از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 149 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (172) | بزرگترین فتح؛ فتح مکه مورد کرامت خداوند قرار گرفت
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول (الله)
0:13
المختصر فی السیرة النبویة
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی — حفظه الله
0:24
الفتح الأعظم
0:32
فتح مکه — شرّفها الله
0:38
قال تعالی
0:39
از میان شما کسانی که پیش از فتح انفاق کرده و جهاد نمودهاند، با دیگران یکسان نیستند.
0:47
آنان از کسانی که پس از آن انفاق کرده و جهاد نمودهاند، درجهشان بزرگتر است.
0:55
و الله به هریک از آنان وعدهٔ نیک داده است.
0:59
و الله به آنچه انجام میدهید آگاه است.
1:04
قال الحافظ ابن کثیر
1:07
جمهور بر ایناند که مراد از «فتح» در اینجا، فتح مکه است
1:12
و فرمود
1:14
«هنگامی که یاری الله و فتح فرا رسد»
1:19
قال الحافظ ابن کثیر
1:21
مراد از «فتح» در اینجا، بدون اختلاف، فتح مکه است
1:29
تاریخ فتح اعظم
1:33
رسول الله (ﷺ) در ماه رمضان سال هشتم هجرت به مکه لشکرکشی کرد
1:38
بیهیچ اختلافی
1:42
شیخان (بخاری و مسلم) در دو صحیح خود روایت کردهاند
1:44
و لفظ از آنِ بخاری است
1:46
از ابن عباس رضیاللهعنهما که گفت
1:50
همانا رسول الله (ﷺ)
1:53
در ماه رمضان غزوه فتح را انجام داد
1:57
و حافظ (ابن حجر) در «فتح» گفته است
1:59
و آنچه اهل سیره بر آن اتفاق دارند
2:02
این است که رسول الله (ﷺ)
2:05
در دهم رمضان بیرون رفت
2:08
و در نوزدهم شب از آن ماه وارد مکه شد
2:15
سبب فتح اعظم
2:19
نقض پیمان از سوی قریش و بنیبکر، یکی از بندهای صلح حدیبیه بود
2:24
ابن حبان در صحیح خود با سندی حسن روایت کرده است
2:29
از ابن عمر رضیاللهعنهما که گفت
2:32
خزاعه همپیمانان رسول الله (ﷺ) بودند
2:38
و بنیبکر گروهی از بنیکنانه بودند
2:42
که همپیمان ابوسفیان بودند
2:45
گفت: در روزگار حدیبیه میان آنان آتشبس برقرار بود
2:50
پس بنیبکر در آن مدت بر خزاعه تاختند
2:55
آنگاه (خزاعیان) نزد رسول الله (ﷺ) فرستادند و یاری خواستند
3:00
پس رسول الله (ﷺ) بیرون رفت
3:03
تا در ماه رمضان به یاری ایشان بشتابد
3:07
ابن اسحاق در سیره و بیهقی در دلائل النبوة با سندی حسن روایت کردهاند
3:14
از مروان بن حکم و مِسوَر بن مَخرمه که گفتند
3:18
در پیمان صلح رسول الله (ﷺ) در روز حدیبیه میان او و قریش مقرر شده بود
3:26
که هر که بخواهد در عقد و پیمان محمد درآید، درآید
3:31
و هر که بخواهد در عقد و پیمان قریش درآید، درآید
3:36
پس خزاعه برجست و گفتند: ما در عقد و پیمان محمد (ﷺ) درمیآییم
3:44
و بنیبکر برجست و گفتند: ما در عقد و پیمان قریش درمیآییم
3:51
آنان در آن آتشبس نزدیک به هفده یا هجده ماه ماندند
3:57
سپس بنیبکر که در عقد و پیمان قریش درآمده بودند
4:03
بر خزاعه که در عقد و پیمان رسول الله (ﷺ) درآمده بودند تاختند
4:11
شبانه، در آبی از آنان که به آن «وتیر» گفته میشد و نزدیک مکه بود
4:17
قریش گفت: محمد از ما خبر ندارد و این شب است و کسی ما را نمیبیند
4:25
پس ایشان را با اسب و سلاح یاری دادند
4:29
و «کُراع» نام همه اسبان است
4:32
و با ایشان به کینهورزی بر رسول الله (ﷺ) جنگیدند
