خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (188) | تلاش برای ترور پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله

◉ 860 بازدید ⏱ 12:33 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:23 حفظه الله
0:25 توطئه ترور پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:32 توطئه‌چینی شماری از منافقان علیه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:39 و آنان قصد داشتند در گردنهٔ عقبه به او هجوم برند تا او را بکشند
0:43 پس الله رسولش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را از شر آنان نگاه داشت
0:48 امام احمد در مسندش با سندی صحیح روایت کرده است
0:52 از ابوطفیل که گفت:
0:55 هنگامی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از غزوهٔ تبوک بازمی‌گشت
1:00 منادی‌ای را فرمان داد و او ندا داد
1:03 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از گردنهٔ عقبه می‌گذرد
1:07 پس هیچ‌کس از آن نگذرد
1:10 در حالی که حذیفه رضی‌الله‌عنه مهار شتر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را می‌کشید
1:16 و عمار رضی‌الله‌عنه آن را می‌راند
1:20 ناگاه گروهی نقاب‌زده سوار بر مرکب‌ها پیش آمدند
1:24 و عمار را که شتر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را می‌راند احاطه کردند
1:29 و عمار به صورت مرکب‌ها می‌زد
1:33 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به حذیفه فرمود: «بس است، بس است»
1:39 یعنی: کافی است، کافی است
1:42 تا آنکه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرود آمد
1:46 و چون فرود آمد، پیاده شد و عمار بازگشت
1:54 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
1:58 «ای عمار، آیا آن گروه را شناختی؟»
2:01 گفت: «مرکب‌ها را به‌طور کلی شناختم، و آن گروه نقاب‌زده بودند»
2:07 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:11 «آیا می‌دانی چه قصد داشتند؟»
2:13 گفت:
2:14 «الله و رسولش داناترند»
2:17 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:21 «قصد داشتند رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را رم دهند تا او را به زمین افکنند»
2:27 گفت: «از یکی از اصحاب رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بپرس»
2:34 پس [عمار] گفت: «تو را به الله سوگند می‌دهم، چند نفر از اصحاب عقبه را می‌دانی؟»
2:40 گفت: «چهارده نفر»
2:43 گفت: «اگر تو هم از آنان بودی، پس آنان پانزده نفر بودند»
2:48 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سه نفر از ایشان را معذور دانست
2:53 گفتند: «به خدا سوگند، ندای رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را نشنیدیم
2:59 و نمی‌دانستیم آن گروه چه قصدی داشتند»
3:02 پس عمار رضی‌الله‌عنه گفت:
3:05 «گواهی می‌دهم که دوازده نفر باقی‌مانده
3:08 در زندگی دنیا و روزی که گواهان برپا شوند، دشمن الله و رسول او هستند»
3:14 و در این باره این سخن الله تعالی نازل شد:
3:18 و آنچه را به دست نیاوردند، آرزو کردند
3:21 امام قرطبی در تفسیرش گفته است:
3:24 یعنی منافقان قصد کشتن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را در شب عقبه در غزوهٔ تبوک داشتند
3:33 شتاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی مدینه
3:41 چون رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به وادی القری رسید
3:47 به یارانش فرمود:
3:49 «من به سوی مدینه شتاب دارم
3:52 پس هر کس از شما می‌خواهد همراه من شتاب کند، شتاب کند»
3:57 و چون رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر مدینه مشرف شد
4:02 فرمود: «این طابه است»
4:05 و چون کوه احد را دید
4:08 فرمود: «این احد است
4:11 کوهی که ما را دوست دارد و ما آن را دوست داریم»
