از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 71 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (92) | جلسه قریش در دارالندوه
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول الله
0:12
مختصر در سیرهٔ نبوی
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:22
حفظه الله
0:24
گردهمایی قریش در دارالندوه
0:29
ابن اسحاق گفت:
0:33
و چون قریش دید که رسول الله (ﷺ)
0:38
پیروان و یارانی از غیر قوم خود و از غیر شهر خودشان یافته است،
0:43
و دید که یارانش از مهاجران به سوی ایشان بیرون میآیند،
0:47
دریافتند که آنان در سرزمینی فرود آمدهاند
0:50
و بر ایشان دستیافتنی بر آنان دارند، یعنی جایگاه امنی
0:52
پس از بیرون آمدن رسول الله (ﷺ) به سوی ایشان بیمناک شدند،
0:58
و دریافتند که آنان برای جنگ با ایشان همپیمان شدهاند؛
1:01
پس در دارالندوه گرد آمدند
1:04
تا درباره آنچه در کار رسول الله (ﷺ) باید بکنند، از آن رو که از او بیمناک بودند، رایزنی کنند.
1:12
پس در روزی که برای آن قرار گذاشته بودند، صبحگاهان گرد آمدند.
1:15
و آن روز را «روز ازدحام» مینامیدند.
1:19
پس برخی به برخی دیگر گفتند:
1:21
این مرد را کار و حالی است که خود دیدهاید،
1:26
و به خدا سوگند که ما از آن ایمن نیستیم که بر ما بتازد با کسانی از غیر قوم ما که از او پیروی کردهاند.
1:33
پس یکی از ایشان گفت:
1:35
او را در زنجیر آهنین زندانی کنید
1:37
و در را بر او ببندید،
1:40
سپس منتظر بمانید تا همان بلایی که بر شاعران پیش از او رسید، بر او نیز برسد،
1:46
مانند زهیر و نابغه و کسانی از آنان که بدینگونه مردند،
1:51
تا آنکه آن بلا به او نیز برسد.
1:54
پس این رأی را رد کردند.
1:56
آنگاه یکی دیگر از ایشان گفت:
1:59
او را از میان خود بیرون کنیم،
2:01
و از سرزمین خود تبعیدش کنیم،
2:04
زیرا به خدا سوگند، اگر از ما دور شود، باکی نداریم که کجا رفته یا به کجا افتاده است،
2:10
و کار ما اصلاح شده و همدلی ما چون گذشته برقرار میشود.
2:14
پس این رأی را نیز رد کردند.
2:16
آنگاه ابوجهل — خدا او را زشت گرداناد — گفت:
2:19
به خدا سوگند که من درباره او رأیی دارم که گمان نمیکنم تاکنون به آن رسیده باشید.
2:25
گفتند: آن چیست، ای ابوالحکم؟
2:27
گفت:
2:29
رأی من آن است که از هر قبیلهای جوانی نیرومند و دلاور،
2:34
از خاندانی نجیب و میانهحال در میان ما برگزینیم،
2:36
سپس به هر جوان از آنان شمشیری برّان دهیم،
2:40
آنگاه همگی به او روی آورند
2:42
و یکباره همچون یک مرد بر او ضربت زنند،
2:46
تا او را بکشند و ما از دست او آسوده شویم.
2:49
زیرا چون چنین کنند،
2:51
خونش میان همه قبایل پراکنده میشود،
2:55
و بنی عبدمناف نخواهند توانست با همهٔ قوم خود بجنگند.
2:59
پس به جای خون، از ما به دیه خشنود میشوند،
3:03
و ما دیهاش را به آنان میپردازیم.
3:05
پس همه بر این رأی توافق کردند،
3:07
و مردم با این تصمیم، در حالی که بر کشتن او همداستان بودند، پراکنده شدند.
3:14
خبر دادن خداوند سبحانه به رسولش (ﷺ)
3:19
از نیرنگ کافران قریش،
3:22
خداوند سبحانه و تعالی رسولش (ﷺ) را
3:27
از نیرنگ مشرکان علیه او آگاه ساخت.
3:30
پس این سخن متعال او را بر وی نازل فرمود:
3:33
و هنگامی که کافران دربارهات نیرنگ میزدند تا تو را به بند کشند یا بکشند یا بیرونت کنند
3:41
«و نیرنگ میکردند و الله نیز نیرنگ میکرد،»
3:45
«و الله بهترین نیرنگکنندگان است.»
3:50
امام ابن جریر طبری در تفسیر این آیه گفته است:
3:55
پس معنای سخن چنین است:
3:57
«ای محمد، نعمت مرا بر خود یاد کن،»
4:00
«با نیرنگ من علیه کسانی از مشرکان قومت که قصد نیرنگ علیه تو داشتند،»
4:04
«به بند کشیدن یا کشتنت،»
4:06
«یا بیرون راندنت از وطنت،»
4:08
«تا آنکه تو را از دست ایشان رهانیدم و آنان را هلاک کردم.»
4:12
«پس بر فرمان من در جنگ با کسانی که از مشرکان با تو میجنگند پایدار باش،»
4:16
«و از پذیرفتن آنچه تو را بدان فرستادهام، یعنی دین راست، روی برگردانیدند،»
4:21
«و فزونی شمارشان تو را نترساند،»
4:24
«زیرا پروردگارت بهترین نیرنگکنندگان است، علیه کسی که کفر ورزید و غیر او را پرستید،»
4:29
«و با فرمان و نهی او مخالفت کرد.»
4:32
مدت اقامت پیامبر (ﷺ) در مکه پیش از هجرت
4:41
امام بخاری در صحیح خود از ابن عباس رضیاللهعنه روایت کرده که گفت:
4:48
رسول الله (ﷺ) در چهل سالگی به پیامبری برانگیخته شد،
4:53
و سیزده سال در مکه ماند و به او وحی میشد،
4:57
سپس به هجرت فرمان یافت،
4:59
و ده سال هجرت کرد،
5:02
و در حالی درگذشت که شصت و سه ساله بود.
5:05
امام نووی گفته است:
5:07
همه اتفاق دارند که پیامبر (ﷺ) پس از هجرت ده سال در مدینه اقامت کرد،
5:15
و پیش از نبوت، چهل سال در مکه بود،
5:18
و اختلاف تنها در مدت اقامت او در مکه پس از نبوت است،
5:23
و درست آن است که سیزده سال بوده است،
5:26
بنابراین عمر او شصت و سه سال میشود.
5:30
و آنچه ما یادآور شدیم که او در چهل سالگی برانگیخته شد،
5:35
همان صواب مشهوری است که علما بر آن اتفاق دارند.
5:39
مختصر در سیرهٔ نبوی
5:44
اگر شوق جهانیان به برخی از ایشان دراز شود،
5:51
پس شوق من به تو را پایانی نیست،
5:58
الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که بانگ اذان برخیزد،
6:05
و تا وقتی که لبان باقیمانده بجنبد.