خلاصه ای از سیره پیامبر | موسی بن راشد العظمی | H (55-56) | خروج رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم به طائف و ورود او به آنجا

◉ 1573 بازدید ⏱ 5:23 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:22 خروج رسول الله (ﷺ) به طائف
0:27 پس چون بلا بر رسول الله (ﷺ) و یارانش پس از وفات ابوطالب سخت شد،
0:37 رسول الله (ﷺ) به سوی طائف بیرون رفت
0:41 به امید آنکه او را پناه دهند و بر قومش یاری کنند و از آنان نگهش دارند،
0:47 و رسول الله (ﷺ) قصد طائف کرد
0:51 یا به این سبب که آن پس از مکه، مرکز دوم قدرت و سیادت در حجاز بود،
0:57 یا به این سبب که دایی‌های آن حضرت (ﷺ) از جانب حلیمه سعدیه، از بنی ثقیف بودند؛
1:05 پس رسول الله (ﷺ) صلاح دید که پیاده و با پای خود به طائف برود،
1:12 و مولای ایشان، زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه، همراهش بود،
1:16 تا از ثقیف یاری و پناه برای خود در برابر قومش بجوید.
1:26 ورود رسول الله (ﷺ) به طائف
1:33 پس چون رسول الله (ﷺ) به طائف رسید،
1:37 به سوی سه برادر رفت،
1:40 که آنان در آن روز سروران و بزرگان ثقیف بودند،
1:44 و ایشان عبد یالیل و مسعود و حبیب بودند،
1:48 پسران عمرو بن عمیر.
1:50 پس رسول الله (ﷺ) نزد آنان نشست،
1:55 و ایشان را به سوی الله و به یاری اسلام فراخواند.
1:59 پس یکی از ایشان گفت:
2:01 «اگر الله تو را فرستاده است، پس پرده‌های کعبه را بدرم!»
2:05 و دیگری گفت:
2:07 «آیا الله کسی جز تو را برای رساندن پیام نیافت؟»
2:11 و سومی گفت:
2:13 «به خدا سوگند با تو هرگز سخن نخواهم گفت!
2:16 اگر تو فرستاده‌ی الله باشی، چنان که می‌گویی،
2:19 آنگاه تو بزرگ‌تر از آنی که به سخن تو پاسخ دهم،
2:24 و اگر بر الله دروغ ببندی،
2:26 مرا نسزد که با تو سخن گویم.»
2:29 پس رسول الله (ﷺ) از نزد ایشان برخاست،
2:34 در حالی که از یاری ثقیف نومید شده بود،
2:37 و به ایشان گفت:
2:38 «چون چنین کردید که کردید،
2:41 پس این راز را از من پنهان دارید.»
2:42 اما آنان چنین نکردند.
2:44 و رسول الله (ﷺ) ده روز میان ایشان ماند،
2:50 پس نادانان و بردگانشان را علیه او برانگیختند،
2:53 که به او دشنام می‌دادند و فریاد می‌زدند،
2:55 و با این همه، سخت‌ترین آزار را به او رساندند،
2:59 و از او چیزی را به دست آوردند که قومش به دست نیاورده بودند.
3:02 و به او گفتند: «از شهر ما بیرون رو!»
3:05 و نادانانشان دو صف ایستادند
3:08 و شروع کردند به پرتاب سنگ به سوی او،
3:11 تا جایی که پاهای مبارکش خونین شد (ﷺ)،
3:15 و زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه با جان خود از او محافظت می‌کرد،
3:20 تا آنکه ضربه‌ای به سرش رسید و زخمی شد.
3:23 پس رسول الله (ﷺ) بازگشت
3:27 از طائف به سوی مکه، اندوهگین.
3:30 و در بازگشت آن حضرت (ﷺ)،
3:34 با دعای مشهور، پروردگارش را خواند:
3:38 «خدایا! ناتوانی نیرویم و کمی چاره‌ام و خوار شدنم در نزد مردم را به تو شکایت می‌برم،
3:43 ای مهربان‌ترین مهربانان،
3:46 تو پروردگار ناتوانانی،
3:48 و تو پروردگار منی.
3:51 مرا به که وامی‌گذاری؟
3:53 به بیگانه‌ای که با من ترش‌رویی کند؟
3:55 یا به دشمنی که کار مرا به او سپرده‌ای؟
3:58 اگر بر من خشمگین نباشی، پروایی ندارم،
4:01 ولی عافیت تو برای من گسترده‌تر است.
4:06 به نور چهره‌ی تو پناه می‌برم که تاریکی‌ها بدان روشن شد
4:10 و کار دنیا و آخرت بدان سامان یافت،
4:15 از اینکه خشم تو بر من فرود آید
4:19 یا غضب تو بر من وارد شود.
4:21 تو را است خشنودی تا آنکه خشنود شوی،
4:24 و هیچ جنبش و توانی نیست جز به تو.»
4:27 اگر شوق جهانیان به یکدیگر دراز گشته است،
4:49 شوق من به تو را کرانه‌ای نیست.
4:56 درود الله بر تو باد، تا آنگاه که ندا بلند است،
5:03 و تا آنگاه که لب‌هایی به یاد باقی‌مانده در جنبش است.
5:10 (ﷺ)