خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (177) | خطبه پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم و بخشش آن حضرت بر اهل مکه

◉ 695 بازدید ⏱ 8:26 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 بسم الله الرحمن الرحیم
0:03 محمد رسول الله
0:13 مختصر در سیره نبوی
0:17 تألیف شیخ موسی بن راشد عازمی
0:22 حفظه الله
0:25 خطبهٔ پیامبر (ﷺ) و عفو او از اهل مکه
0:37 پس چون کار برای رسول الله (ﷺ) استقرار یافت
0:43 بر پله‌های کعبه ایستاد و میان اهل مکه خطبه خواند
0:47 امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
0:51 از عمر بن حریث رضی‌الله‌عنه که گفت
0:55 رسول الله (ﷺ) برای مردم خطبه خواند
1:00 در حالی که عمامهٔ سیاه بر سر داشت
1:03 و ابوداود در سنن خود با سند صحیح روایت کرده است
1:07 از عبدالله بن عمر بن العاص رضی‌الله‌عنهما که گفت
1:12 رسول الله (ﷺ) روز فتح در مکه خطبه خواند
1:18 پس سه بار تکبیر گفت
1:20 سپس فرمود
1:22 لا إله إلا الله وحده؛ «هیچ معبودی جز الله نیست، یگانه است»
1:24 وعدهٔ خود را راست گردانید
1:26 و بندهٔ خود را یاری کرد
1:28 و گروه‌های متحد (دشمنان) را به تنهایی شکست داد
1:30 آگاه باشید که هر افتخاری که در دوران جاهلیت بود، از خون یا مال، مطرح یا ادعا شود
1:37 زیر پاهای من است
1:39 مگر آنچه از آب‌رسانی به حاجیان بود
1:42 و خدمت‌گزاری کعبه
1:44 و شیخین در صحیحین خود روایت کرده‌اند
1:47 از جابر بن عبدالله رضی‌الله‌عنهما
1:51 که شنید رسول الله (ﷺ) می‌فرمود
1:55 در حالی که در مکه بود، در سال فتح
1:58 همانا الله و رسولش فروش شراب و مردار و خوک و بت‌ها را حرام کرده‌اند
2:04 پس گفته شد: ای رسول الله
2:07 نظرت درباره چربی مردار چیست؟
2:09 که با آن کشتی‌ها را قیر می‌مالند
2:12 و پوست‌ها را با آن چرب می‌کنند
2:14 و مردم با آن چراغ روشن می‌کنند
2:16 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
2:20 نه، آن حرام است
2:23 سپس رسول الله (ﷺ) در آن هنگام فرمود
2:27 الله یهودیان را نابود کند
2:30 همانا چون الله چربی آن را حرام کرد
2:33 آن را آب کردند و سپس فروختند و بهای آن را خوردند
2:37 و امام مسلم در صحیح خود روایت کرده است
2:41 از عبدالله بن مطیع از پدرش که گفت
2:45 شنیدم رسول الله (ﷺ) روز فتح می‌فرمود
2:50 پس از این روز هیچ مرد قریشی به صبر (به‌طور اسیر و در بند) کشته نخواهد شد
2:54 تا روز قیامت
2:57 امام نووی گفت
2:59 علما گفته‌اند
3:01 معنای آن
3:02 اعلام این است که قریش همگی مسلمان می‌شوند
3:06 و هیچ‌یک از آنان مرتد نمی‌شود
3:08 برخلاف دیگران که پس از آن حضرت (ﷺ) مرتد شدند
3:12 از کسانی که با آنان جنگیده شد و به صبر کشته شدند
3:15 و مراد این نیست که آنان به ناحق و به صبر کشته نمی‌شوند
3:20 زیرا پس از آن بر قریش آنچه معلوم است، گذشت
3:24 و الله داناتر است
3:26 و امام احمد در مسند خود و ترمذی در جامع خود با سند حسن روایت کرده‌اند
3:32 از حارث بن مالک رضی‌الله‌عنه که گفت
3:36 شنیدم رسول الله (ﷺ) روز فتح مکه می‌فرمود
3:42 از امروز تا روز قیامت این شهر جنگ‌گاه نخواهد شد
3:47 یعنی مکه که الله آن را شرافت دهد
3:50 و در لفظی دیگر در مسند آمده است
3:53 و در شرح مشکل الآثار با سند حسن
