از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 109 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (130) | محاصره بنی نضیر و تسلیم شدن آنها
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول الله
0:13
المختصر در سیره نبوی
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:23
حفظه الله
0:25
محاصره بنی نضیر
0:33
و تسلیم شدن ایشان
0:35
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) با یاران خود به سوی بنی نضیر حرکت کرد
0:42
و عبدالله بن ام مکتوم رضیاللهعنه را بر مدینه جانشین کرد
0:47
پس چون یهودیان بنی نضیر او را دیدند
0:50
در دژهای خود پناه گرفتند
0:53
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) شش شب ایشان را محاصره کرد
0:58
و فرمان داد نخلستانهای ایشان را بسوزانند و ببرند
1:01
شیخان (بخاری و مسلم) در صحیحین خود روایت کردهاند
1:04
از ابن عمر رضیاللهعنهما که گفت
1:07
رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) نخلستان بنی نضیر را سوزاند و برید
1:13
و آن (محل) بویره بود
1:15
و آن جایگاه بنی نضیر بود
1:17
پس این آیه نازل شد
1:19
آنچه از درختان خرمای «لینه» بریدید یا آنها را سرپا بر ریشههایشان واگذاشتید،
1:26
«به فرمان الله»
1:28
«و تا فاسقان را رسوا گرداند»
1:32
امام ترمذی در جامع خود با سند صحیح روایت کرده است
1:37
از ابن عباس رضیاللهعنهما که درباره سخن الله عزوجل گفت
1:42
آنچه از درختان خرمای «لینه» بریدید یا آنها را سرپا بر ریشههایشان واگذاشتید،
1:49
گفت
1:50
«لینه» همان نخل است
1:53
«و تا فاسقان را رسوا گرداند»
1:55
گفت
1:57
یعنی ایشان را از دژهایشان به زیر کشید
1:59
و فرمان داده شد که نخلها بریده شوند
2:01
محاصره بر یهودیان بنی نضیر سخت شد
2:05
و یقین کردند که دژهایشان ایشان را از (عذاب) الله باز نخواهد داشت
2:09
و الله عزوجل ترس را در دلهایشان افکند
2:13
در این هنگام با رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بر کوچ کردن صلح کردند
2:19
و بر اینکه آنچه شتران از اموال و متاع بردارند از آنِ ایشان باشد
2:24
جز سلاح
2:26
امام قرطبی در تفسیر خود گفته است
2:29
جلاء یعنی جدایی از وطن
2:32
و تفاوت میان جلاء و اخراج
2:35
اگرچه معنای آن دو از دو جهت یکی است
2:39
یکی آنکه
2:41
جلاء آن است که همراه خانواده و فرزند باشد
2:44
و اخراج ممکن است با بودن خانواده و فرزند باشد
2:49
دوم آنکه
2:51
جلاء جز برای گروهی نیست
2:54
و اخراج هم برای یک نفر و هم برای گروه است
2:58
حاکم در مستدرک با سند حسن روایت کرده است
3:02
از عایشه رضیاللهعنها که گفت
3:06
غزوه بنی نضیر
3:08
و ایشان گروهی از یهودیان بودند
3:11
شش ماه پس از واقعه بدر بود
3:15
و منزل و نخلستان ایشان در حوالی مدینه بود
3:20
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) ایشان را محاصره کرد
3:24
تا آنکه بر کوچ کردن فرود آمدند
3:27
و بر اینکه آنچه شتران برمیدارند از آنِ ایشان باشد
3:30
از متاع و اموال
3:32
جز «حلقه» یعنی سلاح
3:35
شیخان در صحیحین خود روایت کردهاند
3:38
از ابن عمر رضیاللهعنهما که گفت
3:42
یهودیان بنی نضیر و قریظه
3:45
با رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) جنگیدند
3:48
پس رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) (بنی نضیر را) کوچ داد
3:53
و قریظه را با همان وضع بر جای گذاشت و بر ایشان منت نهاد
3:56
تا آنکه پس از آن قریظه جنگید
4:00
پس مردانشان کشته شدند و زنان و فرزندان و اموالشان میان مسلمانان تقسیم شد
4:12
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) از دنیا رفت
4:16
و آنچه یهودیان بنی نضیر به جای گذاشتند
4:19
از اموال و سلاح
4:21
ویژه او بود
4:23
و بخشی از این فیء در این غزوه خاص شد
4:27
برای مهاجرین به سبب تنگدستی ایشان
4:31
و بقیه آن را برای خود (صلیاللهعلیهوسلم) قرار داد
4:35
امام ابن قیم گفته است
4:38
و اموال بنی نضیر
4:40
ویژه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بود
4:44
برای حوادث و مصالح مسلمانان
4:47
و آن را خمس نکرد
4:50
زیرا الله عزوجل آن را به او بازگردانده بود
4:53
و مسلمانان برای به دست آوردن آن با سوار و شتر نتاختند
4:58
شیخان در صحیحین خود روایت کردهاند
5:02
از عمر رضیاللهعنه که گفت
5:05
اموال بنی نضیر
5:07
از آن چیزهایی بود که الله به پیامبرش (صلیاللهعلیهوسلم) بازگردانده بود
5:12
از آنچه مسلمانان برای به دست آوردن آن با سوار و شتر نتاختند
5:17
پس ویژه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بود
5:22
شیخان در صحیحین خود روایت کردهاند
5:25
از انس بن مالک رضیاللهعنه که گفت
5:29
مردی برای پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) چند نخل اختصاص میداد
5:34
تا آنکه قریظه و نضیر فتح شدند
5:37
و پس از آن (پیامبر) به ایشان بازمیگرداند
5:41
ابوداود در سنن خود با سند صحیح روایت کرده است
5:45
از مردی از اصحاب پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) که گفت
5:50
نخلستان بنی نضیر ویژه رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) بود
5:56
که الله آن را به او عطا کرد و او را به آن اختصاص داد
5:59
پس فرمود: «و آنچه الله از ایشان به پیامبرش بازگرداند
6:05
پس آنچه بر آن با اسب و شتر یورش نبردید،
6:09
یعنی بدون جنگ
6:12
پس پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) بیشتر آن را به مهاجرین داد
6:17
و آن را میان ایشان تقسیم کرد
6:19
و بخشی از آن را به دو مرد از انصار داد که نیازمند بودند.
