ریاض الصالحین | قسمت (62) | فصل امید (2)

◉ 217 بازدید ⏱ 15:56 صدای اصلی (عربی)
صوت ترجمه‌شده برای این درس هنوز در دسترس نیست — ضبط اصلی عربی پخش می‌شود. متن زیر به‌طور کامل ترجمه شده است.
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از کلام سرور فرستادگان صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:09 باب امید
0:16 و از عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
0:20 رسول الله (ﷺ) با گروهی از اسیران وارد شد.
0:24 ناگاه زنی از میان اسیران شتابان می‌آمد.
0:28 که کودکی را در میان اسیران دید،
0:30 او را گرفت و به شکم خود چسباند و شیر داد.
0:34 آنگاه رسول الله (ﷺ) فرمود:
0:39 آیا می‌پندارید این زن فرزندش را در آتش می‌افکند؟
0:44 گفتیم: نه، به خدا سوگند.
0:47 فرمود: الله به بندگانش از این زن به فرزندش مهربان‌تر است.
0:53 متفق علیه.
0:56 «سبی» یعنی اسیران.
1:00 «تسعی» یعنی شتابان و دوان.
1:04 «اترون» یعنی آیا گمان می‌برید.
1:07 از فواید حدیث:
1:11 رحمت الله تعالی به بندگانش.
1:14 و اینکه او برای ایشان خیر می‌خواهد،
1:16 و می‌خواهد ایشان را از آتش نجات دهد.
1:18 و برای ایشان درِ توبه و امید و بازگشت به سوی او را گشوده است.
1:23 بهره‌گیری از حوادث،
1:27 و پیوند دادن آن با ارشاد و تعلیم از راه ضرب مثل،
1:31 تا شناخت چیزی به کامل‌ترین وجه حاصل شود.
1:35 انسان باید در همه احوال و زمان‌هایش دل‌بستگی‌اش تنها به الله باشد،
1:42 و خردمند برای نیازش تنها به او روی آورد.
1:45 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
1:50 رسول الله (ﷺ) فرمود:
1:54 هنگامی که الله مخلوقات را آفرید،
1:57 در کتابی نوشت،
1:59 و آن کتاب نزد او بر فراز عرش است:
2:02 «همانا رحمت من بر خشمم پیشی می‌گیرد.»
2:05 و در روایتی دیگر:
2:08 «بر خشمم چیره می‌شود.»
2:10 و در روایتی دیگر:
2:12 «بر خشمم سبقت می‌گیرد.»
2:14 متفق علیه.
2:16 از فواید حدیث:
2:20 دلیلی است بر علوّ الله تعالی بر آفریدگانش،
2:24 و اینکه او بر عرشش فراتر از مخلوقات خویش است.
2:28 اثبات دو صفت رحمت و غضب برای الله،
2:31 و جایز نیست آن دو را به اراده ثواب و عقاب تأویل کرد،
2:36 زیرا این مخالف روش سلف صالح رضی‌الله‌عنهم است.
2:43 رحمت الله همه بندگانش را فراگرفته است،
2:46 و رحمتش بر خشمش پیشی دارد.
2:51 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
2:54 شنیدم که رسول الله (ﷺ) می‌فرمود:
2:59 الله رحمت را صد بخش قرار داد،
3:02 و نود و نُه بخش آن را نزد خود نگه داشت،
3:05 و یک بخش آن را در زمین فرو فرستاد.
3:08 پس مخلوقات به سبب همان یک بخش به یکدیگر مهربانی می‌کنند،
3:12 تا آنجا که چهارپا سُم خود را از فرزندش بالا می‌برد
3:16 از ترس آنکه به او آسیبی برساند.
3:18 و در روایتی:
3:20 همانا الله تعالی را صد رحمت است،
3:23 که از آن یک رحمت را فرو فرستاد
3:26 میان جن و انس
3:28 و چهارپایان و حشرات،
3:30 و به همان است که به یکدیگر مهر می‌ورزند و مهربانی می‌کنند،
3:34 و به همان است که حیوان وحشی بر فرزندش مهربانی می‌کند.
3:38 و الله نود و نُه رحمت را تا روز قیامت به تأخیر انداخت،
3:41 که با آن بر بندگانش در روز قیامت رحم می‌کند.
3:45 متفق علیه.
3:47 و مسلم نیز آن را از روایت سلمان فارسی رضی‌الله‌عنه روایت کرده است.
