خلاصه ای از سیره پیامبر | موسی بن راشد العظمی | H (54) | بدرفتاری قریش از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم شدت گرفت

◉ 1860 بازدید ⏱ 11:00 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله (ﷺ)
0:12 خلاصه ای از سیره پیامبر
0:20 شدت آزار قریش نسبت به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پس از وفات عمویش ابوطالب
0:29 ابن اسحاق گفت
0:30 چون ابوطالب درگذشت
0:33 قریش از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آزارهایی دید
0:38 آنچه در زندگی ابوطالب به آن امید نداشتی
0:42 حاکم در المستدرک گفته است
0:44 اخبار متواتر است که هنگامی که عموی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)، ابوطالب، درگذشت،
0:51 او و مسلمانان از سوی مشرکان پس از مرگش آزار دیدند
0:56 حافظ ابن کثیر گفته است
0:58 به نظر من، بیشتر آنچه روایت شده از انداختن شکمبه‌ی شتر بر پشت پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در حالی که نماز می‌گزارد، از همین نوع است.
1:07 و همچنین آنچه عبدالله بن عمر بن العاص رضی‌الله‌عنهما خبر داده است
1:12 هر کس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به‌شدت خفه کند
1:18 تا اینکه ابوبکر صدیق رضی‌الله‌عنه مانع آن شد
1:22 و همچنین عزم ابو جهل، لعنة الله علیه.
1:26 با این‌که [او] پای بر گردن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بگذارد در حالی که ایشان نماز می‌گزارد
1:31 و میان او و آن، و امثال آن، حایل می‌شود
1:36 این بعد از وفات ابوطالب بود، و الله اعلم.
1:40 حاکم در المستدرک با سندی نیکو آن را روایت کرده است.
1:44 از عایشه رضی‌الله‌عنها روایت است که گفت
1:47 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
1:50 قریش همچنان (در برابر پیامبر (ﷺ)) خودداری می‌کرد، تا آنکه ابوطالب درگذشت.
1:56 ابن اسحاق در کتاب «السیره» با سندی صحیح و مرسل روایت کرده است.
2:00 از عروه ابن زبیر روایت است که گفت
2:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمودند:
2:05 قریش هیچ آزاری از من ندید که برایم ناخوشایند باشد.
2:09 تا اینکه ابوطالب درگذشت
2:11 امام احمد در مسند خود آن را روایت کرده است.
2:14 و حاکم در المستدرک با سندی حسن (روایت کرده است).
2:17 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما نقل است که گفت
2:21 فاطمه بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وارد شد.
2:25 و او گریه می‌کرد
2:27 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:31 ای فرزندم، چه چیز تو را می‌گریاند؟
2:34 گفت: ای پدر من، مرا چه شده که نگریم؟
2:38 و این بزرگان قریش در حِجر بودند.
2:41 با لات و عزّی و منات، آن سومین دیگر، پیمان می‌بندند.
2:46 اگر تو را می‌دیدند، به سوی تو برمی‌خاستند و تو را می‌کشتند.
2:50 و از ایشان هیچ مردی نیست مگر آنکه بهرهٔ خود را از خونت شناخته است.
2:55 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:59 ای پسرم، برایم وضو بیاور
3:02 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) وضو گرفت
3:06 سپس به سوی مسجد بیرون رفت
3:09 چون او را دیدند گفتند: «این‌جاست، این همان است.»
3:12 سرهای خود را فرو انداختند
3:14 و چانه‌هایشان بر سینه‌هایشان فرو افتاد
3:17 آن‌ها دیدگان خود را بالا نیاوردند
3:20 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) [آن را] گرفت.
3:24 مشتی خاک
3:26 و با آن (سنگ‌ها) به سوی ایشان پرتاب کرد و گفت
3:28 چهره‌ها سیاه شد
3:30 از میان آنان هیچ‌کس با سنگ‌ریزه‌ای از سنگ‌ریزه‌هایش آسیبی ندید.
