خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (147) | عهد رضوان

◉ 1053 بازدید ⏱ 9:40 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:23 حفظه الله
0:25 بیعت رضوان
0:30 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دستور داد
0:36 رضی‌الله‌عنهم برای بیعت
0:38 و این بیعت به بیعت رضوان معروف شد
0:42 زیرا الله سبحانه از یاران آن راضی شد
0:46 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
0:49 نشسته بود زیر درختی
0:51 امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
0:54 از معقل بن یسار رضی‌الله‌عنه که گفت
0:58 ما را در روز درخت دیدم
1:01 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با مردم بیعت می‌کرد
1:04 و من شاخه‌ای از شاخه‌های آن را بالای سر او گرفته بودم
1:08 و ما هزار و چهارصد نفر بودیم
1:11 و امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
1:14 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما که گفت
1:18 در روز حدیبیه ما هزار و چهارصد نفر بودیم
1:21 پس با او بیعت کردیم
1:23 و عمر رضی‌الله‌عنه زیر درخت دست او را گرفته بود
1:28 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بیعت کرد
1:31 به نیابت از عثمان رضی‌الله‌عنه، با دست خود
1:35 امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
1:38 از ابن عمر رضی‌الله‌عنهما که گفت
1:42 اما غیبت او از بیعت رضوان
1:45 اگر کسی در بطن مکه عزیزتر از عثمان بود
1:49 پیامبر او را به جای او می‌فرستاد
1:51 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) عثمان را فرستاد
1:55 و بیعت رضوان
1:57 پس از آنکه عثمان به مکه رفته بود برگزار شد
2:00 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با دست راست خود فرمود
2:05 این دست عثمان است
2:07 و آن را بر دست خود زد
2:10 فرمود این برای عثمان است
2:13 امام ترمذی در جامع خود با سند حسن روایت کرده است
2:18 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت
2:21 هنگامی که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دستور داد
2:25 به بیعت رضوان
2:27 عثمان بن عفان رضی‌الله‌عنه فرستاده رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به اهل مکه بود
2:35 گفت پس مردم بیعت کردند
2:38 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
2:42 عثمان در حاجت الله و حاجت رسول او است
2:46 پس یک دست خود را بر دست دیگر زد
2:49 پس دست رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) برای عثمان
2:54 بهتر از دست‌های آنان برای خودشان بود
2:57 حافظ ابن کثیر گفت
3:00 پس این برای او بزرگ‌تر از حضور او در آن بیعت بود رضی‌الله‌عنه
3:05 و الله سبحانه در این باره نازل کرد
3:08 بی‌گمان الله از مؤمنان خشنود شد، آن‌گاه که زیر آن درخت با تو بیعت می‌کردند
3:14 فضیلت اهل بیعت رضوان
3:19 بزرگ‌ترین چیزی که در فضیلت اهل بیعت رضوان وارد شده
3:24 فرموده تعالی
3:26 بی‌گمان الله از مؤمنان خشنود شد، آن‌گاه که زیر آن درخت با تو بیعت می‌کردند
3:31 شیخان در صحیحین خود روایت کرده‌اند
3:34 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما که گفت
3:38 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در روز حدیبیه به ما فرمود
3:44 شما بهترین اهل زمین هستید
3:46 و ما هزار و چهارصد نفر بودیم
3:49 حافظ در فتح‌الباری گفت
3:51 این صریح در فضیلت اصحاب شجره است
3:55 زیرا در آن زمان از مسلمانان
3:58 گروهی در مکه و مدینه و غیر آن دو بودند
4:02 امام احمد در مسند خود و ترمذی و ابوداود روایت کرده‌اند
4:07 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما که گفت
4:11 رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
4:15 هیچ‌کس از کسانی که زیر درخت بیعت کرده‌اند وارد دوزخ نمی‌شود
4:20 عده‌ای از مشرکان اسیر شدند
4:25 هنگامی که قریش از بیعت آگاه شد
4:29 دسته‌ای شبانه به اردوگاه مسلمانان فرستاد
4:33 پس همگی اسیر شدند
4:36 امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
4:39 و امام احمد در مسند خود
4:41 و لفظ از احمد است
4:43 از انس بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت
4:47 هنگامی که روز حدیبیه بود
4:50 هشتاد مرد از اهل مکه مسلح
