خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (191) | هیئت بانو حنیفه

◉ 725 بازدید ⏱ 9:57 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله (ﷺ)
0:13 خلاصه ای از سیره پیامبر
0:17 از تألیف شیخ موسی بالراشد العازمی
0:23 حفظه‌الله
0:25 هیئت بنی حنیفه
0:31 هیئتی از بنی حنیفه نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد.
0:37 از جمله ایشان مسیلمه بن حبیب حنفی، دروغگو بود.
0:41 و بخاری و مسلم در صحیحین خود روایت کرده‌اند
0:44 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما نقل شده که گفت
0:48 مسیلمه کذاب در زمان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) (به مدینه) آمد.
0:54 او شروع کرد به گفتن
0:56 اگر [عمر] پس از خود، امر (خلافت) را برای من قرار دهد، از او پیروی می‌کنم.
1:00 و او را در میان بسیاری از قومش پیشی داد
1:04 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سوی او روی آورد.
1:08 و با او ثابت ابن قیس بن شماس رضی‌الله‌عنه
1:13 و در دست پیامبر (ﷺ) تکه‌ای از شاخه‌ی خرما بود.
1:17 تا اینکه در میان یارانش در برابر مسیلمه ایستاد و گفت
1:22 اگر این تکه‌پاره را از من می‌خواستی، آن را به تو نمی‌دادم.
1:26 و تو از فرمان الله بیرون نخواهی رفت.
1:29 و اگر پشت کنی، الله تو را سخت بی‌پناه خواهد کرد.
1:32 و همانا من تو را همان کسی می‌بینم که در آن (حال) آنچه را دیدی، دیدی.
1:36 این [مطلب] به‌طور ثابت از سوی من به تو پاسخ می‌دهد
1:39 سپس از او روی برگرداند.
1:41 ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفت
1:45 دربارهٔ سخن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پرسیدم
1:49 تو آنچه را که دیدی، در آن (مورد) دیدی؛ همان‌چه که دیدی.
1:53 ابوهریره رضی‌الله‌عنه مرا خبر داد
1:56 این که رسول الله (ﷺ) فرمودند
2:00 در حالی که خوابیده بودم
2:02 در دستم دو دستبند طلا دیدم
2:05 کارِ آن دو مرا به خود مشغول کرد
2:08 پس در خواب به من وحی شد که آن دو را بدم.
2:12 آن دو را دمیدم، پس پرواز کردند.
2:14 آنها را دو دروغگو قرار داد که پس از (او) بیرون می‌آیند.
2:18 یکی از آن‌دو عنسی بود و دیگری مسیلمه
2:22 امام نووی گفت
2:24 مسیلمه کذاب، دشمن الله
2:28 گروه بسیاری از بنی حنیفه و دیگران را گرد آورد
2:32 از سفیهان عرب و اوباش آنان
2:35 قصد جنگ با صحابه رضی‌الله‌عنهم
2:38 پس از درگذشت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:42 ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه سپاهیان را به سوی او آماده کرد
2:47 و امیر آنان خالد بن الولید رضی‌الله‌عنه بود
2:51 سال یازدهم هجرت
2:54 پس با او بجنگید
2:56 و بر مسیلمه پیروز شدند.
2:58 «پس او را کشتند، در حالی که کافر بود»
3:00 هشدار مهم
3:02 حافظ (ابن حجر) در فتح‌الباری گفته است
3:04 و سیاق این داستان با آنچه ابن اسحاق ذکر کرده، مخالف است.
3:09 او همراه با هیئت قومش آمد
3:12 و اینکه آنان آن را در بارهای خود رها کردند تا آن را برای ایشان نگه دارد.
3:16 و آن را به رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) یادآوری کردند.
3:20 و جایزه‌اش را از او گرفتند
3:22 و اینکه او به ایشان گفت که (این) شرّ شما نیست.
3:26 و اینکه مسیلمه ادعا نکرد که در نبوت با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شریک شده است.
3:34 به این گفته استدلال کرد
3:36 و این، با وجود شذوذش، سندش ضعیف است، به سبب انقطاعش.
3:41 امر مسیلمه نزد قومش بیش از آن بود.
3:45 به او «رحمان یمامه» می‌گفتند.
3:49 به سبب عظمت قدر آنان
3:51 و چگونه این خبر ضعیف با آن سازگار و هماهنگ می‌شود؟
3:54 با گفتار او در این حدیث صحیح
3:57 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با او دیدار کرد و با او سخن گفت.
4:02 و آشکارا با او در حضور قومش سخن گفت.
4:05 اگر از او یک تکه از آن روزنامه را می‌خواست، به او نمی‌داد.
4:15 به حضور رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید.
4:18 با مدینهٔ نبوی، هیئتی از نصارای نجران
4:22 سوار بر شتر
4:24 در میان آنان چهارده مرد از اشراف ایشان بودند.
4:28 و از میان آنان، عاقب و سید بودند.
4:31 و با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بحث و گفتگو کردند
4:35 درباره‌ی امر عیسی (علیه‌السلام)
4:37 و در شأن آنان آیاتی از سوره آل عمران در این باره نازل شد.
