خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (132) | بنی قریظه عهدشکنی کردند

◉ 1379 بازدید ⏱ 9:02 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 المختصر در سیره نبویه
0:17 از تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:23 حفظه الله
0:25 پایان کندن خندق
0:33 اصحاب رضی‌الله‌عنهم از کندن خندق فارغ شدند
0:39 پیش از رسیدن احزاب
0:41 امام ابن قیم گفت:
0:44 و کندن خندق در برابر سلع بود
0:47 و کوه سلع پشت سر مسلمانان بود
0:50 و خندق میان آنان و کافران بود
0:54 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با سه هزار نفر از مسلمانان بیرون آمد
1:01 پس در آنجا لشکرگاه خود را برپا کرد
1:03 پس از پشت سر به کوه پناه برد
1:06 و از پیش رو به خندق
1:08 و رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) دستور داد زنان و فرزندان
1:14 در آطام مدینه قرار داده شوند
1:17 یعنی بناهای بلند آن
1:19 مانند دژها
1:21 و شعار مسلمانان آن روز این بود:
1:24 «حم، لا ینصرون»
1:27 امام ترمذی و ابوداود با سند صحیح روایت کرده‌اند
1:33 و لفظ از ابوداود است
1:35 از مهلب بن ابی صفره که گفت:
1:38 کسی که از پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) شنیده بود به من خبر داد که فرمود:
1:43 «اگر شبیخون زدید، شعارتان باید این باشد:
1:46 حم، لا ینصرون»
1:50 و ابن اسحاق گفت:
1:52 شعار یاران رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) در روز خندق و بنی قریظه این بود:
1:59 «حم، لا ینصرون»
2:03 آمدن احزاب و حیرت ایشان از خندق
2:12 احزاب به اطراف مدینه نبویه رسیدند
2:16 و ناگهان با خندق غافلگیر شدند
2:20 پس قریش در محل مجمع الأسیال از رومه فرود آمد
2:24 میان جرف و زغابه
2:26 و غطفان روی آوردند
2:28 تا آنکه در ذنب نقما، کنار احد فرود آمدند
2:33 خداوند متعال فرمود:
2:34 و چون مؤمنان گروه‌های متحد (دشمن) را دیدند، گفتند: این همان است که الله و رسولش به ما وعده داده‌اند.
2:42 و الله و رسولش راست گفتند»
2:45 و (این رویارویی) جز بر ایمان و تسلیم (در برابر فرمان الله) ایشان نیفزود.
2:53 حافظ ابن کثیر گفت:
2:55 یعنی: این است آنچه الله و رسولش به ما وعده داده بودند از آزمایش و امتحان و سختی
3:02 که پیروزی نزدیک از پی آن می‌آید
3:05 از همین رو فرمود: «و الله و رسولش راست گفتند»
3:12 نقض پیمان از سوی بنی قریظه
3:15 و دژهای بنی قریظه
3:19 آنان گروهی از یهودیان در شرق مدینه بودند
3:23 و از رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) پیمان و امان داشتند
3:29 و نزدیک به چهارصد جنگجو داشتند
3:32 و گفته شده هفتصد
3:34 پس دشمن خدا، حیی بن اخطب نضری، به سوی ایشان رفت
3:40 حیی بن اخطب به خانه‌های بنی قریظه رسید
3:44 و بر کعب بن اسد، سرور بنی قریظه، در زد
3:48 بر در او کوفت
3:50 او به وی اجازه نداد و از رویارویی با او خودداری کرد
3:54 پس حیی او را صدا زد:
3:56 «وای بر تو ای کعب، برای من باز کن»
3:59 او گفت:
4:01 «وای بر تو ای حیی!
4:03 تو مردی شومی،
4:05 و من با محمد عهد بسته‌ام،
4:08 پس آنچه میان من و او است را نخواهم شکست،
4:11 و از او جز وفا و راستی ندیده‌ام»
4:15 حیی همچنان با او سخن می‌گفت
4:18 تا آنکه کعب در خود را به رویش گشود
4:21 پس حیی گفت:
4:23 «به نزد تو آمده‌ام با عزت روزگار
4:25 و دریایی خروشان؛
4:27 با قریش، با رهبرانش و بزرگانش آمده‌ام
4:31 و آنان را در مجمع الأسیال از رومه فرود آورده‌ام
4:35 و غطفان را با رهبرانش و بزرگانش
4:39 و در ذنب نقما کنار احد فرود آورده‌ام
4:43 آنان با من پیمان بسته‌اند که از جای خود نروند
4:47 تا محمد و یارانش را ریشه‌کن کنند»
4:51 پس کعب به او گفت:
4:53 «به خدا سوگند، تو نزد من آمده‌ای با خواری روزگار
4:56 و با ابری بی‌باران که آبش را ریخته،
4:59 که غرش می‌کند و برق می‌زند
5:01 ولی در آن چیزی نیست»
5:03 و جهام همان ابری است که آبش را تخلیه کرده است
5:07 «وای بر تو ای حیی!
