از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 123 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (144) | داستان الفک
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
به نام الله رحمان و رحیم
0:03
محمد رسول (الله)
0:13
المختصر در سیرهٔ نبویه
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد عازم
0:22
خداوند او را حفظ کند
0:25
داستان افک
0:30
و در این غزوه ماجرای افک رخ داد
0:35
که ابن سلول — خداوند زشتش گرداند — آن را ساخت و بر هم بست
0:39
و کسانی از منافقان که با او بودند
0:41
دربارهی امالمؤمنین پاکدامن عایشه دختر ابوبکر صدیق رضیاللهعنهما
0:48
و الله عزوجل ده آیه از سورهٔ نور را در این باره نازل فرمود
0:54
خداوند متعال فرمود
0:55
کسانی که آن تهمت دروغین را آوردند، گروهی از میان خودتان بودند.
1:02
آن را شری برای خودتان مپندارید؛ بلکه آن برای شما خیر است.
1:07
«برای هر کس از ایشان، آنچه از گناه تهمت به دست آورده است [بهرهای هست]»
1:12
و کسی که بزرگترین بخش آن (بهتان) را بر عهده گرفت، از میان آنان، برای او عذابی بزرگ است.
1:18
«تا پایان آیات»
1:21
امام قرطبی فرمود
1:23
و سبب نزول این آیات
1:25
آن است که پیشوایان روایت کردهاند از حدیث طولانی افک
1:29
در ماجرای عایشه — رضوان الله علیها
1:33
و این خبری صحیح و مشهور است
1:35
شهرتش از یادکرد آن بینیاز میکند
1:38
و حافظ ابن کثیر فرمود
1:40
این ده آیه
1:42
همه دربارهی شأن عایشه امالمؤمنین رضیاللهعنها نازل شد
1:48
هنگامی که اهل افک و بهتان از منافقان او را متهم کردند
1:52
به آنچه از دروغ محض و بهتان گفتند
1:55
که خداوند متعال برای آن غیرت ورزید
1:58
و برای پیامبرش — درودها و سلام خدا بر او باد
2:02
پس الله عزوجل برائت او را نازل فرمود
2:05
برای حفظ آبروی رسول — برترین درود و سلام بر او
2:09
پس فرمود: همانا کسانی که آن تهمت را آوردند، گروهی از شمایند
2:16
یعنی جماعتی از شما
2:18
یعنی یک نفر یا دو نفر نیستند
2:21
بلکه گروهیاند
2:23
و سردستهٔ این بهتان
2:25
عبدالله بن ابی بن سلول، سرکردهٔ منافقان بود
2:30
زیرا او آن را گرد میآورد و پخش میکرد
2:33
تا آنکه آن در اذهان برخی از مسلمانان جای گرفت
2:37
و دربارهاش سخن گفتند
2:39
و دیگران هم از ایشان آن را روا داشتند
2:41
و کار چنین بود تقریباً یک ماه
2:45
تا آنکه قرآن نازل شد
2:47
و شرح این ماجرا در احادیث صحیح آمده است
2:52
آمدن عرنیان
2:56
بر رسول الله صلی الله علیه وسلم در مدینه وارد شدند
3:00
گروهی از عکل و عرینه
3:03
و آن در شوال سال ششم هجرت بود
3:07
پس اسلام خود را آشکار کردند
3:09
و با رسول الله صلی الله علیه وسلم بیعت کردند
3:13
پس مدینه با ایشان سازگار نشد
3:15
و بدنهایشان بیمار شد
3:17
پس شکمهایشان بزرگ شد
3:19
و اندامهایشان سست و رنجور گشت
3:22
حافظ در فتحالباری فرموده است
3:24
و ظاهر آن است که آنان بیمار آمدند
3:27
پس چون از بیماری بهبود یافتند
3:30
اقامت در مدینه را به سبب ناسازگاری آب و هوایش ناخوش داشتند
3:34
اما بیماریای که داشتند
3:36
ناتوانی شدید و رنج گرسنگی بود
3:40
در نزد ابو عوانه از روایت غیلان
3:44
از انس رضیاللهعنه
3:46
ناتوانی شدیدی در ایشان بود
3:49
و نزد او از روایت ابن سعد از انس
3:52
رنگهایشان زرد شده بود
3:54
امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
