خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (172) | بزرگترین فتح؛ فتح مکه مورد کرامت خداوند قرار گرفت

◉ 728 بازدید ⏱ 12:22 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول (الله)
0:13 المختصر فی السیرة النبویة
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی — حفظه الله
0:24 الفتح الأعظم
0:32 فتح مکه — شرّفها الله
0:38 قال تعالی
0:39 از میان شما کسانی که پیش از فتح انفاق کرده و جهاد نموده‌اند، با دیگران یکسان نیستند.
0:47 آنان از کسانی که پس از آن انفاق کرده و جهاد نموده‌اند، درجه‌شان بزرگ‌تر است.
0:55 و الله به هریک از آنان وعدهٔ نیک داده است.
0:59 و الله به آنچه انجام می‌دهید آگاه است.
1:04 قال الحافظ ابن کثیر
1:07 جمهور بر این‌اند که مراد از «فتح» در اینجا، فتح مکه است
1:12 و فرمود
1:14 «هنگامی که یاری الله و فتح فرا رسد»
1:19 قال الحافظ ابن کثیر
1:21 مراد از «فتح» در اینجا، بدون اختلاف، فتح مکه است
1:29 تاریخ فتح اعظم
1:33 رسول الله (ﷺ) در ماه رمضان سال هشتم هجرت به مکه لشکرکشی کرد
1:38 بی‌هیچ اختلافی
1:42 شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود روایت کرده‌اند
1:44 و لفظ از آنِ بخاری است
1:46 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که گفت
1:50 همانا رسول الله (ﷺ)
1:53 در ماه رمضان غزوه فتح را انجام داد
1:57 و حافظ (ابن حجر) در «فتح» گفته است
1:59 و آنچه اهل سیره بر آن اتفاق دارند
2:02 این است که رسول الله (ﷺ)
2:05 در دهم رمضان بیرون رفت
2:08 و در نوزدهم شب از آن ماه وارد مکه شد
2:15 سبب فتح اعظم
2:19 نقض پیمان از سوی قریش و بنی‌بکر، یکی از بندهای صلح حدیبیه بود
2:24 ابن حبان در صحیح خود با سندی حسن روایت کرده است
2:29 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما که گفت
2:32 خزاعه هم‌پیمانان رسول الله (ﷺ) بودند
2:38 و بنی‌بکر گروهی از بنی‌کنانه بودند
2:42 که هم‌پیمان ابوسفیان بودند
2:45 گفت: در روزگار حدیبیه میان آنان آتش‌بس برقرار بود
2:50 پس بنی‌بکر در آن مدت بر خزاعه تاختند
2:55 آنگاه (خزاعیان) نزد رسول الله (ﷺ) فرستادند و یاری خواستند
3:00 پس رسول الله (ﷺ) بیرون رفت
3:03 تا در ماه رمضان به یاری ایشان بشتابد
3:07 ابن اسحاق در سیره و بیهقی در دلائل النبوة با سندی حسن روایت کرده‌اند
3:14 از مروان بن حکم و مِسوَر بن مَخرمه که گفتند
3:18 در پیمان صلح رسول الله (ﷺ) در روز حدیبیه میان او و قریش مقرر شده بود
3:26 که هر که بخواهد در عقد و پیمان محمد درآید، درآید
3:31 و هر که بخواهد در عقد و پیمان قریش درآید، درآید
3:36 پس خزاعه برجست و گفتند: ما در عقد و پیمان محمد (ﷺ) درمی‌آییم
3:44 و بنی‌بکر برجست و گفتند: ما در عقد و پیمان قریش درمی‌آییم
3:51 آنان در آن آتش‌بس نزدیک به هفده یا هجده ماه ماندند
3:57 سپس بنی‌بکر که در عقد و پیمان قریش درآمده بودند
4:03 بر خزاعه که در عقد و پیمان رسول الله (ﷺ) درآمده بودند تاختند
4:11 شبانه، در آبی از آنان که به آن «وتیر» گفته می‌شد و نزدیک مکه بود
4:17 قریش گفت: محمد از ما خبر ندارد و این شب است و کسی ما را نمی‌بیند
4:25 پس ایشان را با اسب و سلاح یاری دادند
4:29 و «کُراع» نام همه اسبان است
4:32 و با ایشان به کینه‌ورزی بر رسول الله (ﷺ) جنگیدند
4:41 و خبر به پیامبر (ﷺ) رسید