4:41
و خبر به پیامبر (ﷺ) رسید
4:48
چون بنیبکر و قریش بر خزاعه همدست شدند و آنچه را خواستند بر سرشان آوردند
4:55
و پیمانی را که میان آنان و رسول الله (ﷺ) بود، از عهد و میثاق، شکستند
5:02
به سبب آنچه بر خزاعه روا داشتند، با آنکه ایشان در عقد و پیمان او بودند
5:07
عمرو بن سالم خزاعی بیرون آمد تا به مدینه نزد رسول الله (ﷺ) رسید
5:15
و این از جمله آن بود که (ماجرای) مکه را به او رساند
5:19
پس در حالی که پیامبر (ﷺ) در مسجد میان مردم نشسته بود، در برابرش ایستاد
5:24
گفت: «پروردگارا، من محمد را به سوگند پیمانی که میان ما و پدرش بود، سوگند میدهم»
5:33
«شما فرزندانِ ما بودید و ما پدرانِ شما؛ سپس مسلمان شدیم و دست (از پیمان) برنداشتیم»
5:40
«پس ای هدایتشده، الله را یاریای استوار ده، و بندگان الله را فراخوان تا کمک آیند»
5:47
«در میان آنان رسول الله است که آماده (جنگ) شده است»
5:51
«اگر (قریش) خواریای بیند، چهرهاش دگرگون میشود»
5:54
«در لشکری چون دریایی که خروشان و کفآلود روان است»
5:58
«قریش به وعدهای که داده بود خلاف کردند»
6:02
«و پیمان استوار تو را شکستند»
6:05
«و برای من در (حق) تو کمینگاهی نهادند»
6:09
«و پنداشتند که من کسی را فرا نمیخوانم»
6:12
«و حال آنکه ایشان خوارتر و کمشمارترند»
6:15
«در وتیر شبانه بر ما تاختند، در حالی که در خواب بودیم»
6:19
«و ما را در رکوع و سجود کشتند»
6:23
پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
6:27
«ای عمرو بن سالم، یاری شدی»
6:30
سپس رسول الله (ﷺ) نزد قریش فرستاد
6:35
که از بنیبکر بیزاری جویند
6:37
یا دیه کشتگان خزاعه را بپردازند
6:40
یا (اعلام کنند که) با ایشان جنگ خواهند کرد
6:42
مُسدَّد در مسند خود با سند مرسل صحیح روایت کرده است
6:47
از محمد بن عباد بن جعفر که گفت
6:51
رسول الله (ﷺ) نزد قریش فرستاد
6:55
اما بعد
6:57
همانا اگر از همپیمانی بنیبکر بیزاری نجویید
7:01
یا دیه (خزاعه) را نپردازید
7:03
آنگاه شما را به جنگ آگاه میکنم
7:06
پس قرظة بن عبد عمرو بن نوفل بن عبد مناف گفت
7:11
داماد معاویه (بن ابیسفیان) بود
7:13
همانا بنیبکر قومی شوماند
7:16
ما نمیدانیم چه کشتند
7:18
«برای ما نه کم و نه زیاد باقی نمیماند»
7:21
یعنی برای ما نه اندک و نه بسیار باقی نمیماند
7:25
و ما از همپیمانی ایشان بیزاری نمیجوییم
7:27
و اگر چنین کنیم، از دین ما جز ایشان کسی باقی نمیماند
7:31
ولی ما او (محمد) را به جنگ آگاه میکنیم
7:37
(آمادهسازی) پیامبر (ﷺ) برای (جنگ)
7:41
برای فتح مکه
7:43
و پنهانکاری در این امر
7:46
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم (فرمان داد)
7:49
که برای لشکرکشی به مکه، که الله آن را شرافت بخشد، آماده شوند
7:53
و الله عزّ و جلّ را خواست
7:55
که خبرها را از قریش پنهان دارد
7:58
و پروردگارش عزّ و جلّ دعای او را اجابت کرد
8:01
و رسول الله صلیاللهعلیهوسلم (فرمان داد)
8:05
که مردم آماده شوند
8:07
و جهتی را که قصد آن را داشت به آنان نگفت
8:10
جز به بزرگان صحابه رضیاللهعنهم
8:14
و به قبایل پیام فرستاد که همراه او آماده شوند
8:18
پس برای رسول الله صلیاللهعلیهوسلم گرد آمدند
8:21
ده هزار جنگجو، چنانکه خواهد آمد
