خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (130) | محاصره بنی نضیر و تسلیم شدن آنها

◉ 1229 بازدید ⏱ 9:45 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:23 حفظه الله
0:25 محاصره بنی نضیر
0:33 و تسلیم شدن ایشان
0:35 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با یاران خود به سوی بنی نضیر حرکت کرد
0:42 و عبدالله بن ام مکتوم رضی‌الله‌عنه را بر مدینه جانشین کرد
0:47 پس چون یهودیان بنی نضیر او را دیدند
0:50 در دژهای خود پناه گرفتند
0:53 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شش شب ایشان را محاصره کرد
0:58 و فرمان داد نخلستان‌های ایشان را بسوزانند و ببرند
1:01 شیخان (بخاری و مسلم) در صحیحین خود روایت کرده‌اند
1:04 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما که گفت
1:07 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نخلستان بنی نضیر را سوزاند و برید
1:13 و آن (محل) بویره بود
1:15 و آن جایگاه بنی نضیر بود
1:17 پس این آیه نازل شد
1:19 آنچه از درختان خرمای «لینه» بریدید یا آن‌ها را سرپا بر ریشه‌هایشان واگذاشتید،
1:26 «به فرمان الله»
1:28 «و تا فاسقان را رسوا گرداند»
1:32 امام ترمذی در جامع خود با سند صحیح روایت کرده است
1:37 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که درباره سخن الله عزوجل گفت
1:42 آنچه از درختان خرمای «لینه» بریدید یا آن‌ها را سرپا بر ریشه‌هایشان واگذاشتید،
1:49 گفت
1:50 «لینه» همان نخل است
1:53 «و تا فاسقان را رسوا گرداند»
1:55 گفت
1:57 یعنی ایشان را از دژهایشان به زیر کشید
1:59 و فرمان داده شد که نخل‌ها بریده شوند
2:01 محاصره بر یهودیان بنی نضیر سخت شد
2:05 و یقین کردند که دژهایشان ایشان را از (عذاب) الله باز نخواهد داشت
2:09 و الله عزوجل ترس را در دل‌هایشان افکند
2:13 در این هنگام با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر کوچ کردن صلح کردند
2:19 و بر اینکه آنچه شتران از اموال و متاع بردارند از آنِ ایشان باشد
2:24 جز سلاح
2:26 امام قرطبی در تفسیر خود گفته است
2:29 جلاء یعنی جدایی از وطن
2:32 و تفاوت میان جلاء و اخراج
2:35 اگرچه معنای آن دو از دو جهت یکی است
2:39 یکی آنکه
2:41 جلاء آن است که همراه خانواده و فرزند باشد
2:44 و اخراج ممکن است با بودن خانواده و فرزند باشد
2:49 دوم آنکه
2:51 جلاء جز برای گروهی نیست
2:54 و اخراج هم برای یک نفر و هم برای گروه است
2:58 حاکم در مستدرک با سند حسن روایت کرده است
3:02 از عایشه رضی‌الله‌عنها که گفت
3:06 غزوه بنی نضیر
3:08 و ایشان گروهی از یهودیان بودند
3:11 شش ماه پس از واقعه بدر بود
3:15 و منزل و نخلستان ایشان در حوالی مدینه بود
3:20 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) ایشان را محاصره کرد
3:24 تا آنکه بر کوچ کردن فرود آمدند
3:27 و بر اینکه آنچه شتران برمی‌دارند از آنِ ایشان باشد
3:30 از متاع و اموال
3:32 جز «حلقه» یعنی سلاح
3:35 شیخان در صحیحین خود روایت کرده‌اند
3:38 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما که گفت
3:42 یهودیان بنی نضیر و قریظه
3:45 با رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) جنگیدند
3:48 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) (بنی نضیر را) کوچ داد
3:53 و قریظه را با همان وضع بر جای گذاشت و بر ایشان منت نهاد
3:56 تا آنکه پس از آن قریظه جنگید
4:00 پس مردانشان کشته شدند و زنان و فرزندان و اموالشان میان مسلمانان تقسیم شد
4:12 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) از دنیا رفت
4:16 و آنچه یهودیان بنی نضیر به جای گذاشتند
4:19 از اموال و سلاح
4:21 ویژه او بود
4:23 و بخشی از این فیء در این غزوه خاص شد
4:27 برای مهاجرین به سبب تنگدستی ایشان
4:31 و بقیه آن را برای خود (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) قرار داد
4:35 امام ابن قیم گفته است
4:38 و اموال بنی نضیر
4:40 ویژه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
4:44 برای حوادث و مصالح مسلمانان
4:47 و آن را خمس نکرد
4:50 زیرا الله عزوجل آن را به او بازگردانده بود
4:53 و مسلمانان برای به دست آوردن آن با سوار و شتر نتاختند
4:58 شیخان در صحیحین خود روایت کرده‌اند
5:02 از عمر رضی‌الله‌عنه که گفت
5:05 اموال بنی نضیر
5:07 از آن چیزهایی بود که الله به پیامبرش (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بازگردانده بود
5:12 از آنچه مسلمانان برای به دست آوردن آن با سوار و شتر نتاختند
5:17 پس ویژه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
5:22 شیخان در صحیحین خود روایت کرده‌اند
5:25 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت
5:29 مردی برای پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) چند نخل اختصاص می‌داد
5:34 تا آنکه قریظه و نضیر فتح شدند
5:37 و پس از آن (پیامبر) به ایشان بازمی‌گرداند
5:41 ابوداود در سنن خود با سند صحیح روایت کرده است
5:45 از مردی از اصحاب پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) که گفت
5:50 نخلستان بنی نضیر ویژه رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بود
5:56 که الله آن را به او عطا کرد و او را به آن اختصاص داد
5:59 پس فرمود: «و آنچه الله از ایشان به پیامبرش بازگرداند
6:05 پس آنچه بر آن با اسب و شتر یورش نبردید،
6:09 یعنی بدون جنگ
6:12 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیشتر آن را به مهاجرین داد
6:17 و آن را میان ایشان تقسیم کرد
6:19 و بخشی از آن را به دو مرد از انصار داد که نیازمند بودند.