3:53 گفت:
3:54 رسول الله (ﷺ) فرمود:
3:58 همانا الله تعالی را صد رحمت است،
4:01 که یک رحمت آن است که مخلوقات با آن میان خود مهربانی می‌کنند،
4:05 و نود و نُه رحمت برای روز قیامت است.
4:09 و در روایتی:
4:11 همانا الله تعالی روزی که آسمان‌ها و زمین را آفرید،
4:16 صد رحمت آفرید،
4:17 که هر رحمتی به اندازه فاصله میان آسمان و زمین است.
4:22 پس از آن، یک رحمت را در زمین قرار داد،
4:26 که به سبب آن مادر بر فرزندش مهربانی می‌کند،
4:29 و حیوان وحشی و پرنده بر یکدیگر.
4:33 و چون روز قیامت شود، آن را با این رحمت تکمیل می‌کند.
4:39 «حافر» یعنی سم آن.
4:43 و حافر برای اسب به منزله ظلف برای گاو است.
4:47 «بهائم» جمع «بهیمه» است.
4:51 و آن چهارپایان از جانوران هستند.
4:54 به این سبب چنین نامیده شده که سخن نمی‌گویند و امرشان مبهم است.
4:59 «هوام» یعنی حشرات.
5:02 «طباق» یعنی پوشش و لایه.
5:05 و مراد آن است که آن رحمت به اندازه بزرگی و عظمت فاصله میان آسمان و زمین را پر می‌کند.
5:12 از فواید حدیث:
5:16 رحمتی که الله در دل‌های بندگانش قرار داده،
5:20 از آفرینش اوست،
5:22 و خیری که برای ایشان فرو فرستاده، از فضل اوست.
5:26 و همه این‌ها بخشی است از آنچه الله تعالی روز قیامت برای بندگان مؤمنش ذخیره کرده است.
5:34 در این حدیث بزرگ‌ترین امید و مژده برای مؤمنان است.
5:39 زیرا اگر با یک رحمتی که در این دنیا برای ایشان آفریده،
5:45 این همه مهربانی میان ایشان و این همه خیر برای ایشان حاصل می‌شود،
5:49 پس چگونه خواهد بود با صد رحمت در روز قیامت!
5:53 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که:
5:57 از پیامبر (ﷺ)
6:00 در آنچه از پروردگارش تبارک و تعالی حکایت می‌کند،
6:04 فرمود: بنده‌ای گناهی کرد،
6:08 پس گفت: خدایا، گناهم را بیامرز.
6:12 آنگاه الله تبارک و تعالی فرمود:
6:15 بنده‌ام گناهی کرد،
6:19 پس دانست که او را پروردگاری است که گناه را می‌آمرزد و به گناه مؤاخذه می‌کند،
6:25 سپس بازگشت و گناه کرد،
6:27 پس گفت: ای پروردگار من، گناهم را بیامرز.
6:31 پس فرمود: تبارک و تعالی،
6:34 بنده‌ام گناهی کرد،
6:37 پس دانست که او را پروردگاری است که گناه را می‌آمرزد و به گناه مؤاخذه می‌کند،
6:42 سپس بازگشت و گناه کرد،
6:44 پس گفت: ای پروردگار من، گناهم را بیامرز.
6:48 پس فرمود: تبارک و تعالی،
6:51 بنده‌ام گناهی کرد،
6:54 پس دانست که او را پروردگاری است که گناه را می‌آمرزد و به گناه مؤاخذه می‌کند،
6:59 بنده‌ام را آمرزیدم،
7:01 پس هرچه می‌خواهد بکند.
7:04 متفق‌علیه.
7:07 و گفتهٔ خداوند تعالی:
7:09 پس هرچه می‌خواهد بکند،
7:11 یعنی تا وقتی که چنین می‌کند،
7:14 گناه می‌کند و توبه می‌کند،
7:16 او را می‌آمرزم،
7:17 زیرا توبه آنچه پیش از خود بوده را محو می‌کند.
7:22 به گناه مؤاخذه می‌کند،
7:24 یعنی اگر بخواهد بر آن کیفر می‌دهد.
7:27 از فواید حدیث:
7:31 بزرگی فضل و رحمت الله تعالی بر بندگانش،
7:35 تا زمانی که معتقدند پروردگارشان زمام کارشان را در دست دارد،
7:40 اگر بخواهد می‌آمرزد و اگر بخواهد کیفر می‌دهد.
