از مجموعهٔ خلاصه ای از زندگی نامه پیامبر (ص) (سریال کامل است)
· درس 70 از 182
خلاصه ای از سیره پیامبر | قسمت (91) | مجوز مهاجرت به شهر
0:000:00
متن کامل
ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00
بسم الله الرحمن الرحیم
0:03
محمد رسول
0:12
المختصر در سیره نبوی
0:17
تألیف شیخ موسی بن راشد العازمی
0:22
خداوند او را حفظ کند
0:24
اجازه هجرت به مدینه
0:31
امالمؤمنین عایشه رضیاللهعنها فرمود:
0:35
هنگامی که هفتاد نفر از نزد رسول الله (ﷺ) بیرون آمدند،
0:40
دل پیامبر (ﷺ) خشنود شد،
0:43
و الله برای ایشان حمایت و گروهی جنگجو و یاری و کمک فراهم کرده بود.
0:49
و سختی بر مسلمانان از سوی مشرکان شدت مییافت،
0:54
زیرا میدانستند که آنان به سوی مدینه خواهند رفت،
0:57
پس بر یاران او تنگ گرفتند
0:59
و از ناسزا و آزار چیزهایی به آنان رساندند که پیشتر نمیرساندند.
1:04
پس یاران رسول الله (ﷺ) از این وضع شکایت کردند
1:09
و از ایشان برای هجرت اجازه خواستند.
1:11
ابن اسحاق گفت:
1:14
وقتی این گروه از انصار بر اسلام با او بیعت کردند،
1:19
و بر یاری او و کسانی که از او پیروی کنند و نخستین مسلمانان از ایشان،
1:24
رسول الله (ﷺ) فرمان داد
1:27
که یارانش از مهاجرانِ قومش
1:30
و کسانی از مسلمانانِ مکه که با او بودند
1:33
به سوی مدینه بیرون روند و به آنجا هجرت کنند،
1:36
و به برادران خود از انصار بپیوندند.
1:40
امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
1:43
از عایشه رضیاللهعنها که گفت:
1:46
رسول الله (ﷺ) به مسلمانان فرمود:
1:51
«بهراستی سرزمین هجرت شما را به من نشان دادهاند؛ سرزمینی با نخلستان میان دو سنگلاخ،
1:56
که آن دو همان دو حَرّهاند».
1:58
بخاری و مسلم در دو صحیح خود روایت کردهاند
2:01
از ابوموسی اشعری رضیاللهعنه که گفت:
2:05
رسول الله (ﷺ) فرمود:
2:08
«در خواب دیدم
2:11
که از مکه به سرزمینی هجرت میکنم که در آن نخل است،
2:15
پس اندیشهام به آن رفت که آن یمامه یا هَجَر است،
2:19
اما دیدم که آن مدینه یثرب است».
2:22
و معنای «ذهب وهلی»
2:24
یعنی گمان و باور من رفت.
2:27
سپس رسول الله (ﷺ) فرمان داد
2:31
که همه مسلمانان به مدینه هجرت کنند
2:34
و به برادران خود از انصار بپیوندند.
2:37
پس به ایشان فرمود: «بهراستی الله عزّ و جلّ
2:40
برای شما برادرانی و سرایی فراهم کرده است
2:43
که در آن ایمن خواهید بود».
2:45
پس گروهگروه و پنهانی بیرون رفتند.
2:48
و رسول الله (ﷺ)
2:51
در مکه ماند
2:53
و منتظر بود که پروردگارش به او اجازه دهد
2:56
که از مکه بیرون رود
2:58
و به مدینه هجرت کند.
3:02
پیروی از هجرت یاران پیامبر (ﷺ)
3:07
امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
3:10
از براء بن عازب رضیاللهعنهما که گفت:
3:14
نخستین کسانی از یاران پیامبر (ﷺ) که نزد ما آمدند
3:20
مصعب بن عمیر و ابن ام مکتوم بودند،
3:23
و آن دو به ما قرآن میآموختند.
3:26
سپس عمار و بلال و سعد آمدند،
3:31
سپس عمر بن خطاب با بیست نفر آمد،
3:34
یعنی بیست نفر از یاران پیامبر (ﷺ).
3:39
ابن اسحاق در سیره با سند صحیح روایت کرده است
3:43
از عمر بن خطاب رضیاللهعنه که گفت:
3:47
وقتی خواستیم به مدینه هجرت کنیم، قرار گذاشتم
3:51
یعنی من و عیاش بن ابی ربیعه با هم وعده گذاشتیم
3:55
و هشام بن عاص بن وائل سهمی،
3:58
در «تناضب» از آبگیر بنی غفار، بالای «سَرِف»،
4:02
و «اَضاءه» همان آب ایستاده از سیل یا جز آن است.
4:06
و گفتیم: هر کدام از ما صبح نزد آن نیامد، بازداشت شده است،
4:11
پس آن دو یار دیگر باید راه خود را ادامه دهند. گفت:
4:14
پس من و عیاش بن ابی ربیعه صبح در تناضب نزد آن رسیدیم،
4:18
و هشام از ما بازداشت شد
4:21
و فریب خورد و گرفتار شد.
4:26
اجازه خواستن ابوبکر صدیق رضیاللهعنه
4:29
برای هجرت. ابن اسحاق گفت:
4:32
و ابوبکر رضیاللهعنه
4:35
بارها از رسول الله (ﷺ) اجازه هجرت میخواست،
4:40
و رسول الله (ﷺ) به او میفرمود:
4:45
«شتاب مکن، شاید الله برای تو همراهی قرار دهد».
4:50
پس ابوبکر رضیاللهعنه امیدوار میشد
4:53
که رسول الله (ﷺ) همان همراه باشد
4:56
(و بدین سان ایشان همراه او بودند).
4:59
امام بخاری در صحیح خود روایت کرده است
5:02
از امالمؤمنین عایشه رضیاللهعنها
5:05
که گفت: پس هر که هجرت کرده بود هجرت کرد،
5:08
پیش از مدینه؛
5:10
و بیشتر کسانی که به سرزمین حبشه هجرت کرده بودند
5:12
به مدینه بازگشتند.
5:15
و ابوبکر پیش از مدینه آماده شد،
5:18
پس رسول الله (ﷺ) به او فرمود:
5:22
«آرام باش،
5:24
زیرا امیدوارم که به من اجازه داده شود».
5:27
ابوبکر رضیاللهعنه گفت:
5:30
«آیا به این امید داری؟ پدرم فدایت باد!»
5:33
رسول الله (ﷺ) فرمود:
5:36
«آری».
5:38
پس ابوبکر خود را برای رسول الله (ﷺ) نگه داشت
5:43
تا او را همراهی کند،
5:45
و دو شتر تندرو که نزدش بود را با برگ درخت سَمُر،
5:48
یعنی برگ درخت، تغذیه کرد
5:50
به مدت چهار ماه.
5:52
المختصر در سیره نبوی
5:57
اشتیاق عالمیان به یکیشان (یا: به بعضیشان) برافتاد
6:04
پس اشتیاقِ تو را کرانهای نیست که بتوان در بر گرفت
6:11
درود الله بر تو باد، تا آنگاه که بانگ [اذان] برافراشته شود
6:17
و لبها با آنچه باقی است به جنبش درآمد