خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (137) | حکم سعد بن معاذ رضی الله عنه در مورد بنی قریظه

◉ 1239 بازدید ⏱ 11:16 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبویه
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی، حفظه الله
0:25 آمدن سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه و حکم او درباره بنی قریظه
0:36 و رسول الله (ﷺ) به سوی سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه کسی را فرستاد
0:43 پس او را بر الاغی که رویش پالانی از لیف خرما بود آوردند
0:47 و «الإیکاف» همان ریسمان است
0:49 او را بر آن سوار کرده بودند و قومش گرداگردش را گرفته بودند و گفتند:
0:54 ای ابا عمر!
0:55 هم‌پیمانان و موالیان تو و اهل یاری‌رسانی و کسانی که خودت می‌دانی
0:59 [آن‌ها هستند]
1:01 پس به سخن ایشان بازنگردد
1:03 و به سوی ایشان توجه نکند
1:06 تا آنکه به خانه‌هایشان نزدیک شد
1:08 به سوی قومش نگریست و گفت:
1:11 «برای سعد وقت آن رسیده که در راه الله از سرزنش هیچ سرزنشگری نهراسد»
1:17 پس چون بر رسول الله (ﷺ) وارد شد
1:21 رسول الله (ﷺ) فرمود:
1:25 «به پا خیزید و سرورتان را پایین آورید»
1:30 سپس رسول الله (ﷺ) فرمود:
1:34 «درباره ایشان حکم کن»
1:36 پس سعد رضی‌الله‌عنه گفت:
1:39 «من درباره ایشان حکم می‌کنم که:
1:41 جنگجویان‌شان کشته شوند،
1:44 و فرزندانشان به اسارت برده شوند،
1:46 و اموالشان تقسیم گردد»
1:49 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
1:53 «بی‌گمان درباره ایشان به حکم الله عز و جل و حکم رسولش داوری کردی»
1:58 و در روایت امام احمد و ترمذی به سند صحیح [آمده است]
2:03 از جابر رضی‌الله‌عنه که گفت:
2:06 «پس حکم کرد که مردان‌شان کشته شوند،
2:09 و زنان‌شان و فرزندانشان [به اسارت گرفته شده و] زنده نگه داشته شوند،
2:12 تا مسلمانان از ایشان یاری جویند»
2:15 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
2:18 «حکم الله را درباره ایشان درست یافتی»
2:22 و در روایت حاکم به سند حسن [آمده است]
2:25 از سعد بن ابی وقاص رضی‌الله‌عنه که گفت:
2:29 پس رسول الله (ﷺ) فرمود:
2:33 «امروز درباره ایشان به حکم الله داوری کرد
2:36 همان حکمی که از فراز هفت آسمان داده است»
2:41 و الله سبحانه راست فرمود آنجا که می‌فرماید:
2:44 و کسانی از اهل کتاب را که از آنان حمایت کرده بودند، از دژهایشان فرود آورد.
2:51 و در دل‌هایشان ترس افکند؛ گروهی را می‌کشید و گروهی را اسیر می‌کردید.
2:59 و زمین و خانه‌ها و اموال ایشان را به شما میراث داد و سرزمینی را که پا بر آن ننهاده بودید
3:06 و الله بر هر چیزی تواناست.