4:14 امام نووی گفته است:
4:16 سخن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) که «ما را دوست دارد و ما آن را دوست داریم»
4:20 صحیح آن است که بر ظاهرش حمل شود
4:23 و معنایش این است که کوه، خود ما را دوست دارد
4:26 و الله در آن تمییز و شعور قرار داده است
4:29 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای یارانش پاداش اهل عذر را یادآور شد
4:37 شیخان در صحیحین خود روایت کرده‌اند
4:40 و لفظ از بخاری است
4:42 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت:
4:46 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از غزوهٔ تبوک بازگشت
4:51 و به مدینه نزدیک شد و فرمود:
4:54 «در مدینه گروه‌هایی هستند که هیچ مسیری را نپیمودید و هیچ وادی‌ای را نبریدید
5:00 مگر آنکه با شما بودند»
5:02 گفتند: «ای رسول الله، با این‌که در مدینه‌اند؟»
5:06 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
5:10 «آری، در مدینه‌اند
5:12 عذر ایشان را بازداشته است»
5:14 امام نووی گفته است:
5:16 و در این حدیث فضیلت نیت در کار خیر است
5:20 و آنکه قصد جهاد یا دیگر طاعات را دارد
5:23 اما عذری مانع او شود، ثواب نیتش برای او ثبت می‌شود
5:28 و هرچه تأسف او بر از دست رفتن آن بیشتر باشد
5:33 و آرزو کند که با غازیان و مانند آنان باشد، ثوابش بیشتر است
5:38 و الله داناتر است
5:40 استقبال مردم مدینه
5:45 و آگاهی اهل مدینه از آمدن رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:52 پس به ثنیة الوداع بیرون رفتند
5:55 با شادی و سرور و خرسندی به استقبال او شتافتند
5:59 امام بخاری در صحیحش روایت کرده است
6:02 از سائب بن یزید رضی‌الله‌عنه که گفت:
6:06 به یاد دارم که همراه کودکان بیرون رفتیم
6:09 تا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را در ثنیة الوداع استقبال کنیم
6:14 هنگام بازگشت او از غزوهٔ تبوک
6:17 و در روایت امام ترمذی با سندی صحیح آمده است
6:21 سائب رضی‌الله‌عنه گفت:
6:24 چون رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از تبوک آمد
6:28 مردم برای استقبال او تا ثنیة الوداع بیرون آمدند
6:33 گفت: من هم با مردم بیرون رفتم و نوجوان بودم
6:37 دستور پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوزاندن مسجد ضرار
6:45 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیش از ورود به مدینهٔ منوره
6:52 مالک بن دخشم و معن بن عدی رضی‌الله‌عنهما را
6:58 به سوزاندن و ویران کردن مسجد ضرار فرمان داد
7:01 همان مسجدی که منافقان برای زیان رساندن به اسلام و مسلمانان ساخته بودند
7:06 الله سبحانه و تعالی آنان را در کتاب کریمش رسوا کرد.
7:11 پس فرمود تعالی:
7:13 و کسانی که مسجدی برای زیان‌رسانی و کفر و جدایی‌افکندن ساختند
7:20 و جدایی‌افکندن میان مؤمنان و کمین‌گاهی برای کسی که پیش از این با الله و پیامبرش جنگیده بود
7:29 و سوگند خواهند خورد که جز نیکی نخواستیم.
7:35 و الله گواهی می‌دهد که آنان قطعاً دروغ‌گو هستند
7:39 هرگز در آن نایست
7:42 مسجدی که از روز نخست بر پایه تقوا بنا شده، سزاوارتر است که در آن بایستی
7:50 در آن مردانی هستند که دوست دارند پاک شوند
7:55 و الله پاکیزگان را دوست دارد.
7:59 موضع پیامبر (ﷺ) درباره متخلفان
8:08 غزوه تبوک با ویژگی‌های خاص خود بود،
8:12 آزمونی سخت از سوی الله سبحانه و تعالی،
8:16 که مؤمنان را از غیر ایشان متمایز کرد.
8:19 زیرا هر که مؤمنی راستین بود، در این غزوه بیرون آمد،
8:24 تا آنجا که تخلف از آن، نشانه نفاق مرد شد،
8:28 هرگاه برای او عذری که الله بدان معذورش دارد، نباشد.
8:32 شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود روایت کرده‌اند
8:35 از کعب بن مالک رضی‌الله‌عنه،
8:38 که یکی از سه تنی بود که از این غزوه بازپس ماندند.
