خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (155) | نبرد ذی قاراد یا جنگل

◉ 1030 بازدید ⏱ 13:44 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:18 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی، حفظه الله
0:28 غزوه ذی قرد یا غابه
0:33 غزوه ذی قرد پس از حدیبیه واقع شد
0:36 و به قول صحیح، سه روز پیش از غزوه خیبر
0:40 چنان‌که در صحیح مسلم ثابت شده است
0:43 از سلمه بن اکوع رضی‌الله‌عنه
0:46 که قهرمان این غزوه است
0:48 گفت:
0:49 با رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به حدیبیه آمدیم
0:54 و ما هزار و چهارصد نفر بودیم
0:56 سپس خبر غزوه ذی قرد را بیان کرد
0:59 و بازگشت ایشان با رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به مدینه را
1:04 سپس گفت:
1:06 به خدا سوگند جز سه شب درنگ نکردیم
1:09 تا آن‌که با رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به سوی خیبر بیرون رفتیم
1:15 امام بیهقی گفت:
1:17 و آنچه در آن شکی نیست
1:19 این است که این غزوه پس از حدیبیه بود
1:22 و حدیث سلمه بن اکوع رضی‌الله‌عنه
1:25 بر همین امر دلالت می‌کند
1:27 و امام ابن قیم گفت:
1:29 و گروهی از اهل مغازی و سیره در این باره دچار وهم شده‌اند
1:33 و گفته‌اند که این غزوه پیش از حدیبیه بوده است
1:36 سبب این غزوه:
1:41 شیخان در صحیح‌های خود روایت کرده‌اند
1:44 و لفظ از آنِ مسلم است
1:46 از سلمه بن اکوع رضی‌الله‌عنه
1:49 گفت:
1:50 پیش از آن‌که اذان نخستین گفته شود بیرون رفتم
1:53 یعنی پیش از آن‌که برای نماز صبح اذان گفته شود
1:56 و شتران شیرده رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم در ذی قرد می‌چریدند
2:02 گفت:
2:03 غلامی از آنِ عبدالرحمن بن عوف رضی‌الله‌عنه با من روبه‌رو شد
2:08 و گفت:
2:09 شتران شیرده رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گرفته شدند
2:14 گفتم:
2:15 چه کسی آن‌ها را گرفته است؟
2:17 گفت:
2:18 قبیله غطفان
2:19 گفت:
2:20 پس سه بار فریاد زدم:
2:22 «ای صباحا!»
2:24 و صدایم میان دو سنگلاخ مدینه شنیده شد
2:28 سپس با شتاب رفتم تا آن‌که در ذی قرد به ایشان رسیدم
2:32 و در لفظی دیگر در صحیح مسلم آمده است
2:35 گفت:
2:36 سلمه رضی‌الله‌عنه گفت:
2:38 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شترانش را همراه رباح فرستاد
2:43 که غلام رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بود
2:47 و من همراه او بودم
2:48 و با اسبی موی‌سفید همراه او بیرون رفتم
2:51 و در کنار شتران حرکت می‌کردم
2:53 چون صبح شد
2:55 دیدیم که عبدالرحمن فزاری بر شتران رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم یورش برده است
3:01 همه را راند و چوپان آن‌ها را کشت
3:05 گفتم: ای رباح!
3:07 این اسب را بگیر
3:09 و آن را به طلحه بن عبیدالله برسان
3:12 و به رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم خبر ده که مشرکان بر چراگاه ایشان یورش برده‌اند
3:19 تعقیب سلمه رضی‌الله‌عنه غطفان را
3:26 سلمه رضی‌الله‌عنه گفت:
3:29 سپس آنان را تعقیب کردم، با شمشیر و تیرهایم
3:33 و به سوی ایشان تیر می‌انداختم و آنان را پی می‌کردم
3:36 و این در هنگامی بود که درختان بسیار بود
3:39 هرگاه سواری به سوی من بازمی‌گشت
3:41 در پای درختی می‌نشستم
3:44 سپس تیر می‌انداختم
3:45 هیچ سواری به سوی من نمی‌آمد مگر آن‌که او را پی می‌کردم
3:49 و به سوی ایشان تیر می‌انداختم و می‌گفتم:
3:52 منم پسر اکوع!