3:13 اجرای حکم درباره بنی قریظه
3:18 رسول الله (ﷺ) فرمان داد
3:22 رضی‌الله‌عنه [درباره] یهودیان بنی قریظه
3:27 که هر کس از ایشان که [به بلوغ] رسیده باشد کشته شود، و هر که بالغ نشده رها گردد
3:33 پس گردن‌هایشان در خندقی که در بازار مدینه کنده شده بود زده شد
3:38 و ایشان چهارصد مرد بودند
3:41 امام احمد در مسندش و ترمذی و ابوداود به سند صحیح روایت کرده‌اند
3:47 از عطیة القرظی که گفت:
3:50 روز بنی قریظه ما را بر پیامبر (ﷺ) عرضه کردند
3:55 پس هر که [موی زهار] رسته داشت کشته شد، و هر که نرسته بود رهایش کردند
4:01 و من از کسانی بودم که نرسته بودم، پس رهایم کردند
4:05 و در روایت ابن حبان در صحیحش به سند صحیح [آمده است]
4:10 عطیة القرظی گفت:
4:12 من نخستین کسی بودم که سعد درباره‌اش حکم کرد
4:15 پس [مرا] نزد او آوردند، و من می‌دیدم که او مرا خواهد کشت
4:19 پس [جایگاه] عانه‌ام را نشان داد
4:21 و دیدند که نرسته‌ام
4:23 پس مرا در شمار اسیران قرار دادند
4:25 امام ترمذی در جامعش گفت:
4:28 و بر این [رأی] نزد برخی از اهل علم عمل شده است
4:32 که ایشان نرستن [موی زهار] را نشانه بلوغ می‌دانند
4:35 اگر احتلام و سن [بلوغ] شناخته نشود
4:38 و این قول احمد و اسحاق است
4:41 و شیخین در صحیحشان روایت کرده‌اند
4:44 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما که گفت:
4:47 یهود بنی نضیر و بنی قریظه
4:50 با رسول الله (ﷺ) جنگیدند
4:54 پس بنی نضیر را [از مدینه] بیرون راندند
4:56 و بنی قریظه را [در مدینه] نگه داشتند و بر ایشان منت نهادند
5:00 تا آنکه پس از آن بنی قریظه [دوباره] جنگیدند
5:03 پس مردانشان کشته شدند
5:05 و زنان و فرزندانشان میان مسلمانان تقسیم شدند
5:09 از زنان بنی قریظه جز یک زن کشته نشد
5:18 و از زنان یهودیان بنی قریظه
5:22 جز یک زن کشته نشد
5:24 امام احمد و ابوداود و حاکم روایت کرده‌اند
5:28 و لفظ از آن حاکم است
5:30 به سند حسن
5:32 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
5:35 رسول الله (ﷺ) هیچ زنی از بنی قریظه را نکشت
5:39 جز یک زن
5:41 [و آن هم] جز یک زن
5:43 به خدا سوگند او نزد من بود و پشت به شکم می‌خندید
5:47 و رسول الله (ﷺ)
5:50 مردانشان را با شمشیرها می‌کشت
5:53 که ناگاه ندا دهنده‌ای نام آن زن را برد
5:55 «فلانه کجاست؟»
5:57 گفت: «منم، به خدا سوگند!»
6:00 گفتم: «وای بر تو! چه شده است؟»
6:03 گفت: «به خدا سوگند کشته می‌شوم»
6:06 گفتم: «برای چه؟»
6:08 گفت: «به سبب کاری که انجام داده‌ام»
6:11 ابن هشام در السیره گفت:
6:14 او همان کسی است که سنگ آسیاب را بر خلاد بن سوید رضی‌الله‌عنه انداخت و او را کشت
6:20 پس او را برد و گردنش را زدم.
6:23 از او شگفت‌زده‌ام که چه با طیب خاطر و چه بسیار می‌خندید، و فراموشش نمی‌کنم.
6:29 و می‌دانست که کشته خواهد شد.
6:32 و درگذشت آن سرور بزرگ
6:38 سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه.
6:42 الله، جل جلاله، اجابت فرمود
6:44 دعای بنده شایسته‌اش، سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه،
6:48 و چشمش را روشن و دلش را از (کینه‌ی) یهودیان بنی قریظه شفا بخشید.
6:53 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فراغت یافت
6:57 از کشتن مردانشان،
6:59 زخمش (سعد) سرباز کرد و رضی‌الله‌عنه درگذشت.
7:03 امام احمد در مسندش و ترمذی در جامعش با سند صحیح روایت کرده‌اند
7:09 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما که گفت:
7:13 چون از کشتن ایشان فراغت یافت،
7:16 رگ (زخم) او شکافت و درگذشت.
7:19 و شیخین در صحیحین خود روایت کرده‌اند
7:22 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت:
7:25 سعد گفت:
7:27 «خدایا، تو می‌دانی که هیچ قومی نزد من محبوب‌تر نیست که در راه تو با ایشان جهاد کنم،
7:34 از قومی که پیامبرت (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را تکذیب کردند و او را بیرون راندند.