3:34 جز این‌که در روز بدر کافری کشته شد
3:38 در المستدرک حاکم (این را) روایت کرده است.
3:40 و امام احمد در «فضائل الصحابه» با سندی صحیح (روایت کرده است)
3:44 از انس رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
3:47 آنان رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را زدند
3:51 تا این‌که بیهوش شد.
3:53 ابوبکر رضی‌الله‌عنه برخاست
3:56 او شروع کرد به ندا کردن و می‌گفت
3:59 وای بر شما
4:00 آیا مردی را می‌کشید به این سبب که می‌گوید: پروردگار من الله است؟
4:04 گفتند: این کیست؟
4:06 گفتند
4:07 این ابن ابی قحافه المجنون است
4:10 امام بخاری در صحیح خود (آن را) روایت کرده است
4:13 از عروه ابن زبیر نقل شده که گفت
4:16 از ابن عمر بن العاص پرسیدم
4:18 مرا خبر ده از سخت‌ترین کاری که مشرکان انجام دادند.
4:21 به پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:25 گفت
4:26 در حالی که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:29 در حِجرِ کعبه نماز می‌گزارد
4:31 وقتی عقبه بن ابی معیت نزدیک شد
4:34 لباسش را بر گردنش نهاد
4:36 او را سخت خفه کرد.
4:39 ابوبکر رضی‌الله‌عنه روی آورد
4:42 تا اینکه شانه‌اش را گرفت و او را هل داد
4:45 از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
4:48 و گفت
4:49 آیا مردی را می‌کشید؟
4:51 به این سبب که می‌گوید: پروردگار من الله است.
4:54 این را ابن حبان در صحیح خود روایت کرده است.
4:56 و ابویعلی در مسندش با سندی حسن (روایت کرده است).
5:00 از عمرو بن العاص رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
5:03 هرگز ندیدم که قریش قصد کشتن رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را داشته باشند
5:09 جز یک روز
5:10 آنان را دیدم که در سایه‌ی کعبه نشسته بودند.
5:14 و رسول الله (ﷺ)
5:17 نماز می‌گزارد نزد مقام
5:19 عقبة بن ابی معیط به سوی او برخاست
5:22 ردای خود را بر گردنش انداخت، سپس او را کشید.
5:26 تا آنجا که زانوهای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر زمین افتاد.
5:30 و مردم فریاد برآوردند
5:32 پس گمان بردند که او کشته شده است
5:35 گفت
5:36 ابوبکر رضی‌الله‌عنه شتابان روی آورد
5:40 تا آنکه بازوی رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را گرفت
5:44 از پشت سر او
5:45 و او می‌گوید:
5:47 آیا مردی را می‌کشید به این سبب که می‌گوید: پروردگار من الله است؟
5:51 سپس از نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پراکنده شدند.
5:55 شیخان (بخاری و مسلم) در صحیحین خود روایت کرده‌اند،
5:58 و لفظ از آنِ مسلم است،
6:00 از عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
6:04 در حالی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نزد کعبه نماز می‌گزارد،
6:09 ابوجهل و یارانی از او نشسته بودند،
6:13 و دیروز شتری کشته شده بود.
6:16 پس ابوجهل گفت:
6:18 کدام‌یک از شما برخیزد و سِلای شتر بنی فلان را بیاورد،
6:22 و آن را در پشت محمد بیندازد، هنگامی که سجده کند؟
6:27 پس شقی‌ترین مردم برخاست و آن را گرفت.
6:30 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به سجده رفت،
6:34 آن را میان دو شانهٔ او نهاد.
6:36 (راوی) گفت:
6:37 پس خندیدند و برخی به برخی تکیه می‌زدند،
6:41 و من ایستاده بودم و نگاه می‌کردم.
6:44 اگر پشتیبانی می‌داشتم،
6:46 آن را از پشت رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) می‌انداختم،
6:50 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در سجده بود و سر برنمی‌داشت،
6:56 تا اینکه کسی رفت و فاطمه را خبر داد،
6:59 پس او که دختری کم‌سن بود آمد و آن را از او دور کرد.
