خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (28) | قریش کسانی را که اسلام آورده بودند شکنجه می کردند

◉ 2023 بازدید ⏱ 7:14 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:12 مختصری در سیره نبوی
0:20 شکنجه قریش نسبت به کسانی که اسلام آوردند
0:25 رسول الله (ﷺ) شبانه‌روز به سوی الله تعالی دعوت می‌کرد
0:31 پنهان و آشکارا
0:33 هیچ بازدارنده‌ای او را از این کار باز نمی‌داشت
0:36 و هیچ دفع‌کننده‌ای او را از این راه برنمی‌گرداند
0:39 و هیچ مانعی او را از این کار بازنمی‌داشت
0:42 او مردم را در انجمن‌ها، محفل‌ها و گردهمایی‌هایشان دنبال می‌کرد
0:46 و در موسم‌ها و در جایگاه‌های حج
0:49 هر کس را که می‌دید دعوت می‌کرد؛ آزاد و برده، ناتوان و توانا، ثروتمند و فقیر
0:56 همهٔ خلق نزد او در این امر یکسان بودند، جز این‌که
1:00 مشرکان قریش، از میان بزرگان و توانمندانشان، بر او و بر کسانی که از افراد عادی و ضعیف‌تر پیروی‌اش کرده بودند، با آزار زبانی و جسمی مسلط شدند
1:06 (این آزار با سخن و با عمل صورت می‌گرفت)
1:12 ابن اسحاق گفت
1:14 سپس بر کسانی که اسلام آورده بودند و از یاران رسول الله (ﷺ) پیروی کرده بودند، یورش بردند
1:21 هر قبیله‌ای بر کسانی از مسلمانان که در میان آنان ایمان آورده بودند، حمله‌ور شد
1:26 آنان را زندانی می‌کردند و با زدن و گرسنگی و تشنگی شکنجه‌شان می‌دادند
1:31 و (ایشان را) بر ریگ‌های داغ مکه قرار می‌دادند، هنگامی که گرما شدت می‌یافت
1:34 کسانی از ایشان را که ناتوان می‌دیدند، از دینشان فریب می‌دادند
1:38 برخی از ایشان از شدت بلایی که به آنان می‌رسید، دچار فتنه می‌شدند
1:42 و برخی دیگر به دار آویخته می‌شدند، ولی الله ایشان را از آنان نگاه می‌داشت
1:47 امام ابن قیم گفت
1:49 الله رسول خود (ﷺ) را به واسطهٔ عمویش ابو طالب حفظ کرد
1:54 زیرا او در قریش مردی شریف و بزرگ‌داشته‌شده بود
1:58 در میان اهل مکه فرمان‌برده می‌شد
2:00 و (مشرکان) جرأت نمی‌کردند با هیچ آزاری آشکارا با او رو به رو شوند
2:05 و از حکمت حکیم‌ترین حاکمان این بود که او بر دین قومش باقی بماند
2:10 به سبب مصلحت‌هایی که برای کسی که در آن بیندیشد آشکار می‌شود
2:15 و اما یارانش، رضی‌الله‌عنهم
2:18 کسی که قبیله‌ای داشت که از او حمایت کند، با قبیلهٔ خود از آزار مصون ماند
2:23 و دیگران با آزار و عذاب با آنان روبه‌رو شدند
2:27 امام احمد و ابن ماجه با سندی حسن روایت کرده‌اند
2:31 از عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه که گفت
2:35 نخستین کسانی که اسلام خود را آشکار کردند، هفت نفر بودند
2:38 رسول الله (ﷺ)
2:41 و ابوبکر و عمار و مادرش سمیه
2:46 و صهیب و بلال و مقداد
2:50 اما رسول الله (ﷺ)
2:53 الله او را به واسطهٔ عمویش ابو طالب حفظ کرد
2:56 و اما ابوبکر را الله به واسطهٔ قومش حفظ کرد
3:01 و اما دیگران را مشرکان گرفتند
3:04 و زره‌های آهنین بر تنشان پوشاندند و در آفتاب گداختند
3:09 و هیچ‌یک از ایشان نبود مگر این‌که با آنان موافقت کرد با آنچه می‌خواستند
