از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 132 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (155) | نبرد ذی قاراد یا جنگل
صوت ترجمهشده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش میشود. متن زیر بهطور کامل ترجمه شده است.
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:04
محمد رسول الله
0:13
المختصر در سیره نبوی
0:18
تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی، حفظه الله
0:28
غزوه ذی قرد یا غابه
0:33
غزوه ذی قرد پس از حدیبیه واقع شد
0:36
و به قول صحیح، سه روز پیش از غزوه خیبر
0:40
چنانکه در صحیح مسلم ثابت شده است
0:43
از سلمه بن اکوع رضیاللهعنه
0:46
که قهرمان این غزوه است
0:48
گفت:
0:49
با رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به حدیبیه آمدیم
0:54
و ما هزار و چهارصد نفر بودیم
0:56
سپس خبر غزوه ذی قرد را بیان کرد
0:59
و بازگشت ایشان با رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به مدینه را
1:04
سپس گفت:
1:06
به خدا سوگند جز سه شب درنگ نکردیم
1:09
تا آنکه با رسول الله صلیاللهعلیهوسلم به سوی خیبر بیرون رفتیم
1:15
امام بیهقی گفت:
1:17
و آنچه در آن شکی نیست
1:19
این است که این غزوه پس از حدیبیه بود
1:22
و حدیث سلمه بن اکوع رضیاللهعنه
1:25
بر همین امر دلالت میکند
1:27
و امام ابن قیم گفت:
1:29
و گروهی از اهل مغازی و سیره در این باره دچار وهم شدهاند
1:33
و گفتهاند که این غزوه پیش از حدیبیه بوده است
1:36
سبب این غزوه:
1:41
شیخان در صحیحهای خود روایت کردهاند
1:44
و لفظ از آنِ مسلم است
1:46
از سلمه بن اکوع رضیاللهعنه
1:49
گفت:
1:50
پیش از آنکه اذان نخستین گفته شود بیرون رفتم
1:53
یعنی پیش از آنکه برای نماز صبح اذان گفته شود
1:56
و شتران شیرده رسول الله صلیاللهعلیهوسلم در ذی قرد میچریدند
2:02
گفت:
2:03
غلامی از آنِ عبدالرحمن بن عوف رضیاللهعنه با من روبهرو شد
2:08
و گفت:
2:09
شتران شیرده رسول الله صلیاللهعلیهوسلم گرفته شدند
2:14
گفتم:
2:15
چه کسی آنها را گرفته است؟
2:17
گفت:
2:18
قبیله غطفان
2:19
گفت:
2:20
پس سه بار فریاد زدم:
2:22
«ای صباحا!»
2:24
و صدایم میان دو سنگلاخ مدینه شنیده شد
2:28
سپس با شتاب رفتم تا آنکه در ذی قرد به ایشان رسیدم
2:32
و در لفظی دیگر در صحیح مسلم آمده است
2:35
گفت:
2:36
سلمه رضیاللهعنه گفت:
2:38
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم شترانش را همراه رباح فرستاد
2:43
که غلام رسول الله صلیاللهعلیهوسلم بود
2:47
و من همراه او بودم
2:48
و با اسبی مویسفید همراه او بیرون رفتم
2:51
و در کنار شتران حرکت میکردم
2:53
چون صبح شد
2:55
دیدیم که عبدالرحمن فزاری بر شتران رسول الله صلیاللهعلیهوسلم یورش برده است
3:01
همه را راند و چوپان آنها را کشت
3:05
گفتم: ای رباح!
3:07
این اسب را بگیر
3:09
و آن را به طلحه بن عبیدالله برسان
3:12
و به رسول الله صلیاللهعلیهوسلم خبر ده که مشرکان بر چراگاه ایشان یورش بردهاند
3:19
تعقیب سلمه رضیاللهعنه غطفان را
3:26
سلمه رضیاللهعنه گفت:
3:29
سپس آنان را تعقیب کردم، با شمشیر و تیرهایم
3:33
و به سوی ایشان تیر میانداختم و آنان را پی میکردم
3:36
و این در هنگامی بود که درختان بسیار بود
3:39
هرگاه سواری به سوی من بازمیگشت
3:41
در پای درختی مینشستم
3:44
سپس تیر میانداختم
3:45
هیچ سواری به سوی من نمیآمد مگر آنکه او را پی میکردم
3:49
و به سوی ایشان تیر میانداختم و میگفتم:
3:52
منم پسر اکوع!
