خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (22-23) | منفعت در نامگذاری ابولهب - دشمنی ام جمیل العوره

◉ 2785 بازدید ⏱ 6:06 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول
0:12 المختصر در سیره نبوی
0:20 فایده‌ای درباره نام‌گذاری ابولهب
0:25 امام قرطبی گفته است:
0:27 الله او را با کنیه «ابولهب» کنیه داد،
0:30 به چهار دلیل:
0:32 نخست:
0:33 این‌که نام او «عبدالعزّی» بود،
0:36 و «العزّی» نام یک بت بود،
0:38 و الله در کتابش، بندگی را به بت اضافه نکرده است.
0:42 دوم:
0:44 این‌که او به کنیه‌اش مشهورتر بود تا به نامش،
0:47 پس (الله) به همان (کنیه) تصریح کرد.
0:49 سوم:
0:50 این‌که نام، از کنیه شریف‌تر است،
0:53 پس الله عزّ وجلّ او را
0:55 از شریف‌تر به پست‌تر فرود آورد،
0:57 زیرا ناگزیر بود از او خبر داده شود.
1:00 و از همین رو، الله تعالی پیامبران را با نامشان خواند
1:04 و هیچ‌یک از ایشان را با کنیه یاد نکرد.
1:07 و آنچه بر شرافت نام بر کنیه دلالت می‌کند،
1:10 این است که الله تعالی (خود را) با نام یاد می‌کند نه با کنیه،
1:14 گرچه آن (کنیه) برای آشکاری و روشنی (مطلب) باشد،
1:17 و محال بودن نسبت دادن کنیه به او،
1:20 به سبب منزّه بودنش از آن.
1:22 چهارم:
1:23 این‌که الله تعالی خواست نسبت او را محقق سازد،
1:27 با آن‌که او را به آتش درآورد تا پدر آن (آتش) باشد،
1:30 برای تحقّق نسب،
1:32 و برای اجرای فال و فالی که او برای خود برگزیده بود.
1:36 دشمنی ام جمیل
1:42 عوراء
1:45 او ام جمیل عوراء است،
1:47 دختر حرب بن امیه،
1:49 و او همسر ابولهب بود.
1:52 ابن حبان در صحیح خود با سند صحیح، به شواهد (دیگر)، روایت کرده است
1:57 از ابن عباس رضی‌الله‌عنهما که گفت:
2:00 چون (این آیه) نازل شد:
2:02 «تبّت یدا أبی لهب وتبّ» (دو دست ابولهب بریده باد و خود او نیز نابود شد).
2:06 همسر ابولهب نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمد،
2:10 در حالی که ابوبکر با او بود.
2:13 چون ابوبکر رضی‌الله‌عنه او را دید، گفت:
2:17 ای رسول الله،
2:18 او زنی بدزبان است
2:21 و می‌ترسم تو را آزار دهد.
2:23 کاش برمی‌خاستی (و می‌رفتی).
2:24 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:28 «او مرا نخواهد دید».
2:30 پس آمد و گفت:
2:32 ای ابوبکر،
2:33 همانا یارت مرا هجو کرده است.
2:36 (ابوبکر) رضی‌الله‌عنه گفت:
2:38 نه،
2:38 او شعر نمی‌گوید.
2:41 (زن) گفت:
2:42 تو نزد من مصدّقی،
2:44 و بازگشت.
2:45 گفتم: ای رسول الله،
2:47 چرا او را ندیدی؟
2:49 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
2:52 «نه،
2:53 فرشته‌ای همواره با بال خود مرا از او پوشیده می‌داشت».
2:57 و در روایت حاکم در المستدرک، با سند صحیح ان‌شاءالله،
3:03 که اسماء دختر ابوبکر رضی‌الله‌عنهما گفت:
3:07 چون (این آیه) نازل شد:
3:08 «تبّت یدا أبی لهب وتبّ»،
3:12 ام جمیل دختر حرب، عوراء، آمد
3:16 در حالی که سنگی در دست داشت و ولوله‌کنان بود.
3:19 و می‌گفت:
3:20 «مذمّماً از پدرمان (نکوهش شده)،
3:22 و دینش را ترک کردیم،
3:24 و فرمانش را نافرمانی نمودیم».
3:27 و پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در مسجد نشسته بود
3:31 و ابوبکر با او بود.
3:33 چون ابوبکر او را دید،
3:35 گفت: ای رسول الله،
3:37 او آمده است،
3:38 و می‌ترسم تو را ببیند.
3:41 پس رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود:
3:45 «او مرا نخواهد دید».
3:47 و (پیامبر) قرآنی خواند و به آن پناه برد، چنان‌که (الله) فرمود:
3:50 و (پیامبر) خواند:
3:52 «و چون قرآن بخوانی،
3:54 میان تو و کسانی که به آخرت ایمان ندارند، پرده‌ای قرار می‌دهیم،
4:00 میان تو و کسانی که به آخرت ایمان ندارند، پرده‌ای قرار می‌دهیم،
4:06 پرده‌ای پوشیده».
4:09 پس (ام جمیل) بر ابوبکر ایستاد
4:11 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را ندید،
4:15 و گفت:
4:16 ای ابوبکر،
4:18 به من خبر رسیده که یارت مرا هجو کرده است.
4:21 (ابوبکر) گفت:
4:22 «نه، سوگند به پروردگار این خانه، او تو را هجو نکرده است».
4:26 (راوی) گفت:
4:27 پس (ام جمیل) برگشت در حالی که می‌گفت:
4:29 «قریش دانسته است که من دختر سرورش هستم».
4:33 حافظ ابن کثیر گفته است:
4:35 و شایسته است که این حدیث نزد گفتار الله تعالی یاد شود:
4:39 «ای پیامبر...»
4:41 «ای پیامبر! آنچه از جانب پروردگارت به سویت نازل شده است، ابلاغ کن»
4:44 و اگر چنین نکنی،
4:46 پس رسالت او را ابلاغ نکرده‌ای.
4:48 و الله تو را از [شر] مردم نگاه می‌دارد.
4:53 و هنگام این سخن خداوند متعال
4:55 «و چون قرآن را بخوانی،
4:58 میان تو و کسانی که به آخرت ایمان ندارند، پرده‌ای قرار می‌دهیم»
5:04 ما میان تو و کسانی که به آخرت ایمان ندارند، پرده‌ای قرار دادیم،
5:10 «پرده‌ای پوشیده»
5:14 «المختصر در سیره نبوی»
5:19 تألیف شیخ
5:21 موسی بن راشد العازمی
5:24 و با مقدمه‌ی جمعیت مودت
5:28 کشور بحرین.
5:30 «اگر شوق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
5:38 شوق من به تو را، که کرانه‌اش در نیابد،
5:44 الله بر تو درود فرستد تا آنگاه که ندا برآورده شود،
5:51 و زبانت با آنچه باقی می‌ماند به جنبش درآید.»