خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (121) | ابوسفیان پس از پایان جنگ شادی می کند

◉ 1171 بازدید ⏱ 9:10 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:04 محمد رسول الله
0:10 مختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی، حفظه الله
0:25 کناره‌گیری پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) همراه یارانش به سوی کوه
0:34 شیطان، لعنه‌الله،
0:37 فریاد زد که پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) کشته شده است
0:41 و این خبر بر روحیه صحابه رضی‌الله‌عنهم اثر گذاشت
0:46 اما همین که ایشان را سالم دیدند، جان تازه‌ای در آنان دمید
0:51 و ایشان را به سوی کوه احد برد
0:54 امام احمد در مسند خود روایت کرده است
0:57 و حاکم در المستدرک با سندی حسن
1:00 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما نقل کرده که گفت:
1:04 شیطان فریاد زد: محمد کشته شد!
1:08 ما هم در درستی آن شکی نکردیم
1:11 و همچنان بودیم و شک نداشتیم که او کشته شده است
1:15 تا آنکه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) میان دو سعد نمایان شد
1:20 یعنی میان سعد بن معاذ و سعد بن عباده رضی‌الله‌عنهما
1:26 او را با راه رفتن متمایلش به جلو می‌شناختیم
1:29 یعنی با خم شدن به جلو هنگام راه رفتن
1:33 پس چنان شادمان شدیم که گویی هیچ‌یک از آنچه به ما رسیده بود، به ما نرسیده است
1:38 او به سوی ما بالا آمد و می‌فرمود:
1:41 خشم الله بر قومی سخت شد که چهره رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را خون‌آلود کردند
1:48 و بار دیگر می‌فرمود:
1:51 خدایا، برای ایشان سزاوار نیست که بر ما برتری یابند
1:55 تا آنکه به ما رسید
1:58 بالا رفتن پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر صخره‌ای در کوه
2:06 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) خواست
2:11 بر صخره‌ای که از کوه پیش روی او قرار گرفته بود، بالا رود
2:15 پس برای بالا رفتن برخاست، اما نتوانست
2:19 زیرا پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فربه شده بود
2:23 یعنی از فربهی
2:25 و دو زره بر تن داشت
2:27 و ناتوانی به او رسیده بود
2:29 به سبب خونی که بسیار از زخم‌هایش رفته بود
2:32 پس طلحة بن عبیدالله رضی‌الله‌عنه زیر او نشست
2:36 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر پشت او بالا رفت تا آنکه راست ایستاد
2:42 امام احمد و ترمذی و حاکم با سندی حسن روایت کرده‌اند
2:47 و لفظ از ترمذی است
2:49 از زبیر بن عوام رضی‌الله‌عنه که گفت:
2:53 روز احد بر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دو زره بود
2:58 پس برای بالا رفتن به صخره برخاست و نتوانست
3:01 پس طلحه را زیر او نشاندند
3:04 آنگاه پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بالا رفت تا آنکه بر صخره راست ایستاد
3:09 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:13 طلحه (بهشت را) واجب کرد
3:17 آخرین حمله مشرکان
3:21 پس چون رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در شعب مستقر شد
3:25 و یارانش رضی‌الله‌عنهم همراه او بودند
3:29 مشرکان آخرین حمله را کردند و در آن کوشیدند بر مسلمانان دست یابند
3:35 ابن اسحاق گفت:
3:37 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در شعب بود
3:41 و آن گروه از یارانش همراه او بودند
3:44 که ناگاه دسته‌ای از قریش به بلندی کوه برآمدند
3:48 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:52 خدایا، برای ایشان سزاوار نیست که بر ما برتری یابند
3:56 پس عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه و گروهی از مهاجرین همراه او جنگیدند
4:02 تا آنکه ایشان را از کوه فرود آوردند
4:05 فرود آمدن خواب سبک بر مسلمانان
4:12 و چون این نبرد بزرگ پایان یافت
4:15 الله سبحانه و تعالی خواب سبک را بر مؤمنان فرستاد
4:20 پس از آنکه جراحت و کشته شدن به ایشان رسیده بود
4:23 تا جان‌هایشان آرام گیرد
4:25 خداوند متعال فرمود:
4:27 سپس پس از آن اندوه، آرامشی به‌صورت خواب سبک بر شما فرو فرستاد
4:35 خوابی سبک که گروهی از شما را فرا گرفت
4:42 ابن اسحاق گفت:
4:44 پس الله خواب سبک را فرو فرستاد
4:46 آرامشی از جانب او برای اهل یقین به او
4:49 که آنان به خواب رفته بودند و نمی‌ترسیدند
4:52 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
4:55 از ابوطلحه رضی‌الله‌عنه که گفت:
4:58 روز احد من از کسانی بودم که خواب سبک بر ایشان چیره شد
5:02 تا آنکه شمشیرم چندین بار از دستم افتاد
5:06 می‌افتاد و من آن را برمی‌داشتم
5:10 امام ترمذی و حاکم با سندی صحیح روایت کرده‌اند
5:14 از ابوطلحه انصاری رضی‌الله‌عنه که گفت:
5:18 روز احد سرم را بلند کردم
5:21 و نگاه کردم، و هیچ‌یک از ایشان نبود مگر آنکه زیر سپرش از خواب سبک تکان می‌خورد و سر فرود می‌آورد
5:27 از خواب سبک
5:29 یعنی زیر سپرش حرکت می‌کرد و سر فرود می‌آورد
5:32 و این سخن خداوند عز و جل است:
5:35 سپس پس از آن اندوه، آرامشی به‌صورت خواب سبک بر شما فرو فرستاد
5:46 خوابی سبک که گروهی از شما را فرا گرفت
5:50 شادمانی ابوسفیان پس از پایان نبرد
5:58 ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفت:
6:01 پس ساعتی درنگ کرد
6:03 ناگاه ابوسفیان در پایین کوه فریاد زد
6:07 هُبَل برتر باد!
