از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 165 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (188) | تلاش برای ترور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول الله
0:13
المختصر در سیره نبوی
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:23
حفظه الله
0:25
توطئه ترور پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
0:32
توطئهچینی شماری از منافقان علیه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
0:39
و آنان قصد داشتند در گردنهٔ عقبه به او هجوم برند تا او را بکشند
0:43
پس الله رسولش (صلیاللهعلیهوسلم) را از شر آنان نگاه داشت
0:48
امام احمد در مسندش با سندی صحیح روایت کرده است
0:52
از ابوطفیل که گفت:
0:55
هنگامی که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از غزوهٔ تبوک بازمیگشت
1:00
منادیای را فرمان داد و او ندا داد
1:03
که رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از گردنهٔ عقبه میگذرد
1:07
پس هیچکس از آن نگذرد
1:10
در حالی که حذیفه رضیاللهعنه مهار شتر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را میکشید
1:16
و عمار رضیاللهعنه آن را میراند
1:20
ناگاه گروهی نقابزده سوار بر مرکبها پیش آمدند
1:24
و عمار را که شتر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را میراند احاطه کردند
1:29
و عمار به صورت مرکبها میزد
1:33
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به حذیفه فرمود: «بس است، بس است»
1:39
یعنی: کافی است، کافی است
1:42
تا آنکه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرود آمد
1:46
و چون فرود آمد، پیاده شد و عمار بازگشت
1:54
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
1:58
«ای عمار، آیا آن گروه را شناختی؟»
2:01
گفت: «مرکبها را بهطور کلی شناختم، و آن گروه نقابزده بودند»
2:07
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
2:11
«آیا میدانی چه قصد داشتند؟»
2:13
گفت:
2:14
«الله و رسولش داناترند»
2:17
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
2:21
«قصد داشتند رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را رم دهند تا او را به زمین افکنند»
2:27
گفت: «از یکی از اصحاب رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بپرس»
2:34
پس [عمار] گفت: «تو را به الله سوگند میدهم، چند نفر از اصحاب عقبه را میدانی؟»
2:40
گفت: «چهارده نفر»
2:43
گفت: «اگر تو هم از آنان بودی، پس آنان پانزده نفر بودند»
2:48
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) سه نفر از ایشان را معذور دانست
2:53
گفتند: «به خدا سوگند، ندای رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) را نشنیدیم
2:59
و نمیدانستیم آن گروه چه قصدی داشتند»
3:02
پس عمار رضیاللهعنه گفت:
3:05
«گواهی میدهم که دوازده نفر باقیمانده
3:08
در زندگی دنیا و روزی که گواهان برپا شوند، دشمن الله و رسول او هستند»
3:14
و در این باره این سخن الله تعالی نازل شد:
3:18
و آنچه را به دست نیاوردند، آرزو کردند
3:21
امام قرطبی در تفسیرش گفته است:
3:24
یعنی منافقان قصد کشتن پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را در شب عقبه در غزوهٔ تبوک داشتند
3:33
شتاب پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به سوی مدینه
3:41
چون رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) به وادی القری رسید
3:47
به یارانش فرمود:
3:49
«من به سوی مدینه شتاب دارم
3:52
پس هر کس از شما میخواهد همراه من شتاب کند، شتاب کند»
3:57
و چون رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بر مدینه مشرف شد
4:02
فرمود: «این طابه است»
4:05
و چون کوه احد را دید
4:08
فرمود: «این احد است
4:11