4:48 چون بنی‌بکر و قریش بر خزاعه هم‌دست شدند و آنچه را خواستند بر سرشان آوردند
4:55 و پیمانی را که میان آنان و رسول الله (ﷺ) بود، از عهد و میثاق، شکستند
5:02 به سبب آنچه بر خزاعه روا داشتند، با آنکه ایشان در عقد و پیمان او بودند
5:07 عمرو بن سالم خزاعی بیرون آمد تا به مدینه نزد رسول الله (ﷺ) رسید
5:15 و این از جمله آن بود که (ماجرای) مکه را به او رساند
5:19 پس در حالی که پیامبر (ﷺ) در مسجد میان مردم نشسته بود، در برابرش ایستاد
5:24 گفت: «پروردگارا، من محمد را به سوگند پیمانی که میان ما و پدرش بود، سوگند می‌دهم»
5:33 «شما فرزندانِ ما بودید و ما پدرانِ شما؛ سپس مسلمان شدیم و دست (از پیمان) برنداشتیم»
5:40 «پس ای هدایت‌شده، الله را یاری‌ای استوار ده، و بندگان الله را فراخوان تا کمک آیند»
5:47 «در میان آنان رسول الله است که آماده (جنگ) شده است»
5:51 «اگر (قریش) خواری‌ای بیند، چهره‌اش دگرگون می‌شود»
5:54 «در لشکری چون دریایی که خروشان و کف‌آلود روان است»
5:58 «قریش به وعده‌ای که داده بود خلاف کردند»
6:02 «و پیمان استوار تو را شکستند»
6:05 «و برای من در (حق) تو کمین‌گاهی نهادند»
6:09 «و پنداشتند که من کسی را فرا نمی‌خوانم»
6:12 «و حال آنکه ایشان خوارتر و کم‌شمارترند»
6:15 «در وتیر شبانه بر ما تاختند، در حالی که در خواب بودیم»
6:19 «و ما را در رکوع و سجود کشتند»
6:23 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
6:27 «ای عمرو بن سالم، یاری شدی»
6:30 سپس رسول الله (ﷺ) نزد قریش فرستاد
6:35 که از بنی‌بکر بیزاری جویند
6:37 یا دیه کشتگان خزاعه را بپردازند
6:40 یا (اعلام کنند که) با ایشان جنگ خواهند کرد
6:42 مُسدَّد در مسند خود با سند مرسل صحیح روایت کرده است
6:47 از محمد بن عباد بن جعفر که گفت
6:51 رسول الله (ﷺ) نزد قریش فرستاد
6:55 اما بعد
6:57 همانا اگر از هم‌پیمانی بنی‌بکر بیزاری نجویید
7:01 یا دیه (خزاعه) را نپردازید
7:03 آنگاه شما را به جنگ آگاه می‌کنم
7:06 پس قرظة بن عبد عمرو بن نوفل بن عبد مناف گفت
7:11 داماد معاویه (بن ابی‌سفیان) بود
7:13 همانا بنی‌بکر قومی شوم‌اند
7:16 ما نمی‌دانیم چه کشتند
7:18 «برای ما نه کم و نه زیاد باقی نمی‌ماند»
7:21 یعنی برای ما نه اندک و نه بسیار باقی نمی‌ماند
7:25 و ما از هم‌پیمانی ایشان بیزاری نمی‌جوییم
7:27 و اگر چنین کنیم، از دین ما جز ایشان کسی باقی نمی‌ماند
7:31 ولی ما او (محمد) را به جنگ آگاه می‌کنیم
7:37 (آماده‌سازی) پیامبر (ﷺ) برای (جنگ)
7:41 برای فتح مکه
7:43 و پنهان‌کاری در این امر
7:46 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم (فرمان داد)
7:49 که برای لشکرکشی به مکه، که الله آن را شرافت بخشد، آماده شوند
7:53 و الله عزّ و جلّ را خواست
7:55 که خبرها را از قریش پنهان دارد
7:58 و پروردگارش عزّ و جلّ دعای او را اجابت کرد
8:01 و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم (فرمان داد)
8:05 که مردم آماده شوند
8:07 و جهتی را که قصد آن را داشت به آنان نگفت
8:10 جز به بزرگان صحابه رضی‌الله‌عنهم
8:14 و به قبایل پیام فرستاد که همراه او آماده شوند
8:18 پس برای رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گرد آمدند
8:21 ده هزار جنگجو، چنان‌که خواهد آمد
8:28 نامه‌ی حاطب بن ابی‌بلتعه رضی‌الله‌عنه