4:42 خداوند سبحانه و تعالی فرمود
4:44 این را بر تو می‌خوانیم، از آیات و ذکر حکیم.
4:51 تشبیه عیسی به خدا مانند آدم است
4:58 او را از خاک آفرید، سپس به او فرمود: «باش»، پس می‌شود.
5:07 حق (از سوی) پروردگارت است، پس از تردیدکنندگان مباش.
5:14 پس هرکس درباره آن با تو محاجّه کند، پس از آنچه از دانش به تو رسیده است
5:23 پس بگو: بیایید تا فرزندانمان و فرزندانتان و زنانمان را فرا بخوانیم
5:37 و زنانمان و خودمان و خودتان
5:43 سپس مباهله می‌کنیم و لعنت الله را بر دروغگویان قرار می‌دهیم.
5:53 از مباهله ترسیدند و آن را نپذیرفتند.
5:58 امام قرطبی گفت:
6:00 این آیه از نشانه‌های نبوت محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است.
6:06 زیرا او ایشان را به مباهله فراخواند، اما آنان از آن خودداری کردند.
6:10 و به جزیه رضایت دادند، پس از آن‌که بزرگشان، عاقب، به ایشان آگاهی داد
6:15 اگر با او مباهله کنند، آتش دره را بر آنان فرو می‌گیرد.
6:19 همانا محمد پیامبری فرستاده‌شده است
6:23 و همانا می‌دانید که (او) فیصله‌کننده (حق) در امر عیسی برای شما آمد.
6:27 پس از ترک مباهله، به شهرهای خود بازگشتند.
6:32 امام بخاری در صحیح خود آن را روایت کرده است.
6:35 از حذیفه رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
6:38 عاقب و سید، دو بزرگ نجران، نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدند.
6:44 میخواستند با او ملاعنه کنند.
6:47 یکی از آن دو به دیگری گفت: «این کار را نکن.»
6:51 به خدا سوگند، اگر او پیامبر باشد، پس ما را نفرین کند.
6:55 ما و نسل ما پس از ما رستگار نخواهیم شد
6:59 امام احمد در «مسند» خود با سندی صحیح آن را روایت کرده است،
7:03 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که گفت:
7:07 اگر کسانی که با رسول الله (ﷺ) به مباهله برمی‌خاستند بیرون می‌آمدند،
7:12 بازمی‌گشتند در حالی که نه مالی می‌یافتند و نه خانواده‌ای.
7:16 پس رسول الله (ﷺ) آن را از ایشان پذیرفت،
7:21 سپس با ایشان بر پرداخت جزیه صلح کرد.
7:24 ابوداوود در «سنن» خود با سندی ضعیف روایت کرده است،
7:29 و این روایت شواهدی دارد
7:31 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که گفت:
7:35 رسول الله (ﷺ) با اهل نجران بر دو هزار حله صلح کرد،
7:41 نیمی از آن در صفر
7:43 و نیمی در رجب
7:45 به مسلمانان پرداخت کنند،
7:48 و به عاریت سی زره،
7:51 و سی اسب،
7:53 و سی شتر،
7:55 و سی عدد از هر نوع از انواع سلاح
7:59 که با آن جهاد کنند،
8:01 و مسلمانان ضامن آن‌ها هستند تا آن‌ها را به ایشان بازگردانند،
8:06 اگر در یمن نیرنگ یا خیانتی باشد.
8:09 به این شرط که کلیسایی برای ایشان ویران نشود،
8:12 و کشیشی از آنان بیرون آورده نشود،
8:14 و از دینشان بازداشته نشوند،
8:16 مادام که حادثه‌ای پدید نیاورند یا ربا نخورند.
8:22 ابوعبیده بن جراح رضی‌الله‌عنه را همراه ایشان فرستاد.
8:29 چون خواستند به سرزمین خود بازگردند،
8:32 به رسول الله (ﷺ) گفتند:
8:35 ما آنچه را خواستی به تو می‌دهیم،
8:38 و مردی امین همراه ما بفرست،
8:41 و جز امینی همراه ما مفرست.
8:44 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
8:48 قطعاً مردی امین، به حق امین، همراه شما خواهم فرستاد.
8:53 یاران رسول الله (ﷺ) برای آن (مقام) چشم‌داشت پیدا کردند.
8:58 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:01 ای ابوعبیده بن جراح، برخیز.
9:05 چون برخاست، رسول الله (ﷺ) فرمود:
9:10 این امین این امت است.
9:13 حافظ (ابن حجر) در «فتح» گفته است:
9:15 و در این حدیث، فضیلتی آشکار برای ابوعبیده بن جراح رضی‌الله‌عنه است.
9:22 «المختصر فی السیرة النبویة»
9:28 اشتیاق جهانیان به یکدیگر پایان یافت،
9:34 اما اشتیاق من به تو، مرز آن را نمی‌توان دریافت.
9:41 الله بر تو درود فرستد، تا زمانی که بانگ (اذان) برآورده شود،
9:47 و تا زمانی که لب‌ها با یاد تو در جنبش باشند.