خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (145) | جنگ حدیبیه

◉ 1140 بازدید ⏱ 10:29 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 مختصری در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:23 خدایش حفظ کند
0:25 غزوه حدیبیه
0:32 غزوه حدیبیه رخ داد
0:34 در ذی‌القعده سال ششم هجرت، به اجماع
0:39 امام بیهقی در دلائل النبوه روایت کرده است
0:43 از نافع، آزادشدهٔ عبدالله بن عمر، رضی‌الله‌عنهما که گفت:
0:48 حدیبیه در سال شش بود
0:51 پس از ورود پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مدینه
0:55 در ذی‌القعده
0:57 امام بیهقی گفت:
0:59 این همان قول درست است
1:01 و زهری و قتاده بر همین رفته‌اند
1:04 و موسی بن عقبه
1:06 و محمد بن اسحاق بن یسار و دیگران
1:10 و حافظ ابن کثیر گفت:
1:12 غزوه حدیبیه
1:14 در ذی‌القعده سال ششم بی‌هیچ اختلافی بود
1:18 سبب این غزوه
1:24 رسول الله (ﷺ) در خواب دیده بود
1:29 که او و یارانش وارد مکه شده‌اند
1:32 در حالی که سرهایشان را تراشیده یا کوتاه کرده‌اند
1:36 پس آن را در مدینه به یارانش خبر داد
1:40 و صحابه از این خبر شاد شدند
1:43 و ایشان را به قصد عمره به سوی مکه فراخواند
1:46 و الله سبحانه این رؤیا را در کتاب کریمش یاد کرده است
1:51 پس فرمود: «تعالی»
1:53 «الله رسولش را در رؤیا به حق راستگو شمرد
1:58 که قطعاً به مسجد الحرام وارد خواهید شد، اگر الله بخواهد، در امان
2:06 در حالی که سرهایتان را تراشیده یا کوتاه کرده‌اید، و نمی‌ترسید
2:13 پس [الله] آنچه را شما نمی‌دانستید دانست، و جز این، پیروزی نزدیکی [برای شما] قرار داد.
2:21 حافظ ابن کثیر گفت:
2:24 سخن خداوند تعالی «و لا تخافون»
2:27 حالی است مؤکِّد از نظر معنا
2:30 پس امنیت را برای ایشان هنگام ورود ثابت کرد
2:33 و ترس را از ایشان هنگام استقرارشان در شهر نفی کرد
2:37 از هیچ کس نمی‌ترسند
2:39 و این در عمره قضاء بود
2:42 در ذی‌القعده سال هفتم
2:45 زیرا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
2:48 چون در ذی‌القعده از حدیبیه بازگشت
2:51 به مدینه بازگشت
2:53 و در آنجا حج و محرم را ماند
2:56 چون در ذی‌القعده سال هفتم شد
2:59 به قصد عمره به سوی مکه بیرون رفت
3:02 او و اهل حدیبیه
3:04 و از ذی‌الحلیفه احرام بست و قربانی را همراه خود برد
3:08 شمار کسانی که با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمدند
3:16 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون آمد
3:19 از مدینه در روز دوشنبه
3:22 هلال ذی‌القعده سال ششم هجرت
3:25 و همسرش ام سلمه رضی‌الله‌عنها با ایشان بود
3:29 و از مهاجرین و انصار همراه او بیرون آمدند
3:32 هزار و چهارصد نفر به قول بیشتر مورخان
3:36 شیخان (بخاری و مسلم) در صحیحشان روایت کرده‌اند
3:39 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما که گفت:
3:43 ما در روز حدیبیه هزار و چهارصد نفر بودیم
3:47 احرام پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
3:53 از میقات بود
3:55 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیرون نیامد
3:59 با او سلاحی جز سلاح مسافر همراه نبود
4:03 و آن شمشیرها در نیام بود
4:05 و هفتاد شتر قربانی همراه خود برد
4:09 در میان آنها شتری از ابوجهل، که الله او را زشت گرداند، بود
4:13 که بر سر یا بینی‌اش حلقه‌ای از نقره بود
4:16 تا بدین وسیله مشرکان را خشمگین کند
4:19 و آن را با ناجیه بن جندب خزاعی اسلمی رضی‌الله‌عنه فرستاد
4:25 چون رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید
4:29 به میقات ذی‌الحلیفه
4:31 قربانی‌اش را نشانه‌دار کرد، سپس آن را علامت‌گذاری کرد و به عمره احرام بست
4:35 امام بخاری در صحیحش روایت کرده است
4:38 از مسوّر بن مخرمه و مروان
4:41 که گفتند:
4:43 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در زمان حدیبیه بیرون آمد
4:47 با چند صد نفر از یارانش
4:50 تا آنکه به ذی‌الحلیفه رسیدند
4:53 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) قربانی را نشانه‌دار کرد
4:56 و آن را علامت‌گذاری کرد و به عمره احرام بست
4:59 امام احمد در مسندش و ابوداود
5:03 و حاکم با سند حسن روایت کرده‌اند
5:05 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که گفت:
5:08 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:12 شتر ابوجهل را که در روز بدر غارت شده بود
5:15 در عام حدیبیه در میان قربانی‌هایش هدیه کرده بود
5:18 که بر سرش حلقه‌ای از نقره بود
5:20 در عام حدیبیه در میان قربانی‌هایش
5:22 تا بدین وسیله مشرکان را خشمگین کند
5:25 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیش‌تر
5:28 پیش روی خود
5:30 بِسر بن سفیان خزاعی را
5:32 به‌عنوان جاسوسی به سوی قریش فرستاد
5:34 تا خبر آنان را برایش بیاورد
5:37 که لشکرهای قریش در برابر مسلمانان ایستاده‌اند
5:43 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) حرکت کرد
5:48 تا آنکه به دیر الأشطاط رسید
5:51 جاسوس خزاعی‌اش نزد او آمد
5:53 و گفت: قریش برای تو لشکرهایی گرد آورده‌اند
5:57 آنان برای تو احابیش را گرد آورده‌اند.