3:57 از عبدالله بن مطیع از پدرش که گفت
4:01 شنیدم رسول الله (ﷺ) را هنگامی که به کشتن این گروه در مکه فرمان داد
4:08 می‌فرمود: پس از این سال، مکه هرگز جنگ‌گاه نخواهد شد
4:13 شیخ در حاشیه گفته است: مقصود از «رهط» (این گروه)
4:17 کسانی هستند که رسول الله (ﷺ) پیش از ورود به مکه خون‌شان را مباح اعلام کرد
4:24 و پیش‌تر ذکر آن گذشت
4:29 سفیان بن عیینه، راوی حدیث، چنان‌که در روایت طحاوی آمده، گفت
4:35 تفسیر آن این است که آنان هرگز کافر نمی‌شوند
4:38 و برای کفر جنگ نمی‌شود
4:41 رسول الله (ﷺ) از اهل مکه درگذشت
4:46 و مردم نزد او گرد آمدند تا با او بیعت کنند (ﷺ)
4:51 امام نسائی در السنن الکبری با سند صحیح روایت کرده است
4:56 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه که گفت
5:00 رسول الله (ﷺ) آمد تا آن‌که گرد خانهٔ کعبه طواف کرد
5:05 پس از کنار آن بت‌ها می‌گذشت و با سر کمان به آن‌ها ضربه می‌زد و می‌فرمود
5:11 «جاء الحق وزهق الباطل إن الباطل کان زهوقا»
5:18 تا آن‌که از طواف فارغ شد و نماز گزارد، سپس آمد و دو چارچوب در را گرفت
5:24 آن‌گاه فرمود: ای گروه قریش! چه می‌گویید؟
5:29 گفتند: برادرزاده‌ای بزرگوار و پسرعمویی مهربان و کریم
5:34 سپس باز سخن را به آنان بازگرداند؛ گفتند همانند آن را
5:38 پس رسول الله (ﷺ) فرمود
5:42 من نیز همان می‌گویم که برادرم یوسف گفت: «امروز هیچ ملامتی بر شما نیست»
5:49 «یغفر الله لکم وهو أرحم الراحمین»
5:54 پس بیرون آمدند و بر اسلام با او بیعت کردند
5:57 و امام احمد در مسند خود و حاکم در مستدرک خود با سند حسن روایت کرده‌اند
6:03 از محمد بن اسود بن خلف که گفت
6:07 پدرش اسود برای او حدیث گفت
6:10 که دید پیامبر (ﷺ) روز فتح با مردم بیعت می‌کرد
6:15 گفت: پس نزد گوشهٔ خانهٔ بن سمره نشست
6:20 پس دیدم که پیامبر (ﷺ) نشست
6:24 پس مردم کوچک و بزرگ و زنان آمدند
6:29 پس بر اسلام و شهادت با او بیعت کردند
6:32 گفتم: شهادت چیست؟
6:35 گفت: بر ایمان به الله
6:38 و شهادت به این‌که معبودی جز الله نیست
6:42 و شیخین در صحیحین خود روایت کرده‌اند
6:45 از مجاشع بن مسعود سلمی رضی‌الله‌عنه که گفت
6:50 من با برادرم پس از فتح نزد پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) آمدم.
6:55 گفتم: ای رسول الله، برادرم را نزد تو آورده‌ام تا با او بر هجرت بیعت کنی.
7:01 رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:05 «اهل هجرت با آنچه در آن است رفتند.»
7:08 گفتم: بر چه چیزی با او بیعت می‌کنی؟
7:12 رسول الله (ﷺ) فرمود:
7:17 «با او بر اسلام و ایمان و جهاد بیعت می‌کنم.»
7:21 امام نووی گفت:
7:24 معنای آن این است که هجرتِ ستوده و برتر،
7:28 که صاحبانش امتیاز آشکاری دارند،
7:31 تنها پیش از فتح بوده است؛
7:34 اما من با تو بر اسلام و جهاد و سایر کارهای نیک بیعت می‌کنم.
7:40 و این از قبیل ذکر عام پس از خاص است،
7:43 زیرا خیر عام‌تر از جهاد است.
7:46 و معنای آن این است: با تو بر این که این کارها را انجام دهی بیعت می‌کنم.
7:51 المختصر در سیره نبوی
7:56 اگر اشتیاق جهانیان به یکدیگر طولانی شود،
8:02 اشتیاق به تو را حدّ و مرزی نیست،
8:09 خداوند بر تو درود فرستد تا زمانی که ندا بلند باشد،
8:16 و تا زمانی که لب‌ها به باقی‌ماندن (ذکر تو) حرکت کنند.