ریاض الصالحین | قسمت (165) | فصل نهی از لعن و نفرین به شخص خاص

◉ 167 بازدید ⏱ 15:51 صدای ترجمه‌شده — فارسی
0:000:00

متن کامل

ترجمهٔ ماشینی — ممکن است خطا داشته باشد
0:00 ریاض الصالحین از کلام سرور رسولان صلی‌الله‌علیه‌وسلم
0:09 باب ترغیب به تثبّت در آنچه گوینده می‌گوید و نقل می‌کند
0:18 الله تعالی فرمود:
0:20 «و از آنچه به آن علم نداری پیروی مکن»
0:24 و (الله) تعالی فرمود:
0:26 «هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد مگر آنکه نزد او نگهبانی آماده است»
0:31 از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
0:36 که پیامبر (ﷺ) فرمود:
0:40 «برای دروغگو بودن انسان همین بس که هر چه را می‌شنود بازگو کند»
0:45 روایت مسلم
0:47 از فواید حدیث:
0:51 هشدار شدید از بازگو کردن هر آنچه انسان می‌شنود
0:56 زیرا معمولاً آنچه شنیده می‌شود هم راست است و هم دروغ
0:59 پس اگر هر آنچه را می‌شنود نقل کند
1:02 به سبب خبر دادن از چیزی که واقع نشده، دروغ گفته است
1:06 و از سمره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
1:11 رسول الله (ﷺ) فرمود:
1:15 «هر کس از من حدیثی نقل کند که گمان می‌برد دروغ است
1:19 پس او یکی از دروغگویان است»
1:22 روایت مسلم
1:24 از فواید حدیث:
1:29 ناروا بودن روایت احادیث بر گمان صحت آنها
1:34 ناروا بودن روایت احادیث ساختگی بر رسول الله (ﷺ)
1:41 و از اسماء رضی‌الله‌عنها روایت است
1:45 که زنی گفت:
1:47 ای رسول الله!
1:49 من همسوکنی دارم
1:51 آیا گناهی بر من است اگر خود را به آنچه شوهرم به من نداده سیر نشان دهم؟
1:57 پس پیامبر (ﷺ) فرمود:
2:00 «کسی که خود را به آنچه داده نشده سیر نشان دهد
2:03 مانند کسی است که دو جامه دروغین بپوشد»
2:06 متفق علیه
2:08 «متشبّع» کسی است که سیری را نشان می‌دهد در حالی که سیر نیست
2:14 و معنای آن در اینجا:
2:16 این است که وانمود می‌کند فضیلتی به او داده شده در حالی که چنین نیست
2:21 و «لابس ثوبی زور» یعنی:
2:24 دارنده دو جامه دروغین
2:26 و آن کسی است که بر مردم دروغ می‌بندد
2:28 با آراستن خود به ظاهر اهل زهد یا علم یا ثروت
2:33 تا ساده‌لوح فریفته شود
2:35 در حالی که به آن صفت نیست
2:37 و گفته شده غیر از این
2:39 و الله داناتر است
2:41 «متشبّع»: خود را آراسته نشان دهنده
2:44 «متزیّن»: آراسته
2:46 «ضرّة»: یعنی همسر شوهر (همسوکن)
2:49 یعنی زن شوهر
2:51 «جناح»: یعنی گناه
2:52 یعنی اثم
2:54 از فواید حدیث:
2:57 ناروا بودن خشم همسوکن نسبت به همسوکنش
3:01 دروغ متشبّع دوچندان است
3:05 زیرا هم به خود دروغ گفته به آنچه نگرفته
3:08 و هم بر دیگری دروغ بسته به آنچه داده نشده
3:12 ناروا بودن آراستن بندگان به لباس غیر خود
3:16 در صورتی که اصلاً آن صفت در ایشان نباشد
3:18 مانند کسی که خود را به ظاهر اهل علم یا دیگران می‌آراید
3:23 ناروا بودن تباه کردن زن میان شوهرش و همسوکنش
3:28 باب بیان شدت تحریم شهادت دروغ
3:35 الله تعالی فرمود:
3:38 «از سخن دروغ پرهیز کنید»
3:41 و (الله) تعالی فرمود:
3:43 «و از آنچه به آن علم نداری پیروی مکن»
3:47 و (الله) تعالی فرمود:
3:50 «هیچ سخنی بر زبان نمی‌آورد مگر آنکه نزد او نگهبانی آماده است»
3:55 و (الله) تعالی فرمود:
3:57 «بی‌گمان پروردگارت در کمینگاه است»
4:01 و (الله) تعالی فرمود:
4:03 «و کسانی که شهادت دروغ نمی‌دهند»
4:06 از ابوبکره رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت:
4:11 رسول الله (ﷺ) فرمود:
4:15 «آیا شما را از بزرگ‌ترین گناهان آگاه نکنم؟»
4:19 گفتیم: آری ای رسول الله!