6:24 ابن اسحاق در «السیره» نام آن‌ها را برده است:
6:27 سهل بن حنیف و ابو دجانه،
6:30 سماک بن خرشه رضی‌الله‌عنهما.
6:34 از میان انصار، جز این دو نفر به کس دیگری سهمی داده نشد.
6:38 و آنچه از آن باقی ماند، صدقهٔ رسول الله (ﷺ) بود
6:43 که در دست بنی فاطمه رضی‌الله‌عنها قرار داشت.
6:50 نزول سورهٔ حشر
6:53 ابن اسحاق گفته است:
6:55 و سورهٔ حشر به‌تمامی درباره‌ی بنی نضیر نازل شد.
7:01 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
7:04 که سعید بن جبیر گفت:
7:07 به ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفتم:
7:10 سورهٔ حشر؟
7:12 گفت: درباره‌ی بنی نضیر نازل شده است.
7:16 و در لفظی دیگر در صحیح بخاری آمده است
7:19 که سعید بن جبیر گفت:
7:21 به ابن عباس رضی‌الله‌عنهما گفتم:
7:24 سورهٔ حشر؟
7:26 گفت: بگو سورهٔ نضیر.
7:30 حافظ در «فتح الباری» گفته است:
7:32 گویا او نامیدن آن به «حشر» را خوش نمی‌داشت،
7:35 تا گمان نرود که مقصود از آن روز قیامت است،
7:39 بلکه مقصود در اینجا بیرون راندن بنی نضیر است.
7:43 غزوهٔ بدر آخر
7:49 و «بدر صغری» نامیده می‌شود،
7:51 زیرا در آن جنگی رخ نداد.
7:54 و «بدر موعد» نیز نامیده می‌شود،
7:57 به سبب وعدهٔ ابوسفیان در روز احد
8:00 برای دیدار در بدر در سال آینده.
8:03 و «بدر ثالثه» نیز نامیده می‌شود.
8:06 غزوهٔ بدر دیگر واقع شد
8:09 در شعبان سال چهارم هجرت.
8:13 ابوسفیان هنگام بازگشت از غزوهٔ احد
8:17 با رسول الله (ﷺ) وعده گذاشت
8:20 که در سال آینده از احد برای جنگ
8:23 در بدر حاضر شوند.
8:25 چون شعبان سال آینده فرا رسید،
8:28 یعنی سال چهارم هجرت،
8:31 رسول الله (ﷺ) بیرون آمد
8:34 به وعده‌گاه خود با هزار و پانصد نفر،
8:38 و هشت روز در آنجا ماند
8:41 و در انتظار مشرکان بود.
8:44 ابوسفیان با دو هزار نفر از مکه بیرون آمد،
8:47 اما چون به مرّ الظهران رسید،
8:50 به کسانی که همراهش بودند گفت:
8:53 این سال، سال خشکسالی است،
8:56 و من صلاح دیدم که با شما بازگردم.
8:59 پس بازگشتند و وعده را خلاف کردند.
9:02 سپس رسول الله (ﷺ) بازگشت
9:05 به مدینهٔ نبوی،
9:08 در حالی که مردم از حرکتش آگاه شده بودند.
9:12 «المختصر فی السیرة النبویة»
9:15 اگر شوق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
9:18 برای برخی‌شان،
9:21 پس شوق من به تو
9:24 مدایش را نمی‌توان در بر گرفت.
9:27 بر تو درود باد،
9:31 تا آنگاه که ندا برافراشته است،
9:34 و لب‌ها به حرکت درآمده‌اند،
9:37 و با آنچه باقی است،
9:40 لب‌ها.