3:54
و امروز روز هلاکت است!
3:56
سپس به مردی از ایشان میرسیدم
3:58
و او را تیرباران میکردم، در حالی که بر مرکوبش بود
4:02
و تیرم به آن مرد اصابت میکرد
4:04
تا آنکه استخوان شانهاش را سوراخ میکرد
4:06
پس میگفتم:
4:07
این را بگیر!
4:08
منم پسر اکوع!
4:10
و امروز روز هلاکت است!
4:12
و چون در میان درختان بودم
4:14
ایشان را با تیر آتش میزدم
4:16
و چون گردنهها تنگ میشد، بر کوه بالا میرفتم
4:20
و ایشان را با سنگ میراندم
4:22
کار من و ایشان همچنان ادامه داشت
4:25
ایشان را دنبال میکردم و رجز میخواندم
4:27
تا آنکه خداوند هیچ چیز از شتران رسول الله صلیاللهعلیهوسلم را نیافرید
4:33
مگر آنکه آن را پشت سر خود گذاشتم
4:36
و آن را از دست ایشان نجات دادم
4:39
سپس همچنان به سوی ایشان تیر میانداختم تا آنکه بیش از سی نیزه و بیش از سی سپر را رها کردند
4:44
که با آن خود را سبک میکردند
4:48
و هیچ چیزی از آن را رها نمیکردند
4:51
مگر آنکه بر آن سنگ مینهادم
4:54
و در راه رسول الله صلیاللهعلیهوسلم جمع میکردم
4:58
تا آنکه هنگامی که روز بالا آمد
5:01
عیینه بن بدر فزاری نزد ایشان آمد
5:04
تا برای آنان کمک باشد
5:06
و ایشان در گردنهای تنگ بودند
5:08
سپس از کوه بالا رفتم
5:10
پس من بالای سر ایشان بودم
5:12
آنگاه عیینه گفت
5:14
این چیست که میبینم؟
5:16
گفتند:
5:17
از این ضربهای که خوردیم
5:19
یعنی از این سختی
5:21
تا اکنون با جادو ما را غافلگیر کرده است
5:24
و هر چیزی را که در دست ما بود گرفت
5:27
و آن را پشت سر خود انداخت
5:29
آنگاه عیینه گفت:
5:31
اگر نه این بود که این مرد میبیند که پشت سرش تعقیبکنندهای است،
5:34
او شما را رها نمیکرد.
5:36
باید گروهی از شما به سوی او برود.
5:39
پس چهار نفر از ایشان به سوی او برخاستند.
5:42
و به بالای کوه رفتند.
5:44
و چون صدای ایشان را شنیدم،
5:46
گفتم:
5:47
آیا مرا میشناسید؟
5:50
گفتم:
5:51
من پسر اکوع هستم،
5:53
و سوگند به کسی که چهره محمد را گرامی داشت،
5:55
صلیاللهعلیهوسلم،
5:57
هیچکس از شما مرا تعقیب نمیکند
5:59
که مرا دریابد،
6:01
و من او را تعقیب نمیکنم که از دستم بگریزد.
6:03
بیرون آمدن پیامبر
6:08
(صلیاللهعلیهوسلم)
6:10
در پی قوم،
6:12
چون خبر به رسول الله
6:14
(صلیاللهعلیهوسلم) رسید
6:16
فریاد سلمة بن الأکوع
6:18
رضیاللهعنه
6:21
«به یاری! به یاری!»،
6:23
اسبها به سوی
6:25
رسول الله
6:26
(صلیاللهعلیهوسلم) شتافتند.
