از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 111 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (132) | بنی قریظه عهدشکنی کردند
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول الله
0:13
المختصر در سیره نبویه
0:17
از تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:23
حفظه الله
0:25
پایان کندن خندق
0:33
اصحاب رضیاللهعنهم از کندن خندق فارغ شدند
0:39
پیش از رسیدن احزاب
0:41
امام ابن قیم گفت:
0:44
و کندن خندق در برابر سلع بود
0:47
و کوه سلع پشت سر مسلمانان بود
0:50
و خندق میان آنان و کافران بود
0:54
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) با سه هزار نفر از مسلمانان بیرون آمد
1:01
پس در آنجا لشکرگاه خود را برپا کرد
1:03
پس از پشت سر به کوه پناه برد
1:06
و از پیش رو به خندق
1:08
و رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) دستور داد زنان و فرزندان
1:14
در آطام مدینه قرار داده شوند
1:17
یعنی بناهای بلند آن
1:19
مانند دژها
1:21
و شعار مسلمانان آن روز این بود:
1:24
«حم، لا ینصرون»
1:27
امام ترمذی و ابوداود با سند صحیح روایت کردهاند
1:33
و لفظ از ابوداود است
1:35
از مهلب بن ابی صفره که گفت:
1:38
کسی که از پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) شنیده بود به من خبر داد که فرمود:
1:43
«اگر شبیخون زدید، شعارتان باید این باشد:
1:46
حم، لا ینصرون»
1:50
و ابن اسحاق گفت:
1:52
شعار یاران رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) در روز خندق و بنی قریظه این بود:
1:59
«حم، لا ینصرون»
2:03
آمدن احزاب و حیرت ایشان از خندق
2:12
احزاب به اطراف مدینه نبویه رسیدند
2:16
و ناگهان با خندق غافلگیر شدند
2:20
پس قریش در محل مجمع الأسیال از رومه فرود آمد
2:24
میان جرف و زغابه
2:26
و غطفان روی آوردند
2:28
تا آنکه در ذنب نقما، کنار احد فرود آمدند
2:33
خداوند متعال فرمود:
2:34
و چون مؤمنان گروههای متحد (دشمن) را دیدند، گفتند: این همان است که الله و رسولش به ما وعده دادهاند.
2:42
و الله و رسولش راست گفتند»
2:45
و (این رویارویی) جز بر ایمان و تسلیم (در برابر فرمان الله) ایشان نیفزود.
2:53
حافظ ابن کثیر گفت:
2:55
یعنی: این است آنچه الله و رسولش به ما وعده داده بودند از آزمایش و امتحان و سختی
3:02
که پیروزی نزدیک از پی آن میآید
3:05
از همین رو فرمود: «و الله و رسولش راست گفتند»
3:12
نقض پیمان از سوی بنی قریظه
3:15
و دژهای بنی قریظه
3:19
آنان گروهی از یهودیان در شرق مدینه بودند
3:23
و از رسول الله (صلیاللهعلیهوسلم) پیمان و امان داشتند
3:29
و نزدیک به چهارصد جنگجو داشتند
3:32
و گفته شده هفتصد
3:34
پس دشمن خدا، حیی بن اخطب نضری، به سوی ایشان رفت
3:40
حیی بن اخطب به خانههای بنی قریظه رسید
3:44
و بر کعب بن اسد، سرور بنی قریظه، در زد
3:48
بر در او کوفت
3:50
او به وی اجازه نداد و از رویارویی با او خودداری کرد
3:54
پس حیی او را صدا زد:
3:56
«وای بر تو ای کعب، برای من باز کن»
3:59
او گفت:
4:01
«وای بر تو ای حیی!
4:03
تو مردی شومی،
4:05
و من با محمد عهد بستهام،
4:08
پس آنچه میان من و او است را نخواهم شکست،
4:11
و از او جز وفا و راستی ندیدهام»
4:15
حیی همچنان با او سخن میگفت
4:18
تا آنکه کعب در خود را به رویش گشود
4:21
پس حیی گفت:
4:23
«به نزد تو آمدهام با عزت روزگار
4:25
و دریایی خروشان؛
4:27
با قریش، با رهبرانش و بزرگانش آمدهام
4:31
و آنان را در مجمع الأسیال از رومه فرود آوردهام
4:35
و غطفان را با رهبرانش و بزرگانش
4:39
و در ذنب نقما کنار احد فرود آوردهام
4:43
آنان با من پیمان بستهاند که از جای خود نروند
4:47
تا محمد و یارانش را ریشهکن کنند»
4:51
پس کعب به او گفت:
4:53
«به خدا سوگند، تو نزد من آمدهای با خواری روزگار
4:56
و با ابری بیباران که آبش را ریخته،
4:59
که غرش میکند و برق میزند
5:01
ولی در آن چیزی نیست»
5:03
و جهام همان ابری است که آبش را تخلیه کرده است
5:07
«وای بر تو ای حیی!
