از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 154 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (177) | خطبه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و بخشش آن حضرت بر اهل مکه
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول الله
0:13
مختصر در سیره نبوی
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:22
حفظه الله
0:25
خطبهٔ پیامبر (ﷺ) و عفو او از اهل مکه
0:37
پس چون کار برای رسول الله (ﷺ) استقرار یافت
0:43
بر پلههای کعبه ایستاد و میان اهل مکه خطبه خواند
0:47
امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
0:51
از عمر بن حریث رضیاللهعنه که گفت
0:55
رسول الله (ﷺ) برای مردم خطبه خواند
1:00
در حالی که عمامهٔ سیاه بر سر داشت
1:03
و ابوداود در سنن خود با سند صحیح روایت کرده است
1:07
از عبدالله بن عمر بن العاص رضیاللهعنهما که گفت
1:12
رسول الله (ﷺ) روز فتح در مکه خطبه خواند
1:18
پس سه بار تکبیر گفت
1:20
سپس فرمود
1:22
لا إله إلا الله وحده؛ «هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه است»
1:24
وعدهٔ خود را راست گردانید
1:26
و بندهٔ خود را یاری کرد
1:28
و گروههای متحد (دشمنان) را به تنهایی شکست داد
1:30
آگاه باشید که هر افتخاری که در دوران جاهلیت بود، از خون یا مال، مطرح یا ادعا شود
1:37
زیر پاهای من است
1:39
مگر آنچه از آبرسانی به حاجیان بود
1:42
و خدمتگزاری کعبه
1:44
و شیخین در صحیحین خود روایت کردهاند
1:47
از جابر بن عبدالله رضیاللهعنهما
1:51
که شنید رسول الله (ﷺ) میفرمود
1:55
در حالی که در مکه بود، در سال فتح
1:58
همانا الله و رسولش فروش شراب و مردار و خوک و بتها را حرام کردهاند
2:04
پس گفته شد: ای رسول الله
2:07
نظرت درباره چربی مردار چیست؟
2:09
که با آن کشتیها را قیر میمالند
2:12
و پوستها را با آن چرب میکنند
2:14
و مردم با آن چراغ روشن میکنند
2:16
پس رسول الله (ﷺ) فرمود
2:20
نه، آن حرام است
2:23
سپس رسول الله (ﷺ) در آن هنگام فرمود
2:27
الله یهودیان را نابود کند
2:30
همانا چون الله چربی آن را حرام کرد
2:33
آن را آب کردند و سپس فروختند و بهای آن را خوردند
2:37
و امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
2:41
از عبدالله بن مطیع از پدرش که گفت
2:45
شنیدم رسول الله (ﷺ) روز فتح میفرمود
2:50
پس از این روز هیچ مرد قریشی به صبر (بهطور اسیر و در بند) کشته نخواهد شد
2:54
تا روز قیامت
2:57
امام نووی گفت
2:59
علما گفتهاند
3:01
معنای آن
3:02
اعلام این است که قریش همگی مسلمان میشوند
3:06
و هیچیک از آنان مرتد نمیشود
3:08
برخلاف دیگران که پس از آن حضرت (ﷺ) مرتد شدند
3:12
از کسانی که با آنان جنگیده شد و به صبر کشته شدند
3:15
و مراد این نیست که آنان به ناحق و به صبر کشته نمیشوند
3:20
زیرا پس از آن بر قریش آنچه معلوم است، گذشت
3:24
و الله داناتر است
3:26
و امام احمد در مسند خود و ترمذی در جامع خود با سند حسن روایت کردهاند
3:32
از حارث بن مالک رضیاللهعنه که گفت
3:36
شنیدم رسول الله (ﷺ) روز فتح مکه میفرمود
3:42
از امروز تا روز قیامت این شهر جنگگاه نخواهد شد
3:47
یعنی مکه که الله آن را شرافت دهد
3:50
و در لفظی دیگر در مسند آمده است
3:53
و در شرح مشکل الآثار با سند حسن