3:57
از انس رضیاللهعنه که گفت
4:00
گروهی از عکل و عرینه
4:03
بر پیامبر صلی الله علیه وسلم در مدینه آمدند
4:07
و به اسلام سخن گفتند
4:10
پس گفتند: ای پیامبر خدا
4:12
ما اهل دامداری بودهایم
4:14
و اهل کشاورزی نبودهایم
4:17
و مدینه با ما سازگار نیست
4:19
پس رسول الله صلی الله علیه وسلم دستور داد برای ایشان
4:22
یک شتر و چوپانی داده شود
4:24
و فرمود که با آن بیرون روند
4:26
تا از شیر و ادرار آن بنوشند
4:30
پس رفتند تا چون به ناحیهٔ حره رسیدند
4:34
پس از اسلام خود کافر شدند
4:36
و چوپان پیامبر صلی الله علیه وسلم را کشتند
4:40
و شترها را به یغما بردند
4:42
خبر به پیامبر صلی الله علیه وسلم رسید
4:45
پس در پی آنان فرستاده شد
4:48
و فرمان داد دربارهشان
4:50
پس چشمانشان را میخ کشیدند و دستهایشان را بریدند
4:53
و در ناحیهٔ حره رها شدند
4:56
تا آنکه بر همان حال مردند
4:59
و در لفظی دیگر در صحیحین
5:02
از انس رضیاللهعنه که گفت
5:05
پس بیرون رفتند و از ادرار و شیر آن نوشیدند
5:09
پس بهبود یافتند
5:10
آنگاه چوپان را کشتند و شتران را راندند
5:13
این خبر به رسول الله صلی الله علیه وسلم رسید
5:18
پس در پی آنان فرستاده شد
5:20
پس دستگیر شدند و آورده شدند
5:23
پس فرمان داد دربارهشان
5:24
پس دستها و پاهایشان بریده شد
5:27
و چشمانشان میخ کشیده شد
5:29
آنان را در آفتاب انداختند تا مردند
5:32
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
5:35
از انس رضیاللهعنه نقل شده که گفت
5:38
پیامبر (ﷺ) چشمان آنان را میل کشید
5:43
زیرا ایشان چشمان چوپانان را میل کشیده بودند
5:46
ابوقلابه گفت
5:48
اینان دزدی کردند و کشتند
5:51
و پس از ایمان خود کافر شدند
5:53
و با الله و رسولش جنگیدند
5:56
و حافظ ابن کثیر گفت
5:59
آنچه با ایشان انجام شد قصاص بود، و الله داناتر است
6:03
ابوداوود در سنن خود روایت کرده است
6:06
و طحاوی در شرح مشکل الآثار با سند صحیح
6:10
از انس رضیاللهعنه نقل کرده که گفت
6:13
پس الله عزّ وجلّ در این باره نازل کرد
6:16
همانا کیفر کسانی که با الله و پیامبرش (ﷺ) میجنگند،
6:21
و در زمین تباهی میکنند»
6:24
امام قرطبی گفت
6:26
مردم درباره سبب نزول این آیه اختلاف کردهاند
6:29
اما نظر جمهور بر این است
6:32
که آیه درباره عرنیین نازل شده است
6:35
و حافظ ابن کثیر گفت
6:37
و صحیح آن است که این آیه عام است
6:40
و شامل مشرکان و دیگرانی میشود که این صفات را مرتکب شوند
6:47
از فواید داستان عرنیین
6:51
امام ابن قیم گفت
6:53
و در آن از فقه
6:55
جواز نوشیدن شیر شتر (بول شتر)
6:58
پاکی ادرار حیوان حلالگوشت
7:01
آنکه جنگجو هنگام گرفتن مال و کشتن
7:05
میان بریدن دست و پای او و کشتنش جمع شود
7:09
و با جنایتکار همانگونه رفتار شود که او رفتار کرده است
7:12
زیرا ایشان چون چشم چوپان را میل کشیدند
7:15
چشمانشان میل کشیده شد
7:17
و از این روشن شد که این داستان محکم است و منسوخ نیست
7:21
هرچند پیش از نازل شدن حدود بوده است
7:24
زیرا حدود با تأیید آن نازل شدند نه با باطل کردن آن
7:28
و الله داناتر است
7:31
المختصر در سیره نبوی
7:35
اگر اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شود
7:42
اشتیاق من به تو را حدی نیست
7:49
الله بر تو درود فرستد تا آوای بانگزننده برخیزد
7:56
و زبانت به یاد باقیمانده تکان خورد
8:02
شفاه