5:09
مرا با آنچه بر آنم واگذار،
5:11
زیرا من از محمد جز راستی و وفا ندیدهام»
5:16
اما حیی همچنان با کعب کلنجار میرفت
5:19
و او را در بلندای کار و پشت [کاره] میپیچاند
5:22
و غارب همان جلوی نیزه است
5:24
و آن نیزه است و ذروه بالاترین بخش آن است
5:27
یعنی پیوسته با او فریب و نرمی میورزید
5:31
تا آنکه او را پاسخ داد
5:33
تا آنکه به او اجازه داد
5:35
به شرط آنکه به او عهد و پیمانی از الله بدهد
5:39
که اگر قریش و غطفان بازگشتند
5:41
و به محمد آسیبی نرسید،
5:43
من با تو در دژت وارد شوم
5:45
تا آنچه به تو میرسد، به من نیز برسد
5:48
پس کعب بن اسد پیمانش را شکست
5:51
و از آنچه میان او و رسول الله بود بیزاری جست
5:55
(صلیاللهعلیهوسلم)
5:58
پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) زبیر (رضیاللهعنه) را
6:03
زبیر رضیاللهعنه
6:06
به سوی بنی قریظه فرستاد.
6:10
رسول الله (ﷺ) از جنبوجوش بنی قریظه
6:13
غافل نبود،
6:16
پس زبیر بن عوام رضیاللهعنه را فرستاد
6:20
تا از خبر بنی قریظه اطمینان یابد.
6:23
شیخان در صحیحین خود روایت کردهاند
6:26
از عبدالله بن زبیر رضیاللهعنهما
6:30
که گفت: در روز احزاب
6:33
من و عمر بن ابیسلمه
6:36
در میان زنان بودیم؛ نگاه کردم
6:39
ناگهان زبیر را دیدم بر اسب خود
6:42
دو یا سه بار به سوی بنی قریظه رفت و آمد میکرد.
6:45
چون بازگشتم، گفتم:
6:48
ای پدر، دیدم که رفت و آمد میکردی.
6:51
گفت: آیا مرا دیدی، ای پسرم؟
6:54
گفتم: آری.
6:56
گفت: رسول الله (ﷺ) فرموده بود:
7:00
«چه کسی به سوی بنی قریظه میرود
7:03
و خبرشان را برای من میآورد؟»
7:06
من رفتم و چون بازگشتم،
7:09
رسول الله (ﷺ) پدر و مادرم را برای من گرد آورد و فرمود:
7:12
«پدر و مادرم فدایت باد.»
7:15
«پدر و مادرم فدایت باد.»
7:18
و در لفظی دیگر در صحیحین،
7:22
جابر بن عبدالله رضیاللهعنهما
7:25
روایت کرده است که رسول الله (ﷺ)
7:28
در روز احزاب فرمود:
7:31
«چه کسی خبر قوم را برای ما میآورد؟»
7:34
زبیر رضیاللهعنه گفت: من.
7:37
سپس رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:40
«چه کسی خبر قوم را برای ما میآورد؟»
7:43
زبیر رضیاللهعنه گفت:
7:46
من.
7:49
پیامبر (ﷺ): «چه کسی خبر قوم را برای ما میآورد؟» زبیر رضیاللهعنه گفت: من.
7:58
سپس رسول الله (ﷺ) فرمود: «هر پیامبری حواریای دارد و حواری من
8:06
زبیر است.» و حواری، همان خاصّهٔ یاران اوست. حافظ گفت:
8:14
داستان زبیر رضیاللهعنه برای کشف خبر بنی قریظه بود که آیا عهدی را که میان ایشان و مسلمانان بود شکستهاند
8:21
و با قریش بر جنگ با مسلمانان همداستان شدهاند؟
8:27
المختصر فی السیرة النبویة
8:45
الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که صدای ندا بلند است و لبها با ذکر به حرکت درمیآیند.