خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (169) | جنگ موته

◉ 785 بازدید ⏱ 13:18 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:22 حفظه الله
0:25 سال هشتم هجرت
0:33 غزوه مؤته
0:36 این غزوه در جمادی‌الاولی سال هشت هجری رخ داد
0:43 حافظ ابن کثیر گفته است
0:45 این غزوه پیش‌درآمدی بود برای آنچه پس از آن از جنگ با روم رخ داد
0:50 و مایه هراس دشمنان الله و رسول او بود
0:53 و لشکرش «جیش الامراء» نامیده می‌شود
0:56 امام احمد در مسند خود با سندی نیکو روایت کرده است
1:01 از ابوقتاده رضی‌الله‌عنه که گفت
1:04 رسول الله (ﷺ) لشکر امیران را اعزام کرد
1:09 و فرمود: فرماندهی شما با زید بن حارثه است
1:13 اگر زید کشته شد، جعفر
1:16 و اگر جعفر کشته شد، عبدالله بن رواحه انصاری
1:24 سبب این غزوه
1:26 رسول الله (ﷺ) حارث بن عمیر ازدی رضی‌الله‌عنه را
1:33 با نامه‌ای نزد پادشاه بُصری فرستاد
1:36 چون در مؤته فرود آمد
1:38 شرحبیل بن عمرو غسانی به او برخورد کرد
1:41 و او را کشت
1:43 و جز او هیچ فرستاده‌ای از رسول الله (ﷺ) کشته نشد
1:48 و کشتن فرستادگان و پیام‌آوران از زشت‌ترین جنایات بود
1:53 زیرا عادت و عرف بر این بود که آنان کشته یا مورد تعرض قرار نگیرند
1:58 امام احمد در مسند و ابوداود در سنن خود
2:03 و حاکم در مستدرک با سندی حسن روایت کرده‌اند
2:07 از نعیم بن مسعود رضی‌الله‌عنه که گفت
2:11 شنیدم رسول الله (ﷺ) به دو فرستاده مسیلمه می‌فرمود
2:17 هنگامی که نامه مسیلمه را خواند
2:20 شما دو نفر چه می‌گویید؟
2:22 گفتند
2:24 همان‌گونه می‌گوییم که او گفته است
2:26 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
2:30 به خدا سوگند، اگر فرستادگان کشته نمی‌شدند
2:33 گردنتان را می‌زدم
2:36 لشکر امیران آماده شد
2:41 چون به رسول الله (ﷺ) رسید
2:47 خبر کشته شدن فرستاده‌اش، حارث بن عمیر ازدی رضی‌الله‌عنه
2:52 مردم را برای جنگ با رومیان و غسانیان فراخواند
2:57 مردم برای بیرون رفتن آماده شدند
3:00 و نیروی اصلی لشکر امیران
3:02 سه هزار جنگجو بود
3:05 و این بزرگ‌ترین لشکری بود که تا آن زمان برای مسلمانان گرد آمده بود
3:10 و رسول الله (ﷺ) فرماندهی این لشکر را
3:15 به غلامش زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه سپرد
3:19 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
3:22 از عبدالله بن عمر رضی‌الله‌عنهما که گفت
3:26 رسول الله (ﷺ) در غزوه مؤته
3:31 زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه را فرمانده کرد
3:34 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:38 اگر زید کشته شود، جعفر
3:41 و اگر جعفر کشته شود، عبدالله بن رواحه
3:45 و در روایت امام احمد در مسند با سندی نیکو آمده است
3:50 از ابوقتاده رضی‌الله‌عنه که گفت
3:54 رسول الله (ﷺ) لشکر امیران را اعزام کرد
3:59 و فرمود: فرماندهی شما با زید بن حارثه است
4:03 اگر زید کشته شد، جعفر
4:06 و اگر جعفر کشته شد، عبدالله بن رواحه انصاری
4:11 لشکر امیران به سوی مؤته حرکت کرد
4:18 و رسول الله (ﷺ) پرچمی سپید برای آنان بست
4:23 و آن را به زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه داد
4:29 و سفارش کرد که به محل کشته شدن حارث بن عمیر رضی‌الله‌عنه بروند
4:34 و از آنجا مردم را به اسلام دعوت کنند
4:37 اگر پذیرفتند، که هیچ؛ وگرنه با یاری جستن از الله با آنان بجنگند
4:42 و در این غزوه بزرگ
4:46 خالد بن ولید رضی‌الله‌عنه نیز همراه ایشان بیرون آمد
4:49 و این نخستین حضور او در میدان‌های اسلام بود