6:09 هُبَل برتر باد!
6:10 یعنی خدای او
6:12 یعنی: نام او ابوکبشه است، نه ابوقحافه
6:14 یعنی: نام او ابوقحافه است
6:16 یعنی: نام او خطاب است
6:18 امام بیهقی در دلائل النبوة گفت:
6:22 به من رسیده است که ابوکبشه نخستین کسی بود که شعر را پرستید
6:26 و با دین قوم خود مخالفت کرد
6:28 پس چون پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با دین قریش مخالفت کرد
6:33 و حنیفیت را آورد
6:35 او را به ابوکبشه تشبیه کردند
6:37 و او را به او نسبت دادند
6:39 پس گفتند: پسر ابو کبشه
6:42 پس عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
6:45 ای رسول الله!
6:46 آیا به او پاسخ ندهم؟
6:48 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
6:51 آری
6:53 پس عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
6:55 الله برتر و بزرگ‌تر است
6:58 پس ابوسفیان گفت:
7:00 ای پسر خطاب!
7:02 همانا آن روز، روز سکوت است
7:04 پس بازگشت و گفت:
7:06 کجاست آن که پسر ابو کبشه است؟
7:08 کجاست آن که پسر ابو قحافه است؟
7:10 کجاست آن که پسر خطاب است؟
7:12 پس عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
7:15 این رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) است
7:19 و این ابوبکر است
7:21 و این عمر است
7:23 پس ابوسفیان گفت:
7:25 روزی در برابر روز بدر است
7:27 و روزگار دست‌به‌دست می‌گردد
7:29 و جنگ نوبتی است
7:31 پس عمر رضی‌الله‌عنه گفت:
7:33 نه، برابر نیست
7:35 کشته‌های ما در بهشت‌اند
7:37 و کشته‌های شما در دوزخ‌اند
7:39 پس ابوسفیان گفت:
7:41 همانا شما چنین می‌پندارید
7:43 در آن صورت ما زیان‌کار شدیم
7:45 و زیان دیدیم
7:47 سپس ابوسفیان گفت:
7:49 بدانید که شما به زودی خواهید یافت
7:51 در میان کشته‌های خود، همانندش را
7:53 و این کار از روی رأی و اندیشه نبود
7:55 سران ما
7:57 یعنی اشراف ما
7:59 سپس حمیت جاهلی او را فراگرفت
8:01 پس گفت: آگاه باشید که او
8:03 اگر چنین شود
8:05 ما ناخوش نداریم
8:09 وعده‌گذاشتن با مشرکان
8:11 دیدار در بدر
8:13 ابن اسحاق گفت:
8:16 و چون ابوسفیان بازگشت
8:18 و همراهانش ندا داد که:
8:20 همانا وعده‌گاه ما بدر است
8:22 برای سال آینده
8:24 پس رسول الله
8:26 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به مردی از اصحابش فرمود:
8:28 به او بگو
8:30 آری، آن وعده‌گاه میان ما و شماست
8:32 (این عبارت از) وعده‌گاه
8:34 مختصر است
8:36 در سیره نبوی
8:38 اگر طولانی شود
8:40 شوق جهانیان
8:42 برای برخی از ایشان است
8:44 پس شوق من به سوی توست
8:46 نه
8:48 حدّ آن محاط نمی‌شود
8:50 درود
8:53 بر تو باد، الله
8:55 آنچه بلند شد
8:57 ندا
9:00 و جنباندت
9:02 با باقی‌مانده
9:04 لب‌ها