3:54 و امروز روز هلاکت است!
3:56 سپس به مردی از ایشان می‌رسیدم
3:58 و او را تیرباران می‌کردم، در حالی که بر مرکوبش بود
4:02 و تیرم به آن مرد اصابت می‌کرد
4:04 تا آن‌که استخوان شانه‌اش را سوراخ می‌کرد
4:06 پس می‌گفتم:
4:07 این را بگیر!
4:08 منم پسر اکوع!
4:10 و امروز روز هلاکت است!
4:12 و چون در میان درختان بودم
4:14 ایشان را با تیر آتش می‌زدم
4:16 و چون گردنه‌ها تنگ می‌شد، بر کوه بالا می‌رفتم
4:20 و ایشان را با سنگ می‌راندم
4:22 کار من و ایشان همچنان ادامه داشت
4:25 ایشان را دنبال می‌کردم و رجز می‌خواندم
4:27 تا آن‌که خداوند هیچ چیز از شتران رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را نیافرید
4:33 مگر آن‌که آن را پشت سر خود گذاشتم
4:36 و آن را از دست ایشان نجات دادم
4:39 سپس همچنان به سوی ایشان تیر می‌انداختم تا آن‌که بیش از سی نیزه و بیش از سی سپر را رها کردند
4:44 که با آن خود را سبک می‌کردند
4:48 و هیچ چیزی از آن را رها نمی‌کردند
4:51 مگر آن‌که بر آن سنگ می‌نهادم
4:54 و در راه رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم جمع می‌کردم
4:58 تا آن‌که هنگامی که روز بالا آمد
5:01 عیینه بن بدر فزاری نزد ایشان آمد
5:04 تا برای آنان کمک باشد
5:06 و ایشان در گردنه‌ای تنگ بودند
5:08 سپس از کوه بالا رفتم
5:10 پس من بالای سر ایشان بودم
5:12 آنگاه عیینه گفت
5:14 این چیست که می‌بینم؟
5:16 گفتند:
5:17 از این ضربه‌ای که خوردیم
5:19 یعنی از این سختی
5:21 تا اکنون با جادو ما را غافلگیر کرده است
5:24 و هر چیزی را که در دست ما بود گرفت
5:27 و آن را پشت سر خود انداخت
5:29 آنگاه عیینه گفت:
5:31 اگر نه این بود که این مرد می‌بیند که پشت سرش تعقیب‌کننده‌ای است،
5:34 او شما را رها نمی‌کرد.
5:36 باید گروهی از شما به سوی او برود.
5:39 پس چهار نفر از ایشان به سوی او برخاستند.
5:42 و به بالای کوه رفتند.
5:44 و چون صدای ایشان را شنیدم،
5:46 گفتم:
5:47 آیا مرا می‌شناسید؟
5:50 گفتم:
5:51 من پسر اکوع هستم،
5:53 و سوگند به کسی که چهره محمد را گرامی داشت،
5:55 صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
5:57 هیچ‌کس از شما مرا تعقیب نمی‌کند
5:59 که مرا دریابد،
6:01 و من او را تعقیب نمی‌کنم که از دستم بگریزد.
6:03 بیرون آمدن پیامبر
6:08 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
6:10 در پی قوم،
6:12 چون خبر به رسول الله
6:14 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) رسید
6:16 فریاد سلمة بن الأکوع
6:18 رضی‌الله‌عنه
6:21 «به یاری! به یاری!»،
6:23 اسب‌ها به سوی
6:25 رسول الله
6:26 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شتافتند.
6:35 مقداد بن عمرو
6:38 رضی‌الله‌عنه
6:39 سپس نخستین سواری بود که
6:41 نزد رسول الله
6:43 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایستاد،
6:45 پس از مقداد، از انصار
6:48 و سعد بن زید
6:50 و اوسید بن ظهیر
6:52 و عکاشه بن محصن
6:54 و محرز بن نضله
6:56 و ابوقتاده،
6:58 حارث بن ربعی
7:00 و ابوعیاش عبید بن زید
7:02 بن صامت،
7:04 رضی‌الله‌عنهم أجمعین.