4:52 لشکر امیران به سوی دشمنشان در شام روان شد
4:56 تا آنکه در معان بودند
4:59 به ایشان خبر رسید که رقیل، پادشاه روم، در مآب از سرزمین بلقاء فرود آمده است
5:05 با صد هزار رومی
5:07 و از قبایل عرب نصرانی، لخم و جذام به آنان پیوسته‌اند
5:12 و از قبیله قضاعه، بهراء و بلی و بلقین
5:17 و نیروی کل رومیان و غسانیان
5:21 دویست هزار جنگجو بود
5:27 در کار رومیان و غسانیان
5:30 مسلمانان این لشکر انبوه را در حساب خود نیاورده بودند
5:37 از آنچه با آن غافلگیر شدند
5:39 پس دو شب در معان ماندند و در کار خود می‌اندیشیدند
5:43 و گفتند: به رسول الله (ﷺ) نامه می‌نویسیم
5:49 و شمار دشمنمان را به او خبر می‌دهیم
5:52 تا یا نیرو برای ما بفرستد
5:55 یا فرمانی دهد که به آن عمل کنیم
5:58 عبدالله بن رواحه رضی‌الله‌عنه گفت
6:02 ای قوم، به خدا سوگند، آنچه شما از آن کراهت دارید
6:06 همان است که برای آن بیرون آمده‌اید و می‌جویید
6:08 یعنی شهادت
6:10 ما با شمار و نیرو نمی‌جنگیم
6:13 ما جز با این دینی که الله ما را به آن گرامی داشته نمی‌جنگیم
6:18 پس حرکت کنید
6:20 زیرا جز این نیست که یکی از دو نیکی است
6:23 یا پیروزی، یا شهادت
6:26 مردم با او موافقت کردند
6:28 و برخاستند
6:32 لشکر امیران به سوی دشمنشان به حرکت درآمد
6:36 و در آن هنگام لشکر امیران به سرزمین دشمن روان شد
6:42 و این پس از آن بود که مسلمانان دو شب در معان گذراندند
6:46 تا آن‌گاه که به مرزهای بلقاء رسیدند،
6:50 با گروه‌هایی از لشکر روم و غسانیان، از عرب‌های نصرانی و دیگران، روبه‌رو شدند
6:55 در روستایی که به آن مشارف گفته می‌شود.
6:58 سپس دشمن نزدیک شد،
7:00 و مسلمانان به سوی روستایی که به آن مؤته گفته می‌شود کناره گرفتند،
7:04 و مردم در آن‌جا با یکدیگر رو به رو شدند.
7:07 مسلمانان صف‌آرایی کردند،
7:09 و قطبه بن قتاده را بر جناح راست خود گماشتند،
7:13 و عباده بن مالک انصاری را بر جناح چپ خود.
7:18 نبرد آغاز شد و فرماندهان یکی پس از دیگری به میدان آمدند.
7:25 و دو سپاه در مؤته به هم رسیدند،
7:29 و نبردی سخت آغاز شد.
7:31 سه هزار جنگجو با دویست هزار جنگجو رو به رو بودند.
7:37 نبردی که جهان از شگفتی و حیرت به آن می‌نگرد.
7:41 اما آن‌گاه که نسیم ایمان بوزد، شگفتی‌ها به بار می‌آورد.
7:47 پرچم به دست زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه بود.
7:55 زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه پرچم را برگرفت،
8:00 که دوستدار رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود.
8:04 و با سرسختی بسیار و دلاوری کم‌نظیر به نبرد پرداخت،
8:09 و مسلمانان نیز همراه او می‌جنگیدند،
8:12 تا آن‌که با نیزه‌ها ضربه خورد و کشته شد،
8:15 و شهیدوار افتاد، رضی‌الله‌عنه.
8:18 حاکم در المستدرک با سندی مُرسل که اشکالی ندارد روایت کرده است
8:23 از عروة بن زبیر رضی‌الله‌عنه که گفت:
8:27 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرستاد
8:31 او را به مؤته فرستاد،
8:33 و زید بن حارثه رضی‌الله‌عنه
8:36 با پرچم رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) جنگید،
8:40 در جمادی‌الاولی سال هشتم،
8:43 تا آن‌که در نیزه‌های قوم فرو رفت.
8:46 پرچم به دست جعفر بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه بود.
8:54 و چون زید رضی‌الله‌عنه افتاد،
8:58 جعفر بن ابی‌طالب رضی‌الله‌عنه پرچم را برداشت،
9:03 و چنان جنگید که نظیرش دیده نشد.
9:07 تا آن‌که نبرد او را در میان گرفت،
9:10 از اسب خود فرود آمد و آن را پی کرد،
9:13 و این نخستین اسبی بود که در اسلام پی شد.