6:35
مقداد بن عمرو
6:38
رضیاللهعنه
6:39
سپس نخستین سواری بود که
6:41
نزد رسول الله
6:43
(صلیاللهعلیهوسلم) ایستاد،
6:45
پس از مقداد، از انصار
6:48
و سعد بن زید
6:50
و اوسید بن ظهیر
6:52
و عکاشه بن محصن
6:54
و محرز بن نضله
6:56
و ابوقتاده،
6:58
حارث بن ربعی
7:00
و ابوعیاش عبید بن زید
7:02
بن صامت،
7:04
رضیاللهعنهم أجمعین.
7:06
پس چون نزد
7:08
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم گرد آمدند،
7:10
ایشان را فرمان داد
7:12
سعد بن زید رضیاللهعنه.
7:14
سپس فرمود:
7:16
«برای تعقیب قوم بیرون برو،
7:18
تا تو را به مردم برسانم».
7:20
سلمه گفت:
7:22
رضیاللهعنه:
7:24
پس من همان جای خود را ترک نکردم
7:26
تا آنکه سواران
7:28
رسول الله صلیاللهعلیهوسلم را دیدم
7:30
که از میان درختان میگذشتند.
7:32
و ناگهان پیشاپیش ایشان
7:34
اخرم اسدی بود،
7:36
و او محرز بن نضله است،
7:38
رضیاللهعنه،
7:40
و در پی او ابوقتاده بود،
7:42
سوار پیامبر صلیاللهعلیهوسلم،
7:44
و در پی ابوقتاده
7:46
مقداد بن عمرو بود،
7:48
رضیاللهعنه.
7:50
گفت:
7:52
پس مشرکان پشت کردند و گریختند.
7:54
من از کوه پایین آمدم
7:56
و افسار اسب اخرم را گرفتم،
7:58
(اسب اخرم)
8:00
و به او گفتم: ای اخرم،
8:02
قوم را بازدار،
8:04
یعنی از ایشان برحذر باش،
8:06
زیرا من ایمن نیستم که تو را از پای درآورند؛
8:08
پس آرام باش تا رسول الله
8:10
صلیاللهعلیهوسلم به ما برسد.
8:12
پس گفت:
8:14
ای سلمه،
8:16
اگر به الله
8:18
و روز آخرت ایمان داری،
8:20
و میدانی که بهشت حق است
8:22
و دوزخ حق است،
8:24
میان من و شهادت حایل مشو.
8:26
گفت:
8:28
پس افسار اسبش را رها کردم،
8:30
و او به عبدالرحمن
8:32
بن عیینه رسید،
8:34
و عبدالرحمن بر او حمله کرد،
8:36
پس دو نیزه زدند.
8:38
اخرم، عبدالرحمن را از پای درآورد،
8:40
و عبدالرحمن او را نیزه زد.
8:42
و او را کشت.
8:44
عبدالرحمن بر اسب الأخرم سوار شد.
8:46
الأخرم
8:48
آنگاه ابوقتاده رضیاللهعنه
8:50
به عبدالرحمن رسید
8:52
و آن دو دو نیزهزدن با هم درگیر شدند؛
8:54
پس عبدالرحمن ابوقتاده را پی کرد
8:56
و ابوقتاده او را کشت،
8:58
و ابوقتاده
9:00
بر اسب الأخرم سوار شد.
9:02
سپس من بیرون رفتم
9:04
و در پی آن گروه میدویدم،
9:06
تا آنجا که از غبار
9:08
صحابه پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)
9:10
چیزی نمیدیدم.
9:12
و آنان پیش از غروب خورشید
9:14
به سوی درهای که در آن آبی بود
9:16
که به آن «ذو قرد» میگفتند، رو آوردند.
9:18
میخواستند از آن آب بنوشند،
9:20
که مرا دیدند
9:22
که پشت سرشان میدوم،
9:24
پس از آب به سوی من برگشتند
9:26
و در گردنهای که «ثنیة
9:28
ذی نثر» نام داشت، شتابان بالا رفتند.
9:30
خورشید غروب کرد
9:32
و من به مردی رسیدم و او را هدف تیر قرار دادم
9:34
و گفتم: این را بگیر،
9:36
من پسر اکوع هستم،
9:38
و امروز روز هلاکت فرومایگان است.
9:40
او گفت:
9:42
ای مادرم به عزایت بنشیند!