7:43 اینکه توبهٔ صحیح گناه را می‌پوشاند،
7:47 مؤمنِ به الله تعالی قلبش را به توبه آراسته می‌کند،
7:52 و به عفو پروردگارش امید دارد،
7:54 پس به سوی صلاح و عمل خیر می‌شتابد،
7:57 و اگر گناهی از او سر زند،
7:59 با توبه خود را تدارک می‌کند،
8:02 و بر معصیت پافشاری نمی‌کند.
8:05 این حدیث
8:06 دلیل است بر آنکه اگر گناه صد بار یا بیشتر تکرار شود،
8:11 و در هر بار توبه کند، توبه‌اش پذیرفته می‌شود،
8:15 و گناهانش ساقط می‌گردد،
8:17 و اگر پس از همهٔ آنها یک‌بار از همه توبه کند،
8:22 توبه‌اش صحیح است.
8:24 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
8:30 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
8:34 سوگند به آنکه جانم در دست اوست،
8:36 اگر شما گناه نمی‌کردید، الله شما را می‌برد
8:39 و قومی می‌آورد که گناه کنند،
8:42 پس از الله تعالی طلب آمرزش کنند،
8:45 و او نیز ایشان را ببخشاید.
8:47 روایت مسلم.
8:49 و از ابوایوب خالد بن زید رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
8:54 از رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم شنیدم که می‌فرمود:
8:58 اگر شما گناه نمی‌کردید،
9:01 الله آفریدگانی می‌آفرید که گناه کنند،
9:04 پس طلب آمرزش می‌کردند و او ایشان را می‌بخشید.
9:07 روایت مسلم.
9:09 از فواید حدیث:
9:14 بیان فضل الله تعالی بر بندگانش به عفو و مغفرت،
9:19 هر فرزند آدم خطاکار است،
9:21 پس بر بنده است که در طلب آمرزش و توبه شتاب کند.
9:26 از حکمت تکلیف:
9:29 آشکار شدن اسماء الله،
9:31 که متضمن بردباری و عفو او است،
9:34 و آمرزش و پوشاندن و درگذشتن او از بندگانش،
9:38 و آزادی هرکس از بندگانش که بخواهد.
9:42 در حدیث تشویق به انجام معصیت نیست،
9:46 بلکه در آن بشارت به آمرزش است،
9:49 و زدودن شدت ترس و نومیدی
9:52 از دل‌های یاران رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
9:56 زیرا ایشان از شدت ترس به کوه‌ها پناه می‌بردند،
10:00 و از زندگی و نعمت‌های آن کناره می‌گرفتند،
10:05 پس در این، آرامش و امید به عفو و مغفرت الله بود.
10:11 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
10:17 نزد رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم نشسته بودیم،
10:22 ابوبکر و عمر رضی‌الله‌عنهما در میان گروهی همراه ما بودند،
10:27 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم برخاست
10:31 و در میان ما نبود و دیر کرد،
10:35 پس ترسیدیم که او را از ما برند،
10:38 پس هراسان برخاستیم و من نخستین کسی بودم که هراسید،
10:43 و بیرون رفتم و رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم را جستجو کردم،
10:48 تا به باغی از انصار رسیدم،
10:51 و حدیث را تا گفته‌اش به درازا یاد کرد،
10:55 پس رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود:
10:59 برو، هرکه را پشت این باغ یافتی و گواهی دهد که جز الله معبودی نیست،
11:06 در حالی که دلش به آن یقین دارد، به او بهشت را بشارت ده.
11:11 روایت مسلم.
11:14 «من بین أظهرنا» یعنی از میان ما.
11:18 «یقتطع» یعنی برده شود و زیان ببیند.
11:23 «فزعنا» یعنی ترسیدیم و برای جستجوی او رفتیم.
11:29 یعنی طلب کردم.
11:30 «حائطا» یعنی باغ.
11:34 «مستیقنا» یعنی یقین‌کننده و تصدیق‌کننده.
11:38 از فواید حدیث:
11:42 شدت محبت یاران رضی‌الله‌عنهم به رسول صلی‌الله‌علیه‌وسلم،
11:48 و حرص ایشان بر سلامتی او از هر ناخوشایندی.
11:52 ایمان صحیح به بهشت می‌انجامد،
11:55 یا ابتدا با مغفرت الله،
11:58 و یا پس از ورود به دوزخ.