کوهی که ما را دوست دارد و ما آن را دوست داریم»
4:14
امام نووی گفته است:
4:16
سخن پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) که «ما را دوست دارد و ما آن را دوست داریم»
4:20
صحیح آن است که بر ظاهرش حمل شود
4:23
و معنایش این است که کوه، خود ما را دوست دارد
4:26
و الله در آن تمییز و شعور قرار داده است
4:29
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) برای یارانش پاداش اهل عذر را یادآور شد
4:37
شیخان در صحیحین خود روایت کردهاند
4:40
و لفظ از بخاری است
4:42
از انس بن مالک رضیاللهعنه که گفت:
4:46
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از غزوهٔ تبوک بازگشت
4:51
و به مدینه نزدیک شد و فرمود:
4:54
«در مدینه گروههایی هستند که هیچ مسیری را نپیمودید و هیچ وادیای را نبریدید
5:00
مگر آنکه با شما بودند»
5:02
گفتند: «ای رسول الله، با اینکه در مدینهاند؟»
5:06
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
5:10
«آری، در مدینهاند
5:12
عذر ایشان را بازداشته است»
5:14
امام نووی گفته است:
5:16
و در این حدیث فضیلت نیت در کار خیر است
5:20
و آنکه قصد جهاد یا دیگر طاعات را دارد
5:23
اما عذری مانع او شود، ثواب نیتش برای او ثبت میشود
5:28
و هرچه تأسف او بر از دست رفتن آن بیشتر باشد
5:33
و آرزو کند که با غازیان و مانند آنان باشد، ثوابش بیشتر است
5:38
و الله داناتر است
5:40
استقبال مردم مدینه
5:45
و آگاهی اهل مدینه از آمدن رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)
5:52
پس به ثنیة الوداع بیرون رفتند
5:55
با شادی و سرور و خرسندی به استقبال او شتافتند
5:59
امام بخاری در صحیحش روایت کرده است
6:02
از سائب بن یزید رضیاللهعنه که گفت:
6:06
به یاد دارم که همراه کودکان بیرون رفتیم
6:09
تا پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) را در ثنیة الوداع استقبال کنیم
6:14
هنگام بازگشت او از غزوهٔ تبوک
6:17
و در روایت امام ترمذی با سندی صحیح آمده است
6:21
سائب رضیاللهعنه گفت:
6:24
چون رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از تبوک آمد
6:28
مردم برای استقبال او تا ثنیة الوداع بیرون آمدند
6:33
گفت: من هم با مردم بیرون رفتم و نوجوان بودم
6:37
دستور پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) به سوزاندن مسجد ضرار
6:45
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) پیش از ورود به مدینهٔ منوره
6:52
مالک بن دخشم و معن بن عدی رضیاللهعنهما را
6:58
به سوزاندن و ویران کردن مسجد ضرار فرمان داد
7:01
همان مسجدی که منافقان برای زیان رساندن به اسلام و مسلمانان ساخته بودند
7:06
الله سبحانه و تعالی آنان را در کتاب کریمش رسوا کرد.
7:11
پس فرمود تعالی:
7:13
و کسانی که مسجدی برای زیانرسانی و کفر و جداییافکندن ساختند
7:20
و جداییافکندن میان مؤمنان و کمینگاهی برای کسی که پیش از این با الله و پیامبرش جنگیده بود
7:29
و سوگند خواهند خورد که جز نیکی نخواستیم.
7:35
و الله گواهی میدهد که آنان قطعاً دروغگو هستند
7:39
هرگز در آن نایست
7:42
مسجدی که از روز نخست بر پایه تقوا بنا شده، سزاوارتر است که در آن بایستی
7:50
در آن مردانی هستند که دوست دارند پاک شوند
7:55
و الله پاکیزگان را دوست دارد.
7:59
موضع پیامبر (ﷺ) درباره متخلفان
8:08
غزوه تبوک با ویژگیهای خاص خود بود،
8:12
آزمونی سخت از سوی الله سبحانه و تعالی،
8:16
که مؤمنان را از غیر ایشان متمایز کرد.
8:19
زیرا هر که مؤمنی راستین بود، در این غزوه بیرون آمد،
8:24
تا آنجا که تخلف از آن، نشانه نفاق مرد شد،
8:28
هرگاه برای او عذری که الله بدان معذورش دارد، نباشد.
8:32
شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود روایت کردهاند
8:35
از کعب بن مالک رضیاللهعنه،
8:38
که یکی از سه تنی بود که از این غزوه بازپس ماندند.