4:54 از جانب کوه تنعیم
4:58 بر رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) و یارانش فرود آمدند
5:00 پس او بر آنان نفرین کرد و گرفتار شدند
5:03 و این آیه نازل شد
5:05 و اوست که دست‌های آنان را از شما و دست‌های شما را از آنان بازداشت
5:11 «ببطن مکة»
5:13 «ببطن مکة من بعد أن أظفرکم علیهم»
5:18 و الله به آنچه انجام می‌دهید بیناست
5:24 و در روایت دیگری در مسند و مستدرک با سند صحیح آمده است
5:29 از عبدالله بن مغفل مزنی رضی‌الله‌عنه که گفت
5:34 در حالی که ما چنین بودیم
5:36 ناگهان سی جوان مسلح به سوی ما بیرون آمدند
5:40 پس به روی ما هجوم آوردند
5:42 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) بر آنان نفرین کرد
5:46 پس الله دیدگان آنان را گرفت
5:49 پس ما به سوی آنان رفتیم و آنان را گرفتیم
5:52 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) به آنان فرمود
5:56 آیا برای پیمان کسی آمده‌اید
5:58 یا کسی برای شما امانی قرار داده است؟
6:02 گفتند نه، به خدا سوگند
6:05 پس آنان را رها کرد
6:07 الله عزّ وجلّ نازل فرمود
6:09 و اوست که دست‌های آنان را از شما و دست‌های شما را از آنان بازداشت
6:15 در بطن مکه
6:17 در بطن مکه، پس از آنکه شما را بر ایشان پیروز ساخت
6:23 و الله به آنچه انجام می‌دهید بیناست
6:30 زمان اسیر شدنشان کی بود؟
6:34 به نظر می‌رسد این واقعه پس از آنکه صلح منعقد شده بود، یا اندکی پیش از آن، رخ داده است
6:39 یا اندکی پیش از آن
6:41 امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
6:45 از سلمة بن الأکوع رضی‌الله‌عنه که گفت:
6:49 مشرکان برای صلح پیام فرستادند
6:52 تا آنکه برخی از ما با برخی دیگر آمیخته شدیم
6:54 و در میان ما آمیزش و رفت‌وآمد پدید آمد
6:56 و من غلام طلحة بن عبید الله بودم
6:59 اسبش را آب می‌دادم و تیمار می‌کردم و خدمتش را می‌کردم
7:02 و از خوراک او می‌خوردم
7:04 و خانواده و مالم را رها کرده، مهاجرت کردم به سوی الله و رسولش صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:11 چون ما و اهل مکه با هم آمیخته شدیم
7:14 و برخی از ما با برخی دیگر درآمیختیم
7:16 به درختی رفتم و خارهایش را پاک کردم
7:19 در زیر آن دراز کشیدم
7:22 ناگاه چهار نفر از مشرکان اهل مکه نزد من آمدند
7:26 و شروع کردند به دشنام دادن به رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم
7:30 و من خشمگین شدم
7:32 پس به درخت دیگری رفتم
7:35 و سلاحشان را آویختند و دراز کشیدند
7:38 در حالی که ایشان چنین بودند
7:40 ناگاه منادی‌ای از پایین دره ندا داد
7:43 ای مهاجران! به یاری برخیزید
7:45 ابن زنیم کشته شد
7:47 [سلمه] گفت:
7:48 پس شمشیرم را کشیدم
7:50 سپس بر آن چهار نفر که در خواب بودند حمله بردم
7:54 و سلاحشان را گرفتم
7:56 و آن را به‌صورت بستهٔ یکجا در دستم قرار دادم
7:58 سپس گفتم:
8:00 سوگند به آن کسی که چهرهٔ محمد را گرامی داشت
8:02 هیچ یک از شما سرش را بلند نکند
8:05 مگر آنکه بر آن کسی که چشمانش در اوست، ضربه بزنم
8:08 سپس آنان را در حالی که پیش‌پیش ایشان می‌راندم، نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم آوردم
8:13 [سلمه] گفت:
8:15 و عمویم عامر آمد
8:17 همراه مردی از قبیله عِبلات
8:19 که مکرز نام داشت
8:21 که او را نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم می‌آورد
8:25 بر اسبی زین‌شده
8:27 همراه هفتاد نفر از مشرکان
8:30 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم به ایشان نگریست
8:34 و فرمود:
8:35 ایشان را رها کنید
8:37 آغازگر فجور ایشان باشد و پایانش نیز
8:40 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم از ایشان درگذشت
8:44 و الله [آیه را] نازل فرمود
9:04 حافظ ابن کثیر در تفسیر این آیه گفته است:
9:07 این منّت الهی است بر بندگان مؤمنش
9:11 آنگاه که دستان مشرکان را از ایشان بازداشت
9:14 پس هیچ آسیبی از ناحیهٔ آنان به ایشان نرسید
9:17 و دستان مؤمنان را از مشرکان [بازداشت]
9:20 پس نزد مسجد الحرام با آنان نجنگیدند
9:23 بلکه هر یک از دو گروه را حفظ کرد
9:26 و میان ایشان صلحی برقرار ساخت که در آن برای مؤمنان خیر است
9:30 و فرجامی نیک برای ایشان در دنیا و آخرت است
9:34 المختصر
9:37 در السیرة النبویة