9:44
آیا تو اکوع بکرهای؟
9:46
آیا تو همان کسی هستی که امروز ما را دنبال میکرد؟
9:48
گفتم: آری،
9:50
ای دشمن خویشتن!
9:52
و آن کسی که او را تیر زدم بکره بود.
9:54
دیگری را با تیری دیگر دنبال کردم
9:56
و تیری به او زدم
9:58
که به او چسبید،
10:00
و آنان دو اسب را رها کردند،
10:02
و من آن دو را آوردم
10:04
نزد رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم)،
10:06
در حالی که ایشان کنار آبی بود
10:08
که از آنان آن را دور کرده بودم،
10:10
یعنی ذو قرد.
10:12
ناگاه پیامبر الله (صلیاللهعلیهوسلم)
10:14
با پانصد نفر آنجا بودند،
10:16
و ناگاه بلال
10:18
شتری را که از آنچه پشت سر گذاشته بودیم، ذبح کرده بود،
10:20
و برای رسول الله
10:22
(صلیاللهعلیهوسلم)
10:24
از جگر و کوهانش کباب میکرد.
10:26
نزد رسول الله
10:28
(صلیاللهعلیهوسلم) آمدم
10:30
و گفتم: ای رسول الله،
10:32
«الله (مرا) خلق کرد؛ پس از میان یارانت صد نفر را برمیگزینم و در تاریکی شب بر کافران میتازم تا هیچکس باقی نماند»
10:40
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) خندید
10:48
تا آنجا که دندانهای آسیای ایشان را در روشنایی آتش دیدم. سپس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود: هماکنون آنان در سرزمین غطفان فرود آمدهاند.
10:55
(پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم)) ... تا آنجا که دندانهای آسیای ایشان را در پرتو آتش دیدم؛ سپس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
11:02
و گفت: بر فلان مرد غطفانی بگذرید؛ او برای ایشان شتری ذبح کرد.
11:10
چون خواستند پوست آن را بکنند، غباری دیدند
11:19
و آن را رها کردند و بیرون رفتند. چون صبح شد،
11:27
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود: امروز بهترین سوارههای ما ابوقتاده و بهترین پیادگان ما سلمه است.
11:35
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) سهم پیاده و سواره را با هم به من داد؛
11:41
سپس مرا پشت سر خود بر ناقهاش عضباء سوار کرد و بازگشتیم.
11:49
چون نزدیک چاشتگاه به مدینه رسیدیم، در میان گروه مردی از انصار بود
11:55
که کسی بر او پیشی نمیگرفت. او شروع کرد به فریاد زدن: آیا کسی هست که با من مسابقه دهد؟ آیا مردی نیست که تا مدینه با من رقابت کند؟ و این را بارها تکرار کرد.
12:03
من پشت سر رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بودم و ایشان مرا ردیف خود کرده بودند.
12:09
به او گفتم: آیا بزرگوار را گرامی نمیداری و از شریف هراس نداری؟
12:17
گفت: نه، جز رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم). گفتم: ای رسول الله، پدر و مادرم فدای شما باد، اجازه دهید با آن مرد مسابقه دهم.
12:25
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) فرمود:
12:33
اگر میخواهی، بگو: «برو»؛ پس او از مرکبش جهید؛ یعنی پرید و جست. من هم خود را جمع کردم
12:43
و از ناقه جستم. سپس برای ایشان یک یا دو صخرهای را که بر سر راه بود نگه داشتم؛ یعنی خود را ذخیره کردم.
12:51
آنگاه دویدم تا به او رسیدم و با دست به میان دو شانهاش زدم و گفتم: به خدا سوگند پیش افتادم، یا سخنی مانند آن گفتم.
13:00
او خندید و گفت: گمان نمیکنم... تا آنکه از مدینه درآمد.
13:09
المختصر در سیره نبویه
13:15
اگر شوق جهانیان به یکدیگر دراز شود، شوق من به تو را هیچ کرانهای نیست که آن را در بر گیرد؛
13:28
خداوند درود فرستد بر تو تا وقتی که آوازها بلند است و لبها به ذکر تو حرکت میکند.