3:57
از عبدالله بن مطیع از پدرش که گفت
4:01
شنیدم رسول الله (ﷺ) را هنگامی که به کشتن این گروه در مکه فرمان داد
4:08
میفرمود: پس از این سال، مکه هرگز جنگگاه نخواهد شد
4:13
شیخ در حاشیه گفته است: مقصود از «رهط» (این گروه)
4:17
کسانی هستند که رسول الله (ﷺ) پیش از ورود به مکه خونشان را مباح اعلام کرد
4:24
و پیشتر ذکر آن گذشت
4:29
سفیان بن عیینه، راوی حدیث، چنانکه در روایت طحاوی آمده، گفت
4:35
تفسیر آن این است که آنان هرگز کافر نمیشوند
4:38
و برای کفر جنگ نمیشود
4:41
رسول الله (ﷺ) از اهل مکه درگذشت
4:46
و مردم نزد او گرد آمدند تا با او بیعت کنند (ﷺ)
4:51
امام نسائی در السنن الکبری با سند صحیح روایت کرده است
4:56
از ابوهریره رضیاللهعنه که گفت
5:00
رسول الله (ﷺ) آمد تا آنکه گرد خانهٔ کعبه طواف کرد
5:05
پس از کنار آن بتها میگذشت و با سر کمان به آنها ضربه میزد و میفرمود
5:11
«جاء الحق وزهق الباطل إن الباطل کان زهوقا»
5:18
تا آنکه از طواف فارغ شد و نماز گزارد، سپس آمد و دو چارچوب در را گرفت
5:24
آنگاه فرمود: ای گروه قریش! چه میگویید؟
5:29
گفتند: برادرزادهای بزرگوار و پسرعمویی مهربان و کریم
5:34
سپس باز سخن را به آنان بازگرداند؛ گفتند همانند آن را
5:38
پس رسول الله (ﷺ) فرمود
5:42
من نیز همان میگویم که برادرم یوسف گفت: «امروز هیچ ملامتی بر شما نیست»
5:49
«یغفر الله لکم وهو أرحم الراحمین»
5:54
پس بیرون آمدند و بر اسلام با او بیعت کردند
5:57
و امام احمد در مسند خود و حاکم در مستدرک خود با سند حسن روایت کردهاند
6:03
از محمد بن اسود بن خلف که گفت
6:07
پدرش اسود برای او حدیث گفت
6:10
که دید پیامبر (ﷺ) روز فتح با مردم بیعت میکرد
6:15
گفت: پس نزد گوشهٔ خانهٔ بن سمره نشست
6:20
پس دیدم که پیامبر (ﷺ) نشست
6:24
پس مردم کوچک و بزرگ و زنان آمدند
6:29
پس بر اسلام و شهادت با او بیعت کردند
6:32
گفتم: شهادت چیست؟
6:35
گفت: بر ایمان به الله
6:38
و شهادت به اینکه معبودی جز الله نیست
6:42
و شیخین در صحیحین خود روایت کردهاند
6:45
از مجاشع بن مسعود سلمی رضیاللهعنه که گفت
6:50
من با برادرم پس از فتح نزد پیامبر (صلیاللهعلیهوسلم) آمدم.
6:55
گفتم: ای رسول الله، برادرم را نزد تو آوردهام تا با او بر هجرت بیعت کنی.
7:01
رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:05
«اهل هجرت با آنچه در آن است رفتند.»
7:08
گفتم: بر چه چیزی با او بیعت میکنی؟
7:12
رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:17
«با او بر اسلام و ایمان و جهاد بیعت میکنم.»
7:21
امام نووی گفت:
7:24
معنای آن این است که هجرتِ ستوده و برتر،
7:28
که صاحبانش امتیاز آشکاری دارند،
7:31
تنها پیش از فتح بوده است؛
7:34
اما من با تو بر اسلام و جهاد و سایر کارهای نیک بیعت میکنم.
7:40
و این از قبیل ذکر عام پس از خاص است،
7:43
زیرا خیر عامتر از جهاد است.
7:46
و معنای آن این است: با تو بر این که این کارها را انجام دهی بیعت میکنم.
7:51
المختصر در سیره نبوی
7:56
اگر اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
8:02
اشتیاق به تو را حدّ و مرزی نیست،
8:09
خداوند بر تو درود فرستد تا زمانی که ندا بلند باشد،
8:16
و تا زمانی که لبها به باقیماندن (ذکر تو) حرکت کنند.