8:42 او گفت: چون گفته شد که رسول الله (ﷺ)
8:48 به زودی بازمی‌گردد، باطل از من دور شد،
8:52 و دانستم که هرگز با سخنی دروغ از آن رهایی نخواهم یافت،
8:57 پس تصمیم گرفتم راست بگویم.
8:59 و رسول الله (ﷺ) بازگشت،
9:04 و چون از سفری بازمی‌گشت، نخست به مسجد می‌رفت
9:08 و در آن دو رکعت نماز می‌گزارد، سپس برای مردم می‌نشست.
9:13 چون چنین کرد، متخلفان نزد او آمدند،
9:17 و به عذرخواهی و سوگند خوردن نزد او پرداختند.
9:21 و ایشان هشتاد و چند مرد بودند.
9:24 رسول الله (ﷺ) عذر ایشان را بر اساس نیتشان پذیرفت،
9:29 با ایشان بیعت کرد و برایشان آمرزش خواست،
9:32 و باطن ایشان را به الله واگذاشت.
9:35 سپس الله سبحانه و تعالی توبه کسانی از صحابه راستگو را که بازمانده بودند پذیرفت، رضی‌الله‌عنهم،
9:43 به سبب راستگوییشان، و در رأس ایشان
9:46 کعب بن مالک و هلال بن امیه،
9:50 و مرارة بن الربیع، رضی‌الله‌عنهم.
9:54 پس الله تعالی فرمود:
9:56 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، از الله پروا کنید و با راستگویان باشید
10:03 حافظ ابن کثیر گفته است:
10:06 سرانجام راستگوییشان برای ایشان نیکو بود و توبه‌شان پذیرفته شد.
10:11 آنچه از قرآن درباره غزوه تبوک نازل شد،
10:18 حافظ ابن کثیر گفته است:
10:21 و الله در آن تقریباً تمام سوره توبه را نازل کرد.
10:25 و امام قرطبی گفته است:
10:28 این سوره «فاضحه» و «بحوث» نامیده می‌شود، زیرا اسرار منافقان را جستجو و آشکار می‌کند.
10:34 شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود از سعید بن جبیر روایت کرده‌اند
10:39 که گفت: به ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفتم:
10:43 سوره توبه؟
10:45 گفت: توبه همان «فاضحه» است.
10:49 همواره نازل می‌شد و (آیاتی) درباره «منهم» و «منهم» (در آن بود).
10:53 تا آنجا که گمان کردند هیچ یک از ایشان را باقی نگذاشته، مگر اینکه در آن یاد شده است.
10:59 ابن ابی شیبه در مصنف خود با سند حسن روایت کرده است
11:03 از حذیفه رضی‌الله‌عنه که گفت:
11:06 شما آن را «سوره توبه» می‌گویید، حال آنکه سوره عذاب است.
11:11 حاکم در المستدرک با سند صحیح روایت کرده است
11:16 از جبیر بن نفیر که گفت:
11:19 مردی به مقداد بن اسود رضی‌الله‌عنه گفت:
11:23 اگر امسال از جهاد بازمی‌ماندم...
11:26 گفت: سوره توبه (بحوث) ما را (از این کار) بازداشت.
11:31 الله عزوجل فرموده است: سبک و سنگین (به جهاد) بیرون آیید.
11:37 و خود را جز سبک‌بار نمی‌بینم.
11:40 ابن اسحاق گفته است:
11:42 و «براءة» در زمان پیامبر (ﷺ) و پس از آن «مبعثره» نامیده می‌شد،
11:48 زیرا اسرار مردم را برملا کرد.
11:53 و تبوک آخرین غزوه‌ای بود که پیامبر (ﷺ) در آن شرکت کرد.
12:01 المختصر در سیره نبوی:
12:05 هرچند اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
12:11 اشتیاق من به تو را حدی نیست،
12:19 الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که صدای ندا بلند است،
12:25 و تا وقتی که لب‌هایت با باقی‌مانده (ذکر) در حرکت است.