9:16 و او می‌گفت:
9:18 ای خوشا بهشت و نزدیکی آن،
9:21 گوارا و خنک است آشامیدنی‌اش،
9:24 و رومیان، آری رومیان، عذابشان نزدیک است،
9:28 کافرانی که نسب‌هایشان دور است،
9:31 بر من است که هنگام رویارویی با آنان ضربه بزنم.
9:35 پس دست راستش قطع شد، رضی‌الله‌عنه،
9:38 و پرچم را با دست چپ گرفت،
9:41 آن‌گاه دست چپش نیز قطع شد،
9:43 پس پرچم را به بازوانم چسباند،
9:45 تا آن‌که شهید شد، رضی‌الله‌عنه.
9:48 الله سبحانه او را در برابر این کار
9:50 به دو بال در بهشت پاداش داد،
9:53 که با آن هرجا بخواهد پرواز می‌کند، رضی‌الله‌عنه.
9:57 و از این رو او را جعفر طیّار نامیدند.
10:00 حافظ ابن کثیر گفت:
10:03 او رضی‌الله‌عنه کشته شد
10:05 در سن سی و سه سالگی بنا بر قول صحیح.
10:08 ابوداود در سنن خود روایت کرده،
10:11 و حاکم در مستدرک خود،
10:13 و لفظ از آنِ حاکم است،
10:15 با سندی حسن،
10:17 از یحیی بن عباد بن عبدالله بن زبیر،
10:21 از پدرش، از جدش که گفت:
10:23 پدرم برایم نقل کرد،
10:25 همان کسی که مرا از بنی مُرّه شیر داده بود،
10:28 که گفت: گویی به جعفر بن ابی‌طالب می‌نگرم
10:32 رضی‌الله‌عنه در روز مؤته،
10:35 که از اسب خود فرود آمد و آن را پی کرد،
10:38 یعنی رگ پاشنه‌اش را برید،
10:41 سپس رفت و جنگید تا کشته شد.
10:44 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده
10:47 از نافع که گفت:
10:49 ابن عمر رضی‌الله‌عنهما خبر داد
10:52 که در آن روز بر جعفر ایستاد،
10:55 در حالی که کشته بود،
10:57 و پنجاه زخم، از نیزه و ضربه شمرد
11:01 که هیچ‌یک از آن‌ها در پشتش نبود،
11:04 یعنی در پشتش.
11:06 امام ترمذی و حاکم و ابن حبان روایت کرده‌اند،
11:11 و لفظ از آنِ ابن حبان است،
11:13 با سندی حسن،
11:15 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه که گفت:
11:18 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:22 جعفر را دیدم که فرشته‌ای است و در بهشت با دو بالش پرواز می‌کند.
11:27 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده
11:30 از عامر شعبی که گفت:
11:33 ابن عمر رضی‌الله‌عنهما
11:36 هرگاه بر پسر جعفر سلام می‌کرد،
11:39 می‌گفت: سلام بر تو ای پسر آن دو بال‌دار.
11:44 پرچم به دست عبدالله بن رواحه رضی‌الله‌عنه بود.
11:51 عبدالله بن رواحه پرچم را برگرفت
11:55 و پس از شهادت جعفر رضی‌الله‌عنه آن را حمل کرد.
11:59 سپس با آن پیش رفت، در حالی که بر اسب خود سوار بود،
12:03 و خود را به فرود آمدن وا می‌داشت،
12:05 و کمی تردید می‌کرد،
12:08 آن‌گاه گفت:
12:10 ای نفس، سوگند که باید فرود آیی،
12:13 باید فرود آیی، وگرنه ناخواسته آن را واخواهی داشت.
12:16 اگر مردم بانگ برآورند و غوغا برخیزد،
12:19 تو را چه می‌شود که از بهشت گریزانی؟
12:23 و نیز گفت:
12:25 ای نفس، اگر کشته نشوی، خواهی مرد.
12:28 این حمام مرگ است، نماز خواندی (یا: پس بر آن نماز گزاردی)،
12:31 و آنچه آرزو داشتی به تو داده شد.
12:34 اگر چنان کنی، این دو (کار) را برای تو هدیه کرده‌ام.
12:38 سپس پیش رفت و جنگید تا کشته شد، رضی‌الله‌عنه.
12:43 المختصر در سیره نبوی
12:48 اگر شوق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
12:55 پس شوق به سوی تو را حدّی نیست که بتوان مرزش را در برگرفت.
13:02 الله بر تو درود فرستد تا هنگامی که بانگ (اذان/ندا) بلند است.
13:08 و (لب‌ها) با آنچه باقی مانده است به حرکت درآمد،
13:15 لب‌ها.