خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (92) | جلسه قریش در دارالندوه

◉ 2582 بازدید ⏱ 6:16 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:12 مختصر در سیرهٔ نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:22 حفظه الله
0:24 گردهمایی قریش در دارالندوه
0:29 ابن اسحاق گفت:
0:33 و چون قریش دید که رسول الله (ﷺ)
0:38 پیروان و یارانی از غیر قوم خود و از غیر شهر خودشان یافته است،
0:43 و دید که یارانش از مهاجران به سوی ایشان بیرون می‌آیند،
0:47 دریافتند که آنان در سرزمینی فرود آمده‌اند
0:50 و بر ایشان دست‌یافتنی بر آنان دارند، یعنی جایگاه امنی
0:52 پس از بیرون آمدن رسول الله (ﷺ) به سوی ایشان بیمناک شدند،
0:58 و دریافتند که آنان برای جنگ با ایشان هم‌پیمان شده‌اند؛
1:01 پس در دارالندوه گرد آمدند
1:04 تا درباره آنچه در کار رسول الله (ﷺ) باید بکنند، از آن رو که از او بیمناک بودند، رایزنی کنند.
1:12 پس در روزی که برای آن قرار گذاشته بودند، صبحگاهان گرد آمدند.
1:15 و آن روز را «روز ازدحام» می‌نامیدند.
1:19 پس برخی به برخی دیگر گفتند:
1:21 این مرد را کار و حالی است که خود دیده‌اید،
1:26 و به خدا سوگند که ما از آن ایمن نیستیم که بر ما بتازد با کسانی از غیر قوم ما که از او پیروی کرده‌اند.
1:33 پس یکی از ایشان گفت:
1:35 او را در زنجیر آهنین زندانی کنید
1:37 و در را بر او ببندید،
1:40 سپس منتظر بمانید تا همان بلایی که بر شاعران پیش از او رسید، بر او نیز برسد،
1:46 مانند زهیر و نابغه و کسانی از آنان که بدین‌گونه مردند،
1:51 تا آنکه آن بلا به او نیز برسد.
1:54 پس این رأی را رد کردند.
1:56 آنگاه یکی دیگر از ایشان گفت:
1:59 او را از میان خود بیرون کنیم،
2:01 و از سرزمین خود تبعیدش کنیم،
2:04 زیرا به خدا سوگند، اگر از ما دور شود، باکی نداریم که کجا رفته یا به کجا افتاده است،
2:10 و کار ما اصلاح شده و همدلی ما چون گذشته برقرار می‌شود.
2:14 پس این رأی را نیز رد کردند.
2:16 آنگاه ابوجهل — خدا او را زشت گرداناد — گفت:
2:19 به خدا سوگند که من درباره او رأیی دارم که گمان نمی‌کنم تاکنون به آن رسیده باشید.
2:25 گفتند: آن چیست، ای ابوالحکم؟
2:27 گفت:
2:29 رأی من آن است که از هر قبیله‌ای جوانی نیرومند و دلاور،
2:34 از خاندانی نجیب و میانه‌حال در میان ما برگزینیم،
2:36 سپس به هر جوان از آنان شمشیری برّان دهیم،
2:40 آنگاه همگی به او روی آورند
2:42 و یکباره همچون یک مرد بر او ضربت زنند،
2:46 تا او را بکشند و ما از دست او آسوده شویم.
2:49 زیرا چون چنین کنند،
2:51 خونش میان همه قبایل پراکنده می‌شود،
2:55 و بنی عبدمناف نخواهند توانست با همهٔ قوم خود بجنگند.
2:59 پس به جای خون، از ما به دیه خشنود می‌شوند،
3:03 و ما دیه‌اش را به آنان می‌پردازیم.
3:05 پس همه بر این رأی توافق کردند،
3:07 و مردم با این تصمیم، در حالی که بر کشتن او هم‌داستان بودند، پراکنده شدند.
3:14 خبر دادن خداوند سبحانه به رسولش (ﷺ)
3:19 از نیرنگ کافران قریش،
3:22 خداوند سبحانه و تعالی رسولش (ﷺ) را
3:27 از نیرنگ مشرکان علیه او آگاه ساخت.
3:30 پس این سخن متعال او را بر وی نازل فرمود:
3:33 و هنگامی که کافران درباره‌ات نیرنگ می‌زدند تا تو را به بند کشند یا بکشند یا بیرونت کنند
3:41 «و نیرنگ می‌کردند و الله نیز نیرنگ می‌کرد،»
3:45 «و الله بهترین نیرنگ‌کنندگان است.»
3:50 امام ابن جریر طبری در تفسیر این آیه گفته است:
3:55 پس معنای سخن چنین است:
3:57 «ای محمد، نعمت مرا بر خود یاد کن،»
4:00 «با نیرنگ من علیه کسانی از مشرکان قومت که قصد نیرنگ علیه تو داشتند،»
4:04 «به بند کشیدن یا کشتنت،»
4:06 «یا بیرون راندنت از وطنت،»
4:08 «تا آنکه تو را از دست ایشان رهانیدم و آنان را هلاک کردم.»
4:12 «پس بر فرمان من در جنگ با کسانی که از مشرکان با تو می‌جنگند پایدار باش،»
4:16 «و از پذیرفتن آنچه تو را بدان فرستاده‌ام، یعنی دین راست، روی برگردانیدند،»
4:21 «و فزونی شمارشان تو را نترساند،»
4:24 «زیرا پروردگارت بهترین نیرنگ‌کنندگان است، علیه کسی که کفر ورزید و غیر او را پرستید،»
4:29 «و با فرمان و نهی او مخالفت کرد.»
4:32 مدت اقامت پیامبر (ﷺ) در مکه پیش از هجرت
4:41 امام بخاری در صحیح خود از ابن عباس رضی‌الله‌عنه روایت کرده که گفت:
4:48 رسول الله (ﷺ) در چهل سالگی به پیامبری برانگیخته شد،
4:53 و سیزده سال در مکه ماند و به او وحی می‌شد،
4:57 سپس به هجرت فرمان یافت،
4:59 و ده سال هجرت کرد،
5:02 و در حالی درگذشت که شصت و سه ساله بود.
5:05 امام نووی گفته است:
5:07 همه اتفاق دارند که پیامبر (ﷺ) پس از هجرت ده سال در مدینه اقامت کرد،
5:15 و پیش از نبوت، چهل سال در مکه بود،
5:18 و اختلاف تنها در مدت اقامت او در مکه پس از نبوت است،
5:23 و درست آن است که سیزده سال بوده است،
5:26 بنابراین عمر او شصت و سه سال می‌شود.
5:30 و آنچه ما یادآور شدیم که او در چهل سالگی برانگیخته شد،
5:35 همان صواب مشهوری است که علما بر آن اتفاق دارند.
5:39 مختصر در سیرهٔ نبوی
5:44 اگر شوق جهانیان به برخی از ایشان دراز شود،
5:51 پس شوق من به تو را پایانی نیست،
5:58 الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که بانگ اذان برخیزد،
6:05 و تا وقتی که لبان باقی‌مانده بجنبد.