12:01 مشروعیت بشارت دادن به خبر خوش.
12:07 و از عبدالله بن عمرو بن العاص رضی‌الله‌عنهما روایت است
12:11 که پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم سخن الله عز وجل را تلاوت فرمود
12:16 دربارهٔ ابراهیم صلی‌الله‌علیه‌وسلم:
12:20 پروردگارا، آنان بسیاری از مردم را گمراه کرده‌اند.
12:25 پس هر که از من پیروی کند، او از من است.
12:28 و سخن عیسی (علیه‌السلام) —
12:32 اگر آنان را عذاب کنی، به راستی بندگان تواند.
12:36 و اگر آنان را بیامرزی، به راستی تو همان شکست‌ناپذیر حکیمی.
12:41 پس دست‌ها را بالا برد و گفت:
12:44 «خدایا! امّتم، امّتم!»
12:47 و گریست.
12:49 پس الله عزّ وجلّ فرمود:
12:51 ای جبریل!
12:53 نزد محمد برو،
12:55 و پروردگارت داناتر است،
12:57 از او بپرس که چه چیز او را به گریه واداشته است.
12:59 پس جبریل نزد او آمد،
13:01 و رسول الله (ﷺ) آنچه را گفته بود به او خبر داد.
13:06 و (الله) خود داناتر است.
13:08 پس الله تعالی فرمود:
13:10 ای جبریل!
13:12 نزد محمد برو
13:14 و بگو:
13:15 «ما تو را در امّتت خشنود می‌سازیم و تو را غمگین نمی‌کنیم.»
13:19 روایت مسلم.
13:23 فواید حدیث:
13:25 این حدیث از امیدبخش‌ترین احادیث برای امت محمد (ﷺ) است.
13:31 بیان بزرگی مهربانی پیامبر (ﷺ) نسبت به امتش،
13:37 و اهتمام او به مصالح آنان،
13:39 و توجه او به کار ایشان.
13:42 بیان جایگاه رسول الله (ﷺ) نزد الله،
13:47 و اینکه (الله) او را برتری می‌دهد تا خشنودش سازد.
13:50 از سنت در دعا:
13:52 بلند کردن دست‌ها.
13:54 اثبات بلندی الله تعالی بر آفریدگانش،
13:58 و اینکه او در آسمان است،
14:00 که دل‌ها و دست‌ها به سوی او روی می‌آورند.
14:04 و از معاذ بن جبل (رضی‌الله‌عنه) روایت است که گفت:
14:09 من پشت سر پیامبر (ﷺ) بر الاغی سوار بودم.
14:14 پس فرمود:
14:15 ای معاذ!
14:17 آیا می‌دانی حق الله بر بندگانش چیست،
14:20 و حق بندگان بر الله چیست؟
14:23 گفتم:
14:24 الله و رسولش داناترند.
14:27 فرمود:
14:28 حق الله بر بندگان این است که او را بپرستند و چیزی را شریک او قرار ندهند.
14:34 و حق بندگان بر الله این است
14:36 که کسی را که چیزی را شریک او قرار نداده عذاب نکند.
14:40 گفتم:
14:41 ای رسول الله!
14:43 آیا مردم را مژده ندهم؟
14:45 فرمود:
14:46 مژده‌شان مده که تکیه کنند (و از عمل بازمانند).
14:49 متفق علیه.
14:51 و از براء بن عازب (رضی‌الله‌عنهما) روایت است
14:55 که پیامبر (ﷺ) فرمود:
14:59 مسلمان هرگاه در قبر پرسیده شود،
15:02 شهادت می‌دهد که معبودی جز الله نیست
15:05 و اینکه محمد فرستادهٔ الله است.
15:08 این است معنای سخن الله تعالی:
15:10 الله کسانی را که ایمان آورده‌اند، با گفتار استوار در زندگی دنیا و در آخرت ثابت‌قدم می‌دارد.
15:18 متفق علیه.
15:20 «یثبت» یعنی تقویت می‌کند.
15:24 «بالقول الثابت» یعنی
15:26 با دلیل و برهان استوار.
15:29 از فواید حدیث:
15:33 پرسش قبر حق است.
15:36 عنایت الله به بندگان مؤمنش در دنیا و آخرت.
15:41 بهترین چیزی که کتاب الله با آن تفسیر شود،
15:44 سخن رسول او (ﷺ) است.
15:49 ریاض الصالحین