4:22 فرمود: «شرک به الله
4:25 و نافرمانی از پدر و مادر»
4:28 و (پیامبر) تکیه داده بود، پس نشست
4:30 و فرمود:
4:32 «آگاه باشید و سخن دروغ (شهادت دروغ)»
4:35 و پیوسته آن را تکرار می‌کرد
4:37 تا آنکه گفتیم: ای کاش خاموش می‌شد
4:40 متفق علیه
4:42 باب تحریم لعن انسان معیّن یا جانور
4:51 از ابوزید
4:54 ثابت بن ضحاک انصاری رضی‌الله‌عنه
4:58 و او از اهل بیعت رضوان است، روایت کرد که گفت:
5:01 گفت:
5:02 رسول الله (ﷺ) فرمود:
5:06 «هر کس به آیینی غیر از اسلام به دروغ و عمداً سوگند یاد کند
5:12 پس همان‌گونه است که گفته است»
5:14 و هر کس خود را با چیزی بکشد، روز قیامت با همان عذاب داده می‌شود
5:19 و برای انسان نذری در آنچه مالک آن نیست نیست
5:25 و لعن مؤمن همانند کشتن اوست
5:28 متفق علیه
5:30 «ملّت»: یعنی آیین و شریعت
5:33 (تفسیر)
5:35 از فواید حدیث:
5:38 حرام است دینداری به آیینی غیر از آیین اسلام
5:42 کسی که برای دینداری بر چنین کاری عزم کند
5:46 یا چیزی را که دانسته حلال شمرده شده بزرگ شمارد
5:50 پس همان‌گونه است که گفته است
5:52 و هرگز به اسلام بازنمی‌گردد در حالی که سالم باشد
5:55 حدیث بر همانندی کیفرهای اخروی با جنایت‌های دنیوی دلالت دارد
6:00 (کیفرهای) جنایت‌های دنیوی
6:03 و این دلالت دارد بر این‌که جنایت انسان بر خویشتن خود همانند جنایت او بر دیگری است
6:09 زیرا نفس او به‌طور مطلق ملک او نیست
6:13 بلکه آن از آنِ الله است
6:15 پس در آن جز به آنچه که (الله) به او اجازه داده تصرف نمی‌کند
6:19 بنده را وفای به نذری که مالک آن نیست واجب نیست
6:25 تغلیظ تحریم لعن کردن مسلمانان یکدیگر را
6:29 که بیان می‌کند گناه لعن مسلمان
6:32 مانند گناه کشتن اوست
6:35 و از ابوهریره رضی‌الله‌عنه روایت است
6:39 که رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
6:43 شایسته نیست که دوست لعن‌کننده باشد
6:48 روایت مسلم
6:52 از فواید حدیث
6:54 بازداشتن از لعن کردن
6:56 زیرا کسی که به آن خو گیرد، صفات نیکو در او نخواهد بود
7:01 زیرا از لعنت، دور ساختن از رحمت الله اراده می‌شود
7:05 و نفرین کردن به این‌گونه از اخلاق مؤمنان نیست
7:09 نکوهش کسانی که بسیار لعن می‌کنند
7:13 زیرا این با کمال تصدیق و تفویض منافات دارد
7:18 و از ابوالدرداء رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
7:23 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
7:27 لعن‌کنندگان در روز قیامت نه شفیع خواهند بود و نه گواه
7:33 روایت مسلم
7:37 از فواید حدیث
7:39 نکوهش کسانی که بسیار لعن می‌کنند
7:42 زیرا ایشان در روز قیامت برای برادرانشان شفاعت نمی‌کنند
7:46 آن‌گاه که مؤمنان برای برادرانشان شفاعت می‌کنند
7:49 و گواهی‌شان در روز قیامت بر دیگران پذیرفته نمی‌شود
7:54 گواه و شفیع
7:57 باید عادل باشد و در او هیچ‌یک از خرابکنندگان مروت
8:02 یا سستی در دین
8:04 یا جسارت بر بندگان الله نباشد
8:07 مؤمن با مخالف شتاب در عذاب نمی‌کند
8:11 یا او را از رحمت الله نومید نمی‌سازد
