خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (144) | داستان الفک

◉ 1082 بازدید ⏱ 8:04 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 به نام الله رحمان و رحیم
0:03 محمد رسول (الله)
0:13 المختصر در سیرهٔ نبویه
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازم
0:22 خداوند او را حفظ کند
0:25 داستان افک
0:30 و در این غزوه ماجرای افک رخ داد
0:35 که ابن سلول — خداوند زشتش گرداند — آن را ساخت و بر هم بست
0:39 و کسانی از منافقان که با او بودند
0:41 درباره‌ی ام‌المؤمنین پاکدامن عایشه دختر ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنهما
0:48 و الله عزوجل ده آیه از سورهٔ نور را در این باره نازل فرمود
0:54 خداوند متعال فرمود
0:55 کسانی که آن تهمت دروغین را آوردند، گروهی از میان خودتان بودند.
1:02 آن را شری برای خودتان مپندارید؛ بلکه آن برای شما خیر است.
1:07 «برای هر کس از ایشان، آنچه از گناه تهمت به دست آورده است [بهره‌ای هست]»
1:12 و کسی که بزرگ‌ترین بخش آن (بهتان) را بر عهده گرفت، از میان آنان، برای او عذابی بزرگ است.
1:18 «تا پایان آیات»
1:21 امام قرطبی فرمود
1:23 و سبب نزول این آیات
1:25 آن است که پیشوایان روایت کرده‌اند از حدیث طولانی افک
1:29 در ماجرای عایشه — رضوان الله علیها
1:33 و این خبری صحیح و مشهور است
1:35 شهرتش از یادکرد آن بی‌نیاز می‌کند
1:38 و حافظ ابن کثیر فرمود
1:40 این ده آیه
1:42 همه درباره‌ی شأن عایشه ام‌المؤمنین رضی‌الله‌عنها نازل شد
1:48 هنگامی که اهل افک و بهتان از منافقان او را متهم کردند
1:52 به آنچه از دروغ محض و بهتان گفتند
1:55 که خداوند متعال برای آن غیرت ورزید
1:58 و برای پیامبرش — درودها و سلام خدا بر او باد
2:02 پس الله عزوجل برائت او را نازل فرمود
2:05 برای حفظ آبروی رسول — برترین درود و سلام بر او
2:09 پس فرمود: همانا کسانی که آن تهمت را آوردند، گروهی از شمایند
2:16 یعنی جماعتی از شما
2:18 یعنی یک نفر یا دو نفر نیستند
2:21 بلکه گروهی‌اند
2:23 و سردستهٔ این بهتان
2:25 عبدالله بن ابی بن سلول، سرکردهٔ منافقان بود
2:30 زیرا او آن را گرد می‌آورد و پخش می‌کرد
2:33 تا آنکه آن در اذهان برخی از مسلمانان جای گرفت
2:37 و درباره‌اش سخن گفتند
2:39 و دیگران هم از ایشان آن را روا داشتند
2:41 و کار چنین بود تقریباً یک ماه
2:45 تا آنکه قرآن نازل شد
2:47 و شرح این ماجرا در احادیث صحیح آمده است
2:52 آمدن عرنیان
2:56 بر رسول الله صلی الله علیه وسلم در مدینه وارد شدند
3:00 گروهی از عکل و عرینه
3:03 و آن در شوال سال ششم هجرت بود
3:07 پس اسلام خود را آشکار کردند
3:09 و با رسول الله صلی الله علیه وسلم بیعت کردند
3:13 پس مدینه با ایشان سازگار نشد
3:15 و بدن‌هایشان بیمار شد
3:17 پس شکم‌هایشان بزرگ شد
3:19 و اندام‌هایشان سست و رنجور گشت
3:22 حافظ در فتح‌الباری فرموده است
3:24 و ظاهر آن است که آنان بیمار آمدند
3:27 پس چون از بیماری بهبود یافتند
3:30 اقامت در مدینه را به سبب ناسازگاری آب و هوایش ناخوش داشتند
3:34 اما بیماری‌ای که داشتند
3:36 ناتوانی شدید و رنج گرسنگی بود
3:40 در نزد ابو عوانه از روایت غیلان
3:44 از انس رضی‌الله‌عنه
3:46 ناتوانی شدیدی در ایشان بود
3:49 و نزد او از روایت ابن سعد از انس
3:52 رنگ‌هایشان زرد شده بود
3:54 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