8:42
او گفت: چون گفته شد که رسول الله (ﷺ)
8:48
به زودی بازمیگردد، باطل از من دور شد،
8:52
و دانستم که هرگز با سخنی دروغ از آن رهایی نخواهم یافت،
8:57
پس تصمیم گرفتم راست بگویم.
8:59
و رسول الله (ﷺ) بازگشت،
9:04
و چون از سفری بازمیگشت، نخست به مسجد میرفت
9:08
و در آن دو رکعت نماز میگزارد، سپس برای مردم مینشست.
9:13
چون چنین کرد، متخلفان نزد او آمدند،
9:17
و به عذرخواهی و سوگند خوردن نزد او پرداختند.
9:21
و ایشان هشتاد و چند مرد بودند.
9:24
رسول الله (ﷺ) عذر ایشان را بر اساس نیتشان پذیرفت،
9:29
با ایشان بیعت کرد و برایشان آمرزش خواست،
9:32
و باطن ایشان را به الله واگذاشت.
9:35
سپس الله سبحانه و تعالی توبه کسانی از صحابه راستگو را که بازمانده بودند پذیرفت، رضیاللهعنهم،
9:43
به سبب راستگوییشان، و در رأس ایشان
9:46
کعب بن مالک و هلال بن امیه،
9:50
و مرارة بن الربیع، رضیاللهعنهم.
9:54
پس الله تعالی فرمود:
9:56
ای کسانی که ایمان آوردهاید، از الله پروا کنید و با راستگویان باشید
10:03
حافظ ابن کثیر گفته است:
10:06
سرانجام راستگوییشان برای ایشان نیکو بود و توبهشان پذیرفته شد.
10:11
آنچه از قرآن درباره غزوه تبوک نازل شد،
10:18
حافظ ابن کثیر گفته است:
10:21
و الله در آن تقریباً تمام سوره توبه را نازل کرد.
10:25
و امام قرطبی گفته است:
10:28
این سوره «فاضحه» و «بحوث» نامیده میشود، زیرا اسرار منافقان را جستجو و آشکار میکند.
10:34
شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود از سعید بن جبیر روایت کردهاند
10:39
که گفت: به ابن عباس رضیاللهعنهما گفتم:
10:43
سوره توبه؟
10:45
گفت: توبه همان «فاضحه» است.
10:49
همواره نازل میشد و (آیاتی) درباره «منهم» و «منهم» (در آن بود).
10:53
تا آنجا که گمان کردند هیچ یک از ایشان را باقی نگذاشته، مگر اینکه در آن یاد شده است.
10:59
ابن ابی شیبه در مصنف خود با سند حسن روایت کرده است
11:03
از حذیفه رضیاللهعنه که گفت:
11:06
شما آن را «سوره توبه» میگویید، حال آنکه سوره عذاب است.
11:11
حاکم در المستدرک با سند صحیح روایت کرده است
11:16
از جبیر بن نفیر که گفت:
11:19
مردی به مقداد بن اسود رضیاللهعنه گفت:
11:23
اگر امسال از جهاد بازمیماندم...
11:26
گفت: سوره توبه (بحوث) ما را (از این کار) بازداشت.
11:31
الله عزوجل فرموده است: سبک و سنگین (به جهاد) بیرون آیید.
11:37
و خود را جز سبکبار نمیبینم.
11:40
ابن اسحاق گفته است:
11:42
و «براءة» در زمان پیامبر (ﷺ) و پس از آن «مبعثره» نامیده میشد،
11:48
زیرا اسرار مردم را برملا کرد.
11:53
و تبوک آخرین غزوهای بود که پیامبر (ﷺ) در آن شرکت کرد.
12:01
المختصر در سیره نبوی:
12:05
هرچند اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
12:11
اشتیاق من به تو را حدی نیست،
12:19
الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که صدای ندا بلند است،
12:25
و تا وقتی که لبهایت با باقیمانده (ذکر) در حرکت است.