3:14 جز بلال که جانش در راه الله برایش خوار بود
3:19 و قومش نیز او را خوار می‌شمردند؛ پس او را گرفتند و به کودکان سپردند
3:23 پس او را در دره‌های مکه می‌گرداندند
3:27 و او می‌گفت: احد، احد
3:31 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
3:33 از سعید بن زید رضی‌الله‌عنه که گفت
3:37 به خدا سوگند، خودم را دیدم که عمر مرا بر اسلام به بند کشیده بود
3:42 پیش از آن‌که عمر اسلام بیاورد
3:44 امام ترمذی در جامع خود با سندی صحیح روایت کرده است
3:48 از حارثه بن مضرب که گفت
3:51 بر خباب رضی‌الله‌عنه وارد شدم
3:54 در حالی که (او را) بر شکمش داغ کرده بودند
3:57 پس گفت: کسی از یاران پیامبر (ﷺ) را نمی‌شناسم که آنچه من دیدم، دیده باشد
4:02 و گرفتار بلایی شده باشد که من گرفتار آن شدم
4:05 من در زمان رسول الله (ﷺ) بودم و درهمی نداشتم
4:12 حاکم در مستدرک روایت کرده است
4:14 با سندی حسن به طرق و شواهدش
4:17 از ابوعبیده بن محمد بن عمار بن یاسر
4:21 از پدرش که گفت
4:23 مشرکان عمار بن یاسر را گرفتند
4:26 و رهایش نکردند تا آن‌که پیامبر (ﷺ) را دشنام داد
4:31 و خدایانشان را به نیکی یاد کرد
4:33 سپس او را رها کردند
4:35 چون نزد رسول الله (ﷺ) آمد
4:39 فرمود: چه پیش آمد؟
4:42 گفت: بد، ای رسول الله
4:45 رها نشدم تا این‌که از تو بد گفتم
4:47 و خدایانشان را به نیکی یاد کردم
4:50 فرمود: دلت را چگونه می‌یابی؟
4:53 گفت: دلم به ایمان آرام است
4:56 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
4:59 اگر باز گشتند، تو نیز باز گرد
5:01 و درباره عمار بن یاسر رضی‌الله‌عنه این سخن الهی نازل شد
5:06 هر که پس از ایمانش به الله کفر ورزد
5:11 «مگر کسی که مجبور شده باشد»
5:15 «و دلش به ایمان آرام باشد»
5:21 ولی کسی که سینه‌اش را برای کفر بگشاید
5:25 پس بر ایشان غضبی از جانب الله است
5:31 «و عذابی بزرگ دارند»
5:34 حافظ در فتح گفت
5:36 و مشهور آن است که آیهٔ یادشده
5:39 درباره عمار بن یاسر رضی‌الله‌عنه نازل شد
5:43 و حافظ ابن رجب گفت
5:45 و اما اکراه بر گفتار
5:48 علما بر صحت آن اتفاق دارند
5:50 و این‌که کسی که بر سخن حرامی مجبور شود
5:53 اجبار معتبر
5:55 او می‌تواند جانش را با آن فدیه دهد
5:57 و گناهی بر او نیست
5:59 و این را سخن الهی دلالت می‌کند
6:02 مگر کسی که به اجبار وادار شده و دلش به ایمان آرام است
6:07 و پیامبر (ﷺ) فرمود
6:10 به عمار رضی‌الله‌عنه
6:12 اگر باز گشتند، تو نیز باز گرد
6:14 و مشرکان او را شکنجه کرده بودند
6:16 تا آن‌که با ایشان بر آنچه از کفر می‌خواهند موافقت کند
6:20 پس چنین کرد
6:23 المختصر فی السیرة النبویة
6:28 تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
6:33 و با مقدمهٔ انجمن مودّه
6:36 در پادشاهی بحرین
6:44 از یکی از ایشان (سروده‌ای)
6:46 پس اشتیاق به تو را پایانی نیست که بتوان آن را در بر گرفت
6:53 درود الله بر تو باد، تا آن‌گاه که بانگ (اذان) برآید
7:00 و تو را به باقی‌ماندن برمی‌انگیزد