7:03 سپس به آنان روی آورد و دشنامشان داد.
7:06 چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نمازش را به پایان برد،
7:11 صدایش را بلند کرد و سپس بر آنان نفرین فرستاد،
7:14 و چون دعا می‌کرد، سه بار دعا می‌کرد،
7:18 و چون درخواست می‌کرد، سه بار درخواست می‌کرد.
7:21 سپس فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
7:24 خدایا، قریش را به تو سپردم،
7:27 سه بار.
7:29 چون صدای او را شنیدند،
7:30 خنده از آنان رفت،
7:32 و از نفرین او ترسیدند.
7:34 سپس فرمود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم):
7:37 خدایا، ابوجهل پسر هشام را به تو سپردم،
7:41 و عتبه پسر ربیعه،
7:43 و شیبه پسر ربیعه،
7:45 و ولید پسر عقبه،
7:47 و امیه پسر خلف،
7:49 و عقبه پسر ابی معیط.
7:52 عبدالله بن مسعود رضی‌الله‌عنه گفت:
7:55 سوگند به آن که محمد (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را به حق مبعوث کرد،
8:00 کسانی را که نام بردند، در روز بدر کشته‌شده دیدم.
8:05 امام احمد در مسند خود روایت کرده،
8:08 و ابن ماجه با سند صحیح،
8:10 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت:
8:14 روزی جبریل نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد،
8:19 در حالی که اندوهگین نشسته بود،
8:21 و خون‌آلود شده بود،
8:23 که برخی از مردم مکه او را زده بودند.
8:26 پس جبریل به او گفت:
8:29 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:32 اینان با من چنین و چنان کردند.
8:35 جبریل علیه‌السلام به او گفت:
8:38 آیا دوست داری که نشانه‌ای به تو بنمایم؟
8:41 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
8:44 آری.
8:46 پس به درختی از آن سوی وادی نگریست،
8:49 و گفت:
8:51 آن درخت را فرا می‌خوانم،
8:53 پس آن را فرا خواند،
8:54 و درخت به سوی او آمد تا در برابرش ایستاد.
8:58 (جبریل) گفت:
8:59 به آن فرمان ده که بازگردد،
9:02 پس به آن فرمان داد و به جای خود بازگشت.
9:05 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
9:09 مرا بس است.
9:10 شیخ علی طنطاوی گفت:
9:13 و آنان رفتند و او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را آزار می‌دادند و تهدیدش می‌کردند،
9:18 گویی ترهیب در او اثری کرد که ترغیب نکرده بود.
9:23 خار در راهش ریختند، و او راه می‌رفت،
9:26 و شکمبه‌های شتر را بر او انداختند، در حالی که سجده می‌کرد،
9:30 و در طائف او را با سنگ زدند و خونش را جاری ساختند،
9:34 و به او استهزا کردند و سفیهان خود را بر او برانگیختند.
9:38 این همه خشم او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را برنینگیخت،
9:43 بلکه دلسوزی او را برانگیخت،
9:46 دلسوزی بزرگ بر کودکان آزاررسان،
9:49 و خردمند بر دیوانگان.
9:52 و پاسخ او (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چنین بود:
9:56 خدایا، قوم مرا هدایت کن، زیرا آنان نمی‌دانند.
10:01 و قریش در کفر و بازداشتن (از راه خدا) و لجاجت خود فرو رفت،
10:05 اما آیا قریش می‌تواند نور الله را خاموش کند؟
10:11 کتاب «المختصر فی السیرة النبویة»
10:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
10:21 با مقدمهٔ انجمن مودت در پادشاهی بحرین
10:29 شوق جهانیان به یکدیگر به درازا کشید،
10:35 زیرا شوق به تو را حد و مرزی نیست،
10:42 درود الله بر تو باد تا آنگاه که ندا برآید،
10:49 و لب‌ها با باقی‌مانده‌ی (زندگی) به جنبش آیند.