7:06 پس چون نزد
7:08 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم گرد آمدند،
7:10 ایشان را فرمان داد
7:12 سعد بن زید رضی‌الله‌عنه.
7:14 سپس فرمود:
7:16 «برای تعقیب قوم بیرون برو،
7:18 تا تو را به مردم برسانم».
7:20 سلمه گفت:
7:22 رضی‌الله‌عنه:
7:24 پس من همان جای خود را ترک نکردم
7:26 تا آنکه سواران
7:28 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را دیدم
7:30 که از میان درختان می‌گذشتند.
7:32 و ناگهان پیشاپیش ایشان
7:34 اخرم اسدی بود،
7:36 و او محرز بن نضله است،
7:38 رضی‌الله‌عنه،
7:40 و در پی او ابوقتاده بود،
7:42 سوار پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
7:44 و در پی ابوقتاده
7:46 مقداد بن عمرو بود،
7:48 رضی‌الله‌عنه.
7:50 گفت:
7:52 پس مشرکان پشت کردند و گریختند.
7:54 من از کوه پایین آمدم
7:56 و افسار اسب اخرم را گرفتم،
7:58 (اسب اخرم)
8:00 و به او گفتم: ای اخرم،
8:02 قوم را بازدار،
8:04 یعنی از ایشان برحذر باش،
8:06 زیرا من ایمن نیستم که تو را از پای درآورند؛
8:08 پس آرام باش تا رسول الله
8:10 صلی‌الله‌علیه‌وسلم به ما برسد.
8:12 پس گفت:
8:14 ای سلمه،
8:16 اگر به الله
8:18 و روز آخرت ایمان داری،
8:20 و می‌دانی که بهشت حق است
8:22 و دوزخ حق است،
8:24 میان من و شهادت حایل مشو.
8:26 گفت:
8:28 پس افسار اسبش را رها کردم،
8:30 و او به عبدالرحمن
8:32 بن عیینه رسید،
8:34 و عبدالرحمن بر او حمله کرد،
8:36 پس دو نیزه زدند.
8:38 اخرم، عبدالرحمن را از پای درآورد،
8:40 و عبدالرحمن او را نیزه زد.
8:42 و او را کشت.
8:44 عبدالرحمن بر اسب الأخرم سوار شد.
8:46 الأخرم
8:48 آنگاه ابوقتاده رضی‌الله‌عنه
8:50 به عبدالرحمن رسید
8:52 و آن دو دو نیزه‌زدن با هم درگیر شدند؛
8:54 پس عبدالرحمن ابوقتاده را پی کرد
8:56 و ابوقتاده او را کشت،
8:58 و ابوقتاده
9:00 بر اسب الأخرم سوار شد.
9:02 سپس من بیرون رفتم
9:04 و در پی آن گروه می‌دویدم،
9:06 تا آنجا که از غبار
9:08 صحابه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
9:10 چیزی نمی‌دیدم.
9:12 و آنان پیش از غروب خورشید
9:14 به سوی دره‌ای که در آن آبی بود
9:16 که به آن «ذو قرد» می‌گفتند، رو آوردند.
9:18 می‌خواستند از آن آب بنوشند،
9:20 که مرا دیدند
9:22 که پشت سرشان می‌دوم،
9:24 پس از آب به سوی من برگشتند
9:26 و در گردنه‌ای که «ثنیة
9:28 ذی نثر» نام داشت، شتابان بالا رفتند.
9:30 خورشید غروب کرد
9:32 و من به مردی رسیدم و او را هدف تیر قرار دادم
9:34 و گفتم: این را بگیر،
9:36 من پسر اکوع هستم،
9:38 و امروز روز هلاکت فرومایگان است.
9:40 او گفت:
9:42 ای مادرم به عزایت بنشیند!