8:14 بلکه او شکیبا و امیدوار به پاداش الهی است
8:16 کلیدی برای رحمت و قفلی برای شر است
8:20 و از سمرة بن جندب رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
8:25 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
8:29 یکدیگر را به لعنت الله نفرین نکنید
8:32 و نه به غضب او
8:34 و نه به آتش (دوزخ)
8:36 روایت ابوداود و ترمذی
8:40 از فواید حدیث
8:44 تحریم نفرین کردن یکدیگر به لعنت الله
8:47 نفرین کردن کسی به آتش جایز نیست
8:50 زیرا آن از خصوصیات عذاب الله است
8:54 نفرین کردن به غضب الله جایز نیست
8:58 بیان شدت عظمت لعنت و غضب الله
9:02 و عذاب به آتش الله
9:05 و از ابن مسعود رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
9:10 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
9:14 مؤمن طعن‌زن و لعن‌کننده نیست
9:18 و نه بدزبان و نه دشنام‌گو
9:21 روایت ترمذی
9:23 طعان
9:26 یعنی آن‌که در آبروی مردم با نکوهش و غیبت و مانند آن می‌افتد
9:31 فاحش
9:33 یعنی صاحب دشنام در سخنش
9:37 از فواید حدیث
9:39 از صفات مؤمنی که ایمانش نیکوست نیست
9:43 افتادن در آبروی مسلمانان
9:46 از صفات مؤمن نیست بسیار لعن کردن
9:51 از صفات مؤمن نیست فحاشی
9:54 از صفات مؤمن نیست بدزبانی
9:57 تحریم طعن و لعن و فحاشی و بدزبانی
10:02 و از ابوالدرداء رضی‌الله‌عنه روایت است که گفت
10:08 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم فرمود
10:12 بی‌گمان بنده چون چیزی را لعن کند
10:15 لعنت به آسمان بالا می‌رود
10:18 پس درهای آسمان در برابر آن بسته می‌شود
10:22 سپس به زمین فرود می‌آید
10:24 پس درهای آن در برابرش بسته می‌شود
10:27 سپس به راست و چپ می‌رود
10:30 پس چون راه و جایی نیابد
10:33 به سوی آن‌که لعن شده بازمی‌گردد
10:36 پس اگر او سزاوار آن باشد (آن را می‌گیرد)
10:39 وگرنه به سوی گوینده‌اش بازمی‌گردد
10:42 روایت ابوداود
10:45 مساغ یعنی ورودگاه و راه
10:50 از فواید حدیث
10:53 بیان بزرگی شأن لعنت
10:57 بیان این‌که لعنت در برخی اوقات به صاحبش می‌رسد
11:02 عدم پذیرش الله لعنت بندگان را بر یکدیگر
11:09 و از عمران بن حصین رضی‌الله‌عنهما روایت است که گفت
11:13 در حالی که رسول الله در برخی سفرهایش بود
11:17 و زنی از انصار بر شتر (ماده‌ای) سوار بود
11:20 پس (آن زن) ناراحت شد و آن (شتر) را لعن کرد
11:23 رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم این را شنید
11:27 پس فرمود
11:29 آنچه را بر آن است بردارید و آن (شتر) را رها کنید
11:32 زیرا او ملعون است
11:34 عمران گفت
11:36 گویی هم‌اکنون او را می‌بینم که در میان مردم راه می‌رود
11:40 کسی به او تعرض نمی‌کند
11:42 روایت مسلم
11:45 ضجرت یعنی ناراحت و اندوهگین شد از رام کردن شتر و دشواری آن
11:47 (ضجرت) یعنی اندوهگین شد از رام‌کردن شتر و سختی آن
11:51 آنچه بر آن است بردارید
11:53 یعنی آنچه از اثاث و بار بر آن است را بیندازید
11:57 از فواید این حدیث