6:24
ابن اسحاق در «السیره» نام آنها را برده است:
6:27
سهل بن حنیف و ابو دجانه،
6:30
سماک بن خرشه رضیاللهعنهما.
6:34
از میان انصار، جز این دو نفر به کس دیگری سهمی داده نشد.
6:38
و آنچه از آن باقی ماند، صدقهٔ رسول الله (ﷺ) بود
6:43
که در دست بنی فاطمه رضیاللهعنها قرار داشت.
6:50
نزول سورهٔ حشر
6:53
ابن اسحاق گفته است:
6:55
و سورهٔ حشر بهتمامی دربارهی بنی نضیر نازل شد.
7:01
امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
7:04
که سعید بن جبیر گفت:
7:07
به ابن عباس رضیاللهعنهما گفتم:
7:10
سورهٔ حشر؟
7:12
گفت: دربارهی بنی نضیر نازل شده است.
7:16
و در لفظی دیگر در صحیح بخاری آمده است
7:19
که سعید بن جبیر گفت:
7:21
به ابن عباس رضیاللهعنهما گفتم:
7:24
سورهٔ حشر؟
7:26
گفت: بگو سورهٔ نضیر.
7:30
حافظ در «فتح الباری» گفته است:
7:32
گویا او نامیدن آن به «حشر» را خوش نمیداشت،
7:35
تا گمان نرود که مقصود از آن روز قیامت است،
7:39
بلکه مقصود در اینجا بیرون راندن بنی نضیر است.
7:43
غزوهٔ بدر آخر
7:49
و «بدر صغری» نامیده میشود،
7:51
زیرا در آن جنگی رخ نداد.
7:54
و «بدر موعد» نیز نامیده میشود،
7:57
به سبب وعدهٔ ابوسفیان در روز احد
8:00
برای دیدار در بدر در سال آینده.
8:03
و «بدر ثالثه» نیز نامیده میشود.
8:06
غزوهٔ بدر دیگر واقع شد
8:09
در شعبان سال چهارم هجرت.
8:13
ابوسفیان هنگام بازگشت از غزوهٔ احد
8:17
با رسول الله (ﷺ) وعده گذاشت
8:20
که در سال آینده از احد برای جنگ
8:23
در بدر حاضر شوند.
8:25
چون شعبان سال آینده فرا رسید،
8:28
یعنی سال چهارم هجرت،
8:31
رسول الله (ﷺ) بیرون آمد
8:34
به وعدهگاه خود با هزار و پانصد نفر،
8:38
و هشت روز در آنجا ماند
8:41
و در انتظار مشرکان بود.
8:44
ابوسفیان با دو هزار نفر از مکه بیرون آمد،
8:47
اما چون به مرّ الظهران رسید،
8:50
به کسانی که همراهش بودند گفت:
8:53
این سال، سال خشکسالی است،
8:56
و من صلاح دیدم که با شما بازگردم.
8:59
پس بازگشتند و وعده را خلاف کردند.
9:02
سپس رسول الله (ﷺ) بازگشت
9:05
به مدینهٔ نبوی،
9:08
در حالی که مردم از حرکتش آگاه شده بودند.
9:12
«المختصر فی السیرة النبویة»
9:15
اگر شوق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
9:18
برای برخیشان،
9:21
پس شوق من به تو
9:24
مدایش را نمیتوان در بر گرفت.
9:27
بر تو درود باد،
9:31
تا آنگاه که ندا برافراشته است،
9:34
و لبها به حرکت درآمدهاند،
9:37
و با آنچه باقی است،
9:40
لبها.