9:44 آیا تو اکوع بکره‌ای؟
9:46 آیا تو همان کسی هستی که امروز ما را دنبال می‌کرد؟
9:48 گفتم: آری،
9:50 ای دشمن خویشتن!
9:52 و آن کسی که او را تیر زدم بکره بود.
9:54 دیگری را با تیری دیگر دنبال کردم
9:56 و تیری به او زدم
9:58 که به او چسبید،
10:00 و آنان دو اسب را رها کردند،
10:02 و من آن دو را آوردم
10:04 نزد رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)،
10:06 در حالی که ایشان کنار آبی بود
10:08 که از آنان آن را دور کرده بودم،
10:10 یعنی ذو قرد.
10:12 ناگاه پیامبر الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:14 با پانصد نفر آنجا بودند،
10:16 و ناگاه بلال
10:18 شتری را که از آنچه پشت سر گذاشته بودیم، ذبح کرده بود،
10:20 و برای رسول الله
10:22 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
10:24 از جگر و کوهانش کباب می‌کرد.
10:26 نزد رسول الله
10:28 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم
10:30 و گفتم: ای رسول الله،
10:32 «الله (مرا) خلق کرد؛ پس از میان یارانت صد نفر را برمی‌گزینم و در تاریکی شب بر کافران می‌تازم تا هیچ‌کس باقی نماند»
10:40 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خندید
10:48 تا آنجا که دندان‌های آسیای ایشان را در روشنایی آتش دیدم. سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: هم‌اکنون آنان در سرزمین غطفان فرود آمده‌اند.
10:55 (پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)) ... تا آنجا که دندان‌های آسیای ایشان را در پرتو آتش دیدم؛ سپس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
11:02 و گفت: بر فلان مرد غطفانی بگذرید؛ او برای ایشان شتری ذبح کرد.
11:10 چون خواستند پوست آن را بکنند، غباری دیدند
11:19 و آن را رها کردند و بیرون رفتند. چون صبح شد،
11:27 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود: امروز بهترین سواره‌های ما ابوقتاده و بهترین پیادگان ما سلمه است.
11:35 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) سهم پیاده و سواره را با هم به من داد؛
11:41 سپس مرا پشت سر خود بر ناقه‌اش عضباء سوار کرد و بازگشتیم.
11:49 چون نزدیک چاشتگاه به مدینه رسیدیم، در میان گروه مردی از انصار بود
11:55 که کسی بر او پیشی نمی‌گرفت. او شروع کرد به فریاد زدن: آیا کسی هست که با من مسابقه دهد؟ آیا مردی نیست که تا مدینه با من رقابت کند؟ و این را بارها تکرار کرد.
12:03 من پشت سر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بودم و ایشان مرا ردیف خود کرده بودند.
12:09 به او گفتم: آیا بزرگوار را گرامی نمی‌داری و از شریف هراس نداری؟
12:17 گفت: نه، جز رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم). گفتم: ای رسول الله، پدر و مادرم فدای شما باد، اجازه دهید با آن مرد مسابقه دهم.
12:25 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
12:33 اگر می‌خواهی، بگو: «برو»؛ پس او از مرکبش جهید؛ یعنی پرید و جست. من هم خود را جمع کردم
12:43 و از ناقه جستم. سپس برای ایشان یک یا دو صخره‌ای را که بر سر راه بود نگه داشتم؛ یعنی خود را ذخیره کردم.
12:51 آنگاه دویدم تا به او رسیدم و با دست به میان دو شانه‌اش زدم و گفتم: به خدا سوگند پیش افتادم، یا سخنی مانند آن گفتم.
13:00 او خندید و گفت: گمان نمی‌کنم... تا آنکه از مدینه درآمد.
13:09 المختصر در سیره نبویه
13:15 اگر شوق جهانیان به یکدیگر دراز شود، شوق من به تو را هیچ کرانه‌ای نیست که آن را در بر گیرد؛
13:28 خداوند درود فرستد بر تو تا وقتی که آوازها بلند است و لب‌ها به ذکر تو حرکت می‌کند.