3:57 از انس رضی‌الله‌عنه که گفت
4:00 گروهی از عکل و عرینه
4:03 بر پیامبر صلی الله علیه وسلم در مدینه آمدند
4:07 و به اسلام سخن گفتند
4:10 پس گفتند: ای پیامبر خدا
4:12 ما اهل دامداری بوده‌ایم
4:14 و اهل کشاورزی نبوده‌ایم
4:17 و مدینه با ما سازگار نیست
4:19 پس رسول الله صلی الله علیه وسلم دستور داد برای ایشان
4:22 یک شتر و چوپانی داده شود
4:24 و فرمود که با آن بیرون روند
4:26 تا از شیر و ادرار آن بنوشند
4:30 پس رفتند تا چون به ناحیهٔ حره رسیدند
4:34 پس از اسلام خود کافر شدند
4:36 و چوپان پیامبر صلی الله علیه وسلم را کشتند
4:40 و شترها را به یغما بردند
4:42 خبر به پیامبر صلی الله علیه وسلم رسید
4:45 پس در پی آنان فرستاده شد
4:48 و فرمان داد درباره‌شان
4:50 پس چشمانشان را میخ کشیدند و دست‌هایشان را بریدند
4:53 و در ناحیهٔ حره رها شدند
4:56 تا آنکه بر همان حال مردند
4:59 و در لفظی دیگر در صحیحین
5:02 از انس رضی‌الله‌عنه که گفت
5:05 پس بیرون رفتند و از ادرار و شیر آن نوشیدند
5:09 پس بهبود یافتند
5:10 آنگاه چوپان را کشتند و شتران را راندند
5:13 این خبر به رسول الله صلی الله علیه وسلم رسید
5:18 پس در پی آنان فرستاده شد
5:20 پس دستگیر شدند و آورده شدند
5:23 پس فرمان داد درباره‌شان
5:24 پس دست‌ها و پاهایشان بریده شد
5:27 و چشمانشان میخ کشیده شد
5:29 آنان را در آفتاب انداختند تا مردند
5:32 امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
5:35 از انس رضی‌الله‌عنه نقل شده که گفت
5:38 پیامبر (ﷺ) چشمان آنان را میل کشید
5:43 زیرا ایشان چشمان چوپانان را میل کشیده بودند
5:46 ابوقلابه گفت
5:48 اینان دزدی کردند و کشتند
5:51 و پس از ایمان خود کافر شدند
5:53 و با الله و رسولش جنگیدند
5:56 و حافظ ابن کثیر گفت
5:59 آنچه با ایشان انجام شد قصاص بود، و الله داناتر است
6:03 ابوداوود در سنن خود روایت کرده است
6:06 و طحاوی در شرح مشکل الآثار با سند صحیح
6:10 از انس رضی‌الله‌عنه نقل کرده که گفت
6:13 پس الله عزّ وجلّ در این باره نازل کرد
6:16 همانا کیفر کسانی که با الله و پیامبرش (ﷺ) می‌جنگند،
6:21 و در زمین تباهی می‌کنند»
6:24 امام قرطبی گفت
6:26 مردم درباره سبب نزول این آیه اختلاف کرده‌اند
6:29 اما نظر جمهور بر این است
6:32 که آیه درباره عرنیین نازل شده است
6:35 و حافظ ابن کثیر گفت
6:37 و صحیح آن است که این آیه عام است
6:40 و شامل مشرکان و دیگرانی می‌شود که این صفات را مرتکب شوند
6:47 از فواید داستان عرنیین
6:51 امام ابن قیم گفت
6:53 و در آن از فقه
6:55 جواز نوشیدن شیر شتر (بول شتر)
6:58 پاکی ادرار حیوان حلال‌گوشت
7:01 آنکه جنگجو هنگام گرفتن مال و کشتن
7:05 میان بریدن دست و پای او و کشتنش جمع شود
7:09 و با جنایتکار همان‌گونه رفتار شود که او رفتار کرده است
7:12 زیرا ایشان چون چشم چوپان را میل کشیدند
7:15 چشمانشان میل کشیده شد
7:17 و از این روشن شد که این داستان محکم است و منسوخ نیست
7:21 هرچند پیش از نازل شدن حدود بوده است
7:24 زیرا حدود با تأیید آن نازل شدند نه با باطل کردن آن
7:28 و الله داناتر است
7:31 المختصر در سیره نبوی
7:35 اگر اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شود
7:42 اشتیاق من به تو را حدی نیست
7:49 الله بر تو درود فرستد تا آوای بانگ‌زننده برخیزد
7:56 و زبانت به یاد باقی‌مانده تکان خورد
8:02 شفاه