6:00 آنان با تو می‌جنگند، تو را از خانهٔ کعبه بازمی‌دارند و مانع رسیدنت می‌شوند.
6:05 و در روایت امام احمد در مسندش،
6:08 با سندی حسن،
6:10 از مسور بن مخرمه
6:12 و مروان بن حکم
6:14 آمده است که گفت: چون به عسفان رسید،
6:17 بسر بن سفیان کعبی رضی‌الله‌عنه با او دیدار کرد
6:22 و گفت: ای رسول الله!
6:24 این قریش است که از حرکت تو آگاه شده است.
6:27 با آنان عوذ مطافیل (زنان و کودکان شیرده) بیرون آمده‌اند،
6:30 و پوست پلنگ بر تن کرده‌اند.
6:33 با الله عهد بسته‌اند که هرگز تو را به زور به آن وارد نکنند.
6:38 و این خالد بن ولید است که با سواره‌نظامشان است
6:41 و پیشاپیش به کراع الغمیم فرستاده شده است.
6:44 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
6:48 وای بر قریش!
6:50 جنگ آنان را نابود کرده است.
6:52 چه زیانی برایشان دارد که مرا با سایر مردم تنها بگذارند؟
6:56 اگر مرا از میان ببرند، آنچه می‌خواستند حاصل شده است،
7:00 و اگر الله مرا بر آنان پیروز گرداند،
7:02 با حالی بسیار وارد اسلام می‌شوند،
7:05 و اگر چنین نکنند،
7:07 با نیرو و توان خود خواهند جنگید.
7:09 پس قریش چه می‌پندارد؟
7:12 به الله سوگند که من همواره با آنان جهاد خواهم کرد برای آنچه الله مرا به آن برانگیخته است،
7:17 تا الله آن را آشکار گرداند، یا این کار (سرانجامش) از میان برود.
7:22 مشورت پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم با اصحابش.
7:30 سپس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به اصحابش فرمود:
7:35 ای مردم، با من مشورت کنید.
7:38 آیا صلاح می‌دانید که به زن و فرزندان این گروه بپردازم،
7:43 کسانی که می‌خواهند ما را از خانهٔ کعبه بازدارند؟
7:46 اگر (آنان) بیایند،
7:48 الله عز وجل (در آن صورت) یکی از چشم‌های مشرکان را قطع کرده است،
7:52 و اگر نه، ایشان را زخمی و شکسته‌دل رها می‌کنیم.
7:55 و در روایت دیگری از امام احمد در مسندش با سندی صحیح آمده است:
8:00 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
8:04 با من مشورت کنید.
8:06 آیا صلاح می‌دانید که به فرزندان این گروه بپردازم، کسانی که به آنان یاری داده‌اند، پس بهره‌شان را بگیرم؟
8:12 اگر بنشینند، با خونخواهی و شکسته‌دل خواهند نشست،
8:15 و اگر بیایند، گردنی خواهد بود که الله آن را قطع کرده است.
8:19 یا می‌بینید که به خانهٔ کعبه روی آوریم، و هر که ما را از آن بازدارد، با او بجنگیم؟
8:24 حافظ (ابن حجر) در فتح‌الباری گفته است:
8:26 مقصود این است که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم از اصحابش مشورت خواست
8:31 که آیا با آنان که به یاری قریش شتافته‌اند، به سوی جایگاهشان برویم،
8:36 و خانواده‌هایشان را به اسارت گیریم؟
8:37 و اگر به یاری ایشان بیایند، به آنان مشغول شوند،
8:41 و او با اصحابش تنها با قریش بماند.
8:44 و این همان مراد سخن اوست که «گردنی باشد که الله آن را قطع کرده است».
8:49 آنگاه ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه گفت:
8:54 ای رسول الله!
8:55 تو قصد این خانه کرده‌ای،
8:58 نه قصد کشتن کسی و نه جنگ با کسی را داری.
9:02 پس به سوی آن روانه شو،
9:04 و هر که ما را از آن بازدارد، با او خواهیم جنگید.
9:07 و در روایت امام احمد در مسندش با سندی صحیح آمده است:
9:11 ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه گفت:
9:15 ای پیامبر الله!
9:16 ما فقط برای عمره آمده‌ایم،
9:19 و نیامده‌ایم که با کسی بجنگیم،
9:22 بلکه هر که میان ما و خانهٔ کعبه حایل شود، با او خواهیم جنگید.
9:26 و مقداد بن عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
9:30 به الله سوگند که مانند سران بنی‌اسرائیل نخواهیم بود،
9:34 آنگاه که به پیامبرشان گفتند:
9:36 «پس تو و پروردگارت بروید و [با آنان] بجنگید.»
9:39 ما اینجا نشسته‌ایم.
9:42 بلکه تو و پروردگارت بروید و بجنگید،
9:45 ما نیز با شما خواهیم جنگید.
9:48 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
9:52 به نام الله پیش بروید.
9:54 المختصر در سیرهٔ نبوی
9:59 اگر اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
10:05 اشتیاق من به تو را پایانی نیست،
10:11 درود الله بر تو باد تا هنگامی که ندا بلند است،
10:19 و تا لب‌ها با آنچه باقی مانده است به حرکت درآیند.