».
6:27
آیا در آن جنگی رخ داد که در آن مشرکان شکست خوردند،
6:32
یا مراد از «فتح» چیز دیگری است؟
6:34
[یعنی] کنارهگیری ایشان به سوی مسلمانان، تا آنکه سالم بازگشتند.
6:38
ابن سعد در «طبقات» خود روایت کرده است
6:41
از ابوعامر اشعری رضیاللهعنه که گفت:
6:45
«سپس مسلمانان چنان شکست بدی خوردند که مانندش را هرگز ندیده بودم،
6:50
تا آنکه دو نفر را با هم ندیدم.»
6:53
میگویم: و این پس از شهادت عبدالله بن رواحه رضیاللهعنه بود.
6:59
[وی] گفت رضیاللهعنه:
7:01
«پس خالد پرچم را گرفت،
7:04
سپس بر آن قوم حمله برد،
7:06
و الله آنان را چنان شکست بدی داد که مانندش را هرگز ندیده بودم،
7:10
تا آنکه مسلمانان شمشیرهای خود را هرجا خواستند نهادند.»
7:15
و ابن اسحاق گفته است:
7:17
«پس مردم بر خالد بن ولید اجماع کردند،
7:20
و چون پرچم را گرفت،
7:22
با آن قوم دفاع کرد و ایشان را از خود راند،
7:25
سپس [خالد] کناره گرفت و [لشکر] از او کناره گرفت،
7:27
تا آنکه مردم بازگشتند.»
7:29
و بیهقی گفته است:
7:31
اهل مغازی در گریز و کنارهگیری ایشان اختلاف کردهاند،
7:36
برخی به همین رأی رفتهاند،
7:38
و برخی گمان بردهاند که مسلمانان بر مشرکان چیره شدند،
7:43
و مشرکان شکست خوردند.
7:45
و حدیث انس بن مالک رضیاللهعنه
7:48
از پیامبر (ﷺ)،
7:51
«سپس خالد آن را گرفت و [الله] پیروزی را بر دستش قرار داد»،
7:54
بر چیرگی ایشان بر آنان دلالت دارد،
7:57
و الله تعالی به درستی داناتر است.
8:00
و امام ابن قیم گفته است:
8:04
و درست آن است که ابن اسحاق یاد کرده،
8:07
که هر گروهی از دیگری کناره گرفت.
8:10
و حافظ ابن کثیر گفته است:
8:13
«و مسلمانان بازگشتند و حمله کردند»،
8:16
و الله شر کفر را بازداشت،
8:18
و سپاس و منت از آن اوست.
8:21
دلجویی پیامبر (ﷺ)
8:27
از خاندان جعفر رضیاللهعنه:
8:31
امام احمد در «مسند» خود با سند صحیح روایت کرده است
8:36
از عبدالله بن جعفر بن ابیطالب رضیاللهعنهما که گفت:
8:41
«یا رسول الله (ﷺ) [نزد]
8:44
خاندان جعفر سه روز [بود] که [پیامبر] نزد ایشان بیاید،
8:48
سپس نزد ایشان آمد و فرمود:
8:51
«پس از امروز بر برادرم گریه نکنید.»
8:54
«فرزندان برادرم را نزد من بخوانید.»
8:57
گفت: «پس ما را آوردند گویی جوجهها بودیم.»
9:01
سپس فرمود: «سلمانی را برای من بخوانید.»
9:04
«پس سلمانی را آوردند، و سرهای ما را تراشید.»
9:08
سپس فرمود: «اما محمد،
9:11
پس شبیه عمویمان ابوطالب است.»
9:14
«و اما عبدالله،
9:16
پس شبیه خلقت و خُلق من است.»
9:19
سپس دستم را گرفت و آن را بلند کرد،
9:22
یعنی آن را بالا برد،
9:24
و فرمود: «خدایا، جعفر را در خانوادهاش جانشین [او] باش،
9:28
و در معامله دست راست عبدالله برکت ده.»
9:32
این را سه بار فرمود.
9:35
گفت: «پس مادرمان آمد،
9:38
و یتیمی ما را به ایشان یادآوری کرد،
9:40
و شروع به شادی [برای ما] کرد،
9:42
یعنی [یادآوری یتیمی] او را اندوهگین و شادیاش را زایل میکرد.»
9:45
پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:48
«از تنگدستی بر ایشان بیمناکی؟
9:51
و من در دنیا و آخرت سرپرست ایشانم.»
9:55
امام احمد در «مسند»، و ابوداود و ترمذی با سند حسن روایت کردهاند
10:02
از عبدالله بن جعفر رضیاللهعنهما که گفت:
10:06
چون خبر شهادت جعفر رسید،
10:09
پیامبر (ﷺ) فرمود:
10:12
«برای خانواده جعفر غذایی تهیه کنید،
10:15
زیرا چیزی به ایشان رسیده که آنان را مشغول کرده است.»
10:18
امام ترمذی گفته است:
10:20
و برخی از اهل علم
10:22
مستحب دانستهاند که به خانواده متوفی چیزی [از غذا] فرستاده شود
10:26
به سبب مشغولیت ایشان به مصیبت.
10:28
و این قول شافعی است.
10:30
حاکم در «مستدرک» با سند حسن روایت کرده است
10:34
از جعفر بن خالد بن سارة از پدرش،
10:38
که گفت: عبدالله بن جعفر گفت:
10:43
«اگر مرا و قثم و عبیدالله بن عباس را میدیدی که بازی میکردیم،
10:48
ناگهان رسول الله (ﷺ) بر چارپایی گذشت،
10:53
پس فرمود: «این را نزد من سوار کنید.»
10:57
پس مرا پیش روی خود نشاند،
10:59
سپس به قثم فرمود:
11:01
«این را نزد من سوار کنید.»
11:03
پس او را پشت سر خود نشاند،
11:05
[و] از عمویش عباس شرم نکرد
11:08
که قثم را سوار کرد و عبیدالله را رها کرد.
11:11
سپس سه بار بر سرم دست کشید،
11:14
و چون دست کشید، فرمود:
11:16
«خدایا، جعفر را در فرزندش جانشین [او] باش.»
11:20
حاکم گفته است:
11:22
جعفر بن خالد با دو سنت ارجمند آمده است،
11:26
یکی دست کشیدن بر سر یتیم،
11:30
و دیگری
11:31
دلجویی از اهل مصیبت با آنچه شبشان را با آن سپری میکنند (آذوقهی آن شب را تأمین کردن)
11:36
الله ما را توفیق دهد که این (کار) را به کار بندیم، از او (تعالی)
11:39
مختصر در سیرهٔ نبوی
11:45
اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شد
11:51
پس اشتیاق من به تو را پایانی نیست که بتوان آن را در بر گرفت
11:58
الله بر تو درود فرستد تا زمانی که ندا بلند باشد
12:04
و (زبان) به باقیات (صالحات) به حرکت درآمد
12:11
لبهایش