12:01 در آن جواز سوار شدن بر چهارپایان است
12:04 لعن چهارپایان جایز نیست
12:08 عدم جواز نگهداری چهارپایی که لعنت شده باشد
12:12 و از ابوبرزه
12:15 نضله بن عبید اسلمی رضی‌الله‌عنه روایت کرده که گفت
12:20 در حالی که کنیزکی بر شتری سوار بود که بخشی از اثاث قوم بر آن بود
12:25 ناگهان پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) را دید
12:29 و کوه بر آنان تنگ شد
12:32 پس گفت
12:34 «حل»
12:36 خدایا او را لعنت کن
12:38 پس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
12:42 شتری که لعنت بر آن است، با ما همراه نشود
12:46 روایت مسلم
12:48 گفته‌ی «حل»
12:50 کلمه‌ای است برای راندن شتران
12:53 و بدان که معنای این حدیث ممکن است مشکل به نظر آید
12:56 ولی در آن اشکالی نیست
12:58 بلکه مقصود نهی از این است که آن شتر با آنان همراه شود
13:02 و در آن نهی از فروش و ذبح و سوار شدن آن در غیر همراهی با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) نیست
13:07 در غیر همراهی با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم)
13:11 بلکه همه‌ی آن و غیر آن از تصرفات
13:15 جایز است و منعی ندارد
13:17 مگر از همراهی با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) با آن
13:22 زیرا این تصرفات همه جایز بوده‌اند
13:26 پس برخی از آن منع شده
13:28 و باقی بر همان حکم اصلی خود باقی مانده است
13:32 و الله اعلم
13:34 باب جواز لعن گناهکاران نامعین
13:42 الله تعالی فرموده است
13:45 «آگاه باشید که لعنت الله بر ستمکاران است»
13:49 و فرموده است
13:51 «پس جارچی‌ای میان آنان ندا داد که لعنت الله بر ستمکاران است»
13:58 و در صحیح ثابت شده است
14:00 که رسول الله (صلی‌الله‌علیه‌وسلم) فرمود
14:04 «خدا لعنت کند زن واصله و مستوصله را»
14:08 و فرمود
14:10 «خدا لعنت کند رباخوار را»
14:13 و لعنت کرد تصویرگران را
14:16 و فرمود
14:18 «خدا لعنت کند کسی را که نشانه‌های زمین را تغییر دهد»
14:22 یعنی مرزهای آن را
14:24 و فرمود
14:26 «خدا لعنت کند دزدی را که تخم‌مرغ می‌دزدد»
14:30 و فرمود
14:32 «خدا لعنت کند کسی را که پدر و مادر خود را لعن کند»
14:35 و خدا لعنت کند کسی را که برای غیر خدا ذبح کند
14:39 و فرمود
14:41 «هر که در آن (مدینه) بدعتی پدید آورد یا بدعت‌گذاری را پناه دهد
14:46 بر او لعنت الله و فرشتگان و مردم همگی باد»
14:51 و فرمود
14:53 «خدایا رعل و ذکوان و عصیه را لعنت کن»
14:57 که نافرمانی الله و رسولش کردند
15:00 و اینها سه قبیله از عرب‌اند
15:05 و فرمود
15:07 «خدا یهود را لعنت کند
15:09 که قبرهای پیامبران خود را مسجد قرار دادند»
15:13 و لعنت کرد مردان متشبه به زنان
15:18 و زنان متشبه به مردان را
15:22 و همه‌ی این الفاظ در صحیح آمده است
15:25 برخی در صحیح بخاری و مسلم
15:29 و برخی در یکی از آن دو
15:32 و من تنها برای اختصار به آن دو اشاره کردم
15:36 و بیشتر آن‌ها را در بابه‌های خود از این کتاب ذکر خواهم کرد
15:40 ان‌شاءالله تعالی