5:09 مرا با آنچه بر آنم واگذار،
5:11 زیرا من از محمد جز راستی و وفا ندیده‌ام»
5:16 اما حیی همچنان با کعب کلنجار می‌رفت
5:19 و او را در بلندای کار و پشت [کاره] می‌پیچاند
5:22 و غارب همان جلوی نیزه است
5:24 و آن نیزه است و ذروه بالاترین بخش آن است
5:27 یعنی پیوسته با او فریب و نرمی می‌ورزید
5:31 تا آنکه او را پاسخ داد
5:33 تا آنکه به او اجازه داد
5:35 به شرط آنکه به او عهد و پیمانی از الله بدهد
5:39 که اگر قریش و غطفان بازگشتند
5:41 و به محمد آسیبی نرسید،
5:43 من با تو در دژت وارد شوم
5:45 تا آنچه به تو می‌رسد، به من نیز برسد
5:48 پس کعب بن اسد پیمانش را شکست
5:51 و از آنچه میان او و رسول الله بود بیزاری جست
5:55 (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
5:58 پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) زبیر (رضی‌الله‌عنه) را
6:03 زبیر رضی‌الله‌عنه
6:06 به سوی بنی قریظه فرستاد.
6:10 رسول الله (ﷺ) از جنب‌وجوش بنی قریظه
6:13 غافل نبود،
6:16 پس زبیر بن عوام رضی‌الله‌عنه را فرستاد
6:20 تا از خبر بنی قریظه اطمینان یابد.
6:23 شیخان در صحیحین خود روایت کرده‌اند
6:26 از عبدالله بن زبیر رضی‌الله‌عنهما
6:30 که گفت: در روز احزاب
6:33 من و عمر بن ابی‌سلمه
6:36 در میان زنان بودیم؛ نگاه کردم
6:39 ناگهان زبیر را دیدم بر اسب خود
6:42 دو یا سه بار به سوی بنی قریظه رفت و آمد می‌کرد.
6:45 چون بازگشتم، گفتم:
6:48 ای پدر، دیدم که رفت و آمد می‌کردی.
6:51 گفت: آیا مرا دیدی، ای پسرم؟
6:54 گفتم: آری.
6:56 گفت: رسول الله (ﷺ) فرموده بود:
7:00 «چه کسی به سوی بنی قریظه می‌رود
7:03 و خبرشان را برای من می‌آورد؟»
7:06 من رفتم و چون بازگشتم،
7:09 رسول الله (ﷺ) پدر و مادرم را برای من گرد آورد و فرمود:
7:12 «پدر و مادرم فدایت باد.»
7:15 «پدر و مادرم فدایت باد.»
7:18 و در لفظی دیگر در صحیحین،
7:22 جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما
7:25 روایت کرده است که رسول الله (ﷺ)
7:28 در روز احزاب فرمود:
7:31 «چه کسی خبر قوم را برای ما می‌آورد؟»
7:34 زبیر رضی‌الله‌عنه گفت: من.
7:37 سپس رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:40 «چه کسی خبر قوم را برای ما می‌آورد؟»
7:43 زبیر رضی‌الله‌عنه گفت:
7:46 من.
7:49 پیامبر (ﷺ): «چه کسی خبر قوم را برای ما می‌آورد؟» زبیر رضی‌الله‌عنه گفت: من.
7:58 سپس رسول الله (ﷺ) فرمود: «هر پیامبری حواری‌ای دارد و حواری من
8:06 زبیر است.» و حواری، همان خاصّهٔ یاران اوست. حافظ گفت:
8:14 داستان زبیر رضی‌الله‌عنه برای کشف خبر بنی قریظه بود که آیا عهدی را که میان ایشان و مسلمانان بود شکسته‌اند
8:21 و با قریش بر جنگ با مسلمانان هم‌داستان شده‌اند؟
8:27 المختصر فی السیرة النبویة
8:45 الله بر تو درود فرستد، تا وقتی که صدای ندا بلند است و لب‌ها با ذکر به حرکت درمی‌آیند.