از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 14 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | موسی بن راشد العظمی | H (55-56) | خروج رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به طائف و ورود او به آنجا
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول الله
0:13
المختصر در سیره نبوی
0:22
خروج رسول الله (ﷺ) به طائف
0:27
پس چون بلا بر رسول الله (ﷺ) و یارانش پس از وفات ابوطالب سخت شد،
0:37
رسول الله (ﷺ) به سوی طائف بیرون رفت
0:41
به امید آنکه او را پناه دهند و بر قومش یاری کنند و از آنان نگهش دارند،
0:47
و رسول الله (ﷺ) قصد طائف کرد
0:51
یا به این سبب که آن پس از مکه، مرکز دوم قدرت و سیادت در حجاز بود،
0:57
یا به این سبب که داییهای آن حضرت (ﷺ) از جانب حلیمه سعدیه، از بنی ثقیف بودند؛
1:05
پس رسول الله (ﷺ) صلاح دید که پیاده و با پای خود به طائف برود،
1:12
و مولای ایشان، زید بن حارثه رضیاللهعنه، همراهش بود،
1:16
تا از ثقیف یاری و پناه برای خود در برابر قومش بجوید.
1:26
ورود رسول الله (ﷺ) به طائف
1:33
پس چون رسول الله (ﷺ) به طائف رسید،
1:37
به سوی سه برادر رفت،
1:40
که آنان در آن روز سروران و بزرگان ثقیف بودند،
1:44
و ایشان عبد یالیل و مسعود و حبیب بودند،
1:48
پسران عمرو بن عمیر.
1:50
پس رسول الله (ﷺ) نزد آنان نشست،
1:55
و ایشان را به سوی الله و به یاری اسلام فراخواند.
1:59
پس یکی از ایشان گفت:
2:01
«اگر الله تو را فرستاده است، پس پردههای کعبه را بدرم!»
2:05
و دیگری گفت:
2:07
«آیا الله کسی جز تو را برای رساندن پیام نیافت؟»
2:11
و سومی گفت:
2:13
«به خدا سوگند با تو هرگز سخن نخواهم گفت!
2:16
اگر تو فرستادهی الله باشی، چنان که میگویی،
2:19
آنگاه تو بزرگتر از آنی که به سخن تو پاسخ دهم،
2:24
و اگر بر الله دروغ ببندی،
2:26
مرا نسزد که با تو سخن گویم.»
2:29
پس رسول الله (ﷺ) از نزد ایشان برخاست،
2:34
در حالی که از یاری ثقیف نومید شده بود،
2:37
و به ایشان گفت:
2:38
«چون چنین کردید که کردید،
2:41
پس این راز را از من پنهان دارید.»
2:42
اما آنان چنین نکردند.
2:44
و رسول الله (ﷺ) ده روز میان ایشان ماند،
2:50
پس نادانان و بردگانشان را علیه او برانگیختند،
2:53
که به او دشنام میدادند و فریاد میزدند،
2:55
و با این همه، سختترین آزار را به او رساندند،
2:59
و از او چیزی را به دست آوردند که قومش به دست نیاورده بودند.
3:02
و به او گفتند: «از شهر ما بیرون رو!»
3:05
و نادانانشان دو صف ایستادند
3:08
و شروع کردند به پرتاب سنگ به سوی او،
3:11
تا جایی که پاهای مبارکش خونین شد (ﷺ)،
3:15
و زید بن حارثه رضیاللهعنه با جان خود از او محافظت میکرد،
3:20
تا آنکه ضربهای به سرش رسید و زخمی شد.
3:23
پس رسول الله (ﷺ) بازگشت
3:27
از طائف به سوی مکه، اندوهگین.
3:30
و در بازگشت آن حضرت (ﷺ)،
3:34
با دعای مشهور، پروردگارش را خواند:
3:38
«خدایا! ناتوانی نیرویم و کمی چارهام و خوار شدنم در نزد مردم را به تو شکایت میبرم،
3:43
ای مهربانترین مهربانان،
3:46
تو پروردگار ناتوانانی،
3:48
و تو پروردگار منی.
3:51
مرا به که وامیگذاری؟
3:53
به بیگانهای که با من ترشرویی کند؟
3:55
یا به دشمنی که کار مرا به او سپردهای؟
3:58
اگر بر من خشمگین نباشی، پروایی ندارم،
4:01
ولی عافیت تو برای من گستردهتر است.
4:06
به نور چهرهی تو پناه میبرم که تاریکیها بدان روشن شد
4:10
و کار دنیا و آخرت بدان سامان یافت،
4:15
از اینکه خشم تو بر من فرود آید
4:19
یا غضب تو بر من وارد شود.
4:21
تو را است خشنودی تا آنکه خشنود شوی،
4:24
و هیچ جنبش و توانی نیست جز به تو.»
4:27
اگر شوق جهانیان به یکدیگر دراز گشته است،
4:49
شوق من به تو را کرانهای نیست.
4:56
درود الله بر تو باد، تا آنگاه که ندا بلند است،
5:03
و تا آنگاه که لبهایی به یاد باقیمانده در جنبش است.
5:10
(ﷺ)