7:39 خدایا، من گمان می‌کنم که تو جنگ را میان ما و ایشان پایان داده‌ای.
7:45 پس اگر از جنگ با قریش چیزی باقی مانده،
7:48 مرا برای آن نگه دار تا در راه تو با ایشان جهاد کنم.
7:52 و اگر جنگ را پایان داده‌ای، آن را (زخم را) بشکاف و مرگم را در آن قرار ده.»
7:58 پس از سینه‌اش، یعنی از گلویش، خون فوران کرد.
8:02 (مردم) نگران نشدند،
8:04 و در مسجد خیمه‌ای از بنی غفار بود،
8:07 که خون به سوی ایشان جاری شد.
8:10 پس گفتند: ای اهل خیمه،
8:12 این چیست که از جانب شما به سوی ما می‌آید؟
8:16 ناگهان دیدند که سعد زخمش را می‌گشاید و خونش جاری است.
8:19 پس از همان (زخم) رضی‌الله‌عنه درگذشت.
8:22 سپس سعد رضی‌الله‌عنه را برداشتند
8:25 پس از آنکه کارهای تجهیزش به پایان رسید،
8:27 و فرشتگان همراه مردم او را حمل کردند،
8:30 پس جنازه‌اش به سبب حمل فرشتگان سبک بود.
8:35 امام ترمذی و حاکم با سند صحیح روایت کرده‌اند
8:39 از انس رضی‌الله‌عنه که گفت:
8:42 چون جنازه‌ی سعد بن معاذ رضی‌الله‌عنه را برداشتند،
8:47 منافقان گفتند:
8:49 چه سبک است جنازه‌اش!
8:51 و این جز به سبب داوریش در (مورد) بنی قریظه نبود.
8:55 این سخن به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید و فرمود:
8:59 «نه،
9:00 بلکه فرشتگان او را حمل می‌کردند.»
9:03 و شیخین در صحیحین خود روایت کرده‌اند
9:07 و لفظ از آنِ بخاری است،
9:09 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما که گفت:
9:13 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:17 «عرش برای مرگ سعد بن معاذ به لرزه درآمد.»
9:21 امام ذهبی گفت:
9:23 و عرش آفریده‌ای از آفریدگان الله است که مسخر (فرمان او) است،
9:26 هرگاه بخواهد که بلرزد،
9:28 به خواست الله به لرزه درمی‌آید،
9:31 و الله در آن احساسی نهاده است به سبب محبت سعد رضی‌الله‌عنه،
9:35 همان‌گونه که در کوه احد احساسی نهاد
9:39 به سبب محبتش به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم).
9:42 و الله سبحانه و تعالی فرمود:
9:44 ای کوه‌ها، همراه او بازگردید.
9:47 و (نیز) فرمود:
9:48 آسمان‌های هفت‌گانه و زمین برای او تسبیح می‌گویند.
9:52 سپس عمومیت بخشید و فرمود:
9:54 و هیچ چیزی نیست مگر آنکه به ستایش او تسبیح می‌گوید.
9:58 و این حق است.
10:00 و در صحیح بخاری (آمده است)
10:02 سخن ابن مسعود رضی‌الله‌عنه:
10:05 «ما خوراک را تسبیح می‌شنیدیم، در حالی که خورده می‌شد».
10:08 و این بابی گسترده است که راهش ایمان است.
10:13 نزول سوره‌ی احزاب.
10:17 ابن اسحاق گفت:
10:20 و الله تعالی درباره‌ی ماجرای خندق
10:23 و (ماجرای) بنی قریظه از قرآن نازل فرمود،
10:26 سوره‌ی احزاب،
10:28 که در آن از بلایی که نازل شد
10:31 و نعمتش بر ایشان یاد شده،
10:33 و کفایت او از ایشان، آنگاه که آن (بلا) از ایشان برطرف شد،
10:37 پس از گفتار کسانی از اهل نفاق.
10:41 المختصر در سیره‌ی نبوی
10:46 اگر شوق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
10:53 شوق من به سوی تو را نمی‌توان کرانه‌اش را دریافت.
11:01 الله بر تو درود فرستد تا آنگاه که بانگ (اذان) برآورده شود،
11:07 و تا لب‌ها با آنچه باقی است به حرکت درآیند.