8:28
نامهی حاطب بن ابیبلتعه رضیاللهعنه
8:33
به اهل مکه
8:36
و حاطب بن ابیبلتعه رضیاللهعنه
8:39
نامهای به اهل مکه نوشت
8:42
که در آن ایشان را از آنچه رسول الله صلیاللهعلیهوسلم در نظر داشت آگاه میساخت
8:47
یعنی از تصمیم به جنگ با آنان
8:50
شیخان (بخاری و مسلم) در صحیحین خود روایت کردهاند
8:53
از علی بن ابیطالب رضیاللهعنه که گفت
8:57
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم مرا
9:01
همراه زبیر و مقداد (فرستاد)
9:04
و فرمود
9:05
بروید تا به روضهٔ خاخ برسید
9:09
که در آنجا زنی کجاوهنشین است و نامهای همراه دارد
9:12
آن را از او بگیرید
9:14
گفت
9:16
پس سوار بر اسبان خود تاختیم تا به روضه رسیدیم
9:21
که ناگهان آن زن را دیدیم
9:23
به او گفتیم
9:25
نامه را بیرون بیاور
9:27
گفت
9:28
نامهای همراه ندارم
9:30
گفتیم
9:31
یا نامه را بیرون میآوری
9:33
یا لباسهایت را (از تنت) برمیکنیم
9:36
گفت
9:37
پس آن را از میان گیسوانش بیرون آورد
9:40
یعنی از زلفهای موی سرش
9:43
آن را نزد رسول الله صلیاللهعلیهوسلم آوردیم
9:47
پس دیدیم در آن نوشته شده بود
9:49
از حاطب بن ابیبلتعه به گروهی از مشرکان در مکه
9:54
که ایشان را از برخی کارهای رسول الله صلیاللهعلیهوسلم آگاه میسازد
9:59
پس رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود
10:03
ای حاطب، این چیست؟
10:06
گفت، رضیاللهعنه
10:08
ای رسول الله، بر من شتاب مکن
10:11
من در قریش (به عنوان همپیمان) پیوسته بودهام
10:14
(و) میگوید
10:16
من همپیمان بودم و از خود آنان نبودم
10:20
و کسانی که با تو از مهاجراناند، خویشاوندانی در آنجا دارند که از خانواده و اموال آنان حمایت میکنند
10:27
پس چون آن پیوند نسبی را در میان آنان از دست داده بودم، دوست داشتم
10:31
که نزد آنان دستی (حق و منتی) پیدا کنم تا از خویشاوندانم حمایت کنند
10:35
و این کار را از روی ارتداد از دینم یا خشنودی از کفر پس از اسلام نکردم
10:40
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود
10:44
آگاه باشید که او شما را راست گفته است
10:47
عمر رضیاللهعنه گفت
10:50
ای رسول الله، رها کن تا گردن این منافق را بزنم
10:55
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم فرمود
10:59
او در بدر حاضر بوده است
11:01
و تو چه میدانی؟
11:03
شاید الله بر اهل بدر اطلاع یافته و فرموده باشد
11:06
فرمود
11:08
هرچه میخواهید بکنید، که شما را بخشیدهام
11:12
آنگاه الله عزّ و جلّ نازل فرمود
11:14
ای کسانی که ایمان آوردهاید، دشمن من و دشمن خودتان را دوستان خود قرار ندهید.
11:21
با ایشان دوستی میورزید، و حال آنکه به حق که به سوی شما آمده کافر شدهاند»
11:32
تا سخن او
11:34
پس به یقین از راه راست گمراه شده است.
11:37
حافظ ابن کثیر گفته است
11:40
پس الله رسولش صلیاللهعلیهوسلم را بر آن آگاه ساخت
11:45
در پاسخ به دعای او
11:47
المختصر فی السیرة النبویة
11:53
اگر شوق جهانیان به یکدیگر به درازا کشد
11:59
شوق به سوی تو را مرز و پایانی نیست
12:07
الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که بانگ (اذان) بلند است
12:13
و تا وقتی که زبان به ذکر (تو) میجنبد
12:19
شفاهٔ (شیرین) تو.