8:33 به اهل مکه
8:36 و حاطب بن ابی‌بلتعه رضی‌الله‌عنه
8:39 نامه‌ای به اهل مکه نوشت
8:42 که در آن ایشان را از آنچه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در نظر داشت آگاه می‌ساخت
8:47 یعنی از تصمیم به جنگ با آنان
8:50 شیخان (بخاری و مسلم) در صحیحین خود روایت کرده‌اند
8:53 از علی بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه که گفت
8:57 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم مرا
9:01 همراه زبیر و مقداد (فرستاد)
9:04 و فرمود
9:05 بروید تا به روضهٔ خاخ برسید
9:09 که در آنجا زنی کجاوه‌نشین است و نامه‌ای همراه دارد
9:12 آن را از او بگیرید
9:14 گفت
9:16 پس سوار بر اسبان خود تاختیم تا به روضه رسیدیم
9:21 که ناگهان آن زن را دیدیم
9:23 به او گفتیم
9:25 نامه را بیرون بیاور
9:27 گفت
9:28 نامه‌ای همراه ندارم
9:30 گفتیم
9:31 یا نامه را بیرون می‌آوری
9:33 یا لباس‌هایت را (از تنت) برمی‌کنیم
9:36 گفت
9:37 پس آن را از میان گیسوانش بیرون آورد
9:40 یعنی از زلف‌های موی سرش
9:43 آن را نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آوردیم
9:47 پس دیدیم در آن نوشته شده بود
9:49 از حاطب بن ابی‌بلتعه به گروهی از مشرکان در مکه
9:54 که ایشان را از برخی کارهای رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آگاه می‌سازد
9:59 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
10:03 ای حاطب، این چیست؟
10:06 گفت، رضی‌الله‌عنه
10:08 ای رسول الله، بر من شتاب مکن
10:11 من در قریش (به عنوان هم‌پیمان) پیوسته بوده‌ام
10:14 (و) می‌گوید
10:16 من هم‌پیمان بودم و از خود آنان نبودم
10:20 و کسانی که با تو از مهاجران‌اند، خویشاوندانی در آنجا دارند که از خانواده و اموال آنان حمایت می‌کنند
10:27 پس چون آن پیوند نسبی را در میان آنان از دست داده بودم، دوست داشتم
10:31 که نزد آنان دستی (حق و منتی) پیدا کنم تا از خویشاوندانم حمایت کنند
10:35 و این کار را از روی ارتداد از دینم یا خشنودی از کفر پس از اسلام نکردم
10:40 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
10:44 آگاه باشید که او شما را راست گفته است
10:47 عمر رضی‌الله‌عنه گفت
10:50 ای رسول الله، رها کن تا گردن این منافق را بزنم
10:55 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
10:59 او در بدر حاضر بوده است
11:01 و تو چه می‌دانی؟
11:03 شاید الله بر اهل بدر اطلاع یافته و فرموده باشد
11:06 فرمود
11:08 هرچه می‌خواهید بکنید، که شما را بخشیده‌ام
11:12 آنگاه الله عزّ و جلّ نازل فرمود
11:14 ای کسانی که ایمان آورده‌اید، دشمن من و دشمن خودتان را دوستان خود قرار ندهید.
11:21 با ایشان دوستی می‌ورزید، و حال آنکه به حق که به سوی شما آمده کافر شده‌اند»
11:32 تا سخن او
11:34 پس به یقین از راه راست گمراه شده است.
11:37 حافظ ابن کثیر گفته است
11:40 پس الله رسولش صلی‌الله‌علیه‌وسلم را بر آن آگاه ساخت
11:45 در پاسخ به دعای او
11:47 المختصر فی السیرة النبویة
11:53 اگر شوق جهانیان به یکدیگر به درازا کشد
11:59 شوق به سوی تو را مرز و پایانی نیست
12:07 الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که بانگ (اذان) بلند است
12:13 و تا وقتی که زبان به ذکر (تو) می‌جنبد
12:19 شفاهٔ (شیرین) تو.